Juízes 7
yer (YER) vs ARC
1 Te uJerup-Baal, uwa uGidiyon á, wong ká̱ iɓotak ká̱ nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ na, oza̱ ga ləp apa̱k dat ká̱ ndəng mɓəlɓəl ngga aHarot. Kang apa̱k oMidiyan ka̱ asa̱l mpal oza̱, ka̱ ashe aba̱nda̱m va̱ da̱t ká̱ aɗuktum aMoreh.
1 Então, Jerubaal (que é Gideão) se levantou de madrugada, e todo o povo que com ele havia, e se acamparam junto à fonte de Harode; de maneira que tinha o arraial dos midianitas para o norte, pelo outeiro de Moré, no vale.
2 Te uYawe là ûGidiyon pa̱, <<Onəm va̱ nzəng ká̱ ɓu yəl byet. Mi yà ká̱ nna oMidiyan ka̱ ashe awo ôza̱ ka̱t, le kang oIsa̱rila a ləp ìkwoksok pa̱, <i ri oza̱ ká̱ ìkam yi> ka̱t.
2 E disse o Senhor a Gideão: Muito é o povo que está contigo, para eu dar os midianitas em sua mão; a fim de que Israel se não glorie contra mim, dizendo: A minha mão me livrou.
3 Ǹyangmata̱ te, là ônəm pa̱, unəm va̱ pa̱ káp ayər ka̱ nnəm na kang uza̱ ka̱ ntán te, uza̱ á le, á re aɓam aGileyat na uza̱ á ga iya̱m wò.>> Te onəm ìkalong ìsəm pa̱ iparəm ama̱n pa̱ parəm le, kang aɓo onəm ìkalong pa̱ igba̱pchi tong.
3 Agora, pois, apregoa aos ouvidos do povo, dizendo: Quem for covarde e medroso, que volte e vá-se apressadamente das montanhas de Gileade. Então, voltaram do povo vinte e dois mil, e dez mil ficaram.
4 Ǹnyi te, uYawe là ûGidiyon pa̱, <<Onəm va̱ ta̱ oma yəyəl. Fa ga ká̱ oza̱ ka̱ atak ndəng, na m ma oza̱ á ɓu ka̱ ta, kang uvəngva̱ n là á ɓu pa̱, i ga ká̱ ɓu, te uza̱ i ga ká̱ ɓu, kang uvəngva̱ pa̱ kpaktak n là á ɓu pa̱, i ga ká̱ ɓu ka̱t, te uza̱ i ga ka̱t.>>
4 E disse o Senhor a Gideão: Ainda muito povo há; faze-os descer às águas, e ali tos provarei; e será que aquele de que eu te disser: Este irá contigo, esse contigo irá; porém todo aquele de que eu te disser: Este não irá contigo, esse não irá.
5 Te uGidiyon fa ga ká̱ onəm va̱ ta ka̱ atak ndəng, kang uYawe là á na pa̱, <<Ven onəm va̱ i yep ndəng ká̱ aɓələm wa ìva á le pa̱ɗi ka̱ izər onəm va í ɓəram ká̱ irəng kang i wá.>>
5 E fez descer o povo às águas. Então, o Senhor disse a Gideão: Qualquer que lamber as águas com a sua língua, como as lambe o cão, esse porás à parte; como também a todo aquele que se abaixar de joelhos a beber.
6 Iyəl onəm va̱ kpa̱k ndəng ká̱ awo kang a wá, i yep wa iva te, oza̱ igba̱l pa̱ ishatɗing, aɓoshi onəm pa̱ kpaktak te, a ɓəram ká̱ irəng kang a wá ndəng.
6 E foi o número dos que lamberam, levando a mão à boca, trezentos homens; e todo o resto do povo se abaixou de joelhos a beber as águas.
7 Te uYawe là ûGidiyon pa̱, <<Ká̱ onəm oga igba̱l pa̱ ishatɗing va ta̱ ova yep ndəng te, mi ka̱m ishi wó, kang mi na oMidiyan ka̱ ashe awo wó. Re aɓo oza̱ á ga nzhi.>>
7 E disse o Senhor a Gideão: Com estes trezentos homens que lamberam as águas vos livrarei e darei os midianitas na tua mão; pelo que toda a outra gente se vá cada um ao seu lugar.
8 Te uGidiyon re nkpaktak aɓo oIsa̱rila le ga nzhi, ǹnyi te, uza̱ kpan oga igba̱l pa̱ ishatɗing va̱ ta. Oza̱ ka̱m oga iya̱m-nrì ká̱ oga agbəshi ka̱ awo owan oza̱ va̱ le.
8 E o povo tomou na sua mão a provisão e as suas buzinas, e ele enviou todos os outros homens de Israel cada um à sua tenda, porém os trezentos homens reteve; e estava o arraial dos midianitas abaixo no vale.
9 Ká̱ izwam va ta uYawe là ûGidiyon pa̱, <<Wong, ga ru apa̱k oza̱ ká̱ ìkum, ka̱kul n na chit ka̱ ashe awo ɓu.
9 E sucedeu que, naquela mesma noite, o Senhor lhe disse: Levanta-te e desce ao arraial, porque o tenho dado na tua mão.
10 Kang a yà pa̱ ayər ngga nru oza̱ ká̱ ìkum ka̱ nnəm ɓu te, fa ga ashe apa̱k va̱ ta nzəng ká̱ uPura uzwal ɓu,
10 E, se ainda temes descer, desce tu e teu moço Pura ao arraial;
11 na u fe iya̱m va̱ oza̱ ka̱ nləlà. Ka̱ nvəva̱ng te, ìgwak i kam á ɓu pa̱ u ru apa̱k oza̱ ká̱ ìkum.>> Te uza̱ fə́r vang nzəng ká̱ uPura uzuzwal ga chu aswari apa̱k va̱ ta.
11 e ouvirás o que dizem, e, então, se esforçarão as tuas mãos, e descerás ao arraial. Então, desceu ele com o seu moço Pura até ao extremo das sentinelas que estavam no arraial.
12 Kang oMidiyan, ká̱ oAmalek, ká̱ nkpaktak onəm oga asa̱l nfa alum ra məl ka̱ ashe aba̱nda̱m yə́l wa mban ìkum. Oga alakəmi oza̱ yə́l yà ká̱ nkung ka̱t, wa nva ashishiri yə́l ka̱ anung awang á.
12 E os midianitas, e amalequitas, e todos os filhos do Oriente jaziam no vale como gafanhotos em multidão; e eram inumeráveis os seus camelos, como a areia que há na praia do mar em multidão.
13 Ka̱ awalang va̱ uGidiyon ɓa chu ka̱ ta te, uza̱ fe unəm uro i shal izwam ûwan wò i là pa̱, <<Dər, n lar izwam, te n ya mɓit nzəngkəng ibəshi i ɓəndəng i tar ashe apa̱k oMidiyan. Á ləp aghal va̱ ta ru ga̱ɓa̱n ga nggərgang, kang a shin.>>
13 Chegando, pois, Gideão, eis que estava contando um homem ao seu companheiro um sonho e dizia: Eis que um sonho sonhei: eis que um pão de cevada torrado rodava pelo arraial dos midianitas, e chegava até às tendas, e as feriu, e caíram, e as transtornou de cima para baixo, e ficaram abatidas.
14 Te ukpəkpa na ama̱n á na pa̱, <<Iya̱m ata̱, iya̱m iro ka̱t, ndokchi aGidiyon uya aJowash ununggwan, unəm oIsa̱rila. Inan na oMidiyan chit ká̱ nkpaktak apa̱k ka̱ ashe awuwo.>>
14 E respondeu o seu companheiro e disse: Não é isto outra coisa, senão a espada de Gideão, filho de Joás, varão israelita. Deus tem dado na sua mão aos midianitas e a todo este arraial.
15 Awalang va̱ uGidiyon fe nshal izwam va̱ ta ká̱ nlà ìpipir te, uza̱ kuchi shep Inan. Te uza̱ le apa̱k oIsa̱rila kang uza̱ là pa̱, <<Ó wong, ka̱kul uYawe na apa̱k oMidiyan chit ka̱ ashe awo wó.>>
15 E sucedeu que, ouvindo Gideão a narração deste sonho e a sua explicação, adorou; e tornou ao arraial de Israel e disse: Levantai-vos, porque o Senhor tem dado o arraial dos midianitas nas vossas mãos.
16 Kang uza̱ kap onunggwan oga igba̱l pa̱ ishatɗing va̱ ta idongkong pa̱ ishatɗing, te uza̱ na agbəshi n̂kpaktak oza̱ ka̱ awo, ká̱ ìɗyeri ilakchi, oga apitila na chwat ka̱ ashe oza̱.
16 Então, repartiu os trezentos homens em três esquadrões; e deu- lhes a cada um nas suas mãos buzinas e cântaros vazios, com tochas neles acesas.
17 Te uza̱ là ôza̱ pa̱, <<Ó dər mi, iya̱m va̱ mi nəm te, ó nəm kpa. Awalang va̱ mi ga mi chu nkur apa̱k te, iya̱m va̱ mi nəm, te ó nəm wa nnà ta kpa.
17 E disse-lhes: Olhai para mim e fazei como eu fizer; e eis que, chegando eu ao extremo do arraial, será que, como eu fizer, assim fareis vós.
18 Awalang va̱ mmami ká̱ nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ mi a ɓur oga agbəshi yi te, ó ɓur oga agbəshi wó kpa ka̱ nza̱ nkpaktak ngba̱k apa̱k va̱ ta nggo, ó là pa̱,<Ka̱kul aYawe kang ka̱kul aGidiyon.> >>
18 Tocando eu e todos os que comigo estiverem a buzina, então, também vós tocareis a buzina ao redor de todo o arraial e direis: Pelo Senhor e Gideão.
19 Te uGidiyon ká̱ onunggwan oga igba̱l pa̱ ìzəng va̱ nzəng ká̱ na ga chu nkur apa̱k va̱ ta ká̱ ishimshe izwam, yà nna mmá pa̱ng onəm oga mpángchí atak chit gbà̱ng nva̱ng ka̱t. Te oza̱ ɓur oga agbəshi oza̱, kang a chwan oga ìɗyeri va̱ ka̱ oga awo oza̱.
19 Chegou, pois, Gideão e os cem homens que com ele iam ao extremo do arraial, ao princípio da vigília da meia-noite, havendo-se já posto as guardas; e tocaram as buzinas e partiram os cântaros que tinham nas mãos.
20 Idongkong iga ishatɗing va̱ ta ɓur oga agbəshi kang oza̱ chwan oga ìɗyeri. Oza̱ kpán oga apitila ka̱ awo apəra̱m oza̱, kang oga agbəshi ka̱ awo ari oza̱ ka̱kul mɓur, i nəm achu pa̱, <<Ndokchi ka̱kul aYawe, kang ka̱kul aGidiyon.>>
20 Assim, tocaram os três esquadrões as buzinas, e partiram os cântaros, e tinham nas suas mãos esquerdas as tochas acesas e nas suas mãos direitas as buzinas, que tocavam; e exclamaram: Espada do Senhor e de Gideão.
21 Nza̱ unəm nggo yar atak nsat wò gáng apa̱k, te nkpaktak oMidiya zəp nchəng. Oza̱ i nə́m achu kang i chəng.
21 E ficou-se cada um no seu lugar ao redor do arraial; então, todo o exército deitou a correr, e, gritando, fugiram.
22 Awalang va̱ onəm aGidiyon ɓur oga agbəshi aga igba̱l pa̱ ishatɗing va̱ ta te, uYawe nak oMidiyan va̱ ka̱ ashe apa̱k va̱ ta le i lung owan oza̱ ká̱ ndokchi. Oza̱ chəng ga chu aBet-Shita va dər asa̱l aZerera, lyam ga chu aswari aAbel-Mehola va dat ká̱ aTabat.
22 Tocando, pois, os trezentos as buzinas, o Senhor tornou a espada de um contra o outro, e isto em todo o arraial; e o exército fugiu para Zererá, até Bete-Sita, até aos limites de Abel-Meolá, acima de Tabate.
23 Te mmá wór oIsa̱rila fa ka̱ ashe aNaftali, aAsher, kang ka̱ ashe nkpaktak aManase ɓut, kang oza̱ ɓak oMidiyan.
23 Então, os homens de Israel, e de Naftali, e de Aser, e de todo o Manassés foram convocados e perseguiram aos midianitas.
24 UGidiyon re nre ká̱ onəm oga nre ka̱ ashe nkpaktak mbin ngga aɗuktum aEfrayim pa̱, <<Ó fa ìkum ká̱ oMidiyan, na ó gəl asa̱l ka̱ atak oga ndəng aUrdun ka̱ mpyal oza̱ á ga á chu aBet-Bara.>>
24 Também Gideão enviou mensageiros a todas as montanhas de Efraim, dizendo: Descei ao encontro dos midianitas e tomai-lhes as águas até Bete-Bara, a saber, o Jordão. Convocados, pois, todos os homens de Efraim, tomaram- lhes as águas até Bete-Bara e Jordão.
25 Kang oza̱ kpán oponzhi oMidiyan pa̱ oparəm kpa, uOrep ká̱ uZeyep. Oza̱ gba̱l uOrep ka̱ ìpang aOrep, kang oza̱ gba̱l uZeyep ka̱ atak nkáng ndəng ìba̱ngba̱ng aZeyep. Te oza̱ ɓak oMidiyan, kang oza̱ ɓa ká̱ ishi aOrep ká̱ uZeyep ûGidiyon ka̱ gwong awang aUrdun.
25 E prenderam dois príncipes dos midianitas, Orebe e Zeebe; e mataram Orebe na penha de Orebe, e Zeebe mataram no lagar de Zeebe, e perseguiram os midianitas, e trouxeram as cabeças de Orebe e de Zeebe a Gideão, dalém do Jordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.