Romanos 4
yer (YER) vs NVI
1 Iza̱ i là ka̱ apal ishi aIbərahim ukəka yi utəmbərən yà?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Ka̱kul ka̱ ya pa̱ uAbəraham ta̱l unəm-nəna̱n ka̱ mpyal Inan ka̱ atak mɓyen inunok na te, ya uwa ká̱ iya̱m va uza̱ i nok ka̱. Nnunok va̱ ta i yà ka̱ mpyal Inan jiwo ka̱t.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Iza̱ va̱ nnap-nlà Inan ka̱ là yà? Nnap nlà Inan là pa̱, <<UAbəraham na nnandər ká̱ Inan te, ma kun ishi á na ka̱ pa̱ nna nnap nnəm nnəna̱n ka̱ mpyal Inan.>>
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Unəm uga nnəm inok va̱ mí mwa na mwa ka̱kukul te, mí wór amumwa pa̱ imwa ka̱t. Iya̱m va ta mal pa̱ uza̱ a ya.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Unəm va̱ nnyi ka̱ nnəm inok va ka̱kul amwa ka̱t, uza̱ na nnandər na chwat ká̱ Inan va i là únəm uga nnap-mɓá̱ngɓa̱ng pa̱ uza̱ ta̱l unəna̱n chit ka̱ mpyal wò te, mí kun ishi á na ka̱ nna nnandər nandər va̱ ta pa̱ nnap nnəm nnəna̱n ka̱ mpyal Inan.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 UDauda ka̱ là nnap nzəngtən va ta̱ nva̱ uza̱ ka̱ là nnáp apir nnap nnəna̱n va ka̱ apal ishi anəm va̱ Inan i kun ishi ka̱ na pa̱ uza̱ ka̱ nnap nnəm nnəna̱n ka̱ mpyal wò ka̱kul mɓyen iya̱m ro va unəm va̱ ta nəm ka̱t a.
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 Uza̱ là pa̱,
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Nnap-nnəna̱n təm chit ka̱kul anəm va̱
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Nnap-nnəna̱n va̱ ta ka̱kul onəm oga mpà ache ka̱ nkukwa ɗò? Ka̱t te, a yar onəm oga ache amulur yar kpa? Iya̱m va̱ i pak inok nləla chit te, pa̱, <<Ma kun ishi úIbərahim ka̱ nna nnandər nandər pa̱ nnap nnəm nnəna̱n ka̱ mpyal Inan.>>
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 A yar sang kang ma kun ishi á na ka̱ yà? Ya kan ma pà ache á na ɗò? Ka̱t te, ka̱ nva̱n va uza̱ pà ache chit? Ko pa̱ ɗa̱p ka̱ nvəva̱ng ka̱t. Ya kan uza̱ i pà ache.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Mpà ache va̱ ma pà á na te, iya̱m iga nre adal aga nnyam nnap na pa mwan. Iya̱m va iga mɓam nnap pa̱ uza̱ ta̱l unəna̱n chit ka̱ mpyal Inan ka̱kul nna nnandər va uza̱ na ká̱ Inan ya uwa pà ache chit ka̱t a. A yà pá na uza̱ a ta̱l upo nkpaktak onəm oga nna nnandər, na ma kun ishi ka̱ oza̱ kpa pa̱ onəna̱n ka̱ mpyal Inan va nkpak pa̱ ma pà ache óza̱ kan ka̱t.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 wantana kpa uza̱ a ta̱l upo onəm oga mpà ache va mpà ache na chwat oza̱ ka̱ ka̱t. Oza̱ ka̱ nyar nva̱n aPo yi uAbəraham ka̱ ashe nna nnandər va̱ uza̱ na, ya na ma pà ache á na chit ka̱t a.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Nsar nnap-nlà va̱ ma sar úIbərahim ka̱ akum ìjili jili pa̱ uza̱ i wur akup ka̱ apambin te, ka̱kul pa̱ uza̱ kpak nnap-mpakpak nro ka̱t. Ka̱kul pa̱ uza̱ na nnandər na te, Inan yar na pa̱ uza̱ unəm-nəna̱n ka̱ mpyal wò.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Ka̱kul a yà pa̱ onəm va ka̱ nkpak nnap-mpakpak oma i wur akup te, ya nna nnandər sat nnap nlakchi chit kan nsar nnap-nlà Inan va̱ ta sat inəngnəng chit kpa.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Ka̱kul nnap-mpakpak i dap mmən-ikum Inan i ɓa únəm. Atak va̱ nnap-mpakpak ya ka̱ ka̱t te, mpat-nnap i yà ka̱t na kpa.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Ka̱kul nna te, nnap va̱ ta a yar nna nnandər na chwat, na a yà ka̱kul nnap nnəna̱n Inan. Na a nyám ńkpaktak akum ìjili aIbərahim pa̱ nsar nnap-nlà va̱ ta nnandər. A nyám ónəm oga nkpak nnap-mpakpak na chwat ka̱ ashe oza̱ ka̱t. A nyám ónəm oga nna nnandər apir nja aIbərahim kpa. Uwa upo yi pa̱ kpaktak
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 wa nva ma lir ka̱ ashe nnap-nlà Inan pa̱, <<N nak ɓu chit u ta̱l upo akum pa̱ kyák.>> Uwa Inan yar na pa̱ upo yi. Inan va uza̱ na nnandər ka̱ na. Inan va i na iriri ônəm okúkú. Uwa kpa i wór iya̱m va̱ ka̱ yà chit ka̱t ɓu là pa̱ nna yà a.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 UAbəraham ka̱ gbák nva̱ pa̱ uza̱ a nak ìgwak pa̱ o ya uyen lap ka̱t. Ka̱ nna kpa te, uza̱ nak ìgwak ká̱ Inan ka̱ atak nna nnandər pa̱ o ga nta̱l upo akum pa̱ kyak wa nva ma là á na pa̱, <<Akum ijili ɓu i yà pa̱ kyak.>>
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Nna-nnandər nandər vang ká̱ izər ka̱t. Uza̱ məma̱n pa̱ izər wò ɗongɗong ká̱ ikuku ka̱t, ka̱kul pa̱ uza̱ dat chit ká̱ izun igba̱l. Nva̱ pa̱ uchəchar uSaratu watar chit nva̱ pa̱ uza̱ a mar te, a ɗak na ka̱t.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 N-yen ka̱ ashe nna nnandər ro ya ka̱ ashishe nva̱ pa̱ a nak na a là pa̱ nsar nnap-nlà Inan va̱ ta akwam ka̱t. Ka̱ɗor nva̱ ta te, nna nnandər nandər a kam məma̱t. Uza̱ na ichumchum íNan.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Uza̱ nyinyi ka̱ ashe ìgwak wò pa̱ Inan uwa yà ká̱ ichumchum iga nnəm iya̱m va̱ uza̱ nsar nnap-nləla.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Nna nak te, <<Ma kun ishi á na ka̱ nna nnandər nandər va̱ ta pa̱ nnap nnəm nnəna̱n ka̱ mpyal Inan.>>
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Nnap nlà va̱ pa̱, <<Ma kung ishi á na ka̱.>> Te, ma lir ka̱kul a wà ka̱ nkukwa ka̱t.
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 Ma lir ka̱kul yi kpa. Mmayi va i na nnandər na ká̱ Inan va wong ka̱ uPonzhi yi uYesu ka̱ atak ikú a.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Uwa ma re ma gba̱l na ka̱kul nnap-mɓá̱ngɓa̱ng yi. Ma won ka̱ na ka̱ atak ikú na ma là pa̱ i tong onəna̱n chit ka̱ mpyal Inan.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.