Josué 22

yer (YER) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te uJoshuwa wór akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase,
1 Josué convocou os rubenitas, os gaditas e a meia tribo de Manassés:
2 kang uza̱ là ôza̱ pa̱, <<O nəm nkpaktak iya̱m va̱ chit uMusa, uzwal aYawe ka̱ nak a wó, kang o kpak nnap-nnəm á mi chit ka̱ ashe nkpaktak iya̱m va̱ n nak a wó.
2 Observastes, disse-lhes ele, tudo o que vos ordenou Moisés, servo do Senhor, e obedecestes a todos os mandamentos que vos dei.
3 Ka̱ ashe nkpaktak oga nra mmakmak va̱ ta̱, a ga chu nda va̱ ta̱ te, nna o yang ogənang wo chit ka̱t. Kang ó kpak nnap-mpakpak aYawe, Inan wó kpak kpa pa̱ gənggəng.
3 Durante todo esse tempo, até o dia de hoje, não abandonastes vossos irmãos, observando fielmente o mandamento do Senhor, vosso Deus.
4 Ǹyangmata̱ te, uYawe, Inan wó, á na njul ogənang wó chit, wa nva uza̱ ka̱ yar nsar nnap ôza̱. Ka̱kul nva̱ ta te, ó le ó ga oga nzhi wó, ka̱ mbin va̱ nna təm iya̱mkup wó chit, nva uMusa, uzwal aYawe ka̱ na a wó ka̱ gwong aUrdun á.
4 Agora que o Senhor, vosso Deus, deu aos vossos irmãos o descanso que ele havia prometido, retomai o caminho de vossas tendas na terra que vos pertence, e que Moisés, servo do Senhor, vos deu além do Jordão.
5 Ǹnyi te, ó nak ishi nak ka̱ nkpak oga nnap-mpakpak ká̱ nnap-nkpakkpak nva uMusa uzwal aYawe ka̱ nak a wó. Nna pa̱ ó ma̱n uYawe Inan wó, ó chen achen ka̱ ashe nnap-nnənəm, ó kpak oga nnap-mpakpakpakpak, ó da̱r nkam ká̱ izəzər, kang ó wop na ka̱ nkpaktak igwak, ka̱ nkpaktak irirì wó.>>
5 Tende muito cuidado, no entanto, de pôr em prática os mandamentos e as leis que vos prescreveu Moisés, servo do Senhor: amar o Senhor, vosso Deus, andar em todos os seus caminhos, guardar os seus mandamentos e unir-vos a ele, servindo de todo o vosso coração e de toda a vossa alma.
6 Te, uJoshuwa nak nnap-nnəna̱n ôza̱, kang uza̱ re oza̱, nna chit te, oza̱ le oga nzhi oza̱ ɗak.
6 Josué abençoou-os e os despediu, e eles voltaram para as suas tendas.
7 UMusa ka̱ na iya̱mkup n̂kap ishimshe akum ìjili aManase aga azəng chit ka̱ aBashan, kang uJoshuwa na iya̱mkup âɓo nkap ishimshe akum ìjili nro chit ka̱ asa̱l ntar alum a gwong aUrdun nzəng ka̱ ogənang oza̱ oIsa̱rila. Awalang va̱ uJoshuwa re oza̱ pa̱ á ga oga nzhi oza̱ te, uza̱ nak nnap-nnəna̱n ôza̱,
7 Ora, Moisés tinha dado a uma meia tribo de Manassés uma parte em Basã; por isso Josué deu à outra meia tribo uma parte entre seus irmãos ao ocidente, aquém do Jordão. Despedindo-os para as suas tendas, Josué deu-lhes esta bênção:
8 kang uza̱ là ôza̱ pa̱, <<Ó le ó ga oga nzhi wó ká̱ ndur pa̱ mmakmak, ká̱ iya̱mkang pa̱ kyák, ká̱ aazurfa, ká̱ azənariya, ká̱ acham arəzang, ká̱ acham, ká̱ ilukwan pa̱ makmak. Ó kap iya̱m iga nwur ka̱ atak ìkum, ka̱ atak okpa ìkum wó ká̱ ogənang wó.>>
8 Voltais para vossas tendas com grandes riquezas - numerosos rebanhos, prata e ouro, bronze e ferro, e vestidos em grande quantidade - e reparti com vossos irmãos os despojos de vossos inimigos.
9 Te oga akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase, re aɓo oIsa̱rila ka̱ aShilo ka̱ mbin aKanana le mbin aGileyat, mbin va oza̱ ka̱m chit sat iya̱mkup oza̱, wa nva uYawe ka̱ nak ka̱ atak aMusa á.
9 Os filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés separaram-se dos israelitas em Silo, na terra de Canaã, e retomaram o caminho da terra de Galaad, terra cuja propriedade tinha recebido por mandamento do Senhor, transmitido a Moisés.
10 Awalang va̱ oza̱ chu aGelilot va̱ dat ká̱ aWang aUrdun ka̱ mbin aKanana te, akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase me atak nshì iya̱m awop dat ká̱ anung awang va̱ ta, a va rúp, kang à ɓyen ndər pa̱ gənggəng.
10 E, tendo chegado aos distritos do Jordão, que pertencem à terra de Canaã, os filhos de Rubem, de Gad, da meia tribo de Manassés levantaram, ali junto ao Jordão, um enorme altar, que se podia ver de longe.
11 Ka̱ nva̱ngva̱ aɓo oIsa̱rila fe pa̱ oza̱ me atak nshì iya̱m awop chit ka̱ aGelilot ka̱ anung aWang aUrdun, ka̱ aswari mbin aKanana, ka̱ ngba̱k nji oIsa̱rila,
11 Os israelitas, tendo ouvido que os filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés tinham levantado um altar defronte da terra de Canaã, na região do Jordão do lado dos israelitas,
12 te nkpaktak nggatək oIsa̱rila ɓut ka̱ aShilo ka̱kul pa̱ na ó ga ó lung ìkum ká̱ ôza̱.
12 reuniram-se todos em Silo para irem combater contra eles.
13 Te oIsa̱rila re uFinehas uya aEleyazar ununggwan, unəm uga mpyal awop, ka̱ atak akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase ka̱ mbin aGileyat.
13 Enviaram aos filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés, na terra de Galaad, o sacerdote Finéias, filho de Eleazar,
14 Mmá re na nzəng ká̱ onəm oga mpyal pa̱ ogba̱pchi, nza̱ unəm nggo te, unəm uga mpyal akum ka̱ ashe oga akum ìjili oIsa̱rila.
14 juntamente com dez príncipes, chefes de casas patriarcais, um chefe por tribo, sendo todos chefes de casas patriarcais entre os milhares de Israel.
15 Awalang va̱ oza̱ ga mbin aGileyat, ka̱ atak akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase te, oza̱ là ôza̱ pa̱,
15 Estes, chegando junto aos filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés, na terra de Galaad, disseram-lhes:
16 <<Nkpaktak nggatək onəm aYawe ɓəp pa̱, <Nza̱ apir nlang nnandər ta̱ ó nəm ka̱ mpyal Inan oIsa̱rila, nva̱ ó ga̱ɓa̱n asəm ûYawe, ó fa iya̱mkak, ó me atak nshì iya̱m awop îshi wó yà?
16 Eis a mensagem da assembléia do Senhor: que infidelidade é essa que cometeis contra o Deus de Israel, desviando-vos hoje do Senhor e levantando um altar, o que é presentemente um ato de revolta contra ele?
17 Nnap-mɓá̱ngɓa̱ng va̱ í nəm ka̱ aFeyor te, nná kúr yi chit ka̱t ɗò? Dər, a ɓa chu nda va̱ ta̱, nna í fa chit ka̱ ashe mɓək anung nnap-mɓá̱ngɓa̱ng va̱ ta ka̱t, kap ka̱ nva̱ uYawe re nrè ká̱ arwa aɓá̱ngɓa̱ng ka̱ apal ishi yi onənəm á.
17 Porventura não nos basta o pecado de Fogor, do qual ainda hoje não estamos purificados, apesar do castigo que feriu a assembléia do Senhor? E vós vos desviais hoje do Senhor!
18 Kang ǹyangmata̱, ó ga̱ɓa̱n asəm ó ná ûYawe ka̱ nda ta̱ ɗò? Kang a yà pa̱ ó fa iya̱mkak ká̱ uYawe nda ta̱, ìpin te, uza̱ i mən ìkum ká̱ nkpaktak nggatək oIsa̱rila.
18 Se vos revoltais hoje contra o Senhor, amanhã sua cólera se inflamará contra toda a assembléia de Israel.
19 A yà pa̱ mbin nji wó nna ka̱ adak, te ó pa̱ng ó ɓa ashe mbin va aGhal aYawe kà̱, na ó ka̱m mbin îshi wó ka̱ ashe yi. Ǹnyi te, kang ó fa iya̱mkak ká̱ uYawe, ka̱t te, ó fa iya̱mkak ká̱ yi ka̱t, ka̱ atak mme atak nshì iya̱m awop îshi wó pa̱ɗi, ká̱ atak nshì iya̱m awop aYawe, Inan yi ka̱t.
19 Se julgais que a terra de vossa herança é impura, passai para a terra que é a propriedade do Senhor, onde se acha sua morada, e instalai-vos no meio de nós; mas não vos revolteis contra o Senhor, nem contra nós, construindo outro altar além do altar do Senhor, nosso Deus.
20 Ka̱ awalang va̱ uAkan uya aZera ununggwan nəm nnandər ka̱t ka̱ apal oga iya̱m va̱ mmá gor ka̱kul nzhì te, nfə́l ìgwak Inan fə́r ka̱ apal nkpaktak nggatək oIsa̱rila ka̱t ɗò? UAkan wa ká̱ nkukwa zhì ka̱kul nnap-mɓá̱ngɓa̱ng wò ka̱t.> >>
20 Não houve uma explosão de cólera do Senhor contra toda a assembléia de Israel quando Acã, filho de Zaré, pecou contra o que estava votado ao interdito? E não foi só ele que pereceu por causa de seu crime.
21 Te akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase na ama̱n ônəm oga mpyal oga akum oIsa̱rila pa̱,
21 Os filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés responderam aos chefes dos milhares de Israel:
22 <<UYawe, Inan, Uga Ichumchum. UYawe, Inan, Uga Ichumchum. Uza̱ wa nyi iya̱m va̱ nyi nak kang í nnəm iya̱m va̱ ta, kang í ɗom pa̱ oIsa̱rila a nyi kpa. A yà pa̱ i fa iya̱mkak, ka̱t te, i nəm nnandər ûYawe ka̱t, te kang ó re yi ká̱ irirì nda ta̱ ka̱t.
22 Deus todo-poderoso, o Senhor Deus todo-poderoso, o Senhor sabe, e Israel o saiba: se foi por espírito de revolta e por infidelidade para com o Senhor, que ele não nos poupe neste dia!...
23 A yà pa̱ í ga̱ɓa̱n asəm ûYawe kang í me atak nshì iya̱m awop îshi yi, ka̱kul na í yichi iya̱m inana iga nshì, ka̱t te, iya̱m inana iga ìpirkur, ka̱t te, iya̱m inana iga ntəm ikángkáng te, re uYawe ká̱ ishi wò á pyát a yi.
23 Se foi para desviar-nos do Senhor que levantamos um altar, e se foi para oferecermos sobre ele holocaustos, oblações e sacrifícios de ações de graças, o Senhor mesmo nos peça conta disso!
24 <<Í nəm pa, ka̱kul ayər ka̱ nnəm yi, kang nra ngga mɓa te, ovan wó a là ovan yi pa̱, <Iza̱ gwang wó ká̱ uYawe, Inan oIsa̱rila yà?
24 Se o fizemos, foi antes por temor de que vossos filhos digam um dia aos nossos: Que tendes vós em comum com o Senhor, o Deus de Israel?
25 Ka̱kul mmawó akum ìjili aRuben, ká̱ uGat te, uYawe nak aWang aUrdun chit aswari ka̱ ishimshe yi ká̱ wó. Te wa nnà ta iya̱m ro gwang wó ká̱ uYawe ka̱t.> Le kang ovan wó a nak ovan yi a re nwop uYawe ka̱t.
25 O Senhor pôs o rio Jordão como fronteira entre nós e vós, ó filhos de Rubem e de Gad: não tendes parte com o Senhor. E desse modo vossos filhos poderiam afastar os nossos do culto do Senhor.
26 <<Ka̱kul nva̱ ta te, í la pa̱, <Re í gbar izər, í me atak nshì iya̱m awop îshi yi, ǹnyi te, ka̱kul nná iya̱m inana iga nshì, ka̱t te, nná nləfər iya̱m ipápà ka̱t.>
26 Por isso combinamos entre nós: construamos um altar, não para holocaustos e sacrifícios,
27 Ka̱ɗor nva̱ ta te, i təm iya̱m iga nshet nnàp ka̱ ishimshe yi ká̱ wó, kang ka̱ ishimshe nlwàk ngga mɓa, pa̱ mmayi ka̱ nwop uYawe nna kpa ka̱ mpyal aGhəghal aYəyər ká̱ oga iya̱m inana iga nshì, ká̱ oga nləfər iya̱m ipápà, ká̱ oga iya̱m inana iga ntəm ikángkáng, le kang ovan wo á la ovan yi ka̱ nra ngga mɓa pa̱, <iza̱ gwang wó ká̱ nwop uYawe yà ka̱t.>
27 mas para que seja um testemunho entre nós e vós, entre os nossos filhos e os vossos, de que prestamos culto ao Senhor em sua presença, oferecendo-lhe nossos holocaustos, nossos sacrifícios e nossas ações de graças, e para que os vossos filhos não digam amanhã aos nossos: vós não tendes parte com o Senhor.
28 <<Te í rəng pa̱, a yà pa̱ ka̱ awalang va̱ mmá là a yi, ka̱t te nlwàk ngga mɓa, te í na ama̱n pa̱, <Ó dər ala̱ka̱n atak nshì iya̱m awop aYawe, va̱ ópo yi me, ka̱kul ǹyichi iya̱m inana iga nshì, ka̱t te nləfər iya̱m ipápà ka̱t, pa̱ na a yà iya̱m iga nshet nnàp ká̱ ishimshe yi ká̱ wó.>
28 Se, pois, amanhã eles nos falassem assim, a nós ou aos nossos descendentes, poderíamos responder-lhes: vede a forma do altar do Senhor que nossos pais construíram, não para holocaustos e sacrifícios, mas para servir de testemunho entre nós e vós.
29 <<Inan a kap yi ká̱ nva̱ pa̱ i fa iya̱mkak ka̱ ûYawe, i ga̱ɓa̱n asəm a na ka̱ nda va̱ ta̱ ka̱ atak mme atak nshì iya̱m awop aro pa̱ɗi, ka̱kul oga iya̱m inana iga nshì, ká̱ oga iya̱m inana iga ìpirkur, ka̱t te, oga nləfər iya̱m ipápà, iva watar atak nshì iya̱m awop aYawe va̱ ka̱ mpyal aghəghal aga mɓut á.>>
29 Longe de nós o pensamento de querer revoltar-nos contra o Senhor, desviando-nos hoje dele por termos construído um altar para holocaustos, oblações e sacrifícios, fora do altar que está diante da morada do Senhor, nosso Deus!
30 Awalang va̱ uFinehas unəm uga mpyal awop, ká̱ onəm oga mpyal nggatək, ká̱ onəm oga mpyal akum oIsa̱rila va̱ nzəng ka̱ na, fe nnap-nlà va̱ akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase là te, igwak chàng oza̱.
30 Tendo ouvido as palavras dos filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés, o sacerdote Finéias e os príncipes da assembléia, chefes dos milhares de Israel que o acompanhavam, deram-se por satisfeitos.
31 Kang uFinehas uya aEleyazar ununggwan unəm uga mpyal awop, là ônəm aRuben, ká̱ uGat, ká̱ uManase pa̱, <<Ka̱ nda í nyi pa̱ uYawe uwa yà nzəng ka̱ yi. Ka̱kul pa̱ í nyám nlang nna nnandər ka̱ mpyal aYawe ka̱t. Ǹyangmata̱ te, ó ka̱m ishi oIsa̱rila chit ka̱ ashe awó aYawe.>>
31 Então o sacerdote Finéias, filho de Eleazar, disse aos filhos de Rubem, de Gad e de Manassés: Reconhecemos hoje que o Senhor está no meio de nós, visto que não cometestes esse pecado contra ele, e salvastes assim os israelitas da mão do Senhor!
32 Te, uFinehas uya Eleyazar ununggwan unəm uga mpyal awop, ká̱ onəm oga mpyal le ka̱ atak onəm aRuben, ká̱ uGat, ká̱ uManase ka̱ mbin aGileyat, ga mbin aKanana, kang a ɓa ká̱ ama̱n ôIsa̱rila.
32 O sacerdote Finéias, filho de Eleazar, deixando os filhos de Rubem e de Gad, voltou com os príncipes da terra de Galaad para a terra de Canaã, para junto dos israelitas, e fez-lhes um relatório de tudo.
33 Ìgwak chàng oIsa̱rila ka̱ nfe ama̱n va̱ ta, kang oza̱ shep Inan. Kang oza̱ là nnap ngga nəm ìkum nro lap ka̱ apal oza̱ ka̱t, na pa̱ ó zhì onəm aRuben, ká̱ uGat ká̱ mbin va̱ oza̱ təm kà̱.
33 Alegraram-se com isso, bendisseram a Deus e não pensaram mais em sair contra eles para devastar a terra habitada pelos filhos de Rubem e de Gad.
34 Kang onəm aRuben, ká̱ uGat na aɗin atak nshì iya̱m awop va̱ ta̱ pa̱, Ǹnyám Nnap ka̱ Ishimshe Yi pa̱ uYawe uwa Inan.
34 Por isso os filhos de Rubem e de Gad chamaram ao altar que tinham construído Ed, porque, disseram eles, ele é testemunho entre nós de que o Senhor é o verdadeiro Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.