Romanos 7
yer (YER) vs ARA
1 Ógənang o nyi ka̱t ɗò? Mmami ka̱ nla nnap ónəm va nyi nnap-mpakpak nyi a. Nna pa̱ nnap-mpakpak pa te, ká̱ ichumchum ka̱ apal ishi anəm a yà pa̱ uwa ya ká̱ iriri a.
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 Re i là wa aghan nnyam ìpir nnàp. Nnap mpakpak ka̱ apal ishi nnap ivan te, a yà pa̱ uchar vang chit te, ivan təm chit ká̱ ishimshe shimshe ku uɓəɓar har ikú anəm va̱ ta. A yà pa̱ unəm va̱ ta won ku re na te, ya ikú va̱ ta fən na chit ka̱ atak nnap-mpakpak ivan va̱ ta.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Nna nak te, a yà pa̱ uɓəɓar uwa ku chit ka̱t, kan uza̱ vang ku ununggwan ukak te, mí wór apir achar va̱ ta pa̱ uchar uga nram onunggwan. A yà pa̱ uɓəɓar ku chit te, ya ma fən na chit ka̱ atak nnap-mpakpak ivan oza̱. A yà pa̱ uza̱ ga vang ku ununggwan ukak te, mí wór na pa̱ uchar uga nram onunggwan jiwo ka̱t.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 wantana kpa ká̱ wo ógənang. O ku ka̱ nnap-mpakpak chit na kpa ka̱ atak nku aKəristi, na unəm ro a nəm ichumchum ká̱ wo. Uza̱ va ma won ka̱ na ka̱ atak ikú a. Na i mar ishi íNan.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Ka̱kul nva̱ ká̱ i təm apir nja anəm te, aɗom nnəm ilakchi va̱ nnap-mpakpak i nak i won inok ka̱ ashe yi te, nna nəm inok ka̱ ashe oga mɓan-izər yi na i mar ishi va iga ikú.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 N-yanmata̱ jiwo te, iya̱m va̱ ka̱ pa ikan ayi te, ka̱tətak te, i ku chit. Ma fən yi chit ka̱ atak nnap-mpakpak na i nəm izwal íNan ka̱sa̱l apipye aja aRuhu. Í nəm izwal íNan lap ka̱ asa̱l amatmat aga iya̱m lirlir va ma lir pa̱ ma kpak ka̱t.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 Te iza̱ i là ɗa? Nnap mpakpak iya̱m iɓa̱ɓa̱n ɗò? Ko pa̱ ɗa̱p iya̱m ro ya pa ka̱t. Ka̱kul ka̱ ya pa̱ nnap-mpakpak ya ka̱t te, ka̱ n nyi iya̱m va̱ mí wór pa̱ nnap-mɓá̱ngɓa̱ng ka̱t. Ka̱ ya pa̱ nnap-mpakpak là pa̱ kang wa gwáng iya̱m anəm ka̱t te, ka̱ n nyi iya̱m va̱ mí wór pa̱ ngwan iya̱m anəm ka̱t.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Nnap-mɓá̱ngɓa̱ng ya mbagar chit pa̱ ka̱ atak iya̱m va̱ nnap-mpakpak là te, a mar apir aɗom pa̱ ɗongɗong aga ngwan iya̱m onəm ka̱ ashe mi. Ka̱kul ka̱ ya pa̱ nnap-mpakpak yà ka̱t te, nnap-mɓá̱ngɓa̱ng ka̱ sat iya̱m-kuku.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Kà̱ yà n nyi nnap-mpakpak chit ka̱t te, kà̱ n yà uriri. N nyi iya̱m va̱ nnap-mpakpak là te, nnap-mɓá̱ngɓa̱ng yà nriri. Mmami nnyi te, n kú.
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 Iya̱m va̱ nnap-mpakpak là te, n ɗuɗom pa̱ ka̱ ɓa ká̱ iriri á mi. Ka̱ nna kpa te, a dap ikú ɓa á mi.
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 Ka̱kul pa̱ nnap-mɓá̱ngɓa̱ng yà mbagar ka̱ atak iya̱m va nnap-mpakpak là te, a tan mi har a nak mi n kú ka̱ atak iya̱m va nnap-mpakpak va̱ ta là a.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Ka̱kul nva̱ ta te, nnap-mpakpak pa te, nnəna̱n adak ro yà ka̱ ashishe ka̱t. Iya̱m va̱ nnap-mpakpak ka̱ nləla te, inəna̱n adak ro yà ka̱ ashishe ka̱t na kpa. Iya̱m inəna̱n va dakdak. A ɓyen pari.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 Chit te, a nyan chit pa̱ iya̱m va inəna̱n te, nna nyan iya̱m iga mɓa ká̱ ikú á mi ɗò? O'o ka̱ pa̱ ɗa̱p iya̱m ro ya pa ka̱t. Nnap-mɓá̱ngɓa̱ng nna ɓa ká̱ ikú á mi na a nyám ishi wò pa̱ kpátkpát iya̱m va̱ uza̱ a. Nnap-mɓá̱ngɓa̱ng dapchi ikú ɓa á mi ka̱ atak iya̱m va inəna̱n. Ka̱ atak iya̱m va nnap-mpakpak ka̱ nləla te, nnap-mɓá̱ngɓa̱ng a nyám ishi wò chit pa̱ o ɓəɓa̱n na byet.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 I nyinyi pa̱ nnap-mpakpak pa te, iya̱m va nnap ngga aruhu. Mmami jem te, mmami ka̱ ashe nnap nnəm nja anəm. Nnəm izwal ńnap-mɓá̱ngɓa̱ng na mmami ka̱ ashishe.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 N kpán ipir iya̱m va̱ mmami ka̱ nnənəm ka̱t. Ka̱kul iya̱m va n ɗom te, nna mmami ka̱ nnənəm ka̱t. Iya̱m va̱ nnyi n ɗom ka̱t te, nna mmami ka̱ nnənəm.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Te a yà pa̱ mmami ka̱ nnəm iya̱m va n ɗom ka̱t te, ya m ma̱n chit pa̱ nnap-mpakpak pa te, iya̱m inəna̱n.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Te ya mmami na ka̱ nnəm iya̱m va̱ ta ka̱t. Nnap-mɓá̱ngɓa̱ng va təm ka̱ ashe mi te, nna i nəm.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Ka̱kul n nyinyi pa̱ iya̱m-inəna̱n ro yà ka̱ ashe mi ka̱t. Mmami ka̱ nla nnap ntəm mi ngga nnap nnəm ngga izər. Ka̱kul a ɗom mi ɗom ká̱ ìgwak pa̱ ń nəm iya̱m va dakdak. Ka̱ nna kpa te, n yà ká̱ ichumchum iga nnənəm ka̱t.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 Iya̱m-inəna̱n va n ɗom pa̱ ń nəm te, nna mi nəm ka̱t. Iya̱m-iɓá̱ngɓa̱ng va ɗom mi ka̱ nnəm ka̱t te, nna mmami ka̱ nnənəm.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 A ya chit pa̱ mmami ka̱ nnəm iya̱m va ɗom mi ka̱ nnəm ka̱t te, ya mmami na ka̱ nnənəm ka̱t. Nnap-mɓá̱ngɓa̱ng va təm ka̱ ashe mi te, nna ka̱ nnənəm.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 A nak te, n nyi pa̱ nnap va ta̱ ka̱ nnəm inok ka̱ ashe mi. Nna pa̱ ilum va kpaktak mi ɗom nnəm iya̱m-inəna̱n te, mi ya ishi mi ka̱ nnəm iya̱m-iɓá̱ngɓa̱ng a.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 Ka̱ ashe ìɗimɗim ìgwak mi te, nnap-mpakpak Inan nnà m ma̱n ka̱.
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 ká̱ nnà te, n nyinyi pa̱ nnap-nkak na yà ka̱ nnəm inok ka̱ ashe oga mɓan-izər mi. Nnap va ta ka̱ nlun mi ka̱ atak nrən-nnap va̱ mmami ka̱ nrərən. Nnap va̱ ta nak mi n ta̱l uzwal nnap-mɓá̱ngɓa̱ng va ka̱ nnəm inok ka̱ oga mɓan-izər mi.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Mmami unəm va n sat ka̱ nlak-ìgwak. Uda i ka̱mshi mi mi fa ka̱ ashe inok izər va i ga ka̱ mi ka̱ ashe ikú yà?
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Aɗəngchi təm aji Inan chit, ka̱kul uYesu Kəristi uPonzhi yi ka̱mshi mi chit. Mmami ká̱ ishi mi ká̱ nrən-nnap mi te, nnap-mpakpak Inan ngga nnandər nna mmami ka̱ nnəm izwal á na. Ká̱ izər mi jiwo te, mmami ka̱ nnəm izwal ńnap-mɓá̱ngɓa̱ng.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.