Romanos 10
yer (YER) vs NVT
1 Ógənang, iya̱m va̱ ɗom mi ká̱ ìgwak, ká̱ iya̱m va̱ mmami ka̱ nchal ka̱ atak Inan ka̱kul oIsa̱rila te, pa̱ oza̱ a ya nka̱mshi ngga iriri iga mbyet mbyet.
1 Irmãos, o desejo de meu coração e minha oração a Deus é que o povo de Israel seja salvo.
2 Mi nyám nnap nyám ka̱ apal ishi oza̱ pa̱ oza̱ zhin ka̱ ngwa Inan byet. Ka̱ nna kpa te, ngwa Inan oza̱ va̱ ta ka̱ ashe nfo.
2 Sei da dedicação deles por Deus, mas é entusiasmo sem entendimento.
3 Ka̱kul oza̱ nyi apir asa̱l aga ntong onəna̱n ka̱ mpyal Inan va̱ chit ka̱t na pa̱ har. A nak te, oza̱ təm ka̱ mpak asa̱l aga ntong onəm nəna̱n ajo oza̱. Oza̱ yan ka̱ asa̱l va̱ Inan pak.
3 Pois, não entendendo a maneira como Deus declara as pessoas justas diante dele, apegam-se a seu próprio modo de se tornar justos tentando seguir a lei, e recusam a maneira de Deus.
4 UKəristi uwa nkùr nnap-mpakpak. Ná nza̱ unəm nggo va na nnandər na te, uza̱ a ta̱l unəna̱n ka̱ mpyal Inan.
4 Pois Cristo é o propósito para o qual a lei foi dada. Como resultado, todo o que nele crê é declarado justo.
5 Ka̱sa̱l va ta̱ uMusa ka̱ nyám apir ntong onəm nəna̱n ka̱ mpyal Inan va mí ya ka̱ atak nkpak nnap-mpakpak a. Uza̱ là pa̱, <<Unəm va̱ i nəm iya̱m va̱ ta̱ te, ka̱tətak na uza̱ i lár.>>
5 Moisés escreve que o modo pelo qual a lei torna alguém justo exige obediência a todos os seus mandamentos.
6 Ka̱ apal ntong onəm nəna̱n ka̱ mpyal Inan va̱ mí ya ka̱ atak nna nnandər jiwo te, uza̱ là pa̱, <<Kan unəm a là ka̱ ashe ìgwak wò pa̱ uda i kyen i ɓa i ga apaɓur ayi ya ka̱t?>> Nna pa̱ ma kyen ɓa ma vang ku uKəristi a.
6 Mas o modo pelo qual a fé torna alguém justo diz: “Não diga em seu coração: ‘Quem subirá ao céu?’ (para trazer Cristo para a terra).
7 Ka̱t te, pa̱, <<Uda i fər akum ka̱ ashe afu mbin ayi ya ka̱t?>> Nna pa̱ ma ga ma won ku uKəristi ka̱ atak ikú a.
7 E não diga: ‘Quem descerá ao lugar dos mortos?’ (para trazer Cristo de volta à vida)”.
8 Iza̱ nnap-nlà Inan là yà? Nnap nlà là pa̱, <<Nnap nlà na yà pa̱ datkulung ka̱ ɓu. Nnap nlà va̱ ta ka̱ɓələm ɓu. Nnap nlà va̱ ta ka̱ ashe ìgwak ɓu.>> Nnap nlà va̱ ta nna nnap nna nnandər va mmayi ka̱ nləla ónəm a.
8 Na verdade, diz: “A mensagem está bem perto; está em seus lábios e em seu coração”. E essa mensagem é a mesma que anunciamos a respeito da fé:
9 Nna pa̱ a yà pa̱ unəm bol anung wò là pa̱, <<UYesu uwa uPonzhi.>> Kang uza̱ na nna nnandər na ka̱ ashe ìgwak wò pa̱ Inan wong ka̱ na chit ka̱ atak ikú te, ya uza̱ i ya nka̱mshi ngga iriri iga mbyet mbyet.
9 se você declarar com sua boca que Jesus é Senhor e crer em seu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, será salvo.
10 Ka̱kul ka̱ ashe ìgwak yà unəm i na nnandər kang Inan i là á na pa̱ uza̱ ta̱l unəna̱n chit ka̱ mpyal wò. Ka̱ atak mbol anung nla nnap te, uza̱ i ya nka̱mshi ngga iriri iga mbyet mbyet.
10 Pois é crendo de coração que você é declarado justo, e é declarando com a boca que você é salvo.
11 Ka̱kul nnap-nlà Inan ka̱ nla pa̱,
11 Como dizem as Escrituras: “Quem confiar nele jamais será envergonhado”.
12 Nnyam nva̱n ro yà ka̱ ashishe ka̱t, ká̱ ishimshe onəm va̱ oYahudi, ka̱ onəm va̱ oYahudi ka̱t. UPonzhi uzəntən uwa uPonzhi onəm pa̱ kpaktak. Uza̱ i nak nnap nnəna̱n pa̱ makmak ka̱ apal ishi nkpaktak onəm va̱ i wór ka̱ ashe aɗiɗin.
12 Nesse sentido, não há diferença entre judeus e gentios, uma vez que ambos têm o mesmo Senhor, que abençoa generosamente todos que o invocam.
13 Ka̱kul nnap-nlà Inan là pa̱,
13 Pois “todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo”.
14 Chit te, i yar sang kang oza̱ i wór ka̱ ashe aɗin anəm va oza̱ na nnandər ka̱ na ka̱t yà? Nna-nnandər nggo te, i yar sang kang oza̱ i na nnandər ku unəm va̱ oma fe iya̱m ro chit ka̱ apal ishishi ka̱t yà? Nfe nnap nggo ka̱ apal ishi anəm te, i yar sang kang oza̱ i fe a yà pa̱ unəm ro là óza̱ ka̱t yà?
14 Mas como poderão invocá-lo se não crerem nele? E como crerão nele se jamais tiverem ouvido a seu respeito? E como ouvirão a seu respeito se ninguém lhes falar?
15 I yar sang kang unəm i là nnap ka̱ oza̱ a yà pa̱ ma re na re ka̱ atak oza̱ ka̱t yà? I ya wa nva ma lir ka̱ ashe nnap-nlà Inan pa̱,
15 E como alguém falará se não for enviado? Por isso as Escrituras dizem: “Como são belos os pés dos mensageiros que trazem boas-novas!”.
16 Ka̱ nna kpa te, nkpaktak oIsa̱rila ma̱n ka̱ nnap-nlà ngga nchang nfe va̱ ta ka̱t. Ka̱kul uYeshayah ká̱ ishi wò te, uza̱ là pa̱,
16 Nem todos, porém, aceitam as boas-novas, pois o profeta Isaías disse: “Senhor, quem creu em nossa mensagem?”.
17 Te ya nyám chit pa̱ unəm i na nnandər ka̱ atak nfe nnap-nlà Inan. Nnap nlà va̱ mí fe nnyi te, nnap-nlà aKəristi.
17 Portanto, a fé vem por ouvir, isto é, por ouvir as boas-novas a respeito de Cristo.
18 Te re m ɓəp ɗak pa̱ oma fe nnap-nlà va̱ ta chit ka̱t ɗò? Oza̱ fe chit. Ka̱kul nnap-nlà Inan là pa̱,
18 Mas eu pergunto: o povo de Israel ouviu, de fato, a mensagem? Sim, eles ouviram: “Sua mensagem chegou a toda a terra, e suas palavras alcançaram os confins do mundo”.
19 M ɓəp kà̱ɗi pa̱ oIsa̱rila pa te, oza̱ kpán ìpir nnàp nlà va̱ ta ka̱t ɗò? Ngəshi te, uMusa là pa̱,
19 Volto a perguntar: será que o povo de Israel entendeu? Sim, eles entenderam, pois, já no tempo de Moisés, Deus disse: “Provocarei seu ciúme por meio de um povo que nem sequer é nação. Provocarei sua ira por meio de gentios insensatos”.
20 UIshaya ləla nzəng ka̱ nkam ìgwak pa̱ Inan là pa̱,
20 E, mais tarde, Isaías se pronunciou com ousadia: “Fui encontrado por aqueles que não me procuravam. Revelei-me àqueles que não perguntavam por mim”.
21 Ka̱pal-ishi nnap oIsa̱rila jiwo te, Inan là pa̱,
21 A respeito de Israel, porém, diz: “O dia todo abri meus braços para eles, mas foram desobedientes e rebeldes”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.