2 Samuel 12

The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 UYawe re uNatan unəm uga nlà ichu Inan ka̱ atak aDawuda. Awalang va̱ uza̱ ɓa atətak te, uza̱ là a na pa̱, <<Onəm oro mmá ka̱ yà pa̱ oparəm ka̱ ashe ìtong iro. Uro unəm uga ìdur kang uro unəm uga nkun.
1 O Senhor Deus mandou que o profeta Natã fosse falar com Davi. Natã foi e disse: — Havia dois homens que viviam na mesma cidade: um era rico, e o outro era pobre.
2 Unəm uga idur va̱ ta uwa yà ká̱ itam ká̱ ina pa̱ makmak,
2 O rico possuía muito gado e ovelhas,
3 ǹnyi te, unəm uga nkun va̱ ta yà ká̱ iya̱m iro ka̱t, iya ìtam pa̱ izəng ya byet va uza̱ yáp. Uza̱ kang à rup nzəng ka̱ ovəvan. I ri iya̱m nzəng ka̱ na, kang i wa ka̱ ashe ikpəkpang iga ngwa ndəng, oza̱ i ra nzəng. A sat a na wa ayiyen uchar.
3 enquanto que o pobre tinha somente uma ovelha, que ele havia comprado. Ele cuidou dela, e ela cresceu na sua casa, junto com os filhos dele. Ele a alimentava com a sua própria comida, deixava que ela bebesse no seu próprio copo, e ela dormia no seu colo. A ovelha era como uma filha para ele.
4 <<N̂da nro te, unəm uga ndur va̱ ta ya unəmchən te, ka̱ɗor nva̱ pa̱ uza̱ á gbá̱l ìtam ka̱t te ìna ka̱ ashe iya̱m nkang wò te, uza̱ ga kpan ija anəm uga nkun va̱ ta gbá̱l nəm iya̱m-nrì ûnəmchən wò va̱ ta ká̱.>>
4 Certo dia um visitante chegou à casa do homem rico. Este não quis matar um dos seus próprios animais para preparar uma refeição para o visitante; em vez disso, pegou a ovelha do homem pobre, matou-a e preparou com ela uma refeição para o seu hóspede.
5 A ra̱m uDawuda pa̱ gənggəng kang uza̱ là ûNatan pa̱, <<N sóng anung ká̱ aɗin aYawe, unəm va̱ nəm nnap nva̱ ta̱ te nkpak pa̱ uza̱ á kú.
5 Então Davi ficou furioso com aquele homem e disse: — Eu juro pelo
6 Uza̱ i mwa ìtam va̱ ta nva̱ng pa̱ ineɗing, ka̱kul iya̱m va̱ uza̱ nəm ta, ka̱ atak nyà ká̱ aɗor ka̱t á.>>
6 Ele deverá pagar quatro vezes o que tirou, por ter feito uma coisa tão cruel!
7 Te uNatan là ûDawuda pa̱, <<Mmaɓu na unəm va̱ ta. Iya̱m va ta̱ uYawe, Inan oIsa̱rila là,<N gar ɓu uponzhi ka̱ apal oIsa̱rila kang m fa ká̱ ɓu ka̱ ashe awo uShawulu.
7 Então Natã disse a Davi: — Esse homem é você. E é isto o que diz o
8 N na nzhi ànəm uga nzhi ɓu, ká̱ ochəchar. N na nkpaktak oIsa̱rila ká̱ oYahuda a ɓu. Kang ká̱ yà pa̱ iya̱m va̱ ta a yiyen ká̱ ɓu te, ká̱ n na iro a ɓu ká̱ jiji.
8 Eu lhe dei o reino e as mulheres dele; tornei você rei de Israel e de Judá. E, se isso não bastasse, eu lhe teria dado duas vezes mais.
9 Iza̱ nak kang u ɓak nnap-nlà àYawe, kang u nəm iya̱m iɓá̱ngɓa̱ng va̱ ta̱ ka̱ mpipyal yà? U gbá̱l uUriya unəm oHiti ká̱ ndokchi kang u ka̱m uchəchar sat uji ɓu. U gbá̱l na ká̱ ndokchi oAmmon.
9 Por que é que você desobedeceu aos meus mandamentos e fez essa coisa tão horrível? Você fez com que Urias, o heteu, fosse morto na batalha; deixou que os amonitas o matassem e então ficou com a esposa dele!
10 Ka̱kul nva̱ ta te, ndokchi i kap ká̱ nzhi ɓu ka̱t, ka̱kul u ɓak mi, kang u ka̱m uchar aUriya unəm oHiti ta̱l uji ɓu.>
10 Portanto, porque você me desobedeceu e tomou a mulher de Urias, sempre alguns dos seus descendentes morrerão de morte violenta.
11 <<Iya̱m va ta̱ uYawe là, <Dər, mi ga mɓa ká̱ nɗaktak ka̱ ashe nzhi ɓu. Kà̱ mpyal ɓu mi ga ngwur ochar ɓu mi na ûnəm uro uva dat ká̱ ɓu, kang i ra ká̱ oza̱ ká̱ alum pa̱ agbagba.
11 E também afirmo que farei uma pessoa da sua própria família causar a sua desgraça. Você verá isso quando eu tirar as suas esposas e as der a outro homem; e ele terá relações com elas em plena luz do dia.
12 Ka̱ u nəm ka̱ ayi, ǹnyi te, mi ga nnəm iya̱m va̱ ta̱ ká̱ alum pa̱ agbagba ka̱ mpyal nkpaktak oIsa̱rila.> >>
12 Você pecou escondido, em segredo, mas eu farei com que isso aconteça em plena luz do dia, para todo o povo de Israel ver.”
13 Te uDawuda là ûNatan pa̱, <<N nəm nnap mɓá̱ngɓa̱ng ûYawe chit.>> Kang uNatan na ama̱n a na pa̱, <<UYawe yar nnap mɓá̱ngɓa̱ng va̱ ta̱ a ɓu chit, ɓu ga nkú ka̱t.
13 Então Davi disse: — Eu pequei contra Deus, o Natã respondeu: — O
14 Ǹnyi te, ka̱kul iya̱m va̱ ta̱ u nəm te, u ɓak uYawe, uyen va̱ mmá mar a ɓu te i kú.>>
14 Mas, porque, fazendo isso, você mostrou tanto desprezo pelo Senhor , o seu filho morrerá.
15 Ka̱ nva̱ngva̱ uNatan le nzhi wò chit te, uYawe la̱p uyen va̱ uchar aUriya mar ûDawuda ká̱ arwa.
15 Aí Natã foi para casa. Então o
16 UDawuda chál Inan pa̱ uza̱ á re irirì ayen va̱ ta. Uza̱ yar ndəng gbà̱l, kang à ra ka̱ mbin atak tan na.
16 Davi orou a Deus para que a criança sarasse e não quis comer nada. Entrou no seu quarto e passou a noite inteira deitado no chão.
17 Onəmgbak oga nzhizhi ɗak pa̱ na uza̱ a wong ka̱ mbin, ǹnyi te, uza̱ yang kang a ri iya̱m-nrì nzəng ká̱ oza̱ ka̱t.
17 Então os funcionários do palácio tentaram fazer Davi se levantar, mas ele não quis e não comeu nada com eles.
18 Kà̱ nra ngga nfangshat te, uyen va̱ ta kú. Te ayər nəm onəm oga nnəm inok ûDawuda ka̱ nləlà á na pa̱ uyən va̱ ta kú chit, ka̱kul oza̱ rəng pa̱, <<Uyen wa ka̱ yà ká̱ irirì te, í là nnap ka̱ na te, uza̱ fe yi ka̱t, kang jwak chit pa̱, a kuku, kang í là á na te uza̱ na aɓang ishi wò ka̱t ɗò?>>
18 Uma semana depois, a criança morreu, e os funcionários ficaram com medo de dar a notícia a Davi. Eles disseram: — Enquanto a criança estava viva, Davi não respondia quando falávamos com ele. Como vamos dizer a ele que a criança morreu? Ele poderá fazer alguma loucura!
19 UDawuda ya okpari wò i là nnap ka̱ avəng achwang te, aghan ga na pa̱ uyen va̱ ta kú chit. Kang uza̱ ɓəp pa̱, <<Uyen va̱ kú chit ɗò?>> Te oza̱ ma̱n pa̱, <<À, á kú chit.>>
19 Quando Davi viu os oficiais cochichando uns com os outros, compreendeu que a criança havia morrido. Então perguntou: — A criança morreu? — Morreu! — responderam eles.
20 Te uDawuda wong ka̱ mbin, uza̱ wòr izər, uza̱ ɓəl mmì, uza̱ mwak ìlukwan wò ìkak. Uza̱ ga ashe nzhi awop, kang uza̱ wop uYawe. Ka̱ nva̱ngva̱ te uza̱ le nzhi kang uza̱ ɓəp iya̱m-nrì pa̱ mmá ɓa ká̱ iya̱m-nrì á wò. Oza̱ ɓa ká̱ iya̱m-nrì á na te uza̱ ri.
20 Então Davi se levantou do chão, tomou um banho, penteou os cabelos e trocou de roupa. Depois foi à casa de Deus, o Senhor , e o adorou. Quando voltou ao palácio, pediu comida e comeu logo o que lhe foi servido.
21 Te onəm oga nna ichichən ɓəp na pa̱, <<Iza̱ u nəm ta̱ yà? U yar ndəng gbà̱l kang u yə́ng ka̱kul ayen va̱ ta̱, ya uwa ká̱ irirì. Ǹnyi te, uyen va̱ ta kú chit, u re nnəm aɗor kang u ri iya̱m-nrì.>>
21 Aí os seus oficiais disseram: — Nós não entendemos isto. Enquanto o menino estava vivo, o senhor chorou por ele e não comeu; mas, logo que ele morreu, o senhor se levantou e comeu!
22 Uza̱ na ama̱n pa̱, <<N yar ndəng gbà̱l kang n yə́ng ya uyen va̱ ta uwa ká̱ irirì, ka̱kul n rəng pa̱,<Mwote uYawe uwa i nyám nrwa ìgwak á mi i re irirì ayen va̱ ta.>
22 — Sim! — respondeu Davi. — Enquanto o menino estava vivo, eu jejuei e chorei porque o Senhor poderia ter pena de mim e não deixar que ele morresse.
23 Kang ǹyangmata̱ uza̱ kú chit. Te mi yar ndəng ngbà̱l ka̱ iza̱ yà? Mi le ká̱ na le lap ɗò? Nna mi ga ka̱ atətak, ǹnyi te uza̱ i le atak mi lap ka̱t.>>
23 Mas agora que está morto, por que jejuar? Será que eu poderia fazê-lo viver novamente? Um dia eu irei para o lugar onde ele está, porém ele nunca voltará para mim.
24 Te uDawuda sak uchar wò uBatsheba, kang uza̱ ga atak nra ká̱ na. Te uza̱ yar anyám uza̱ mar uyen ununggwan kang uDawuda sok aɗin uyen va̱ ta pa̱ uSolomon. UYawe ma̱n uyen va̱ ta,
24 Então Davi consolou a sua esposa Bate-Seba. Teve relações com ela, e ela deu à luz um filho, a quem Davi deu o nome de Salomão. Deus amou o menino
25 kang uza̱ re uNatan unəm uga nlà ichu Inan pa̱ aɗin ayen va̱ ta uJedidiya, ipipir pa̱ uYawe ma̱n na, wa nva uYawe nak á.
25 e mandou que o profeta Natã lhe desse o nome de Jedidias porque o Senhor Deus o amava.
26 Ka̱ ashe ngga te, uJowap ru aRaba ìnang ìtong oAmmon, kang uza̱ ri atak va̱ uponzhi oza̱ i təm kà̱.
26 Enquanto isso, Joabe continuou a atacar Rabá, a capital do país de Amom. Quando estava para conquistar a cidade,
27 Te uJowap re onəm oga nre pa̱ á là ûDawuda pa̱, <<N nəm ìkum chit ká̱ aRaba, kang n kpan atak va̱ chit oza̱ i ya ndəng kà̱.
27 enviou mensageiros com o seguinte recado para Davi: — Eu ataquei Rabá e conquistei os seus reservatórios de água.
28 Ǹyangmata̱ te, vang ká̱ aɓo oshozha na u ra anyimnyal u gáng na u ri ìtong va̱ ta. Ka̱t te mi ga nri ìtong va̱ ta kang mí wór ká̱ aɗin mi.>>
28 Reúna agora o resto dos seus soldados, e o senhor ataque a cidade, e tome-a. Eu não quero ficar com a glória dessa vitória.
29 Te uDawuda ɓut aɓo oshozha uza̱ ga nəm ìkum ká̱ aRaba, kang uza̱ ri.
29 Então Davi reuniu os seus soldados, foi até Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 UDawuda tur atagya iponzhi ká̱ ishi aponzhi, kang uza̱ pa ká̱ ishi wò. Atagya va̱ ta mmá nəm ká̱ azənariya ká̱ ipang iməlamməlam, kang iɗəɗək alaba ìsəm pa̱ ifangshat ama̱n pa̱ tukun. UDawuda wur iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum pa̱ makmak ka̱ ashe ìtong va̱ ta.
30 Moloque , o ídolo que os amonitas adoravam, tinha uma coroa que pesava mais ou menos trinta e quatro quilos. A coroa era de ouro, e nela havia uma pedra preciosa, que Davi tirou e colocou na sua própria coroa. Levou também de Rabá muitas coisas de valor.
31 Uza̱ wur ozwal ká̱ onəm oga aRaba, kang uza̱ nak oza̱ kpa i nəm inok ká̱ ìkpal iga mpà akun, ká̱ adiga ká̱ ìku, kang oro i nəm inok amè i ɓit i wom ka̱kul mme nzhi. UDawuda nəm wanta n̂kpaktak itong oAmmon. Te uza̱ ká̱ nkpaktak oshozha wò le aUrushelima.
31 Davi fez o povo da cidade trabalhar com serras, enxadas e machados e fabricar tijolos. E fez o mesmo em todas as outras cidades de Amom. Então Davi e os seus soldados voltaram para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.