2 Samuel 12
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs ARIB
1 UYawe re uNatan unəm uga nlà ichu Inan ka̱ atak aDawuda. Awalang va̱ uza̱ ɓa atətak te, uza̱ là a na pa̱, <<Onəm oro mmá ka̱ yà pa̱ oparəm ka̱ ashe ìtong iro. Uro unəm uga ìdur kang uro unəm uga nkun.
1 O Senhor, pois, enviou Natã a Davi. E, entrando ele a ter com Davi, disse-lhe: Havia numa cidade dois homens, um rico e outro pobre.
2 Unəm uga idur va̱ ta uwa yà ká̱ itam ká̱ ina pa̱ makmak,
2 O rico tinha rebanhos e manadas em grande número;
3 ǹnyi te, unəm uga nkun va̱ ta yà ká̱ iya̱m iro ka̱t, iya ìtam pa̱ izəng ya byet va uza̱ yáp. Uza̱ kang à rup nzəng ka̱ ovəvan. I ri iya̱m nzəng ka̱ na, kang i wa ka̱ ashe ikpəkpang iga ngwa ndəng, oza̱ i ra nzəng. A sat a na wa ayiyen uchar.
3 mas o pobre não tinha coisa alguma, senão uma pequena cordeira que comprara e criara; ela crescera em companhia dele e de seus filhos; do seu bocado comia, do seu copo bebia, e dormia em seu regaço; e ele a tinha como filha.
4 <<N̂da nro te, unəm uga ndur va̱ ta ya unəmchən te, ka̱ɗor nva̱ pa̱ uza̱ á gbá̱l ìtam ka̱t te ìna ka̱ ashe iya̱m nkang wò te, uza̱ ga kpan ija anəm uga nkun va̱ ta gbá̱l nəm iya̱m-nrì ûnəmchən wò va̱ ta ká̱.>>
4 Chegou um viajante à casa do rico; e este, não querendo tomar das suas ovelhas e do seu gado para guisar para o viajante que viera a ele, tomou a cordeira do pobre e a preparou para o seu hóspede.
5 A ra̱m uDawuda pa̱ gənggəng kang uza̱ là ûNatan pa̱, <<N sóng anung ká̱ aɗin aYawe, unəm va̱ nəm nnap nva̱ ta̱ te nkpak pa̱ uza̱ á kú.
5 Então a ira de Davi se acendeu em grande maneira contra aquele homem; e disse a Natã: Vive o Senhor, que digno de morte é o homem que fez isso.
6 Uza̱ i mwa ìtam va̱ ta nva̱ng pa̱ ineɗing, ka̱kul iya̱m va̱ uza̱ nəm ta, ka̱ atak nyà ká̱ aɗor ka̱t á.>>
6 Pela cordeira restituirá o quádruplo, porque fez tal coisa, e não teve compaixão.
7 Te uNatan là ûDawuda pa̱, <<Mmaɓu na unəm va̱ ta. Iya̱m va ta̱ uYawe, Inan oIsa̱rila là,<N gar ɓu uponzhi ka̱ apal oIsa̱rila kang m fa ká̱ ɓu ka̱ ashe awo uShawulu.
7 Então disse Natã a Davi: Esse homem és tu! Assim diz o Senhor Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel, livrei-te da mão de Saul,
8 N na nzhi ànəm uga nzhi ɓu, ká̱ ochəchar. N na nkpaktak oIsa̱rila ká̱ oYahuda a ɓu. Kang ká̱ yà pa̱ iya̱m va̱ ta a yiyen ká̱ ɓu te, ká̱ n na iro a ɓu ká̱ jiji.
8 e te dei a casa de teu senhor, e as mulheres de teu senhor em teu seio; também te dei a casa de Israel e de Judá. E se isso fosse pouco, te acrescentaria outro tanto.
9 Iza̱ nak kang u ɓak nnap-nlà àYawe, kang u nəm iya̱m iɓá̱ngɓa̱ng va̱ ta̱ ka̱ mpipyal yà? U gbá̱l uUriya unəm oHiti ká̱ ndokchi kang u ka̱m uchəchar sat uji ɓu. U gbá̱l na ká̱ ndokchi oAmmon.
9 Por que desprezaste a palavra do Senhor, fazendo o mal diante de seus olhos? A Urias, o heteu, mataste à espada, e a sua mulher tomaste para ser tua mulher; sim, a ele mataste com a espada dos amonitas.
10 Ka̱kul nva̱ ta te, ndokchi i kap ká̱ nzhi ɓu ka̱t, ka̱kul u ɓak mi, kang u ka̱m uchar aUriya unəm oHiti ta̱l uji ɓu.>
10 Agora, pois, a espada jamais se apartará da tua casa, porquanto me desprezaste, e tomaste a mulher de Urias, o heteu, para ser tua mulher.
11 <<Iya̱m va ta̱ uYawe là, <Dər, mi ga mɓa ká̱ nɗaktak ka̱ ashe nzhi ɓu. Kà̱ mpyal ɓu mi ga ngwur ochar ɓu mi na ûnəm uro uva dat ká̱ ɓu, kang i ra ká̱ oza̱ ká̱ alum pa̱ agbagba.
11 Assim diz o Senhor: Eis que suscitarei da tua própria casa o mal sobre ti, e tomarei tuas mulheres perante os teus olhos, e as darei a teu próximo, o qual se deitará com tuas mulheres à luz deste sol.
12 Ka̱ u nəm ka̱ ayi, ǹnyi te, mi ga nnəm iya̱m va̱ ta̱ ká̱ alum pa̱ agbagba ka̱ mpyal nkpaktak oIsa̱rila.> >>
12 Pois tu o fizeste em oculto; mas eu farei este negócio perante todo o Israel e à luz do sol.
13 Te uDawuda là ûNatan pa̱, <<N nəm nnap mɓá̱ngɓa̱ng ûYawe chit.>> Kang uNatan na ama̱n a na pa̱, <<UYawe yar nnap mɓá̱ngɓa̱ng va̱ ta̱ a ɓu chit, ɓu ga nkú ka̱t.
13 Então disse Davi a Natã: Pequei contra o Senhor. Tornou Natã a Davi: Também o Senhor perdoou o teu pecado; não morreras.
14 Ǹnyi te, ka̱kul iya̱m va̱ ta̱ u nəm te, u ɓak uYawe, uyen va̱ mmá mar a ɓu te i kú.>>
14 Todavia, porquanto com este feito deste lugar a que os inimigos do Senhor blasfemem, o filho que te nasceu certamente morrerá.
15 Ka̱ nva̱ngva̱ uNatan le nzhi wò chit te, uYawe la̱p uyen va̱ uchar aUriya mar ûDawuda ká̱ arwa.
15 Então Natã foi para sua casa. Depois o Senhor feriu a criança que a mulher de Urias dera a Davi, de sorte que adoeceu gravemente.
16 UDawuda chál Inan pa̱ uza̱ á re irirì ayen va̱ ta. Uza̱ yar ndəng gbà̱l, kang à ra ka̱ mbin atak tan na.
16 Davi, pois, buscou a Deus pela criança, e observou rigoroso jejum e, recolhendo-se, passava a noite toda prostrado sobre a terra.
17 Onəmgbak oga nzhizhi ɗak pa̱ na uza̱ a wong ka̱ mbin, ǹnyi te, uza̱ yang kang a ri iya̱m-nrì nzəng ká̱ oza̱ ka̱t.
17 Então os anciãos da sua casa se puseram ao lado dele para o fazerem levantar-se da terra; porém ele não quis, nem comeu com eles.
18 Kà̱ nra ngga nfangshat te, uyen va̱ ta kú. Te ayər nəm onəm oga nnəm inok ûDawuda ka̱ nləlà á na pa̱ uyən va̱ ta kú chit, ka̱kul oza̱ rəng pa̱, <<Uyen wa ka̱ yà ká̱ irirì te, í là nnap ka̱ na te, uza̱ fe yi ka̱t, kang jwak chit pa̱, a kuku, kang í là á na te uza̱ na aɓang ishi wò ka̱t ɗò?>>
18 Ao sétimo dia a criança morreu; e temiam os servos de Davi dizer-lhe que a criança tinha morrido; pois diziam: Eis que, sendo a criança ainda viva, lhe falávamos, porém ele não dava ouvidos à nossa voz; como, pois, lhe diremos que a criança morreu? Poderá cometer um desatino.
19 UDawuda ya okpari wò i là nnap ka̱ avəng achwang te, aghan ga na pa̱ uyen va̱ ta kú chit. Kang uza̱ ɓəp pa̱, <<Uyen va̱ kú chit ɗò?>> Te oza̱ ma̱n pa̱, <<À, á kú chit.>>
19 Davi, porém, percebeu que seus servos cochichavam entre si, e entendeu que a criança havia morrido; pelo que perguntou a seus servos: Morreu a criança? E eles responderam: Morreu.
20 Te uDawuda wong ka̱ mbin, uza̱ wòr izər, uza̱ ɓəl mmì, uza̱ mwak ìlukwan wò ìkak. Uza̱ ga ashe nzhi awop, kang uza̱ wop uYawe. Ka̱ nva̱ngva̱ te uza̱ le nzhi kang uza̱ ɓəp iya̱m-nrì pa̱ mmá ɓa ká̱ iya̱m-nrì á wò. Oza̱ ɓa ká̱ iya̱m-nrì á na te uza̱ ri.
20 Então Davi se levantou da terra, lavou-se, ungiu-se, e mudou de vestes; e, entrando na casa do Senhor, adorou. Depois veio a sua casa, e pediu o que comer; e lho deram, e ele comeu.
21 Te onəm oga nna ichichən ɓəp na pa̱, <<Iza̱ u nəm ta̱ yà? U yar ndəng gbà̱l kang u yə́ng ka̱kul ayen va̱ ta̱, ya uwa ká̱ irirì. Ǹnyi te, uyen va̱ ta kú chit, u re nnəm aɗor kang u ri iya̱m-nrì.>>
21 Então os seus servos lhe disseram: Que é isso que fizeste? pela criança viva jejuaste e choraste; porém depois que a criança morreu te levantaste e comeste.
22 Uza̱ na ama̱n pa̱, <<N yar ndəng gbà̱l kang n yə́ng ya uyen va̱ ta uwa ká̱ irirì, ka̱kul n rəng pa̱,<Mwote uYawe uwa i nyám nrwa ìgwak á mi i re irirì ayen va̱ ta.>
22 Respondeu ele: Quando a criança ainda vivia, jejuei e chorei, pois dizia: Quem sabe se o Senhor não se compadecerá de mim, de modo que viva a criança?
23 Kang ǹyangmata̱ uza̱ kú chit. Te mi yar ndəng ngbà̱l ka̱ iza̱ yà? Mi le ká̱ na le lap ɗò? Nna mi ga ka̱ atətak, ǹnyi te uza̱ i le atak mi lap ka̱t.>>
23 Todavia, agora que é morta, por que ainda jejuaria eu? Poderei eu fazê-la voltar? Eu irei para ela, porém ela não voltará para mim.
24 Te uDawuda sak uchar wò uBatsheba, kang uza̱ ga atak nra ká̱ na. Te uza̱ yar anyám uza̱ mar uyen ununggwan kang uDawuda sok aɗin uyen va̱ ta pa̱ uSolomon. UYawe ma̱n uyen va̱ ta,
24 Então consolou Davi a Bate-Seba, sua mulher, e entrou, e se deitou com ela. E teve ela um filho, e Davi lhe deu o nome de Salomão. E o Senhor o amou;
25 kang uza̱ re uNatan unəm uga nlà ichu Inan pa̱ aɗin ayen va̱ ta uJedidiya, ipipir pa̱ uYawe ma̱n na, wa nva uYawe nak á.
25 e mandou, por intermédio do profeta Natã, dar-lhe o nome de Jedidias, por amor do Senhor.
26 Ka̱ ashe ngga te, uJowap ru aRaba ìnang ìtong oAmmon, kang uza̱ ri atak va̱ uponzhi oza̱ i təm kà̱.
26 Ora, pelejou Joabe contra Rabá, dos amonitas, e tomou a cidade real.
27 Te uJowap re onəm oga nre pa̱ á là ûDawuda pa̱, <<N nəm ìkum chit ká̱ aRaba, kang n kpan atak va̱ chit oza̱ i ya ndəng kà̱.
27 Então mandou Joabe mensageiros a Davi, e disse: Pelejei contra Rabá, e já tomei a cidade das águas.
28 Ǹyangmata̱ te, vang ká̱ aɓo oshozha na u ra anyimnyal u gáng na u ri ìtong va̱ ta. Ka̱t te mi ga nri ìtong va̱ ta kang mí wór ká̱ aɗin mi.>>
28 Ajunta, pois, agora o resto do povo, acampa contra a cidade e toma-a, para que eu não a tome e seja o meu nome aclamado sobre ela.
29 Te uDawuda ɓut aɓo oshozha uza̱ ga nəm ìkum ká̱ aRaba, kang uza̱ ri.
29 Então Davi ajuntou todo o povo, e marchou para Rabá; pelejou contra ela, e a tomou.
30 UDawuda tur atagya iponzhi ká̱ ishi aponzhi, kang uza̱ pa ká̱ ishi wò. Atagya va̱ ta mmá nəm ká̱ azənariya ká̱ ipang iməlamməlam, kang iɗəɗək alaba ìsəm pa̱ ifangshat ama̱n pa̱ tukun. UDawuda wur iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum pa̱ makmak ka̱ ashe ìtong va̱ ta.
30 Também tirou a coroa da cabeça do seu rei; e o peso dela era de um talento de ouro e havia nela uma pedra preciosa; e foi posta sobre a cabeça de Davi, que levou da cidade mui grande despojo.
31 Uza̱ wur ozwal ká̱ onəm oga aRaba, kang uza̱ nak oza̱ kpa i nəm inok ká̱ ìkpal iga mpà akun, ká̱ adiga ká̱ ìku, kang oro i nəm inok amè i ɓit i wom ka̱kul mme nzhi. UDawuda nəm wanta n̂kpaktak itong oAmmon. Te uza̱ ká̱ nkpaktak oshozha wò le aUrushelima.
31 E, trazendo os seus habitantes, os pôs a trabalhar com serras, trilhos de ferro, machados de ferro, e em fornos de tijolos; e assim fez a todas as cidades dos amonitas. Depois voltou Davi e todo o povo para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.