Romanos 4
yer (YER) vs VC
1 Iza̱ i là ka̱ apal ishi aIbərahim ukəka yi utəmbərən yà?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ka̱kul ka̱ ya pa̱ uAbəraham ta̱l unəm-nəna̱n ka̱ mpyal Inan ka̱ atak mɓyen inunok na te, ya uwa ká̱ iya̱m va uza̱ i nok ka̱. Nnunok va̱ ta i yà ka̱ mpyal Inan jiwo ka̱t.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Iza̱ va̱ nnap-nlà Inan ka̱ là yà? Nnap nlà Inan là pa̱, <<UAbəraham na nnandər ká̱ Inan te, ma kun ishi á na ka̱ pa̱ nna nnap nnəm nnəna̱n ka̱ mpyal Inan.>>
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Unəm uga nnəm inok va̱ mí mwa na mwa ka̱kukul te, mí wór amumwa pa̱ imwa ka̱t. Iya̱m va ta mal pa̱ uza̱ a ya.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Unəm va̱ nnyi ka̱ nnəm inok va ka̱kul amwa ka̱t, uza̱ na nnandər na chwat ká̱ Inan va i là únəm uga nnap-mɓá̱ngɓa̱ng pa̱ uza̱ ta̱l unəna̱n chit ka̱ mpyal wò te, mí kun ishi á na ka̱ nna nnandər nandər va̱ ta pa̱ nnap nnəm nnəna̱n ka̱ mpyal Inan.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 UDauda ka̱ là nnap nzəngtən va ta̱ nva̱ uza̱ ka̱ là nnáp apir nnap nnəna̱n va ka̱ apal ishi anəm va̱ Inan i kun ishi ka̱ na pa̱ uza̱ ka̱ nnap nnəm nnəna̱n ka̱ mpyal wò ka̱kul mɓyen iya̱m ro va unəm va̱ ta nəm ka̱t a.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Uza̱ là pa̱,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Nnap-nnəna̱n təm chit ka̱kul anəm va̱
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Nnap-nnəna̱n va̱ ta ka̱kul onəm oga mpà ache ka̱ nkukwa ɗò? Ka̱t te, a yar onəm oga ache amulur yar kpa? Iya̱m va̱ i pak inok nləla chit te, pa̱, <<Ma kun ishi úIbərahim ka̱ nna nnandər nandər pa̱ nnap nnəm nnəna̱n ka̱ mpyal Inan.>>
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 A yar sang kang ma kun ishi á na ka̱ yà? Ya kan ma pà ache á na ɗò? Ka̱t te, ka̱ nva̱n va uza̱ pà ache chit? Ko pa̱ ɗa̱p ka̱ nvəva̱ng ka̱t. Ya kan uza̱ i pà ache.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Mpà ache va̱ ma pà á na te, iya̱m iga nre adal aga nnyam nnap na pa mwan. Iya̱m va iga mɓam nnap pa̱ uza̱ ta̱l unəna̱n chit ka̱ mpyal Inan ka̱kul nna nnandər va uza̱ na ká̱ Inan ya uwa pà ache chit ka̱t a. A yà pá na uza̱ a ta̱l upo nkpaktak onəm oga nna nnandər, na ma kun ishi ka̱ oza̱ kpa pa̱ onəna̱n ka̱ mpyal Inan va nkpak pa̱ ma pà ache óza̱ kan ka̱t.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 wantana kpa uza̱ a ta̱l upo onəm oga mpà ache va mpà ache na chwat oza̱ ka̱ ka̱t. Oza̱ ka̱ nyar nva̱n aPo yi uAbəraham ka̱ ashe nna nnandər va̱ uza̱ na, ya na ma pà ache á na chit ka̱t a.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Nsar nnap-nlà va̱ ma sar úIbərahim ka̱ akum ìjili jili pa̱ uza̱ i wur akup ka̱ apambin te, ka̱kul pa̱ uza̱ kpak nnap-mpakpak nro ka̱t. Ka̱kul pa̱ uza̱ na nnandər na te, Inan yar na pa̱ uza̱ unəm-nəna̱n ka̱ mpyal wò.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Ka̱kul a yà pa̱ onəm va ka̱ nkpak nnap-mpakpak oma i wur akup te, ya nna nnandər sat nnap nlakchi chit kan nsar nnap-nlà Inan va̱ ta sat inəngnəng chit kpa.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Ka̱kul nnap-mpakpak i dap mmən-ikum Inan i ɓa únəm. Atak va̱ nnap-mpakpak ya ka̱ ka̱t te, mpat-nnap i yà ka̱t na kpa.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ka̱kul nna te, nnap va̱ ta a yar nna nnandər na chwat, na a yà ka̱kul nnap nnəna̱n Inan. Na a nyám ńkpaktak akum ìjili aIbərahim pa̱ nsar nnap-nlà va̱ ta nnandər. A nyám ónəm oga nkpak nnap-mpakpak na chwat ka̱ ashe oza̱ ka̱t. A nyám ónəm oga nna nnandər apir nja aIbərahim kpa. Uwa upo yi pa̱ kpaktak
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 wa nva ma lir ka̱ ashe nnap-nlà Inan pa̱, <<N nak ɓu chit u ta̱l upo akum pa̱ kyák.>> Uwa Inan yar na pa̱ upo yi. Inan va uza̱ na nnandər ka̱ na. Inan va i na iriri ônəm okúkú. Uwa kpa i wór iya̱m va̱ ka̱ yà chit ka̱t ɓu là pa̱ nna yà a.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 UAbəraham ka̱ gbák nva̱ pa̱ uza̱ a nak ìgwak pa̱ o ya uyen lap ka̱t. Ka̱ nna kpa te, uza̱ nak ìgwak ká̱ Inan ka̱ atak nna nnandər pa̱ o ga nta̱l upo akum pa̱ kyak wa nva ma là á na pa̱, <<Akum ijili ɓu i yà pa̱ kyak.>>
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Nna-nnandər nandər vang ká̱ izər ka̱t. Uza̱ məma̱n pa̱ izər wò ɗongɗong ká̱ ikuku ka̱t, ka̱kul pa̱ uza̱ dat chit ká̱ izun igba̱l. Nva̱ pa̱ uchəchar uSaratu watar chit nva̱ pa̱ uza̱ a mar te, a ɗak na ka̱t.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 N-yen ka̱ ashe nna nnandər ro ya ka̱ ashishe nva̱ pa̱ a nak na a là pa̱ nsar nnap-nlà Inan va̱ ta akwam ka̱t. Ka̱ɗor nva̱ ta te, nna nnandər nandər a kam məma̱t. Uza̱ na ichumchum íNan.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Uza̱ nyinyi ka̱ ashe ìgwak wò pa̱ Inan uwa yà ká̱ ichumchum iga nnəm iya̱m va̱ uza̱ nsar nnap-nləla.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Nna nak te, <<Ma kun ishi á na ka̱ nna nnandər nandər va̱ ta pa̱ nnap nnəm nnəna̱n ka̱ mpyal Inan.>>
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Nnap nlà va̱ pa̱, <<Ma kung ishi á na ka̱.>> Te, ma lir ka̱kul a wà ka̱ nkukwa ka̱t.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Ma lir ka̱kul yi kpa. Mmayi va i na nnandər na ká̱ Inan va wong ka̱ uPonzhi yi uYesu ka̱ atak ikú a.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Uwa ma re ma gba̱l na ka̱kul nnap-mɓá̱ngɓa̱ng yi. Ma won ka̱ na ka̱ atak ikú na ma là pa̱ i tong onəna̱n chit ka̱ mpyal Inan.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.