Josué 22
yer (YER) vs NTLH
1 Te uJoshuwa wór akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase,
1 Então Josué reuniu o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste
2 kang uza̱ là ôza̱ pa̱, <<O nəm nkpaktak iya̱m va̱ chit uMusa, uzwal aYawe ka̱ nak a wó, kang o kpak nnap-nnəm á mi chit ka̱ ashe nkpaktak iya̱m va̱ n nak a wó.
2 e disse: — Vocês têm feito tudo o que Moisés,
3 Ka̱ ashe nkpaktak oga nra mmakmak va̱ ta̱, a ga chu nda va̱ ta̱ te, nna o yang ogənang wo chit ka̱t. Kang ó kpak nnap-mpakpak aYawe, Inan wó kpak kpa pa̱ gənggəng.
3 Durante todo esse tempo, até hoje, vocês não abandonaram os seus irmãos israelitas. Vocês têm obedecido com cuidado aos mandamentos do Senhor .
4 Ǹyangmata̱ te, uYawe, Inan wó, á na njul ogənang wó chit, wa nva uza̱ ka̱ yar nsar nnap ôza̱. Ka̱kul nva̱ ta te, ó le ó ga oga nzhi wó, ka̱ mbin va̱ nna təm iya̱mkup wó chit, nva uMusa, uzwal aYawe ka̱ na a wó ka̱ gwong aUrdun á.
4 Agora o Senhor , o Deus de vocês, deu aos seus irmãos israelitas a paz, como havia prometido. Voltem, pois, para a terra que vocês conquistaram do outro lado do rio Jordão, a terra que Moisés, servo do Senhor , lhes deu.
5 Ǹnyi te, ó nak ishi nak ka̱ nkpak oga nnap-mpakpak ká̱ nnap-nkpakkpak nva uMusa uzwal aYawe ka̱ nak a wó. Nna pa̱ ó ma̱n uYawe Inan wó, ó chen achen ka̱ ashe nnap-nnənəm, ó kpak oga nnap-mpakpakpakpak, ó da̱r nkam ká̱ izəzər, kang ó wop na ka̱ nkpaktak igwak, ka̱ nkpaktak irirì wó.>>
5 Obedeçam com muito cuidado ao mandamento e à lei que Moisés, servo do Senhor , lhes deu. Amem o Senhor , o Deus de vocês, façam a vontade dele, obedeçam aos seus mandamentos, fiquem ligados com ele e o sirvam com todo o coração e com toda a alma.
6 Te, uJoshuwa nak nnap-nnəna̱n ôza̱, kang uza̱ re oza̱, nna chit te, oza̱ le oga nzhi oza̱ ɗak.
6 Aí Josué os abençoou e se despediu deles. E eles voltaram para casa.
7 UMusa ka̱ na iya̱mkup n̂kap ishimshe akum ìjili aManase aga azəng chit ka̱ aBashan, kang uJoshuwa na iya̱mkup âɓo nkap ishimshe akum ìjili nro chit ka̱ asa̱l ntar alum a gwong aUrdun nzəng ka̱ ogənang oza̱ oIsa̱rila. Awalang va̱ uJoshuwa re oza̱ pa̱ á ga oga nzhi oza̱ te, uza̱ nak nnap-nnəna̱n ôza̱,
7 Moisés tinha dado terras a leste do rio Jordão, em Basã, a uma das metades da tribo de Manassés. Mas para a outra metade Josué tinha dado terras a oeste do rio, junto com as outras tribos. Quando Josué se despediu deles, abençoou-os
8 kang uza̱ là ôza̱ pa̱, <<Ó le ó ga oga nzhi wó ká̱ ndur pa̱ mmakmak, ká̱ iya̱mkang pa̱ kyák, ká̱ aazurfa, ká̱ azənariya, ká̱ acham arəzang, ká̱ acham, ká̱ ilukwan pa̱ makmak. Ó kap iya̱m iga nwur ka̱ atak ìkum, ka̱ atak okpa ìkum wó ká̱ ogənang wó.>>
8 e disse: — Vocês estão voltando para casa muito ricos, com muito gado, prata, ouro, bronze, ferro e grande quantidade de roupas. Repartam com os seus irmãos israelitas aquilo que vocês tomaram dos inimigos.
9 Te oga akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase, re aɓo oIsa̱rila ka̱ aShilo ka̱ mbin aKanana le mbin aGileyat, mbin va oza̱ ka̱m chit sat iya̱mkup oza̱, wa nva uYawe ka̱ nak ka̱ atak aMusa á.
9 Então o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste voltou para casa. Eles deixaram os outros israelitas em Siló, na terra de Canaã, e foram para Gileade, a terra deles, que haviam conquistado conforme o Senhor tinha ordenado por meio de Moisés.
10 Awalang va̱ oza̱ chu aGelilot va̱ dat ká̱ aWang aUrdun ka̱ mbin aKanana te, akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase me atak nshì iya̱m awop dat ká̱ anung awang va̱ ta, a va rúp, kang à ɓyen ndər pa̱ gənggəng.
10 Quando chegaram a Gelilote, do lado oeste do rio Jordão, as duas tribos e meia construíram ali um altar grande, que podia ser visto de longe.
11 Ka̱ nva̱ngva̱ aɓo oIsa̱rila fe pa̱ oza̱ me atak nshì iya̱m awop chit ka̱ aGelilot ka̱ anung aWang aUrdun, ka̱ aswari mbin aKanana, ka̱ ngba̱k nji oIsa̱rila,
11 Os israelitas das outras tribos ouviram falar disso e comentavam: — Escutem! O povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste construiu um altar em Gelilote, do nosso lado do rio Jordão!
12 te nkpaktak nggatək oIsa̱rila ɓut ka̱ aShilo ka̱kul pa̱ na ó ga ó lung ìkum ká̱ ôza̱.
12 Quando o povo de Israel ouviu isso, todos se reuniram em Siló para fazer guerra contra eles.
13 Te oIsa̱rila re uFinehas uya aEleyazar ununggwan, unəm uga mpyal awop, ka̱ atak akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase ka̱ mbin aGileyat.
13 Então o povo de Israel enviou Fineias, filho do sacerdote Eleazar, à terra de Gileade, para falar com o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste.
14 Mmá re na nzəng ká̱ onəm oga mpyal pa̱ ogba̱pchi, nza̱ unəm nggo te, unəm uga mpyal akum ka̱ ashe oga akum ìjili oIsa̱rila.
14 Junto com Fineias foram dez líderes, um de cada uma das tribos de Israel.
15 Awalang va̱ oza̱ ga mbin aGileyat, ka̱ atak akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase te, oza̱ là ôza̱ pa̱,
15 Eles foram até a terra de Gileade para falar com o povo de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste. Eles disseram:
16 <<Nkpaktak nggatək onəm aYawe ɓəp pa̱, <Nza̱ apir nlang nnandər ta̱ ó nəm ka̱ mpyal Inan oIsa̱rila, nva̱ ó ga̱ɓa̱n asəm ûYawe, ó fa iya̱mkak, ó me atak nshì iya̱m awop îshi wó yà?
16 — Todo o povo de Deus reunido mandou dizer isto: “Por que vocês fizeram essa traição contra o Deus de Israel? Por que se revoltaram contra o Senhor , construindo vocês mesmos esse altar? Será que não estão mais seguindo o Senhor ?
17 Nnap-mɓá̱ngɓa̱ng va̱ í nəm ka̱ aFeyor te, nná kúr yi chit ka̱t ɗò? Dər, a ɓa chu nda va̱ ta̱, nna í fa chit ka̱ ashe mɓək anung nnap-mɓá̱ngɓa̱ng va̱ ta ka̱t, kap ka̱ nva̱ uYawe re nrè ká̱ arwa aɓá̱ngɓa̱ng ka̱ apal ishi yi onənəm á.
17 Vocês não lembram do pecado cometido em Peor, quando o Senhor castigou o seu povo? Nós ainda estamos sofrendo por causa disso. Será que aquele pecado não bastava?
18 Kang ǹyangmata̱, ó ga̱ɓa̱n asəm ó ná ûYawe ka̱ nda ta̱ ɗò? Kang a yà pa̱ ó fa iya̱mkak ká̱ uYawe nda ta̱, ìpin te, uza̱ i mən ìkum ká̱ nkpaktak nggatək oIsa̱rila.
18 Será que agora vão deixar de seguir o Senhor ? Se hoje vocês se revoltarem contra o Senhor , amanhã ele ficará irado com todo o povo de Israel.
19 A yà pa̱ mbin nji wó nna ka̱ adak, te ó pa̱ng ó ɓa ashe mbin va aGhal aYawe kà̱, na ó ka̱m mbin îshi wó ka̱ ashe yi. Ǹnyi te, kang ó fa iya̱mkak ká̱ uYawe, ka̱t te, ó fa iya̱mkak ká̱ yi ka̱t, ka̱ atak mme atak nshì iya̱m awop îshi wó pa̱ɗi, ká̱ atak nshì iya̱m awop aYawe, Inan yi ka̱t.
19 Agora, se acham que a terra de vocês é impura , então passem para cá, para a terra de Deus, o Senhor , onde está a Tenda Sagrada em que ele mora. Peçam um pedaço de terra aqui do nosso lado. Porém não se revoltem contra o Senhor nem contra nós, construindo vocês mesmos outro altar além do altar do Senhor , nosso Deus.
20 Ka̱ awalang va̱ uAkan uya aZera ununggwan nəm nnandər ka̱t ka̱ apal oga iya̱m va̱ mmá gor ka̱kul nzhì te, nfə́l ìgwak Inan fə́r ka̱ apal nkpaktak nggatək oIsa̱rila ka̱t ɗò? UAkan wa ká̱ nkukwa zhì ka̱kul nnap-mɓá̱ngɓa̱ng wò ka̱t.> >>
20 Lembrem que Acã, filho de Zera, não quis obedecer ao mandamento a respeito das coisas que deviam ser destruídas, e todo o povo de Israel foi castigado por causa disso. E Acã não foi o único que morreu por causa do seu pecado.”
21 Te akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase na ama̱n ônəm oga mpyal oga akum oIsa̱rila pa̱,
21 Então o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste respondeu aos chefes das famílias de Israel:
22 <<UYawe, Inan, Uga Ichumchum. UYawe, Inan, Uga Ichumchum. Uza̱ wa nyi iya̱m va̱ nyi nak kang í nnəm iya̱m va̱ ta, kang í ɗom pa̱ oIsa̱rila a nyi kpa. A yà pa̱ i fa iya̱mkak, ka̱t te, i nəm nnandər ûYawe ka̱t, te kang ó re yi ká̱ irirì nda ta̱ ka̱t.
22 — Deus é o Poderoso! Ele é o Senhor ! Deus é o Poderoso! Ele é o Senhor ! Ele sabe por que fizemos isso, e fiquem sabendo vocês também. Se nós nos revoltamos e se não fomos fiéis ao Senhor , não nos deixem continuar a viver.
23 A yà pa̱ í ga̱ɓa̱n asəm ûYawe kang í me atak nshì iya̱m awop îshi yi, ka̱kul na í yichi iya̱m inana iga nshì, ka̱t te, iya̱m inana iga ìpirkur, ka̱t te, iya̱m inana iga ntəm ikángkáng te, re uYawe ká̱ ishi wò á pyát a yi.
23 Nós não construímos o nosso altar para oferecer sacrifícios a serem completamente queimados, nem para colocar sobre ele ofertas de cereais ou ofertas de paz. Que o Senhor mesmo nos castigue se construímos este altar para desobedecer a ele!
24 <<Í nəm pa, ka̱kul ayər ka̱ nnəm yi, kang nra ngga mɓa te, ovan wó a là ovan yi pa̱, <Iza̱ gwang wó ká̱ uYawe, Inan oIsa̱rila yà?
24 Pelo contrário, fizemos isso porque ficamos com medo de que um dia os descendentes de vocês venham a dizer aos nossos: “Que ligação vocês têm com o Senhor , o Deus de Israel?
25 Ka̱kul mmawó akum ìjili aRuben, ká̱ uGat te, uYawe nak aWang aUrdun chit aswari ka̱ ishimshe yi ká̱ wó. Te wa nnà ta iya̱m ro gwang wó ká̱ uYawe ka̱t.> Le kang ovan wó a nak ovan yi a re nwop uYawe ka̱t.
25 O Senhor pôs o rio Jordão como divisa entre nós e vocês, tribos de Rúben e de Gade. Vocês não têm nada a ver com Deus, o Senhor .” E assim os descendentes de vocês poderiam fazer com que os nossos descendentes deixassem de adorar o Senhor .
26 <<Ka̱kul nva̱ ta te, í la pa̱, <Re í gbar izər, í me atak nshì iya̱m awop îshi yi, ǹnyi te, ka̱kul nná iya̱m inana iga nshì, ka̱t te, nná nləfər iya̱m ipápà ka̱t.>
26 Por isso o altar que construímos não foi para apresentar ofertas a serem completamente queimadas, nem para oferecer sacrifícios.
27 Ka̱ɗor nva̱ ta te, i təm iya̱m iga nshet nnàp ka̱ ishimshe yi ká̱ wó, kang ka̱ ishimshe nlwàk ngga mɓa, pa̱ mmayi ka̱ nwop uYawe nna kpa ka̱ mpyal aGhəghal aYəyər ká̱ oga iya̱m inana iga nshì, ká̱ oga nləfər iya̱m ipápà, ká̱ oga iya̱m inana iga ntəm ikángkáng, le kang ovan wo á la ovan yi ka̱ nra ngga mɓa pa̱, <iza̱ gwang wó ká̱ nwop uYawe yà ka̱t.>
27 Pelo contrário, queríamos que fosse um sinal para nós, e para vocês, e para os nossos descendentes depois de nós. Seria um sinal para adorarmos o Senhor com as nossas ofertas a serem completamente queimadas, com sacrifícios de animais e com ofertas de paz. Isso foi feito para evitar que um dia os seus descendentes venham a dizer aos nossos: “Vocês não têm nenhuma ligação com o Senhor .”
28 <<Te í rəng pa̱, a yà pa̱ ka̱ awalang va̱ mmá là a yi, ka̱t te nlwàk ngga mɓa, te í na ama̱n pa̱, <Ó dər ala̱ka̱n atak nshì iya̱m awop aYawe, va̱ ópo yi me, ka̱kul ǹyichi iya̱m inana iga nshì, ka̱t te nləfər iya̱m ipápà ka̱t, pa̱ na a yà iya̱m iga nshet nnàp ká̱ ishimshe yi ká̱ wó.>
28 Nós pensamos que, se um dia isso acontecer, os nossos descendentes poderão dizer: “Vejam! Os nossos antepassados fizeram um altar igual ao altar de Deus, o Senhor . Ele não foi construído a fim de apresentarmos ofertas a serem completamente queimadas nem sacrifícios de animais, mas a fim de ser um sinal para nós e para vocês.”
29 <<Inan a kap yi ká̱ nva̱ pa̱ i fa iya̱mkak ka̱ ûYawe, i ga̱ɓa̱n asəm a na ka̱ nda va̱ ta̱ ka̱ atak mme atak nshì iya̱m awop aro pa̱ɗi, ka̱kul oga iya̱m inana iga nshì, ká̱ oga iya̱m inana iga ìpirkur, ka̱t te, oga nləfər iya̱m ipápà, iva watar atak nshì iya̱m awop aYawe va̱ ka̱ mpyal aghəghal aga mɓut á.>>
29 Nunca tivemos a intenção de nos revoltar contra o Senhor , nem pensamos em deixar de segui-lo. Nós não iríamos construir um altar para apresentar ofertas a serem completamente queimadas ou ofertas de cereais, nem para oferecer sacrifícios de animais. Nunca faríamos outro altar além do altar do Senhor , nosso Deus, que fica em frente da Tenda onde ele mora.
30 Awalang va̱ uFinehas unəm uga mpyal awop, ká̱ onəm oga mpyal nggatək, ká̱ onəm oga mpyal akum oIsa̱rila va̱ nzəng ka̱ na, fe nnap-nlà va̱ akum ìjili aRuben, ká̱ uGat, ká̱ nkap ishimshe akum ìjili aManase là te, igwak chàng oza̱.
30 O sacerdote Fineias, os líderes do povo e os chefes das famílias de Israel que estavam com ele ouviram o que disse o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste e ficaram satisfeitos.
31 Kang uFinehas uya aEleyazar ununggwan unəm uga mpyal awop, là ônəm aRuben, ká̱ uGat, ká̱ uManase pa̱, <<Ka̱ nda í nyi pa̱ uYawe uwa yà nzəng ka̱ yi. Ka̱kul pa̱ í nyám nlang nna nnandər ka̱ mpyal aYawe ka̱t. Ǹyangmata̱ te, ó ka̱m ishi oIsa̱rila chit ka̱ ashe awó aYawe.>>
31 E Fineias, filho do sacerdote Eleazar, disse ao povo de Rúben, de Gade e de Manassés: — Agora sabemos que o
32 Te, uFinehas uya Eleyazar ununggwan unəm uga mpyal awop, ká̱ onəm oga mpyal le ka̱ atak onəm aRuben, ká̱ uGat, ká̱ uManase ka̱ mbin aGileyat, ga mbin aKanana, kang a ɓa ká̱ ama̱n ôIsa̱rila.
32 Então Fineias e os líderes deixaram a gente de Rúben e de Gade na região de Gileade, voltaram para a terra de Canaã e contaram tudo ao povo de Israel.
33 Ìgwak chàng oIsa̱rila ka̱ nfe ama̱n va̱ ta, kang oza̱ shep Inan. Kang oza̱ là nnap ngga nəm ìkum nro lap ka̱ apal oza̱ ka̱t, na pa̱ ó zhì onəm aRuben, ká̱ uGat ká̱ mbin va̱ oza̱ təm kà̱.
33 O que disseram agradou aos israelitas. Então eles louvaram a Deus e não pensaram mais em fazer guerra, nem em destruir a terra onde a gente de Rúben e de Gade estava morando.
34 Kang onəm aRuben, ká̱ uGat na aɗin atak nshì iya̱m awop va̱ ta̱ pa̱, Ǹnyám Nnap ka̱ Ishimshe Yi pa̱ uYawe uwa Inan.
34 E a gente das tribos de Rúben e de Gade chamou o altar de “Testemunha” porque disseram: “É uma testemunha entre nós de que o Senhor é Deus.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.