Juízes 9

yer (YER) vs BKJ

Sair da comparação
1 UAbimelek uya aJerup-Baal ununggwan ga atak okyán wò ka̱ aShekem, kang uza̱ là ôza̱ ká̱ nkpaktak akum anang wò pa̱,
1 E Abimeleque, o filho de Jerubaal, foi a Siquém, até os irmãos da sua mãe e conversou com eles, e com toda a família da casa do pai da sua mãe, dizendo:
2 <<Ó ɓəp nkpaktak onəm oga aShekem pa̱,<Nna ka̱ i ɓyen ká̱ wó yà, nva̱ pa̱ nkpaktak ovan onunggwan aJerup-Baal ìsəm pa̱ ifangshat á nəm iponzhi ka̱ apal wó, ka̱t te, unəm pa̱ uzəng á nəm á.> Ó rəng kpa pa̱ mmami akup ká̱ ìzhè wó.>>
2 Falai, rogo-vos, aos ouvidos de todos os homens de Siquém: O que é melhor para vós: que todos os filhos de Jerubaal, que são setenta pessoas, reinem sobre vós, ou que reine um sobre vós? Lembrai também que eu sou vosso osso e vossa carne.
3 Awalang va̱ okyikyán là nkpaktak oga nnap-nlà va̱ ta chit ka̱ ashe achwang onəm oga aShekem te, ìgwak oza̱ le atak aAbimelek, ka̱kul oza̱ là pa̱, <<Uza̱ ugənang yi.>>
3 E os irmãos da sua mãe falaram todas estas suas palavras aos ouvidos de todos os homens de Siquém; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque; pois disseram: Ele é nosso irmão.
4 Oza̱ na aazurfa á na ashekel ìsəm pa̱ ifangshat, ka̱ ashe nzhi awop ìchər aBaal-Berit, ká̱ nna ta uAbimelek yar nsar iyap ká̱ onunggwan oga ayə́r oro, kang oza̱ yar nvəva̱ng.
4 E eles lhe deram setenta peças de prata da casa de Baal-Berite, com as quais Abimeleque contratou pessoas vãs e levianas, que o seguiram.
5 Te uza̱ ga nzhi apo wò ka̱ aOfəra, kang uza̱ gbá̱ng ogənang wò onunggwan ovan aJerup-Baal, onunggwan ìsəm pa̱ ifangshat, ka̱ apal ìpang pa̱ ìzəng. Ǹnyi te, uJotam uya aJerup-Baal ununggwan uga nkú irəng lár, ka̱kul uza̱ bwam ishi wò.
5 E ele foi até a casa do seu pai em Ofra, e matou os seus irmãos, os filhos de Jerubaal, sendo setenta pessoas, sobre uma pedra; porém Jotão, o filho mais moço de Jerubaal, foi deixado, pois ele se escondeu.
6 Te nkpaktak onəm oga aShekem ká̱ aBet-Milo ɓut ka̱ ngba̱k ìkun aOak ka̱ atak ndar ka̱ aShekem pa̱ na ó kyer iponzhi ûAbimelek.
6 E todos os homens de Siquém se reuniram, e toda a casa de Milo, e foram e fizeram de Abimeleque rei, junto à planície da coluna que estava em Siquém.
7 Awalang va̱ mmá là ûJotam te, uza̱ ga kyén ka̱ apal aƁam aGerizim, kang á ləp achu ôza̱ pa̱, <<Ó gwong achwang ka̱ mi, ónəm oga aShekem, na Inan á fe wó kpa.
7 E quando contaram a Jotão, ele foi e se pôs de pé no cume do monte Gerizim, e ergueu a sua voz, e gritou, e lhes disse: Atentai-me, vós homens de Siquém, para que Deus possa atentar a vós.
8 Ka̱ nda aro te, ikún ga pa̱ na ó gor uponzhi îshi oza̱. Te oza̱ là îkun mpyet pa̱, <Nəm iponzhi ka̱ pal yi.>
8 As árvores foram, certa vez, ungir um rei sobre elas; e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 Ǹnyi te, ikun mpyet na ama̱n pa̱,<N re nna mmì mi nva mi na ichumchum Inan ká̱ onəm ká̱, kang mi ga mi yir ka̱ ashe ikun ɗò?>
9 Porém, a oliveira disse a elas: Deveria eu deixar a minha gordura, com a qual, por mim, honra a Deus e aos homens, para ser promovida acima das árvores?
10 Te ikún là îkun ìpipyan pa̱, <Ɓa na u nəm iponzhi ka̱ apal yi.>
10 E as árvores disseram à figueira: Vem tu e reina sobre nós.
11 Ǹnyi te, ikun ìpipyan na ama̱n ôza̱ pa̱, <N re nna awár mi va̱ ta̱, ava anəna̱n kang a chàng byet, na n ga n yir ka̱ apal ikún ɗò?>
11 Porém, a figueira disse a elas: Deveria eu abandonar a minha doçura, e o meu bom fruto, para ser promovida acima das árvores?
12 << Te, oga ikún là îkun ìba̱ngba̱ng pa̱, <Ɓa na u nəm iponzhi ka̱ apal yi.>
12 Então, disseram as árvores à videira: Vem tu e reina sobre nós.
13 Ǹnyi te, ìkun ìba̱ngba̱ng na ama̱n ôza̱ pa̱,<N re nna ndəng ìba̱ngba̱ng mi nchángchàng nva ka̱ nchàng ká̱ oga inan ká̱ onəmləbər, na ngga ntəm nyir ka̱ ashe ikún pa̱ mi nəm iponzhi á?>
13 E a videira lhes disse: Deveria eu deixar o meu vinho, que alegra Deus e os homens, para ser promovida acima das árvores?
14 <<Ka̱ nkukur te, nkpaktak ikún là îzu pa̱, <Ɓa na u nəm iponzhi ka̱ apal yi.>
14 Então, disseram todas as árvores ao espinheiro: Vem tu e reina sobre nós.
15 <<Te ìzu là îkún pa̱, <A yà pa̱ nnandər ó gor mi chit pa̱ n yà uponzhi ka̱ apal wó, te ó ɓa na ó təm ayì ka̱ avəng mi, ǹnyi te, a yà pa ka̱t, te re apər á fa ka̱ ashe izu na á ri oga akun asida iga aLebanon.>
15 E o espinheiro disse às árvores: Se, verdadeiramente, ungires-me rei sobre vós, então, vinde e ponde a vossa confiança na minha sombra; e se não, que o fogo saia da silveira e devore os cedros do Líbano.
16 <<Ǹyangmata̱ te, ó nəm nnandər nəm ká̱ iva̱ mal, nva̱ ó kyer uAbimelek uponzhi ɗò? Ó nəm ikin nəm ûJerup-Baal ká̱ nzhizhi ɗò? Ó nəm nnap á na nva mal dakdak ɗò?
16 Agora, portanto, se agistes verdadeira e sinceramente ao constituírem Abimeleque rei, e se tratastes bem a Jerubaal e à sua casa, e lhe fizestes segundo o merecimento das suas mãos;
17 Ó rəng pa̱ upo mi ka̱ lung ìkum á wo, uza̱ yáp ká̱ irirì wò pa̱ na ò fa ká̱ wó ka̱ ashe awo oMidiyan.
17 (pois o meu pai lutou por vós, e longe arriscou a sua vida, e vos livrou da mão de Midiã;
18 Ǹnyi te, ka̱ nda va̱ ta̱ te, ó le chit ó fa iya̱mkak ká̱ nzhi apo mi. Ó gbá̱ng ovəvan onunggwan ìsəm pa̱ ifangshat ka̱ apal ìpang pa̱ ìzəng, kang ó kyer uAbimelek uya achar uzwal, uponzhi ka̱ apal onəm oga aShekem, ka̱kul pa̱ uza̱ ugənang wó.
18 e vós vos levantastes contra a casa do meu pai neste dia, e assassinastes os seus filhos, setenta pessoas, sobre uma pedra, e fizestes de Abimeleque, o filho da sua serva, rei sobre os homens de Siquém, porque ele é vosso irmão).
19 Ǹyangmata̱ te, ó nəm nnandər nəm ka̱ iva̱ mal ûJerup-Baal ká̱ nzhizhi ka̱ nda va̱ ta̱ ɗò? A yà pa te, re ó fe nchàng aAbimelek, na uza̱ á fe nchang wó kpa.
19 Se vós, então, tratastes verdadeira e sinceramente para com Jerubaal e a sua casa neste dia, então regozijai-vos em Abimeleque, e deixai-o também regozijar-se em vós;
20 Ǹnyi te, a yà pa ka̱t, te re apər á fa ka̱ atak aAbimelek, a ri onəm oga aShekem ká̱ aBet-Milo, na apər á fa ka̱ atak onəm oga aShekem ká̱ aBet-Milo a ri uAbimelek.>>
20 mas se não, que o fogo saia de Abimeleque e devore os homens de Siquém, e a casa de Milo; e que o fogo saia dos homens de Siquém, e da casa de Milo, e devore Abimeleque.
21 Te uJotam chə́r ga aBeyer, kang a təm ka̱ ta, ka̱kul uza̱ nəm ayər agənang wò uAbimelek.
21 E Jotão correu para longe, e fugiu, e foi até Beer, e lá habitou, por temer Abimeleque, seu irmão.
22 Ka̱ nva̱ng va̱ uAbimelek nəm iponzhi chit ka̱ apal oIsa̱rila ìzun pa̱ ishatɗing te,
22 Quando Abimeleque havia reinado três anos sobre Israel,
23 Inan nak nwong ká̱ nnap-nnəm ká̱ ishimshe aAbimelek ká̱ onəm oga aShekem, kang onəm oga aShekem fa iya̱mkak ká̱ uAbimelek.
23 Deus, então, enviou um espírito maligno entre Abimeleque e os homens de Siquém; e os homens de Siquém trataram Abimeleque traiçoeiramente;
24 Iya̱m va̱ ta fa ka̱kul pa̱ na mmá pyát inga va mmá nəm ka̱ atak ngbá̱ng ovan aJerup-Baal onunggwan ìsəm pa̱ ifangshat, ká̱ nchə̀r oza̱ va̱ mmá tar ka̱ apal ishi agənang oza̱ uAbimelek, uva gbá̱ng oza̱, kang ka̱ apal onəm oga aShekem, ova ka̱mshishi ká̱ ngbá̱ng ogənanggənang.
24 para que a crueldade feita aos setenta filhos de Jerubaal pudesse vir, e o seu sangue fosse colocado sobre o irmão deles, Abimeleque, que os matou, e sobre os homens de Siquém, que o ajudaram na matança dos seus irmãos.
25 Te onəm oga aShekem nak onəm ra anyimnyal ka̱ apal oga aɗuktum i vyat iya̱m ka̱ atak nkpaktak onəm va̱ i wòl asa̱l ka̱ ta. Te mmá là iya̱m va̱ ta ûAbimelek.
25 E os homens de Siquém colocaram à sua espera, no cume dos montes, homens deitados; e eles roubavam todos os que passavam por eles naquele caminho; e isto foi dito a Abimeleque.
26 Ǹyangmata̱ te, uGayal uya aEbet ununggwan, ɓa təm ka̱ aShekem ká̱ ogənang wò, kang onəm oga aShekem na nnandər ká̱ na.
26 E Gaal, o filho de Ebede, veio com os seus irmãos, e atravessou para Siquém; e os homens de Siquém depositaram nele a sua confiança.
27 Ka̱ nva̱ng va̱ onəm oga aShekem ga pang oga awár ìba̱ngba̱ng chit ka̱ ashe oga iram ìba̱ngba̱ng oza̱ kang a káng ndədəng te, oza̱ nəm nchàng izər ka̱ ashe nzhi inan oza̱. Oza̱ ri, oza̱ wá, kang oza̱ pwat uAbimelek.
27 E eles saíram para os campos, e colheram dos seus vinhedos, e pisotearam as uvas, e se alegraram, e entraram na casa do seu deus, e comeram e beberam, e amaldiçoaram Abimeleque.
28 Te uGayal uya aEbet ununggwan là pa̱, <<UAbimelek va̱ uda kang mmayi onəm oga aShekem, í kpak nnap-nnəm á na yà? Uya aJerup-Baal ka̱t ɗò? UZebul uwa unəm uga nvəva̱ng ka̱t ɗò? Ó kpak nnap-nnəm n̂zhi aHamor, upo aShekem. Ka̱kul iza̱ kang í pak nnəm izwal ûAbimelek yà?
28 E Gaal, o filho de Ebede, disse: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que nós o sirvamos? Não é ele o filho de Jerubaal? E Zebul o seu oficial? Servi aos homens de Hamor, o pai de Siquém; afinal, porque nós deveríamos servi-lo?
29 Ká̱ yà pa̱ onəm va̱ ta̱ ka̱ ashe awo mi te, ká̱ n ngbá̱l uAbimelek. Ka̱ nlà ûAbimelek pa̱, <Ga na u dan iyəl oshozha ɓu, na u fa agbai.> >>
29 E, quisera Deus, este povo estivesse debaixo da minha mão! Eu, então, removeria Abimeleque. E ele disse a Abimeleque: Aumenta o teu exército, e sai.
30 Awalang va̱ uZebul unəm uga mpyal aga ìtong va̱ ta fe oga nnap-nlà va̱ uGayal uya aEbet ununggwan ka̱ nləla te, ìgwak lak na pa̱ gənggəng.
30 E quando Zebul, o regente da cidade, ouviu as palavras de Gaal, o filho de Ebede, sua ira se acendeu.
31 Te uza̱ re nre ká̱ onəm oga nre ká̱ ayi ga atak aAbimelek ka̱ aAruma, uza̱ là pa̱, <<Dər, uGayal uya aEbet ununggwan ká̱ ogənanggənang ɓa aShekem chit, kang oza̱ ka̱ nnók onəm oga ìtong va̱ ta ka̱ apal ɓu.
31 E ele enviou mensageiros até Abimeleque secretamente, dizendo: Eis que Gaal, filho de Ebede, e os seus irmãos vieram até Siquém; e eis que eles fortificam a cidade contra ti.
32 Ǹyangmata̱ te, wong ká̱ izwam, mmaɓu ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ ɓu, na ó ra anyimnyal ka̱ ashe oga nzam.
32 Agora, portanto, levante-te à noite, tu e o povo que está contigo, e deitai-vos em espera no campo;
33 Ipin, ká̱ ìɓotak, awalang va̱ alum ka̱ nfa ká̱ te, wa ru ìtong va̱ ta ká̱ ìkum. Kang awalang va̱ uGayal ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ na i fa ìkum ka̱ ɓu te, wa nəm iya̱m va̱ ká̱ na u ɗom.>>
33 e será que, pela manhã, tão logo o sol se levante, tu te levantarás cedo, e te posicionarás sobre a cidade; e, eis que quando ele e o povo que está com ele saírem contra ti, poderás fazer a eles como achares ocasião.
34 Te uAbimelek wong ká̱ nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ na ká̱ izwam, kang oza̱ ra anyimnyal idongkong pa̱ ineɗing gáng aShekem.
34 E Abimeleque se levantou, e todo o povo que estava com ele, à noite, e eles lançaram-se em espera contra Siquém em quatro companhias.
35 Ǹyangmata̱ te, uGayal uya aEbet ununggwan ka̱ fa chit ka̱ nsat ka̱ anung asa̱l aga ntar ìtong va̱ ta, a mal dakdak ká̱ awalang va̱ uAbimelek ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ na wong ka̱ atak va̱ oza̱ ra anyimnyal kà̱.
35 E Gaal, o filho de Ebede, saiu, e se pôs de pé na entrada do portão da cidade; e Abimeleque e o povo que estava com ele se levantaram da posição deitada, em espera.
36 Awalang va̱ uGayal ya onəm chit, te uza̱ là ûZebul pa̱, <<Dər, onəm ka̱ nfəng ka̱ apal oga aɓam.>>
36 E quando Gaal viu o povo, disse a Zebul: Eis que descem pessoas do cume dos montes. E Zebul lhe disse: Tu vês a sombra dos montes como se fossem homens.
37 Ǹnyi te, uGayal là nnap kà̱ɗi pa̱, <<Dər, onəm ka̱ nfəng ka̱ oga aɗuktum aga ishimshe mbin ka̱ mɓa, kang idongkong iro ka̱ mɓa ka̱ asa̱l isu ikun aOak va̱ onəm oga iva̱k i nəm iva̱k kà̱.>>
37 E Gaal falou novamente e disse: Vê, de lá descem pessoas pelo meio da terra, e uma outra companhia vem chegando pela planície de Meonenim.
38 Te uZebul là á na pa̱, <<Nnap anung ɓu va̱ nna ka̱ ǹyangmata̱ yà, mmaɓu va u là pa̱, <UAbimelek va̱ uda kang í kpak nnap-nnəm á na yà? Onəm va ta̱ ka̱ u ɓák va̱ ka̱t ɗò? Fa ǹyangmata̱, na u ga u lung oza̱.>>
38 Então, disse-lhe Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual disseste: Quem é Abimeleque, para que devamos servi-lo? Não é este o povo que tu desprezaste? Sai, rogo-te agora, e luta contra eles.
39 Te uGayal ləp mpyal onəm oga aShekem, kang oza̱ lung uAbimelek.
39 E Gaal saiu diante dos homens de Siquém, e lutou contra Abimeleque.
40 UGayal chə́r, ǹnyi te uAbimelek ɓak na ga chu anung asa̱l ntar ìtong va̱ ta, kang mmá gbá̱ng onəm pa̱ makmak va̱ ka̱ nchəng.
40 E Abimeleque o perseguiu, e ele fugiu de diante dele, e muitos foram derrubados e feridos até a entrada do portão.
41 Te uAbimelek təm ka̱ aAruma, kang uZebul ɓak uGayal ká̱ ogənanggənang fa ka̱ aShekem.
41 E Abimeleque habitou em Arumá; e Zebul expulsou Gaal e os seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.
42 Ipin fa kpa̱k te, onəm oga aShekem fa ga ashe oga agbagba, kang mmá là iya̱m va̱ ta ûAbimelek.
42 E sucedeu que, pela manhã, o povo saiu para o campo; e Abimeleque foi informado.
43 Te uza̱ wur onəm wò kang uza̱ kap oza̱ idongkong pa̱ ishatɗing, kang oza̱ ra anyimnyal ka̱ ashe oga agbagba va̱ ta. Awalang va̱ uza̱ ya onəm va̱ ta ka̱ nfa ka̱ ashe ìtong te, uza̱ wong ru oza̱ ká̱ ìkum.
43 E ele tomou o povo, e o dividiu em três companhias, e deitaram em espera no campo, e observou, e eis que o povo havia saído da cidade; e ele se levantou contra eles, e os feriu.
44 UAbimelek ká̱ ìdongkong va̱ nzəng ká̱ na gha̱n ga tong ka̱ anung asa̱l aga tar ìtong va̱ ta. Te aɓo idongkong iga ìparəm ga ru onəm va̱ ka̱ ashe oga agbagba ká̱ ìkum kang a gbá̱ng oza̱.
44 E Abimeleque, e a companhia que estava com ele, precipitou-se para a frente, e se pôs de pé na entrada do portão da cidade; e as duas outras companhias avançaram sobre todo o povo que estava nos campos, e os matou.
45 UAbimelek lung ìkum ká̱ ìtong va̱ ta ga chu ntar alum. Uza̱ ri ìtong va̱ ta, kang a gbá̱ng onəm va̱ ka̱ ashishe. Te uza̱ shin ìtong va̱ ta, kang a wung mman kà̱.
45 E Abimeleque lutou contra a cidade durante aquele dia inteiro; e ele tomou a cidade, e matou o povo que nela estava, e demoliu a cidade, e a semeou com sal.
46 Awalang va̱ nkpaktak onəm oga nzhi nkúrkúr ngga aShekem fe te, oza̱ chəng táng atak mbwam ka̱ nzhi awop ìchər aEl-Berit.
46 E quando todos os homens da torre de Siquém ouviram aquilo, eles entraram em um porão da casa do deus Berite.
47 Awalang va̱ mmá là ûAbimelek pa̱ nkpaktak onəm va̱ ta ga ɓut chit ka̱ atak azəngtəng te,
47 E foi dito a Abimeleque que todos os homens da torre de Siquém estavam reunidos.
48 uza̱, ká̱ nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ na kyén ga aƁam aZalmon. UAbimelek yar ìkù ka̱ awo kang a gəlchi igwong ìkun yar nak ka̱ agar wò. Te uza̱ là ônəm va̱ nzəng ká̱ na pa̱, <<Kəlak, ó nəm iya̱m va̱ ó ya n nəm ta̱ á.>>
48 E Abimeleque subiu o monte Salmom, ele e todo o povo que estava com ele; e Abimeleque pegou um machado na sua mão, e cortou um galho das árvores, e o pegou, e o colocou sobre o seu ombro, e disse ao povo que estava com ele: O que me vistes fazer, apressai-vos, e fazei tal como fiz.
49 Wa nnà ta nza̱ unəm nggo gəlchi igwong iji wò, kang a yar nva̱ng aAbimelek. Oza̱ ɓák oga akun va̱ ta ka̱ izər atak mbwam va̱ ta, kang oza̱ pá apər âtak va̱ ta nzəng ká̱ onəm va̱ ka̱ ashishe. Te nkpaktak onəm va̱ ka̱ ashe nzhi nkúrkúr ngga aShekem kú, onəm dat ká̱ ìkalong pa̱ ìzəng, onunggwan ká̱ ochar.
49 E, de modo semelhante, todo o povo, cada qual, cortou o seu galho, e seguiu Abimeleque, e os colocaram no porão, e atearam fogo sobre eles no porão; de modo que todos os homens da torre de Siquém também morreram, cerca de mil homens e mulheres.
50 Ka̱ nvəva̱ng te, uAbimelek ga ru aTebet ká̱ ìkum, kang a ri na.
50 Então Abimeleque foi a Tebes, e acampou contra Tebes, e a tomou.
51 Ǹnyi te, nzhi nkúrkúr nkamkam ro nna ka̱ ishimshe ìtong va̱ ta, kang nkpaktak onunggwan ká̱ ochar, oma nkpaktak onəm oga ashe ìtong va̱ ta chəng ga táng ashishe. Oza̱ gún ishi oza̱ ka̱ ashishe, kang oza̱ kyén ga apal nzhi nkúrkúr va̱ ta.
51 Havia, porém, uma torre forte dentro da cidade, e para lá fugiram todos os homens e mulheres, e todos os da cidade, e a trancaram para eles, e os fizeram subir até o topo da torre.
52 Te uAbimelek ɓa nzhi nkúrkúr va̱ ta kang a ru na ká̱ ìkum. Ǹnyi te, awalang va̱ uza̱ ɓa dat ká̱ anung asa̱l aga nzhi nkúrkúr va̱ ta pa̱ na o pwak na ká̱ apər te,
52 E Abimeleque veio até a torre, e lutou contra ela, e investiu fortemente contra a porta da torre para incendiá-la com fogo.
53 uchar uro mang awo ako ka̱ apal ishi aAbimelek, kang a chwan ikpáng ishi á na.
53 E uma certa mulher atirou um pedaço de mó sobre a cabeça de Abimeleque, e o seu crânio se quebrou.
54 Ta byet te, uza̱ wór uyenza̱m uga ngwur iya̱m ìkum á na ká̱ nggha̱n, uza̱ là á na pa̱, <<Tur ndokchi ɓu na u gbá̱l mi, le oza̱ a wong a là pa̱, <Uchar a gbá̱l mi> ka̱t.>> Te uyenza̱m va̱ ta kyer na ká̱ ndokchi, kang uza̱ kú.
54 Então, ele chamou apressadamente o seu moço, o escudeiro, e lhe disse: Desembainha a tua espada, e me mata, para que os homens não o digam: Uma mulher o matou. E o seu moço o atravessou, e ele morreu.
55 Awalang va̱ oIsa̱rila ya pa̱ uAbimelek kú chit te, udanggo le ga nzhi wò.
55 E quando os homens de Israel viram que Abimeleque estava morto, partiram, cada qual, para o seu lugar.
56 Wa nnà ta Inan pyát akat nnap-mɓá̱ngɓa̱ng aAbimelek nva̱ uza̱ nəm ûpo wò, ka̱ atak ngbá̱ng ogənanggənang oga ìsəm pa̱ ifangshat va̱ á.
56 Assim Deus retribuiu a impiedade de Abimeleque, a qual ele fez ao seu pai, ao matar os seus setenta irmãos;
57 Ka̱ asa̱l va ta̱ kpa Inan nak nkpaktak onəm oga aShekem ɓək anung ka̱kul nnap-mɓá̱ngɓa̱ng oza̱. Nvyap va̱ uJotam uya aJerup-Baal ununggwan là ka̱ apal ishi oza̱ te, á ɓa yə́l.
57 e todo o mal dos homens de Siquém Deus retribuiu sobre as suas cabeças; e sobre eles veio a maldição de Jotão, o filho de Jerubaal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.