Juízes 9

yer (YER) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 UAbimelek uya aJerup-Baal ununggwan ga atak okyán wò ka̱ aShekem, kang uza̱ là ôza̱ ká̱ nkpaktak akum anang wò pa̱,
1 Certo dia, Abimeleque, filho de Gideão, foi a Siquém visitar os irmãos de sua mãe e disse a eles e aos demais membros do seu clã materno:
2 <<Ó ɓəp nkpaktak onəm oga aShekem pa̱,<Nna ka̱ i ɓyen ká̱ wó yà, nva̱ pa̱ nkpaktak ovan onunggwan aJerup-Baal ìsəm pa̱ ifangshat á nəm iponzhi ka̱ apal wó, ka̱t te, unəm pa̱ uzəng á nəm á.> Ó rəng kpa pa̱ mmami akup ká̱ ìzhè wó.>>
2 “Perguntem aos líderes de Siquém se preferem ser governados por todos os setenta filhos de Gideão ou por um só homem. E lembrem-se de que eu sou da mesma carne e do mesmo sangue de vocês!”.
3 Awalang va̱ okyikyán là nkpaktak oga nnap-nlà va̱ ta chit ka̱ ashe achwang onəm oga aShekem te, ìgwak oza̱ le atak aAbimelek, ka̱kul oza̱ là pa̱, <<Uza̱ ugənang yi.>>
3 Então os tios de Abimeleque transmitiram sua mensagem a todos os líderes de Siquém, que, depois de ouvirem a proposta, decidiram em favor de Abimeleque, pois era parente deles.
4 Oza̱ na aazurfa á na ashekel ìsəm pa̱ ifangshat, ka̱ ashe nzhi awop ìchər aBaal-Berit, ká̱ nna ta uAbimelek yar nsar iyap ká̱ onunggwan oga ayə́r oro, kang oza̱ yar nvəva̱ng.
4 Deram-lhe setenta moedas de prata do templo de Baal-Berite, que ele usou para contratar indivíduos desocupados e desordeiros que concordaram em segui-lo.
5 Te uza̱ ga nzhi apo wò ka̱ aOfəra, kang uza̱ gbá̱ng ogənang wò onunggwan ovan aJerup-Baal, onunggwan ìsəm pa̱ ifangshat, ka̱ apal ìpang pa̱ ìzəng. Ǹnyi te, uJotam uya aJerup-Baal ununggwan uga nkú irəng lár, ka̱kul uza̱ bwam ishi wò.
5 Ele foi à casa de seu pai em Ofra e ali, sobre uma pedra, matou todos os seus setenta meios-irmãos, os filhos de Gideão, exceto Jotão, o filho mais novo, que fugiu e se escondeu.
6 Te nkpaktak onəm oga aShekem ká̱ aBet-Milo ɓut ka̱ ngba̱k ìkun aOak ka̱ atak ndar ka̱ aShekem pa̱ na ó kyer iponzhi ûAbimelek.
6 Então os líderes de Siquém e Bete-Milo convocaram uma reunião debaixo do carvalho perto da coluna em Siquém e proclamaram Abimeleque rei.
7 Awalang va̱ mmá là ûJotam te, uza̱ ga kyén ka̱ apal aƁam aGerizim, kang á ləp achu ôza̱ pa̱, <<Ó gwong achwang ka̱ mi, ónəm oga aShekem, na Inan á fe wó kpa.
7 Quando Jotão soube disso, subiu ao topo do monte Gerizim e gritou: “Ouçam-me, cidadãos de Siquém! Ouçam-me se querem que Deus os ouça!
8 Ka̱ nda aro te, ikún ga pa̱ na ó gor uponzhi îshi oza̱. Te oza̱ là îkun mpyet pa̱, <Nəm iponzhi ka̱ pal yi.>
8 Certa vez as árvores resolveram ungir um rei. Primeiro disseram à oliveira: ‘Seja nosso rei!’.
9 Ǹnyi te, ikun mpyet na ama̱n pa̱,<N re nna mmì mi nva mi na ichumchum Inan ká̱ onəm ká̱, kang mi ga mi yir ka̱ ashe ikun ɗò?>
9 Mas a oliveira se recusou e disse: ‘Devo deixar de produzir o óleo que agrada a Deus e às pessoas, só para ser a mais alta das árvores que o vento agita?’.
10 Te ikún là îkun ìpipyan pa̱, <Ɓa na u nəm iponzhi ka̱ apal yi.>
10 “Então disseram à figueira: ‘Seja nosso rei!’.
11 Ǹnyi te, ikun ìpipyan na ama̱n ôza̱ pa̱, <N re nna awár mi va̱ ta̱, ava anəna̱n kang a chàng byet, na n ga n yir ka̱ apal ikún ɗò?>
11 Mas a figueira também se recusou e disse: ‘Devo deixar de produzir meus frutos doces e deliciosos, só para ser a mais alta das árvores que o vento agita?’.
12 << Te, oga ikún là îkun ìba̱ngba̱ng pa̱, <Ɓa na u nəm iponzhi ka̱ apal yi.>
12 “Então disseram à videira: ‘Seja nosso rei!’.
13 Ǹnyi te, ìkun ìba̱ngba̱ng na ama̱n ôza̱ pa̱,<N re nna ndəng ìba̱ngba̱ng mi nchángchàng nva ka̱ nchàng ká̱ oga inan ká̱ onəmləbər, na ngga ntəm nyir ka̱ ashe ikún pa̱ mi nəm iponzhi á?>
13 Mas a videira também se recusou e disse: ‘Devo deixar de produzir o vinho que alegra a Deus e às pessoas, só para ser a mais alta das árvores que o vento agita?’.
14 <<Ka̱ nkukur te, nkpaktak ikún là îzu pa̱, <Ɓa na u nəm iponzhi ka̱ apal yi.>
14 “Por fim, todas as árvores se voltaram para o espinheiro e disseram: ‘Seja nosso rei!’.
15 <<Te ìzu là îkún pa̱, <A yà pa̱ nnandər ó gor mi chit pa̱ n yà uponzhi ka̱ apal wó, te ó ɓa na ó təm ayì ka̱ avəng mi, ǹnyi te, a yà pa ka̱t, te re apər á fa ka̱ ashe izu na á ri oga akun asida iga aLebanon.>
15 E o espinheiro respondeu às árvores: ‘Se querem mesmo ungir-me seu rei, venham abrigar-se à minha sombra. Se não, que saia fogo de mim e queime os cedros do Líbano’”.
16 <<Ǹyangmata̱ te, ó nəm nnandər nəm ká̱ iva̱ mal, nva̱ ó kyer uAbimelek uponzhi ɗò? Ó nəm ikin nəm ûJerup-Baal ká̱ nzhizhi ɗò? Ó nəm nnap á na nva mal dakdak ɗò?
16 Jotão prosseguiu: “Será que vocês de fato agiram de forma honrada e íntegra ao proclamar Abimeleque seu rei? Será que foram justos com Gideão e seus descendentes? Vocês o trataram como ele merece, tendo em vista tudo que realizou?
17 Ó rəng pa̱ upo mi ka̱ lung ìkum á wo, uza̱ yáp ká̱ irirì wò pa̱ na ò fa ká̱ wó ka̱ ashe awo oMidiyan.
17 Meu pai lutou por vocês e arriscou a vida para libertá-los dos midianitas.
18 Ǹnyi te, ka̱ nda va̱ ta̱ te, ó le chit ó fa iya̱mkak ká̱ nzhi apo mi. Ó gbá̱ng ovəvan onunggwan ìsəm pa̱ ifangshat ka̱ apal ìpang pa̱ ìzəng, kang ó kyer uAbimelek uya achar uzwal, uponzhi ka̱ apal onəm oga aShekem, ka̱kul pa̱ uza̱ ugənang wó.
18 Mas hoje vocês se rebelaram contra ele e seus descendentes e mataram seus setenta filhos sobre uma pedra. Escolheram Abimeleque, filho da escrava dele, para ser rei só porque ele é seu parente.
19 Ǹyangmata̱ te, ó nəm nnandər nəm ka̱ iva̱ mal ûJerup-Baal ká̱ nzhizhi ka̱ nda va̱ ta̱ ɗò? A yà pa te, re ó fe nchàng aAbimelek, na uza̱ á fe nchang wó kpa.
19 “Se hoje agiram de forma honrada e íntegra com Gideão e seus descendentes, então que sejam felizes com Abimeleque, e ele seja feliz com vocês.
20 Ǹnyi te, a yà pa ka̱t, te re apər á fa ka̱ atak aAbimelek, a ri onəm oga aShekem ká̱ aBet-Milo, na apər á fa ka̱ atak onəm oga aShekem ká̱ aBet-Milo a ri uAbimelek.>>
20 Mas, se não o fizeram, então que saia fogo de Abimeleque e queime os líderes de Siquém e Bete-Milo, e saia fogo dos líderes de Siquém e Bete-Milo e queime Abimeleque!”.
21 Te uJotam chə́r ga aBeyer, kang a təm ka̱ ta, ka̱kul uza̱ nəm ayər agənang wò uAbimelek.
21 Então Jotão fugiu e foi morar em Beer, pois tinha medo de seu irmão Abimeleque.
22 Ka̱ nva̱ng va̱ uAbimelek nəm iponzhi chit ka̱ apal oIsa̱rila ìzun pa̱ ishatɗing te,
22 Depois que Abimeleque havia governado Israel por três anos,
23 Inan nak nwong ká̱ nnap-nnəm ká̱ ishimshe aAbimelek ká̱ onəm oga aShekem, kang onəm oga aShekem fa iya̱mkak ká̱ uAbimelek.
23 Deus enviou um espírito que gerou discórdia entre Abimeleque e os líderes de Siquém, que se rebelaram.
24 Iya̱m va̱ ta fa ka̱kul pa̱ na mmá pyát inga va mmá nəm ka̱ atak ngbá̱ng ovan aJerup-Baal onunggwan ìsəm pa̱ ifangshat, ká̱ nchə̀r oza̱ va̱ mmá tar ka̱ apal ishi agənang oza̱ uAbimelek, uva gbá̱ng oza̱, kang ka̱ apal onəm oga aShekem, ova ka̱mshishi ká̱ ngbá̱ng ogənanggənang.
24 Foi um castigo para Abimeleque por ele ter assassinado os setenta filhos de Gideão e para os líderes de Siquém por terem apoiado Abimeleque no assassinato de seus irmãos.
25 Te onəm oga aShekem nak onəm ra anyimnyal ka̱ apal oga aɗuktum i vyat iya̱m ka̱ atak nkpaktak onəm va̱ i wòl asa̱l ka̱ ta. Te mmá là iya̱m va̱ ta ûAbimelek.
25 Os líderes de Siquém prepararam uma emboscada para Abimeleque no alto dos montes e assaltavam todos os que passavam por ali. Contudo, alguém alertou Abimeleque sobre essa conspiração.
26 Ǹyangmata̱ te, uGayal uya aEbet ununggwan, ɓa təm ka̱ aShekem ká̱ ogənang wò, kang onəm oga aShekem na nnandər ká̱ na.
26 Nessa época, Gaal, filho de Ebede, se mudou para Siquém com seus irmãos e ganhou a confiança dos líderes da cidade.
27 Ka̱ nva̱ng va̱ onəm oga aShekem ga pang oga awár ìba̱ngba̱ng chit ka̱ ashe oga iram ìba̱ngba̱ng oza̱ kang a káng ndədəng te, oza̱ nəm nchàng izər ka̱ ashe nzhi inan oza̱. Oza̱ ri, oza̱ wá, kang oza̱ pwat uAbimelek.
27 Depois de irem ao campo, colherem as uvas e pisarem nelas, realizaram uma festa da colheita, no templo do deus local. Foi servido vinho à vontade, e todos começaram a amaldiçoar Abimeleque.
28 Te uGayal uya aEbet ununggwan là pa̱, <<UAbimelek va̱ uda kang mmayi onəm oga aShekem, í kpak nnap-nnəm á na yà? Uya aJerup-Baal ka̱t ɗò? UZebul uwa unəm uga nvəva̱ng ka̱t ɗò? Ó kpak nnap-nnəm n̂zhi aHamor, upo aShekem. Ka̱kul iza̱ kang í pak nnəm izwal ûAbimelek yà?
28 “Quem é Abimeleque?”, disse em alta voz Gaal, filho de Ebede. “Se não é um verdadeiro filho de Siquém, por que devemos servi-lo? É apenas filho de Gideão, e esse Zebul é apenas seu ajudante. Sirvam aos verdadeiros filhos de Hamor, o fundador de Siquém! Por que devemos servir a Abimeleque?
29 Ká̱ yà pa̱ onəm va̱ ta̱ ka̱ ashe awo mi te, ká̱ n ngbá̱l uAbimelek. Ka̱ nlà ûAbimelek pa̱, <Ga na u dan iyəl oshozha ɓu, na u fa agbai.> >>
29 Se eu estivesse no comando, me livraria de Abimeleque. Diria a ele: ‘Convoque seus soldados e venha lutar!’.”
30 Awalang va̱ uZebul unəm uga mpyal aga ìtong va̱ ta fe oga nnap-nlà va̱ uGayal uya aEbet ununggwan ka̱ nləla te, ìgwak lak na pa̱ gənggəng.
30 Mas, quando Zebul, que governava a cidade, tomou conhecimento das palavras de Gaal, ficou furioso.
31 Te uza̱ re nre ká̱ onəm oga nre ká̱ ayi ga atak aAbimelek ka̱ aAruma, uza̱ là pa̱, <<Dər, uGayal uya aEbet ununggwan ká̱ ogənanggənang ɓa aShekem chit, kang oza̱ ka̱ nnók onəm oga ìtong va̱ ta ka̱ apal ɓu.
31 Enviou mensageiros a Abimeleque em Arumá para lhe dizer: “Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos se mudaram para Siquém e estão instigando a cidade a se rebelar contra você.
32 Ǹyangmata̱ te, wong ká̱ izwam, mmaɓu ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ ɓu, na ó ra anyimnyal ka̱ ashe oga nzam.
32 Venha de noite com seu exército e esconda-se nos campos.
33 Ipin, ká̱ ìɓotak, awalang va̱ alum ka̱ nfa ká̱ te, wa ru ìtong va̱ ta ká̱ ìkum. Kang awalang va̱ uGayal ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ na i fa ìkum ka̱ ɓu te, wa nəm iya̱m va̱ ká̱ na u ɗom.>>
33 Pela manhã, assim que o sol nascer, ataque a cidade. Quando Gaal e aqueles que o acompanham saírem para lutar contra você, faça com eles o que desejar”.
34 Te uAbimelek wong ká̱ nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ na ká̱ izwam, kang oza̱ ra anyimnyal idongkong pa̱ ineɗing gáng aShekem.
34 Então Abimeleque e todos os seus homens saíram de noite, dividiram-se em quatro grupos e armaram uma emboscada ao redor de Siquém.
35 Ǹyangmata̱ te, uGayal uya aEbet ununggwan ka̱ fa chit ka̱ nsat ka̱ anung asa̱l aga ntar ìtong va̱ ta, a mal dakdak ká̱ awalang va̱ uAbimelek ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ na wong ka̱ atak va̱ oza̱ ra anyimnyal kà̱.
35 Gaal, filho de Ebede, estava à porta da cidade quando Abimeleque e seu exército saíram de seus esconderijos.
36 Awalang va̱ uGayal ya onəm chit, te uza̱ là ûZebul pa̱, <<Dər, onəm ka̱ nfəng ka̱ apal oga aɓam.>>
36 Quando Gaal os viu, disse a Zebul: “Olhe, há pessoas descendo do alto das colinas!”. Zebul respondeu: “São apenas as sombras dos montes que se parecem com homens”.
37 Ǹnyi te, uGayal là nnap kà̱ɗi pa̱, <<Dər, onəm ka̱ nfəng ka̱ oga aɗuktum aga ishimshe mbin ka̱ mɓa, kang idongkong iro ka̱ mɓa ka̱ asa̱l isu ikun aOak va̱ onəm oga iva̱k i nəm iva̱k kà̱.>>
37 Mas Gaal insistiu: “Não! São pessoas descendo das colinas. E outro grupo vem pela estrada que passa pelo Carvalho dos Adivinhos”.
38 Te uZebul là á na pa̱, <<Nnap anung ɓu va̱ nna ka̱ ǹyangmata̱ yà, mmaɓu va u là pa̱, <UAbimelek va̱ uda kang í kpak nnap-nnəm á na yà? Onəm va ta̱ ka̱ u ɓák va̱ ka̱t ɗò? Fa ǹyangmata̱, na u ga u lung oza̱.>>
38 Zebul se voltou para ele e perguntou: “Onde foi parar toda a sua conversa? Não foi você que disse: ‘Quem é Abimeleque e por que deveríamos servi-lo?’. Os homens dos quais você zombou estão logo ali do lado de fora da cidade! Saia e lute contra eles!”.
39 Te uGayal ləp mpyal onəm oga aShekem, kang oza̱ lung uAbimelek.
39 Então Gaal marchou à frente dos líderes de Siquém para a batalha contra Abimeleque.
40 UGayal chə́r, ǹnyi te uAbimelek ɓak na ga chu anung asa̱l ntar ìtong va̱ ta, kang mmá gbá̱ng onəm pa̱ makmak va̱ ka̱ nchəng.
40 Abimeleque perseguiu Gaal, e muitos homens de Siquém foram feridos e caíram pelo caminho enquanto recuavam até o portão da cidade.
41 Te uAbimelek təm ka̱ aAruma, kang uZebul ɓak uGayal ká̱ ogənanggənang fa ka̱ aShekem.
41 Abimeleque voltou a Arumá, e Zebul expulsou Gaal e seus irmãos de Siquém.
42 Ipin fa kpa̱k te, onəm oga aShekem fa ga ashe oga agbagba, kang mmá là iya̱m va̱ ta ûAbimelek.
42 No dia seguinte, o povo de Siquém saiu para guerrear nos campos. Abimeleque soube disso,
43 Te uza̱ wur onəm wò kang uza̱ kap oza̱ idongkong pa̱ ishatɗing, kang oza̱ ra anyimnyal ka̱ ashe oga agbagba va̱ ta. Awalang va̱ uza̱ ya onəm va̱ ta ka̱ nfa ka̱ ashe ìtong te, uza̱ wong ru oza̱ ká̱ ìkum.
43 dividiu seus homens em três grupos e armou emboscadas nos campos. Quando Abimeleque viu o povo sair da cidade, ele e seus homens saíram de seus esconderijos e atacaram.
44 UAbimelek ká̱ ìdongkong va̱ nzəng ká̱ na gha̱n ga tong ka̱ anung asa̱l aga tar ìtong va̱ ta. Te aɓo idongkong iga ìparəm ga ru onəm va̱ ka̱ ashe oga agbagba ká̱ ìkum kang a gbá̱ng oza̱.
44 Abimeleque e seu grupo tomaram de assalto o portão da cidade para impedir que os homens de Siquém voltassem para dentro. Enquanto isso, os outros dois grupos atacaram e mataram aqueles que estavam nos campos.
45 UAbimelek lung ìkum ká̱ ìtong va̱ ta ga chu ntar alum. Uza̱ ri ìtong va̱ ta, kang a gbá̱ng onəm va̱ ka̱ ashishe. Te uza̱ shin ìtong va̱ ta, kang a wung mman kà̱.
45 A batalha durou o dia inteiro. Por fim, Abimeleque tomou Siquém e matou seus habitantes. Depois, destruiu a cidade e espalhou sal em todo o solo.
46 Awalang va̱ nkpaktak onəm oga nzhi nkúrkúr ngga aShekem fe te, oza̱ chəng táng atak mbwam ka̱ nzhi awop ìchər aEl-Berit.
46 Ao tomarem conhecimento do que havia acontecido, os líderes que viviam na torre de Siquém correram e se esconderam na fortaleza do templo de Baal-Berite.
47 Awalang va̱ mmá là ûAbimelek pa̱ nkpaktak onəm va̱ ta ga ɓut chit ka̱ atak azəngtəng te,
47 Quando alguém informou Abimeleque de que esses habitantes estavam reunidos ali,
48 uza̱, ká̱ nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ na kyén ga aƁam aZalmon. UAbimelek yar ìkù ka̱ awo kang a gəlchi igwong ìkun yar nak ka̱ agar wò. Te uza̱ là ônəm va̱ nzəng ká̱ na pa̱, <<Kəlak, ó nəm iya̱m va̱ ó ya n nəm ta̱ á.>>
48 ele levou seu exército ao monte Zalmom. Pegou um machado, cortou alguns galhos de uma árvore e os pôs sobre os ombros. “Rápido! Façam como eu!”, disse a seus homens.
49 Wa nnà ta nza̱ unəm nggo gəlchi igwong iji wò, kang a yar nva̱ng aAbimelek. Oza̱ ɓák oga akun va̱ ta ka̱ izər atak mbwam va̱ ta, kang oza̱ pá apər âtak va̱ ta nzəng ká̱ onəm va̱ ka̱ ashishe. Te nkpaktak onəm va̱ ka̱ ashe nzhi nkúrkúr ngga aShekem kú, onəm dat ká̱ ìkalong pa̱ ìzəng, onunggwan ká̱ ochar.
49 Assim, cada um cortou alguns galhos e fez como Abimeleque. Então amontoaram os galhos junto às paredes do templo e puseram fogo. Todos que viviam na torre de Siquém morreram, cerca de mil homens e mulheres.
50 Ka̱ nvəva̱ng te, uAbimelek ga ru aTebet ká̱ ìkum, kang a ri na.
50 Em seguida, Abimeleque atacou a cidade de Tebes e a conquistou.
51 Ǹnyi te, nzhi nkúrkúr nkamkam ro nna ka̱ ishimshe ìtong va̱ ta, kang nkpaktak onunggwan ká̱ ochar, oma nkpaktak onəm oga ashe ìtong va̱ ta chəng ga táng ashishe. Oza̱ gún ishi oza̱ ka̱ ashishe, kang oza̱ kyén ga apal nzhi nkúrkúr va̱ ta.
51 No meio da cidade, porém, havia uma torre forte, e toda a população, homens e mulheres, fugiu para lá. Trancaram-se por dentro e subiram até o terraço.
52 Te uAbimelek ɓa nzhi nkúrkúr va̱ ta kang a ru na ká̱ ìkum. Ǹnyi te, awalang va̱ uza̱ ɓa dat ká̱ anung asa̱l aga nzhi nkúrkúr va̱ ta pa̱ na o pwak na ká̱ apər te,
52 Abimeleque foi até a torre e a atacou. Mas, quando se preparava para incendiar a entrada da torre,
53 uchar uro mang awo ako ka̱ apal ishi aAbimelek, kang a chwan ikpáng ishi á na.
53 uma mulher que estava no terraço jogou na cabeça de Abimeleque uma pedra de moinho, que rachou seu crânio.
54 Ta byet te, uza̱ wór uyenza̱m uga ngwur iya̱m ìkum á na ká̱ nggha̱n, uza̱ là á na pa̱, <<Tur ndokchi ɓu na u gbá̱l mi, le oza̱ a wong a là pa̱, <Uchar a gbá̱l mi> ka̱t.>> Te uyenza̱m va̱ ta kyer na ká̱ ndokchi, kang uza̱ kú.
54 Sem demora, ele disse a seu jovem escudeiro: “Tire a espada e mate-me! Assim ninguém dirá que uma mulher matou Abimeleque!”. O jovem o atravessou com sua espada, e ele morreu.
55 Awalang va̱ oIsa̱rila ya pa̱ uAbimelek kú chit te, udanggo le ga nzhi wò.
55 Quando os israelitas viram que Abimeleque estava morto, debandaram e voltaram para casa.
56 Wa nnà ta Inan pyát akat nnap-mɓá̱ngɓa̱ng aAbimelek nva̱ uza̱ nəm ûpo wò, ka̱ atak ngbá̱ng ogənanggənang oga ìsəm pa̱ ifangshat va̱ á.
56 Desse modo, Deus castigou Abimeleque pelo mal que ele havia feito a seu pai, matando os setenta irmãos.
57 Ka̱ asa̱l va ta̱ kpa Inan nak nkpaktak onəm oga aShekem ɓək anung ka̱kul nnap-mɓá̱ngɓa̱ng oza̱. Nvyap va̱ uJotam uya aJerup-Baal ununggwan là ka̱ apal ishi oza̱ te, á ɓa yə́l.
57 Deus também castigou os homens de Siquém por toda a sua maldade. Assim cumpriu-se a maldição de Jotão, filho de Gideão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.