Juízes 9
yer (YER) vs VC
1 UAbimelek uya aJerup-Baal ununggwan ga atak okyán wò ka̱ aShekem, kang uza̱ là ôza̱ ká̱ nkpaktak akum anang wò pa̱,
1 Abimelec, filho de Jerobaal, foi ter com os irmãos de sua mãe em Siquém, e disse-lhes, assim como a toda a família de sua mãe:
2 <<Ó ɓəp nkpaktak onəm oga aShekem pa̱,<Nna ka̱ i ɓyen ká̱ wó yà, nva̱ pa̱ nkpaktak ovan onunggwan aJerup-Baal ìsəm pa̱ ifangshat á nəm iponzhi ka̱ apal wó, ka̱t te, unəm pa̱ uzəng á nəm á.> Ó rəng kpa pa̱ mmami akup ká̱ ìzhè wó.>>
2 Dizei, vo-lo peço, a todos os habitantes de Siquém: o que é melhor para vós: serdes dominados por setenta homens, todos filhos de Jerobaal, ou que um só homem seja vosso rei? Lembrai-vos de que eu sou de vosso sangue e de vossa carne.
3 Awalang va̱ okyikyán là nkpaktak oga nnap-nlà va̱ ta chit ka̱ ashe achwang onəm oga aShekem te, ìgwak oza̱ le atak aAbimelek, ka̱kul oza̱ là pa̱, <<Uza̱ ugənang yi.>>
3 Os irmãos de sua mãe falaram dele aos habitantes de Siquém, referindo-lhes suas palavras, e inclinaram o seu coração para Abimelec, porque, diziam eles, é nosso irmão.
4 Oza̱ na aazurfa á na ashekel ìsəm pa̱ ifangshat, ka̱ ashe nzhi awop ìchər aBaal-Berit, ká̱ nna ta uAbimelek yar nsar iyap ká̱ onunggwan oga ayə́r oro, kang oza̱ yar nvəva̱ng.
4 E deram-lhe setenta siclos de prata tomados do templo de Baal-Berit, com os quais assalariou homens miseráveis e aventureiros, que o seguiram.
5 Te uza̱ ga nzhi apo wò ka̱ aOfəra, kang uza̱ gbá̱ng ogənang wò onunggwan ovan aJerup-Baal, onunggwan ìsəm pa̱ ifangshat, ka̱ apal ìpang pa̱ ìzəng. Ǹnyi te, uJotam uya aJerup-Baal ununggwan uga nkú irəng lár, ka̱kul uza̱ bwam ishi wò.
5 Foi à casa de seu pai em Efra, e matou sobre uma pedra os seus irmãos, filhos de Jerobaal, setenta homens; escapou somente Joatão, filho mais novo de Jerobaal, porque se tinha escondido.
6 Te nkpaktak onəm oga aShekem ká̱ aBet-Milo ɓut ka̱ ngba̱k ìkun aOak ka̱ atak ndar ka̱ aShekem pa̱ na ó kyer iponzhi ûAbimelek.
6 Juntaram-se então todos os siquemitas com todos os de Bet-Melo, e vieram junto do terebinto da estela que havia em Siquém, onde proclamaram rei Abimelec.
7 Awalang va̱ mmá là ûJotam te, uza̱ ga kyén ka̱ apal aƁam aGerizim, kang á ləp achu ôza̱ pa̱, <<Ó gwong achwang ka̱ mi, ónəm oga aShekem, na Inan á fe wó kpa.
7 Sabendo disso, subiu Joatão ao cimo do monte Garizim e exclamou: Ouvi-me, homens de Siquém, para que Deus vos ouça!
8 Ka̱ nda aro te, ikún ga pa̱ na ó gor uponzhi îshi oza̱. Te oza̱ là îkun mpyet pa̱, <Nəm iponzhi ka̱ pal yi.>
8 As árvores resolveram um dia eleger um rei para governá-las e disseram à oliveira: reina sobre nós!
9 Ǹnyi te, ikun mpyet na ama̱n pa̱,<N re nna mmì mi nva mi na ichumchum Inan ká̱ onəm ká̱, kang mi ga mi yir ka̱ ashe ikun ɗò?>
9 Mas ela respondeu: renunciarei, porventura, ao meu óleo que constitui minha glória aos olhos de Deus e dos homens, para colocar-me acima das outras árvores?
10 Te ikún là îkun ìpipyan pa̱, <Ɓa na u nəm iponzhi ka̱ apal yi.>
10 E as árvores disseram à figueira: vem tu, e reina sobre nós!
11 Ǹnyi te, ikun ìpipyan na ama̱n ôza̱ pa̱, <N re nna awár mi va̱ ta̱, ava anəna̱n kang a chàng byet, na n ga n yir ka̱ apal ikún ɗò?>
11 Mas a figueira disse-lhes: poderia eu, porventura, renunciar à doçura de meu delicioso fruto, para colocar-me acima das outras árvores?
12 << Te, oga ikún là îkun ìba̱ngba̱ng pa̱, <Ɓa na u nəm iponzhi ka̱ apal yi.>
12 E as árvores disseram à videira: vem tu, reina sobre nós!
13 Ǹnyi te, ìkun ìba̱ngba̱ng na ama̱n ôza̱ pa̱,<N re nna ndəng ìba̱ngba̱ng mi nchángchàng nva ka̱ nchàng ká̱ oga inan ká̱ onəmləbər, na ngga ntəm nyir ka̱ ashe ikún pa̱ mi nəm iponzhi á?>
13 Mas a videira respondeu: poderia eu renunciar ao meu vinho que faz a alegria de Deus e dos homens, para colocar-me acima das outras árvores?
14 <<Ka̱ nkukur te, nkpaktak ikún là îzu pa̱, <Ɓa na u nəm iponzhi ka̱ apal yi.>
14 E todas as árvores disseram ao espinheiro: vem tu, reina sobre nós!
15 <<Te ìzu là îkún pa̱, <A yà pa̱ nnandər ó gor mi chit pa̱ n yà uponzhi ka̱ apal wó, te ó ɓa na ó təm ayì ka̱ avəng mi, ǹnyi te, a yà pa ka̱t, te re apər á fa ka̱ ashe izu na á ri oga akun asida iga aLebanon.>
15 E o espinheiro respondeu: se realmente me quereis escolher para reinar sobre vós, vinde e abrigai-vos debaixo de minha sombra; mas, se não o quereis, saia fogo do espinheiro e devore os cedros do Líbano!
16 <<Ǹyangmata̱ te, ó nəm nnandər nəm ká̱ iva̱ mal, nva̱ ó kyer uAbimelek uponzhi ɗò? Ó nəm ikin nəm ûJerup-Baal ká̱ nzhizhi ɗò? Ó nəm nnap á na nva mal dakdak ɗò?
16 Agora, pois, se com lealdade e boa-fé escolhestes Abimelec para vosso rei, se vos portastes bem com Jerobaal e sua casa, correspondendo aos benefícios que ele vos fez
17 Ó rəng pa̱ upo mi ka̱ lung ìkum á wo, uza̱ yáp ká̱ irirì wò pa̱ na ò fa ká̱ wó ka̱ ashe awo oMidiyan.
17 porque meu pai combateu por vós e livrou-vos dos madianitas arriscando a própria vida;
18 Ǹnyi te, ka̱ nda va̱ ta̱ te, ó le chit ó fa iya̱mkak ká̱ nzhi apo mi. Ó gbá̱ng ovəvan onunggwan ìsəm pa̱ ifangshat ka̱ apal ìpang pa̱ ìzəng, kang ó kyer uAbimelek uya achar uzwal, uponzhi ka̱ apal onəm oga aShekem, ka̱kul pa̱ uza̱ ugənang wó.
18 vós, que agora vos levantastes contra a casa de meu pai, matastes todos os seus setenta filhos sobre uma pedra, e proclamastes rei dos habitantes de Siquém Abimelec, filho de sua escrava, sob o pretexto de que ele é vosso irmão,
19 Ǹyangmata̱ te, ó nəm nnandər nəm ka̱ iva̱ mal ûJerup-Baal ká̱ nzhizhi ka̱ nda va̱ ta̱ ɗò? A yà pa te, re ó fe nchàng aAbimelek, na uza̱ á fe nchang wó kpa.
19 se, pois, com lealdade e boa-fé, procedestes bem com Jerobaal e sua casa, então que Abimelec vos faça felizes, e que vós o façais feliz igualmente!
20 Ǹnyi te, a yà pa ka̱t, te re apər á fa ka̱ atak aAbimelek, a ri onəm oga aShekem ká̱ aBet-Milo, na apər á fa ka̱ atak onəm oga aShekem ká̱ aBet-Milo a ri uAbimelek.>>
20 Do contrário, saia fogo de Abimelec, e devore os homens de Siquém com os de Bet-Melo; e saia fogo dos habitantes de Siquém e de Bet-Melo, e devore Abimelec!
21 Te uJotam chə́r ga aBeyer, kang a təm ka̱ ta, ka̱kul uza̱ nəm ayər agənang wò uAbimelek.
21 Fugiu em seguida Joatão para Bera, onde habitou, longe de Abimelec, seu irmão.
22 Ka̱ nva̱ng va̱ uAbimelek nəm iponzhi chit ka̱ apal oIsa̱rila ìzun pa̱ ishatɗing te,
22 Reinou Abimelec sobre Israel durante três anos.
23 Inan nak nwong ká̱ nnap-nnəm ká̱ ishimshe aAbimelek ká̱ onəm oga aShekem, kang onəm oga aShekem fa iya̱mkak ká̱ uAbimelek.
23 E Deus suscitou um mau espírito entre ele e os habitantes de Siquém, que os fez se revoltarem.
24 Iya̱m va̱ ta fa ka̱kul pa̱ na mmá pyát inga va mmá nəm ka̱ atak ngbá̱ng ovan aJerup-Baal onunggwan ìsəm pa̱ ifangshat, ká̱ nchə̀r oza̱ va̱ mmá tar ka̱ apal ishi agənang oza̱ uAbimelek, uva gbá̱ng oza̱, kang ka̱ apal onəm oga aShekem, ova ka̱mshishi ká̱ ngbá̱ng ogənanggənang.
24 Isso aconteceu para que fosse vingado o homicídio dos setenta filhos de Jerobaal, e seu sangue caísse sobre Abimelec, seu irmão, que os havia matado, e sobre os siquemitas que tinham sido seus cúmplices.
25 Te onəm oga aShekem nak onəm ra anyimnyal ka̱ apal oga aɗuktum i vyat iya̱m ka̱ atak nkpaktak onəm va̱ i wòl asa̱l ka̱ ta. Te mmá là iya̱m va̱ ta ûAbimelek.
25 Os homens de Siquém armaram contra ele emboscadas no alto dos montes, e puseram-se a despojar todos aqueles que passavam por ali; e Abimelec foi informado disso.
26 Ǹyangmata̱ te, uGayal uya aEbet ununggwan, ɓa təm ka̱ aShekem ká̱ ogənang wò, kang onəm oga aShekem na nnandər ká̱ na.
26 Gaal, filho de Obed, foi com seus irmãos a Siquém e ganhou a confiança dos homens do lugar.
27 Ka̱ nva̱ng va̱ onəm oga aShekem ga pang oga awár ìba̱ngba̱ng chit ka̱ ashe oga iram ìba̱ngba̱ng oza̱ kang a káng ndədəng te, oza̱ nəm nchàng izər ka̱ ashe nzhi inan oza̱. Oza̱ ri, oza̱ wá, kang oza̱ pwat uAbimelek.
27 Saíram pelos campos, vindimaram as vinhas, pisaram as uvas, celebraram a festa. Foram ao templo do seu deus e ali fizeram um festim, amaldiçoando Abimelec.
28 Te uGayal uya aEbet ununggwan là pa̱, <<UAbimelek va̱ uda kang mmayi onəm oga aShekem, í kpak nnap-nnəm á na yà? Uya aJerup-Baal ka̱t ɗò? UZebul uwa unəm uga nvəva̱ng ka̱t ɗò? Ó kpak nnap-nnəm n̂zhi aHamor, upo aShekem. Ka̱kul iza̱ kang í pak nnəm izwal ûAbimelek yà?
28 Gaal, filho de Obed, disse: Quem é Abimelec, e o que é Siquém, para que lhe estejamos sujeitos? Não é ele filho de Jerobaal, e não é Zebul o seu lugar-tenente? Servi a família de Emor, pai de Siquém. Por que razão serviremos Abimelec?
29 Ká̱ yà pa̱ onəm va̱ ta̱ ka̱ ashe awo mi te, ká̱ n ngbá̱l uAbimelek. Ka̱ nlà ûAbimelek pa̱, <Ga na u dan iyəl oshozha ɓu, na u fa agbai.> >>
29 Oxalá tivesse eu poder sobre esse povo! Eu arrasaria Abimelec e lhe diria: junta o teu exército, e vem!
30 Awalang va̱ uZebul unəm uga mpyal aga ìtong va̱ ta fe oga nnap-nlà va̱ uGayal uya aEbet ununggwan ka̱ nləla te, ìgwak lak na pa̱ gənggəng.
30 Zebul, governador da cidade, sabendo o que dissera Gaal, filho de Obed, encolerizou-se,
31 Te uza̱ re nre ká̱ onəm oga nre ká̱ ayi ga atak aAbimelek ka̱ aAruma, uza̱ là pa̱, <<Dər, uGayal uya aEbet ununggwan ká̱ ogənanggənang ɓa aShekem chit, kang oza̱ ka̱ nnók onəm oga ìtong va̱ ta ka̱ apal ɓu.
31 e mandou secretamente dizer a Abimelec: Gaal, filho de Obed, veio a Siquém com seus irmãos, e anda sublevando a cidade contra ti.
32 Ǹyangmata̱ te, wong ká̱ izwam, mmaɓu ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ ɓu, na ó ra anyimnyal ka̱ ashe oga nzam.
32 Levanta-te de noite, tu e tua tropa, e põe-te de emboscada no campo;
33 Ipin, ká̱ ìɓotak, awalang va̱ alum ka̱ nfa ká̱ te, wa ru ìtong va̱ ta ká̱ ìkum. Kang awalang va̱ uGayal ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ na i fa ìkum ka̱ ɓu te, wa nəm iya̱m va̱ ká̱ na u ɗom.>>
33 amanhã cedo, ao nascer do sol, lança-te sobre a cidade; quando Gaal e sua tropa saírem contra ti, far-lhe-ás o que as circunstâncias te permitirem.
34 Te uAbimelek wong ká̱ nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ na ká̱ izwam, kang oza̱ ra anyimnyal idongkong pa̱ ineɗing gáng aShekem.
34 Abimelec, pois, partiu durante a noite com toda a sua gente, e pôs emboscadas em quatro grupos junto de Siquém.
35 Ǹyangmata̱ te, uGayal uya aEbet ununggwan ka̱ fa chit ka̱ nsat ka̱ anung asa̱l aga ntar ìtong va̱ ta, a mal dakdak ká̱ awalang va̱ uAbimelek ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ na wong ka̱ atak va̱ oza̱ ra anyimnyal kà̱.
35 Entretanto Gaal, filho de Obed, saiu e instalou-se diante das portas da cidade. Então Abimelec com todos os seus deixou a emboscada.
36 Awalang va̱ uGayal ya onəm chit, te uza̱ là ûZebul pa̱, <<Dər, onəm ka̱ nfəng ka̱ apal oga aɓam.>>
36 Vendo aquela tropa, Gaal disse a Zebul: Eis uma multidão que desce das colinas. Tu vês, respondeu Zebul, as sombras das colinas como se fossem homens.
37 Ǹnyi te, uGayal là nnap kà̱ɗi pa̱, <<Dər, onəm ka̱ nfəng ka̱ oga aɗuktum aga ishimshe mbin ka̱ mɓa, kang idongkong iro ka̱ mɓa ka̱ asa̱l isu ikun aOak va̱ onəm oga iva̱k i nəm iva̱k kà̱.>>
37 Gaal replicou: Está descendo uma tropa do alto; e eis uma outra que vem pelo caminho do carvalho dos Adivinhos.
38 Te uZebul là á na pa̱, <<Nnap anung ɓu va̱ nna ka̱ ǹyangmata̱ yà, mmaɓu va u là pa̱, <UAbimelek va̱ uda kang í kpak nnap-nnəm á na yà? Onəm va ta̱ ka̱ u ɓák va̱ ka̱t ɗò? Fa ǹyangmata̱, na u ga u lung oza̱.>>
38 Zebul disse-lhe então: Onde está agora a tua arrogância, tu que dizias: quem é Abimelec para que nós o sirvamos? Eis o povo que tu desprezavas! Vai, agora, e combate contra ele!
39 Te uGayal ləp mpyal onəm oga aShekem, kang oza̱ lung uAbimelek.
39 Saiu Gaal à frente dos siquemitas e combateu contra Abimelec.
40 UGayal chə́r, ǹnyi te uAbimelek ɓak na ga chu anung asa̱l ntar ìtong va̱ ta, kang mmá gbá̱ng onəm pa̱ makmak va̱ ka̱ nchəng.
40 Mas foi derrotado por Abimelec e fugiu; muitos homens, que estavam mortalmente feridos, caíram antes de terem atingido o limiar da porta.
41 Te uAbimelek təm ka̱ aAruma, kang uZebul ɓak uGayal ká̱ ogənanggənang fa ka̱ aShekem.
41 Abimelec deteve-se em Ruma; Zebul, porém, lançou Gaal e seus irmãos fora de Siquém.
42 Ipin fa kpa̱k te, onəm oga aShekem fa ga ashe oga agbagba, kang mmá là iya̱m va̱ ta ûAbimelek.
42 No dia seguinte, o povo saiu ao campo. Tendo sabido disso, Abimelec
43 Te uza̱ wur onəm wò kang uza̱ kap oza̱ idongkong pa̱ ishatɗing, kang oza̱ ra anyimnyal ka̱ ashe oga agbagba va̱ ta. Awalang va̱ uza̱ ya onəm va̱ ta ka̱ nfa ka̱ ashe ìtong te, uza̱ wong ru oza̱ ká̱ ìkum.
43 tomou sua tropa, dividiu-a em três grupos e os pôs de emboscada no campo. Ao ver que o povo saía da cidade, atacou-o e derrotou-o,
44 UAbimelek ká̱ ìdongkong va̱ nzəng ká̱ na gha̱n ga tong ka̱ anung asa̱l aga tar ìtong va̱ ta. Te aɓo idongkong iga ìparəm ga ru onəm va̱ ka̱ ashe oga agbagba ká̱ ìkum kang a gbá̱ng oza̱.
44 vindo em seguida com o seu grupo tomar posição à entrada da cidade, enquanto os dois outros grupos perseguiam os que estavam no campo e os massacravam.
45 UAbimelek lung ìkum ká̱ ìtong va̱ ta ga chu ntar alum. Uza̱ ri ìtong va̱ ta, kang a gbá̱ng onəm va̱ ka̱ ashishe. Te uza̱ shin ìtong va̱ ta, kang a wung mman kà̱.
45 Abimelec combateu a cidade durante todo aquele dia e tomou-a. Matou toda a população, arrasou a cidade e semeou-a de sal.
46 Awalang va̱ nkpaktak onəm oga nzhi nkúrkúr ngga aShekem fe te, oza̱ chəng táng atak mbwam ka̱ nzhi awop ìchər aEl-Berit.
46 Ao ouvirem isso, todos os habitantes da torre de Siquém retiraram-se para a fortaleza do templo de El-Berit.
47 Awalang va̱ mmá là ûAbimelek pa̱ nkpaktak onəm va̱ ta ga ɓut chit ka̱ atak azəngtəng te,
47 E foi noticiado a Abimelec que todos os habitantes da torre de Siquém se tinham retirado para esse lugar;
48 uza̱, ká̱ nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ na kyén ga aƁam aZalmon. UAbimelek yar ìkù ka̱ awo kang a gəlchi igwong ìkun yar nak ka̱ agar wò. Te uza̱ là ônəm va̱ nzəng ká̱ na pa̱, <<Kəlak, ó nəm iya̱m va̱ ó ya n nəm ta̱ á.>>
48 subiu então Abimelec com sua tropa ao monte Selmon, tomou um machado e cortou um galho de árvore. Pondo-o aos ombros, disse à sua gente: Vistes o que eu fiz? Apressai-vos a fazer o mesmo.
49 Wa nnà ta nza̱ unəm nggo gəlchi igwong iji wò, kang a yar nva̱ng aAbimelek. Oza̱ ɓák oga akun va̱ ta ka̱ izər atak mbwam va̱ ta, kang oza̱ pá apər âtak va̱ ta nzəng ká̱ onəm va̱ ka̱ ashishe. Te nkpaktak onəm va̱ ka̱ ashe nzhi nkúrkúr ngga aShekem kú, onəm dat ká̱ ìkalong pa̱ ìzəng, onunggwan ká̱ ochar.
49 Cortou cada um deles um galho e todos seguiram Abimelec; puseram esses galhos contra a fortaleza e meteram-lhes fogo, sendo a fortaleza, com todos os seus ocupantes, devorada pelas chamas. Desse modo pereceram todos os que habitavam na torre de Siquém, cerca de mil pessoas, tanto homens como mulheres.
50 Ka̱ nvəva̱ng te, uAbimelek ga ru aTebet ká̱ ìkum, kang a ri na.
50 Depois disso, Abimelec marchou contra Tebes, que sitiou e tomou de assalto.
51 Ǹnyi te, nzhi nkúrkúr nkamkam ro nna ka̱ ishimshe ìtong va̱ ta, kang nkpaktak onunggwan ká̱ ochar, oma nkpaktak onəm oga ashe ìtong va̱ ta chəng ga táng ashishe. Oza̱ gún ishi oza̱ ka̱ ashishe, kang oza̱ kyén ga apal nzhi nkúrkúr va̱ ta.
51 Havia no meio da cidade uma torre forte, na qual se tinham refugiado todos os habitantes, homens e mulheres. Fechando bem a porta, subiram ao terraço da torre.
52 Te uAbimelek ɓa nzhi nkúrkúr va̱ ta kang a ru na ká̱ ìkum. Ǹnyi te, awalang va̱ uza̱ ɓa dat ká̱ anung asa̱l aga nzhi nkúrkúr va̱ ta pa̱ na o pwak na ká̱ apər te,
52 Abimelec, chegando ao pé da torre, aproximou-se da porta para lhe pôr fogo.
53 uchar uro mang awo ako ka̱ apal ishi aAbimelek, kang a chwan ikpáng ishi á na.
53 Então uma mulher, lançando de cima uma pedra de moinho, feriu-lhe a cabeça, fraturando-lhe o crânio.
54 Ta byet te, uza̱ wór uyenza̱m uga ngwur iya̱m ìkum á na ká̱ nggha̱n, uza̱ là á na pa̱, <<Tur ndokchi ɓu na u gbá̱l mi, le oza̱ a wong a là pa̱, <Uchar a gbá̱l mi> ka̱t.>> Te uyenza̱m va̱ ta kyer na ká̱ ndokchi, kang uza̱ kú.
54 Chamou imediatamente seu escudeiro e disse-lhe: Tira a tua espada e acaba de matar-me, para que se não diga que fui morto por uma mulher! Seu escudeiro o feriu, e Abimelec morreu.
55 Awalang va̱ oIsa̱rila ya pa̱ uAbimelek kú chit te, udanggo le ga nzhi wò.
55 Morto Abimelec, todos os israelitas voltaram para suas casas.
56 Wa nnà ta Inan pyát akat nnap-mɓá̱ngɓa̱ng aAbimelek nva̱ uza̱ nəm ûpo wò, ka̱ atak ngbá̱ng ogənanggənang oga ìsəm pa̱ ifangshat va̱ á.
56 Assim Deus fez recair sobre Abimelec o mal que tinha feito a seu pai, matando seus setenta irmãos.
57 Ka̱ asa̱l va ta̱ kpa Inan nak nkpaktak onəm oga aShekem ɓək anung ka̱kul nnap-mɓá̱ngɓa̱ng oza̱. Nvyap va̱ uJotam uya aJerup-Baal ununggwan là ka̱ apal ishi oza̱ te, á ɓa yə́l.
57 E do mesmo modo Deus fez recair sobre os siquemitas os seus crimes. Assim se cumpriu sobre ele a maldição de Joatão, filho de Jerobaal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.