Romanos 7
yer (YER) vs BKJ
1 Ógənang o nyi ka̱t ɗò? Mmami ka̱ nla nnap ónəm va nyi nnap-mpakpak nyi a. Nna pa̱ nnap-mpakpak pa te, ká̱ ichumchum ka̱ apal ishi anəm a yà pa̱ uwa ya ká̱ iriri a.
1 Não sabeis vós, irmãos (pois eu falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem enquanto ele vive?
2 Re i là wa aghan nnyam ìpir nnàp. Nnap mpakpak ka̱ apal ishi nnap ivan te, a yà pa̱ uchar vang chit te, ivan təm chit ká̱ ishimshe shimshe ku uɓəɓar har ikú anəm va̱ ta. A yà pa̱ unəm va̱ ta won ku re na te, ya ikú va̱ ta fən na chit ka̱ atak nnap-mpakpak ivan va̱ ta.
2 Porque a mulher que tem marido, está ligada pela lei ao marido, enquanto ele viver; mas se o marido morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Nna nak te, a yà pa̱ uɓəɓar uwa ku chit ka̱t, kan uza̱ vang ku ununggwan ukak te, mí wór apir achar va̱ ta pa̱ uchar uga nram onunggwan. A yà pa̱ uɓəɓar ku chit te, ya ma fən na chit ka̱ atak nnap-mpakpak ivan oza̱. A yà pa̱ uza̱ ga vang ku ununggwan ukak te, mí wór na pa̱ uchar uga nram onunggwan jiwo ka̱t.
3 Então assim, enquanto seu marido viver, se ela se casar com outro homem, será chamada adúltera; mas se seu marido morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera, mesmo que ela venha a se casar com outro homem.
4 wantana kpa ká̱ wo ógənang. O ku ka̱ nnap-mpakpak chit na kpa ka̱ atak nku aKəristi, na unəm ro a nəm ichumchum ká̱ wo. Uza̱ va ma won ka̱ na ka̱ atak ikú a. Na i mar ishi íNan.
4 Portanto, meus irmãos, vós também vos tornastes mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que chegásseis a ser de outro, do que foi ressuscitado dentre os mortos, a fim de que déssemos fruto para Deus.
5 Ka̱kul nva̱ ká̱ i təm apir nja anəm te, aɗom nnəm ilakchi va̱ nnap-mpakpak i nak i won inok ka̱ ashe yi te, nna nəm inok ka̱ ashe oga mɓan-izər yi na i mar ishi va iga ikú.
5 Porque, enquanto estávamos na carne, as paixões dos pecados, que eram pela lei, operavam em nossos membros para trazerem fruto para a morte.
6 N-yanmata̱ jiwo te, iya̱m va̱ ka̱ pa ikan ayi te, ka̱tətak te, i ku chit. Ma fən yi chit ka̱ atak nnap-mpakpak na i nəm izwal íNan ka̱sa̱l apipye aja aRuhu. Í nəm izwal íNan lap ka̱ asa̱l amatmat aga iya̱m lirlir va ma lir pa̱ ma kpak ka̱t.
6 Mas agora temos sido libertos da lei, tendo morrido para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Te iza̱ i là ɗa? Nnap mpakpak iya̱m iɓa̱ɓa̱n ɗò? Ko pa̱ ɗa̱p iya̱m ro ya pa ka̱t. Ka̱kul ka̱ ya pa̱ nnap-mpakpak ya ka̱t te, ka̱ n nyi iya̱m va̱ mí wór pa̱ nnap-mɓá̱ngɓa̱ng ka̱t. Ka̱ ya pa̱ nnap-mpakpak là pa̱ kang wa gwáng iya̱m anəm ka̱t te, ka̱ n nyi iya̱m va̱ mí wór pa̱ ngwan iya̱m anəm ka̱t.
7 O que diremos então? A lei é pecado? De forma alguma! Porém, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria o desejo, se a lei não dissesse: Tu não cobiçarás.
8 Nnap-mɓá̱ngɓa̱ng ya mbagar chit pa̱ ka̱ atak iya̱m va̱ nnap-mpakpak là te, a mar apir aɗom pa̱ ɗongɗong aga ngwan iya̱m onəm ka̱ ashe mi. Ka̱kul ka̱ ya pa̱ nnap-mpakpak yà ka̱t te, nnap-mɓá̱ngɓa̱ng ka̱ sat iya̱m-kuku.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, operou em mim todo tipo de concupiscência; porque sem a lei o pecado está morto.
9 Kà̱ yà n nyi nnap-mpakpak chit ka̱t te, kà̱ n yà uriri. N nyi iya̱m va̱ nnap-mpakpak là te, nnap-mɓá̱ngɓa̱ng yà nriri. Mmami nnyi te, n kú.
9 Outrora eu estava vivo sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Iya̱m va̱ nnap-mpakpak là te, n ɗuɗom pa̱ ka̱ ɓa ká̱ iriri á mi. Ka̱ nna kpa te, a dap ikú ɓa á mi.
10 E o mandamento que era ordenado para vida, eu achei que era para morte.
11 Ka̱kul pa̱ nnap-mɓá̱ngɓa̱ng yà mbagar ka̱ atak iya̱m va nnap-mpakpak là te, a tan mi har a nak mi n kú ka̱ atak iya̱m va nnap-mpakpak va̱ ta là a.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou, e por ele me matou.
12 Ka̱kul nva̱ ta te, nnap-mpakpak pa te, nnəna̱n adak ro yà ka̱ ashishe ka̱t. Iya̱m va̱ nnap-mpakpak ka̱ nləla te, inəna̱n adak ro yà ka̱ ashishe ka̱t na kpa. Iya̱m inəna̱n va dakdak. A ɓyen pari.
12 Portanto, a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Chit te, a nyan chit pa̱ iya̱m va inəna̱n te, nna nyan iya̱m iga mɓa ká̱ ikú á mi ɗò? O'o ka̱ pa̱ ɗa̱p iya̱m ro ya pa ka̱t. Nnap-mɓá̱ngɓa̱ng nna ɓa ká̱ ikú á mi na a nyám ishi wò pa̱ kpátkpát iya̱m va̱ uza̱ a. Nnap-mɓá̱ngɓa̱ng dapchi ikú ɓa á mi ka̱ atak iya̱m va inəna̱n. Ka̱ atak iya̱m va nnap-mpakpak ka̱ nləla te, nnap-mɓá̱ngɓa̱ng a nyám ishi wò chit pa̱ o ɓəɓa̱n na byet.
13 Então, o que me é bom tornou-se em morte? De forma alguma! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou a morte em mim pelo que é bom; a fim de que pelo mandamento o pecado se tornasse excessivamente pecaminoso.
14 I nyinyi pa̱ nnap-mpakpak pa te, iya̱m va nnap ngga aruhu. Mmami jem te, mmami ka̱ ashe nnap nnəm nja anəm. Nnəm izwal ńnap-mɓá̱ngɓa̱ng na mmami ka̱ ashishe.
14 Porque nós sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 N kpán ipir iya̱m va̱ mmami ka̱ nnənəm ka̱t. Ka̱kul iya̱m va n ɗom te, nna mmami ka̱ nnənəm ka̱t. Iya̱m va̱ nnyi n ɗom ka̱t te, nna mmami ka̱ nnənəm.
15 Porque o que eu faço, eu não o permito: pois o que eu quero isso não faço, mas o que eu odeio isso eu faço.
16 Te a yà pa̱ mmami ka̱ nnəm iya̱m va n ɗom ka̱t te, ya m ma̱n chit pa̱ nnap-mpakpak pa te, iya̱m inəna̱n.
16 E, se eu faço o que não quero, eu consinto que a lei é boa.
17 Te ya mmami na ka̱ nnəm iya̱m va̱ ta ka̱t. Nnap-mɓá̱ngɓa̱ng va təm ka̱ ashe mi te, nna i nəm.
17 Então agora já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Ka̱kul n nyinyi pa̱ iya̱m-inəna̱n ro yà ka̱ ashe mi ka̱t. Mmami ka̱ nla nnap ntəm mi ngga nnap nnəm ngga izər. Ka̱kul a ɗom mi ɗom ká̱ ìgwak pa̱ ń nəm iya̱m va dakdak. Ka̱ nna kpa te, n yà ká̱ ichumchum iga nnənəm ka̱t.
18 Porque eu sei que em mim (isto é, na minha carne), não habitam coisas boas; pois o querer está presente em mim, mas o executar do bem eu não encontro.
19 Iya̱m-inəna̱n va n ɗom pa̱ ń nəm te, nna mi nəm ka̱t. Iya̱m-iɓá̱ngɓa̱ng va ɗom mi ka̱ nnəm ka̱t te, nna mmami ka̱ nnənəm.
19 Porque o bem que eu quero fazer, não faço, mas o mal que não quero fazer, esse eu faço.
20 A ya chit pa̱ mmami ka̱ nnəm iya̱m va ɗom mi ka̱ nnəm ka̱t te, ya mmami na ka̱ nnənəm ka̱t. Nnap-mɓá̱ngɓa̱ng va təm ka̱ ashe mi te, nna ka̱ nnənəm.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 A nak te, n nyi pa̱ nnap va ta̱ ka̱ nnəm inok ka̱ ashe mi. Nna pa̱ ilum va kpaktak mi ɗom nnəm iya̱m-inəna̱n te, mi ya ishi mi ka̱ nnəm iya̱m-iɓá̱ngɓa̱ng a.
21 Eu acho então esta lei, que, quando quero fazer o bem, o mal está presente comigo.
22 Ka̱ ashe ìɗimɗim ìgwak mi te, nnap-mpakpak Inan nnà m ma̱n ka̱.
22 Pois eu tenho prazer na lei de Deus, segundo o homem interior;
23 ká̱ nnà te, n nyinyi pa̱ nnap-nkak na yà ka̱ nnəm inok ka̱ ashe oga mɓan-izər mi. Nnap va ta ka̱ nlun mi ka̱ atak nrən-nnap va̱ mmami ka̱ nrərən. Nnap va̱ ta nak mi n ta̱l uzwal nnap-mɓá̱ngɓa̱ng va ka̱ nnəm inok ka̱ oga mɓan-izər mi.
23 mas eu vejo outra lei nos meus membros, guerreando contra a lei da minha mente, e me trazendo cativo debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Mmami unəm va n sat ka̱ nlak-ìgwak. Uda i ka̱mshi mi mi fa ka̱ ashe inok izər va i ga ka̱ mi ka̱ ashe ikú yà?
24 Ó miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Aɗəngchi təm aji Inan chit, ka̱kul uYesu Kəristi uPonzhi yi ka̱mshi mi chit. Mmami ká̱ ishi mi ká̱ nrən-nnap mi te, nnap-mpakpak Inan ngga nnandər nna mmami ka̱ nnəm izwal á na. Ká̱ izər mi jiwo te, mmami ka̱ nnəm izwal ńnap-mɓá̱ngɓa̱ng.
25 Eu agradeço a Deus por meio de Jesus Cristo nosso Senhor. Assim, pois, com a mente, eu mesmo sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.