Josué 22

yer (YER) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te uJoshuwa wór akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase,
1 Então Josué convocou as tribos de Rúben e Gade e a meia tribo de Manassés
2 kang uza̱ là ôza̱ pa̱, <<O nəm nkpaktak iya̱m va̱ chit uMusa, uzwal aYawe ka̱ nak a wó, kang o kpak nnap-nnəm á mi chit ka̱ ashe nkpaktak iya̱m va̱ n nak a wó.
2 e lhes disse: “Vocês fizeram tudo que Moisés, servo do S enhor , mandou e obedeceram a todas as minhas ordens.
3 Ka̱ ashe nkpaktak oga nra mmakmak va̱ ta̱, a ga chu nda va̱ ta̱ te, nna o yang ogənang wo chit ka̱t. Kang ó kpak nnap-mpakpak aYawe, Inan wó kpak kpa pa̱ gənggəng.
3 Durante todo esse tempo e até hoje, não abandonaram seus irmãos das outras tribos e tiveram o cuidado de obedecer a tudo que o S enhor , seu Deus, ordenou.
4 Ǹyangmata̱ te, uYawe, Inan wó, á na njul ogənang wó chit, wa nva uza̱ ka̱ yar nsar nnap ôza̱. Ka̱kul nva̱ ta te, ó le ó ga oga nzhi wó, ka̱ mbin va̱ nna təm iya̱mkup wó chit, nva uMusa, uzwal aYawe ka̱ na a wó ka̱ gwong aUrdun á.
4 Agora o S enhor , seu Deus, concedeu descanso a seus irmãos, como prometeu a eles. Portanto, voltem para casa, para a terra que Moisés, servo do S enhor , lhes deu como sua propriedade do outro lado do rio Jordão.
5 Ǹnyi te, ó nak ishi nak ka̱ nkpak oga nnap-mpakpak ká̱ nnap-nkpakkpak nva uMusa uzwal aYawe ka̱ nak a wó. Nna pa̱ ó ma̱n uYawe Inan wó, ó chen achen ka̱ ashe nnap-nnənəm, ó kpak oga nnap-mpakpakpakpak, ó da̱r nkam ká̱ izəzər, kang ó wop na ka̱ nkpaktak igwak, ka̱ nkpaktak irirì wó.>>
5 Mas tenham muito cuidado de cumprir todos os mandamentos e a lei que Moisés, servo do S enhor , lhes deu. Amem o S enhor , seu Deus, andem em todos os seus caminhos, obedeçam a seus mandamentos, apeguem-se a ele firmemente e sirvam-no de todo o coração e de toda a alma”.
6 Te, uJoshuwa nak nnap-nnəna̱n ôza̱, kang uza̱ re oza̱, nna chit te, oza̱ le oga nzhi oza̱ ɗak.
6 Então Josué os abençoou e se despediu deles, e eles foram para casa.
7 UMusa ka̱ na iya̱mkup n̂kap ishimshe akum ìjili aManase aga azəng chit ka̱ aBashan, kang uJoshuwa na iya̱mkup âɓo nkap ishimshe akum ìjili nro chit ka̱ asa̱l ntar alum a gwong aUrdun nzəng ka̱ ogənang oza̱ oIsa̱rila. Awalang va̱ uJoshuwa re oza̱ pa̱ á ga oga nzhi oza̱ te, uza̱ nak nnap-nnəna̱n ôza̱,
7 Moisés tinha dado o território de Basã, a leste do rio Jordão, à meia tribo de Manassés. À outra metade da tribo, Josué deu terras a oeste do Jordão. Quando Josué se despediu deles e os abençoou,
8 kang uza̱ là ôza̱ pa̱, <<Ó le ó ga oga nzhi wó ká̱ ndur pa̱ mmakmak, ká̱ iya̱mkang pa̱ kyák, ká̱ aazurfa, ká̱ azənariya, ká̱ acham arəzang, ká̱ acham, ká̱ ilukwan pa̱ makmak. Ó kap iya̱m iga nwur ka̱ atak ìkum, ka̱ atak okpa ìkum wó ká̱ ogənang wó.>>
8 disse: “Voltem para casa com toda a riqueza que tomaram de seus inimigos: grandes rebanhos, prata, ouro, bronze, ferro e muitas roupas. Repartam os despojos com seus parentes”.
9 Te oga akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase, re aɓo oIsa̱rila ka̱ aShilo ka̱ mbin aKanana le mbin aGileyat, mbin va oza̱ ka̱m chit sat iya̱mkup oza̱, wa nva uYawe ka̱ nak ka̱ atak aMusa á.
9 Assim, os homens de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés deixaram os outros israelitas em Siló, na terra de Canaã, e partiram para sua própria terra em Gileade, da qual haviam tomado posse de acordo com a ordem do S enhor , por meio de Moisés.
10 Awalang va̱ oza̱ chu aGelilot va̱ dat ká̱ aWang aUrdun ka̱ mbin aKanana te, akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase me atak nshì iya̱m awop dat ká̱ anung awang va̱ ta, a va rúp, kang à ɓyen ndər pa̱ gənggəng.
10 Enquanto ainda estavam em Canaã, chegaram a um lugar chamado Gelilote, perto do rio Jordão. Ali os homens de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés pararam e construíram um altar grande e imponente.
11 Ka̱ nva̱ngva̱ aɓo oIsa̱rila fe pa̱ oza̱ me atak nshì iya̱m awop chit ka̱ aGelilot ka̱ anung aWang aUrdun, ka̱ aswari mbin aKanana, ka̱ ngba̱k nji oIsa̱rila,
11 Os outros israelitas souberam que os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés haviam construído um altar em Gelilote, nos limites da terra de Canaã, do lado oeste do Jordão.
12 te nkpaktak nggatək oIsa̱rila ɓut ka̱ aShilo ka̱kul pa̱ na ó ga ó lung ìkum ká̱ ôza̱.
12 Por isso, toda a comunidade de Israel se reuniu em Siló e se preparou para guerrear contra eles.
13 Te oIsa̱rila re uFinehas uya aEleyazar ununggwan, unəm uga mpyal awop, ka̱ atak akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase ka̱ mbin aGileyat.
13 Antes, porém, enviaram à terra de Gileade uma delegação liderada por Fineias, filho do sacerdote Eleazar, para conversar com as tribos de Rúben e Gade e a meia tribo de Manassés.
14 Mmá re na nzəng ká̱ onəm oga mpyal pa̱ ogba̱pchi, nza̱ unəm nggo te, unəm uga mpyal akum ka̱ ashe oga akum ìjili oIsa̱rila.
14 A delegação era formada por dez líderes de Israel, um de cada uma das dez tribos, e todos eles eram chefes de suas famílias dentro dos clãs de Israel.
15 Awalang va̱ oza̱ ga mbin aGileyat, ka̱ atak akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase te, oza̱ là ôza̱ pa̱,
15 Quando chegaram à terra de Gileade, disseram às tribos de Rúben e Gade e à meia tribo de Manassés:
16 <<Nkpaktak nggatək onəm aYawe ɓəp pa̱, <Nza̱ apir nlang nnandər ta̱ ó nəm ka̱ mpyal Inan oIsa̱rila, nva̱ ó ga̱ɓa̱n asəm ûYawe, ó fa iya̱mkak, ó me atak nshì iya̱m awop îshi wó yà?
16 “Toda a comunidade do S enhor quer saber por que vocês foram tão infiéis ao Deus de Israel! Como puderam se afastar tanto do S enhor ? Vocês construíram para si um altar, rebelando-se contra ele!
17 Nnap-mɓá̱ngɓa̱ng va̱ í nəm ka̱ aFeyor te, nná kúr yi chit ka̱t ɗò? Dər, a ɓa chu nda va̱ ta̱, nna í fa chit ka̱ ashe mɓək anung nnap-mɓá̱ngɓa̱ng va̱ ta ka̱t, kap ka̱ nva̱ uYawe re nrè ká̱ arwa aɓá̱ngɓa̱ng ka̱ apal ishi yi onənəm á.
17 Não bastou o pecado do incidente em Peor? Até hoje, não estamos completamente purificados dele, mesmo depois que a praga feriu toda a comunidade do S enhor .
18 Kang ǹyangmata̱, ó ga̱ɓa̱n asəm ó ná ûYawe ka̱ nda ta̱ ɗò? Kang a yà pa̱ ó fa iya̱mkak ká̱ uYawe nda ta̱, ìpin te, uza̱ i mən ìkum ká̱ nkpaktak nggatək oIsa̱rila.
18 E, ainda assim, vocês abandonam o S enhor . Se hoje vocês se rebelarem contra o S enhor , amanhã ele voltará sua ira contra toda a comunidade de Israel!
19 A yà pa̱ mbin nji wó nna ka̱ adak, te ó pa̱ng ó ɓa ashe mbin va aGhal aYawe kà̱, na ó ka̱m mbin îshi wó ka̱ ashe yi. Ǹnyi te, kang ó fa iya̱mkak ká̱ uYawe, ka̱t te, ó fa iya̱mkak ká̱ yi ka̱t, ka̱ atak mme atak nshì iya̱m awop îshi wó pa̱ɗi, ká̱ atak nshì iya̱m awop aYawe, Inan yi ka̱t.
19 “Se a porção de terra que receberam como herança está impura, passem para o nosso lado, para a terra do S enhor , onde está o tabernáculo do S enhor , e tomem posse de um território entre nós. Mas não se rebelem contra o S enhor nem contra nós, construindo para si um altar que não seja o verdadeiro altar do S enhor , nosso Deus.
20 Ka̱ awalang va̱ uAkan uya aZera ununggwan nəm nnandər ka̱t ka̱ apal oga iya̱m va̱ mmá gor ka̱kul nzhì te, nfə́l ìgwak Inan fə́r ka̱ apal nkpaktak nggatək oIsa̱rila ka̱t ɗò? UAkan wa ká̱ nkukwa zhì ka̱kul nnap-mɓá̱ngɓa̱ng wò ka̱t.> >>
20 Quando Acã, descendente de Zerá, foi infiel ao S enhor , roubando as coisas separadas para o S enhor , a ira divina não caiu sobre toda a comunidade de Israel? E Acã não foi o único que morreu por causa do seu pecado!”.
21 Te akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase na ama̱n ônəm oga mpyal oga akum oIsa̱rila pa̱,
21 Então os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés responderam aos chefes dos clãs de Israel:
22 <<UYawe, Inan, Uga Ichumchum. UYawe, Inan, Uga Ichumchum. Uza̱ wa nyi iya̱m va̱ nyi nak kang í nnəm iya̱m va̱ ta, kang í ɗom pa̱ oIsa̱rila a nyi kpa. A yà pa̱ i fa iya̱mkak, ka̱t te, i nəm nnandər ûYawe ka̱t, te kang ó re yi ká̱ irirì nda ta̱ ka̱t.
22 “O S enhor , o Poderoso, é Deus! O S enhor , o Poderoso, é Deus! Ele sabe a verdade, e que Israel a saiba também! Não construímos o altar por rebeldia nem por infidelidade ao S enhor . Se o fizemos, não poupem nossa vida hoje.
23 A yà pa̱ í ga̱ɓa̱n asəm ûYawe kang í me atak nshì iya̱m awop îshi yi, ka̱kul na í yichi iya̱m inana iga nshì, ka̱t te, iya̱m inana iga ìpirkur, ka̱t te, iya̱m inana iga ntəm ikángkáng te, re uYawe ká̱ ishi wò á pyát a yi.
23 Se construímos o altar para nos afastarmos do S enhor ou para apresentarmos holocaustos, ofertas de cereal ou ofertas de paz, que o próprio S enhor nos castigue.
24 <<Í nəm pa, ka̱kul ayər ka̱ nnəm yi, kang nra ngga mɓa te, ovan wó a là ovan yi pa̱, <Iza̱ gwang wó ká̱ uYawe, Inan oIsa̱rila yà?
24 “A verdade é que construímos este altar por medo de que, no futuro, seus descendentes digam aos nossos: ‘Que direito vocês têm de adorar o S enhor , o Deus de Israel?
25 Ka̱kul mmawó akum ìjili aRuben, ká̱ uGat te, uYawe nak aWang aUrdun chit aswari ka̱ ishimshe yi ká̱ wó. Te wa nnà ta iya̱m ro gwang wó ká̱ uYawe ka̱t.> Le kang ovan wó a nak ovan yi a re nwop uYawe ka̱t.
25 O S enhor pôs o rio Jordão como barreira entre o nosso povo e o povo de Rúben e Gade. Vocês não têm parte com o S enhor ’. Então seus descendentes poderão impedir os nossos de adorarem o S enhor .
26 <<Ka̱kul nva̱ ta te, í la pa̱, <Re í gbar izər, í me atak nshì iya̱m awop îshi yi, ǹnyi te, ka̱kul nná iya̱m inana iga nshì, ka̱t te, nná nləfər iya̱m ipápà ka̱t.>
26 “Por isso, resolvemos construir o altar, não para oferecer holocaustos ou sacrifícios,
27 Ka̱ɗor nva̱ ta te, i təm iya̱m iga nshet nnàp ka̱ ishimshe yi ká̱ wó, kang ka̱ ishimshe nlwàk ngga mɓa, pa̱ mmayi ka̱ nwop uYawe nna kpa ka̱ mpyal aGhəghal aYəyər ká̱ oga iya̱m inana iga nshì, ká̱ oga nləfər iya̱m ipápà, ká̱ oga iya̱m inana iga ntəm ikángkáng, le kang ovan wo á la ovan yi ka̱ nra ngga mɓa pa̱, <iza̱ gwang wó ká̱ nwop uYawe yà ka̱t.>
27 mas como testemunho. Ele lembrará os nossos e os seus descendentes de que nós também temos o direito de servir ao S enhor em seu santuário com holocaustos, sacrifícios e ofertas de paz. Então seus descendentes não poderão dizer aos nossos: ‘Vocês não têm parte com o S enhor ’.
28 <<Te í rəng pa̱, a yà pa̱ ka̱ awalang va̱ mmá là a yi, ka̱t te nlwàk ngga mɓa, te í na ama̱n pa̱, <Ó dər ala̱ka̱n atak nshì iya̱m awop aYawe, va̱ ópo yi me, ka̱kul ǹyichi iya̱m inana iga nshì, ka̱t te nləfər iya̱m ipápà ka̱t, pa̱ na a yà iya̱m iga nshet nnàp ká̱ ishimshe yi ká̱ wó.>
28 “Se disserem isso, nossos descendentes responderão: ‘Vejam esta réplica do altar do S enhor que nossos antepassados fizeram. Não é para holocaustos nem sacrifícios; é uma lembrança do relacionamento que vocês e nós temos com o S enhor ’.
29 <<Inan a kap yi ká̱ nva̱ pa̱ i fa iya̱mkak ka̱ ûYawe, i ga̱ɓa̱n asəm a na ka̱ nda va̱ ta̱ ka̱ atak mme atak nshì iya̱m awop aro pa̱ɗi, ka̱kul oga iya̱m inana iga nshì, ká̱ oga iya̱m inana iga ìpirkur, ka̱t te, oga nləfər iya̱m ipápà, iva watar atak nshì iya̱m awop aYawe va̱ ka̱ mpyal aghəghal aga mɓut á.>>
29 Longe de nós nos rebelarmos contra o S enhor , ou nos afastarmos dele, construindo nosso próprio altar para holocaustos, ofertas de cereal ou sacrifícios. Somente o altar do S enhor , nosso Deus, que está diante do seu tabernáculo pode ser usado para esse fim”.
30 Awalang va̱ uFinehas unəm uga mpyal awop, ká̱ onəm oga mpyal nggatək, ká̱ onəm oga mpyal akum oIsa̱rila va̱ nzəng ka̱ na, fe nnap-nlà va̱ akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase là te, igwak chàng oza̱.
30 Quando o sacerdote Fineias e os líderes da comunidade, os chefes dos clãs de Israel, ouviram o que os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés disseram, ficaram satisfeitos.
31 Kang uFinehas uya aEleyazar ununggwan unəm uga mpyal awop, là ônəm aRuben, ká̱ uGat, ká̱ uManase pa̱, <<Ka̱ nda í nyi pa̱ uYawe uwa yà nzəng ka̱ yi. Ka̱kul pa̱ í nyám nlang nna nnandər ka̱ mpyal aYawe ka̱t. Ǹyangmata̱ te, ó ka̱m ishi oIsa̱rila chit ka̱ ashe awó aYawe.>>
31 Fineias, filho do sacerdote Eleazar, lhes respondeu: “Hoje sabemos que o S enhor está no meio de nós, pois vocês não foram infiéis ao S enhor , como havíamos imaginado. Ao contrário, livraram Israel de ser destruído pela mão do S enhor ”.
32 Te, uFinehas uya Eleyazar ununggwan unəm uga mpyal awop, ká̱ onəm oga mpyal le ka̱ atak onəm aRuben, ká̱ uGat, ká̱ uManase ka̱ mbin aGileyat, ga mbin aKanana, kang a ɓa ká̱ ama̱n ôIsa̱rila.
32 Então Fineias, filho do sacerdote Eleazar, e os outros líderes deixaram as tribos de Rúben e Gade em Gileade e voltaram à terra de Canaã para relatar aos israelitas o que havia acontecido.
33 Ìgwak chàng oIsa̱rila ka̱ nfe ama̱n va̱ ta, kang oza̱ shep Inan. Kang oza̱ là nnap ngga nəm ìkum nro lap ka̱ apal oza̱ ka̱t, na pa̱ ó zhì onəm aRuben, ká̱ uGat ká̱ mbin va̱ oza̱ təm kà̱.
33 Todos os israelitas ficaram satisfeitos, louvaram a Deus e não falaram mais em guerrear contra Rúben e Gade.
34 Kang onəm aRuben, ká̱ uGat na aɗin atak nshì iya̱m awop va̱ ta̱ pa̱, Ǹnyám Nnap ka̱ Ishimshe Yi pa̱ uYawe uwa Inan.
34 Os membros das tribos de Rúben e Gade chamaram o altar de “Testemunho”, pois disseram: “É um testemunho entre nós e eles de que o S enhor é, também, o nosso Deus”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.