Juízes 7

yer (YER) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te uJerup-Baal, uwa uGidiyon á, wong ká̱ iɓotak ká̱ nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ na, oza̱ ga ləp apa̱k dat ká̱ ndəng mɓəlɓəl ngga aHarot. Kang apa̱k oMidiyan ka̱ asa̱l mpal oza̱, ka̱ ashe aba̱nda̱m va̱ da̱t ká̱ aɗuktum aMoreh.
1 Então, Jerubaal, que é Gideão, se levantou de madrugada, e todo o povo que com ele estava, e se acamparam junto à fonte de Harode, de maneira que o arraial dos midianitas lhe ficava para o norte, no vale, defronte do outeiro de Moré.
2 Te uYawe là ûGidiyon pa̱, <<Onəm va̱ nzəng ká̱ ɓu yəl byet. Mi yà ká̱ nna oMidiyan ka̱ ashe awo ôza̱ ka̱t, le kang oIsa̱rila a ləp ìkwoksok pa̱, <i ri oza̱ ká̱ ìkam yi> ka̱t.
2 Disse o Senhor a Gideão: É demais o povo que está contigo, para eu entregar os midianitas nas suas mãos; Israel poderia se gloriar contra mim, dizendo: A minha própria mão me livrou.
3 Ǹyangmata̱ te, là ônəm pa̱, unəm va̱ pa̱ káp ayər ka̱ nnəm na kang uza̱ ka̱ ntán te, uza̱ á le, á re aɓam aGileyat na uza̱ á ga iya̱m wò.>> Te onəm ìkalong ìsəm pa̱ iparəm ama̱n pa̱ parəm le, kang aɓo onəm ìkalong pa̱ igba̱pchi tong.
3 Apregoa, pois, aos ouvidos do povo, dizendo: Quem for tímido e medroso, volte e retire-se da região montanhosa de Gileade. Então, voltaram do povo vinte e dois mil, e dez mil ficaram.
4 Ǹnyi te, uYawe là ûGidiyon pa̱, <<Onəm va̱ ta̱ oma yəyəl. Fa ga ká̱ oza̱ ka̱ atak ndəng, na m ma oza̱ á ɓu ka̱ ta, kang uvəngva̱ n là á ɓu pa̱, i ga ká̱ ɓu, te uza̱ i ga ká̱ ɓu, kang uvəngva̱ pa̱ kpaktak n là á ɓu pa̱, i ga ká̱ ɓu ka̱t, te uza̱ i ga ka̱t.>>
4 Disse mais o Senhor a Gideão: Ainda há povo demais; faze-os descer às águas, e ali tos provarei; aquele de quem eu te disser: este irá contigo, esse contigo irá; porém todo aquele de quem eu te disser: este não irá contigo, esse não irá.
5 Te uGidiyon fa ga ká̱ onəm va̱ ta ka̱ atak ndəng, kang uYawe là á na pa̱, <<Ven onəm va̱ i yep ndəng ká̱ aɓələm wa ìva á le pa̱ɗi ka̱ izər onəm va í ɓəram ká̱ irəng kang i wá.>>
5 Fez Gideão descer os homens às águas. Então, o Senhor lhe disse: Todo que lamber a água com a língua, como faz o cão, esse porás à parte, como também a todo aquele que se abaixar de joelhos a beber.
6 Iyəl onəm va̱ kpa̱k ndəng ká̱ awo kang a wá, i yep wa iva te, oza̱ igba̱l pa̱ ishatɗing, aɓoshi onəm pa̱ kpaktak te, a ɓəram ká̱ irəng kang a wá ndəng.
6 Foi o número dos que lamberam, levando a mão à boca, trezentos homens; e todo o restante do povo se abaixou de joelhos a beber a água.
7 Te uYawe là ûGidiyon pa̱, <<Ká̱ onəm oga igba̱l pa̱ ishatɗing va ta̱ ova yep ndəng te, mi ka̱m ishi wó, kang mi na oMidiyan ka̱ ashe awo wó. Re aɓo oza̱ á ga nzhi.>>
7 Então, disse o Senhor a Gideão: Com estes trezentos homens que lamberam a água eu vos livrarei, e entregarei os midianitas nas tuas mãos; pelo que a outra gente toda que se retire, cada um para o seu lugar.
8 Te uGidiyon re nkpaktak aɓo oIsa̱rila le ga nzhi, ǹnyi te, uza̱ kpan oga igba̱l pa̱ ishatɗing va̱ ta. Oza̱ ka̱m oga iya̱m-nrì ká̱ oga agbəshi ka̱ awo owan oza̱ va̱ le.
8 Tomou o povo provisões nas mãos e as trombetas. Gideão enviou todos os homens de Israel cada um à sua tenda, porém os trezentos homens reteve consigo. Estava o arraial dos midianitas abaixo dele, no vale.
9 Ká̱ izwam va ta uYawe là ûGidiyon pa̱, <<Wong, ga ru apa̱k oza̱ ká̱ ìkum, ka̱kul n na chit ka̱ ashe awo ɓu.
9 Sucedeu que, naquela mesma noite, o Senhor lhe disse: Levanta-te e desce contra o arraial, porque o entreguei nas tuas mãos.
10 Kang a yà pa̱ ayər ngga nru oza̱ ká̱ ìkum ka̱ nnəm ɓu te, fa ga ashe apa̱k va̱ ta nzəng ká̱ uPura uzwal ɓu,
10 Se ainda temes atacar, desce tu com teu moço Pura ao arraial;
11 na u fe iya̱m va̱ oza̱ ka̱ nləlà. Ka̱ nvəva̱ng te, ìgwak i kam á ɓu pa̱ u ru apa̱k oza̱ ká̱ ìkum.>> Te uza̱ fə́r vang nzəng ká̱ uPura uzuzwal ga chu aswari apa̱k va̱ ta.
11 e ouvirás o que dizem; depois, fortalecidas as tuas mãos, descerás contra o arraial. Então, desceu ele com seu moço Pura até à vanguarda do arraial.
12 Kang oMidiyan, ká̱ oAmalek, ká̱ nkpaktak onəm oga asa̱l nfa alum ra məl ka̱ ashe aba̱nda̱m yə́l wa mban ìkum. Oga alakəmi oza̱ yə́l yà ká̱ nkung ka̱t, wa nva ashishiri yə́l ka̱ anung awang á.
12 Os midianitas, os amalequitas e todos os povos do Oriente cobriam o vale como gafanhotos em multidão; e eram os seus camelos em multidão inumerável como a areia que há na praia do mar.
13 Ka̱ awalang va̱ uGidiyon ɓa chu ka̱ ta te, uza̱ fe unəm uro i shal izwam ûwan wò i là pa̱, <<Dər, n lar izwam, te n ya mɓit nzəngkəng ibəshi i ɓəndəng i tar ashe apa̱k oMidiyan. Á ləp aghal va̱ ta ru ga̱ɓa̱n ga nggərgang, kang a shin.>>
13 Chegando, pois, Gideão, eis que certo homem estava contando um sonho ao seu companheiro e disse: Tive um sonho. Eis que um pão de cevada rodava contra o arraial dos midianitas e deu de encontro à tenda do comandante, de maneira que esta caiu, e se virou de cima para baixo, e ficou assim estendida.
14 Te ukpəkpa na ama̱n á na pa̱, <<Iya̱m ata̱, iya̱m iro ka̱t, ndokchi aGidiyon uya aJowash ununggwan, unəm oIsa̱rila. Inan na oMidiyan chit ká̱ nkpaktak apa̱k ka̱ ashe awuwo.>>
14 Respondeu-lhe o companheiro e disse: Não é isto outra coisa, senão a espada de Gideão, filho de Joás, homem israelita. Nas mãos dele entregou Deus os midianitas e todo este arraial.
15 Awalang va̱ uGidiyon fe nshal izwam va̱ ta ká̱ nlà ìpipir te, uza̱ kuchi shep Inan. Te uza̱ le apa̱k oIsa̱rila kang uza̱ là pa̱, <<Ó wong, ka̱kul uYawe na apa̱k oMidiyan chit ka̱ ashe awo wó.>>
15 Tendo ouvido Gideão contar este sonho e o seu significado, adorou; e tornou ao arraial de Israel e disse: Levantai-vos, porque o Senhor entregou o arraial dos midianitas nas vossas mãos.
16 Kang uza̱ kap onunggwan oga igba̱l pa̱ ishatɗing va̱ ta idongkong pa̱ ishatɗing, te uza̱ na agbəshi n̂kpaktak oza̱ ka̱ awo, ká̱ ìɗyeri ilakchi, oga apitila na chwat ka̱ ashe oza̱.
16 Então, repartiu os trezentos homens em três companhias e deu-lhes, a cada um nas suas mãos, trombetas e cântaros vazios, com tochas neles.
17 Te uza̱ là ôza̱ pa̱, <<Ó dər mi, iya̱m va̱ mi nəm te, ó nəm kpa. Awalang va̱ mi ga mi chu nkur apa̱k te, iya̱m va̱ mi nəm, te ó nəm wa nnà ta kpa.
17 E disse-lhes: Olhai para mim e fazei como eu fizer. Chegando eu às imediações do arraial, como fizer eu, assim fareis.
18 Awalang va̱ mmami ká̱ nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ mi a ɓur oga agbəshi yi te, ó ɓur oga agbəshi wó kpa ka̱ nza̱ nkpaktak ngba̱k apa̱k va̱ ta nggo, ó là pa̱,<Ka̱kul aYawe kang ka̱kul aGidiyon.> >>
18 Quando eu tocar a trombeta, e todos os que comigo estiverem, então, vós também tocareis a vossa ao redor de todo o arraial e direis: Pelo Senhor e por Gideão!
19 Te uGidiyon ká̱ onunggwan oga igba̱l pa̱ ìzəng va̱ nzəng ká̱ na ga chu nkur apa̱k va̱ ta ká̱ ishimshe izwam, yà nna mmá pa̱ng onəm oga mpángchí atak chit gbà̱ng nva̱ng ka̱t. Te oza̱ ɓur oga agbəshi oza̱, kang a chwan oga ìɗyeri va̱ ka̱ oga awo oza̱.
19 Chegou, pois, Gideão e os cem homens que com ele iam às imediações do arraial, ao princípio da vigília média, havendo-se pouco tempo antes trocado as guardas; e tocaram as trombetas e quebraram os cântaros que traziam nas mãos.
20 Idongkong iga ishatɗing va̱ ta ɓur oga agbəshi kang oza̱ chwan oga ìɗyeri. Oza̱ kpán oga apitila ka̱ awo apəra̱m oza̱, kang oga agbəshi ka̱ awo ari oza̱ ka̱kul mɓur, i nəm achu pa̱, <<Ndokchi ka̱kul aYawe, kang ka̱kul aGidiyon.>>
20 Assim, tocaram as três companhias as trombetas e despedaçaram os cântaros; e seguravam na mão esquerda as tochas e na mão direita, as trombetas que tocavam; e exclamaram: Espada pelo Senhor e por Gideão!
21 Nza̱ unəm nggo yar atak nsat wò gáng apa̱k, te nkpaktak oMidiya zəp nchəng. Oza̱ i nə́m achu kang i chəng.
21 E permaneceu cada um no seu lugar ao redor do arraial, que todo deitou a correr, e a gritar, e a fugir.
22 Awalang va̱ onəm aGidiyon ɓur oga agbəshi aga igba̱l pa̱ ishatɗing va̱ ta te, uYawe nak oMidiyan va̱ ka̱ ashe apa̱k va̱ ta le i lung owan oza̱ ká̱ ndokchi. Oza̱ chəng ga chu aBet-Shita va dər asa̱l aZerera, lyam ga chu aswari aAbel-Mehola va dat ká̱ aTabat.
22 Ao soar das trezentas trombetas, o Senhor tornou a espada de um contra o outro, e isto em todo o arraial, que fugiu rumo de Zererá, até Bete-Sita, até ao limite de Abel-Meolá, acima de Tabate.
23 Te mmá wór oIsa̱rila fa ka̱ ashe aNaftali, aAsher, kang ka̱ ashe nkpaktak aManase ɓut, kang oza̱ ɓak oMidiyan.
23 Então, os homens de Israel, de Naftali e de Aser e de todo o Manassés foram convocados e perseguiram os midianitas.
24 UGidiyon re nre ká̱ onəm oga nre ka̱ ashe nkpaktak mbin ngga aɗuktum aEfrayim pa̱, <<Ó fa ìkum ká̱ oMidiyan, na ó gəl asa̱l ka̱ atak oga ndəng aUrdun ka̱ mpyal oza̱ á ga á chu aBet-Bara.>>
24 Gideão enviou mensageiros a todas as montanhas de Efraim, dizendo: Descei de encontro aos midianitas e impedi-lhes a passagem pelas águas do Jordão até Bete-Bara. Convocados, pois, todos os homens de Efraim, cortaram-lhes a passagem pelo Jordão, até Bete-Bara.
25 Kang oza̱ kpán oponzhi oMidiyan pa̱ oparəm kpa, uOrep ká̱ uZeyep. Oza̱ gba̱l uOrep ka̱ ìpang aOrep, kang oza̱ gba̱l uZeyep ka̱ atak nkáng ndəng ìba̱ngba̱ng aZeyep. Te oza̱ ɓak oMidiyan, kang oza̱ ɓa ká̱ ishi aOrep ká̱ uZeyep ûGidiyon ka̱ gwong awang aUrdun.
25 E prenderam a dois príncipes dos midianitas, Orebe e Zeebe; mataram Orebe na penha de Orebe e Zeebe mataram no lagar de Zeebe. Perseguiram aos midianitas e trouxeram as cabeças de Orebe e de Zeebe a Gideão, dalém do Jordão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.