Josué 14

yer (YER) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Oga atak va ta̱ mma na onəm oga oIsa̱rila iya̱mkup, ka̱ ashe mbin aKanana, va uEleyazar, unəm uga mpyal awop, ká̱ uJoshuwa uya aNun ununggwan, ká̱ onəm oga mpyal akum ìjili oIsa̱rila kap ôza̱ iya̱mkup.
1 Foram estas as terras que os israelitas receberam por herança em Canaã, e que o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Num, e os chefes dos clãs das tribos dos israelitas repartiram entre eles.
2 Wa nva uYawe ka̱ nak ûMusa te, akum ìjili aga fangzəngtəng va̱ ta̱ ká̱ nkap kà̱ ìshimshe akum ìjili ka̱m iya̱mkup iji oza̱ ká̱, ka̱ asa̱l ntar alum ka̱ atak mmàng ayàk.
2 A divisão da herança foi decidida por sorteio entre as nove tribos e meia, como o Senhor tinha ordenado por meio de Moisés,
3 Ka̱kul uMusa ka̱ na iya̱mkup chit âkum ìjili aga aparəm ká̱ nkap kà̱ ìshimshe akum ìjili va̱ ta ka̱ asa̱l nfa alum awang aUrdun, ǹnyi te, uza̱ na iya̱mkup oLawi ka̱ ashe aɓo oga akum ìjili jiwò ka̱t.
3 pois Moisés já tinha dado herança às duas tribos e meia a leste do Jordão. Mas aos levitas não dera herança entre os demais.
4 Akum ìjili aYusufu, kap akum pa̱ parəm, uManase ká̱ uEfrayim. Mmá na iya̱mkup ôLawi ka̱ ashe mbin va̱ ta ka̱t, ka̱ɗor nva̱ ta te, mmá na itong oza̱ iva̱ oza̱ i təm kà̱, ká̱ oga ǹzam ka̱kul nkpak ina ká̱ iya̱mkang oza̱.
4 Os filhos de José formaram as duas tribos de Manassés e Efraim. Os levitas não receberam porção alguma da terra; receberam apenas cidades onde viver, com pastagens para os seus rebanhos.
5 OIsa̱rila kap mbin va̱ ta, wa nva uYawe ka̱ nak uMusa á.
5 Os israelitas dividiram a terra conforme o Senhor tinha ordenado a Moisés.
6 N̂da nro te, onəm oga aYahuda ɓa atak aJoshuwa ka̱ aGilgal, kang uKalip uya aJefune unəm oKeni, là á na pa̱, << Rəng ká̱ nnap-nlà va̱ uYawe ka̱ là ûMusa, unəm Inan ka̱ apal mi ka̱ ɓu, ka̱ aKadesh Barneya.
6 Os homens de Judá vieram a Josué em Gilgal, e Calebe, filho do quenezeu Jefoné, lhe disse: "Você sabe o que o Senhor disse a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, sobre mim e sobre você.
7 Mmami ká̱ ìzun ìsəm pa̱ ineɗing awalang va̱ uMusa, uzwal aYawe ka̱ re mi ka̱ aKadesh Barneya pa̱ n sòng mbin va̱ ta. Kang m ɓa ká̱ ama̱n aga nnandər va̱ ka̱ ashe igwak mi.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, enviou-me de Cades-Barnéia para espionar a terra. Eu lhe dei um relatório digno de confiança,
8 Ǹnyi te, ogənang mi va̱ ga nzəng ka̱ mi nak igwak onəm rusok. Ka̱ nna te, n kpán uYawe, Inan mi ká̱ nkpaktak ìgwak mi.
8 mas os meus irmãos israelitas que foram comigo fizeram o povo desanimar-se de medo. Eu, porém, fui inteiramente fiel ao Senhor, ao meu Deus.
9 Te n̂da va̱ ta uMusa sóng anung a mi pa̱, <Nkpaktak mbin va̱ ashar ɓu tongchi kà̱ te, i təm iya̱mkup ɓu ká̱ ovan ɓu mbyet, ka̱kul u kpán uYawe Inan mi ká̱ nkpaktak ìgwak ɓu.>
9 Por isso naquele dia Moisés me jurou: ‘Certamente a terra em que você pisou será uma herança perpétua para você e para os seus descendentes, porquanto você foi inteiramente fiel ao Senhor, ao meu Deus’.
10 <<Dər, wa nva̱ uYawe ka̱ yar nsar nnap-nlà te, uwa a re mi ká̱ irirì ìzun ìsəm pa̱ ineɗing ama̱n pa̱ tukun, á ɓan ka̱ awalang va̱ uza̱ là nnap-nlà va̱ ta̱ ûMusa, ya oIsa̱rila oma ka̱ nranggang ka̱ ashe nzam. Kang ǹyangmata̱ te, mmami ká̱ ìzun ìsəm pa̱ ina̱nne ama̱n pa̱ tukun.
10 "Pois bem, o Senhor manteve-me vivo, como prometeu. E foi há quarenta e cinco anos que ele disse isso a Moisés, quando Israel caminhava pelo deserto. Por isso aqui estou hoje, com oitenta e cinco anos de idade!
11 N̂da ta̱ na nkəkam wa nra va̱ uMusa ka̱ re mi ká̱, kang ǹyangmata̱ nna n yà ká̱ ìkàm iga ngga ìkum wa nva ka̱ n yà matmat á.
11 Ainda estou tão forte como no dia em que Moisés me enviou; tenho agora tanto vigor para ir à guerra como naquela época.
12 Ǹyangmata̱ te, na mbin ngga aɗuktum va̱ ta̱ a mi, wa nva uYawe ka̱ yar nsar nnap-nlà a mi ká̱ nda va̱ ta. Mmaɓu ká̱ ishi ɓu, ka̱ u fife pa̱ oAnakim oma ka̱ ta, ká̱ inang itong oza̱ iva ká̱ akamsəlang. Ǹnyi te, ká̱ nka̱mshi aYawe te, mi ɓak oza̱ wa nva uza̱ ka̱ là á.>>
12 Dê-me, pois, a região montanhosa que naquela ocasião o Senhor me prometeu. Na época, você ficou sabendo que os enaquins lá viviam com suas cidades grandes e fortificadas; mas, se o Senhor estiver comigo, eu os expulsarei de lá, como ele prometeu".
13 Te uJoshuwa nak nnap-nnəna̱n ûKalip, uya aJefune ununggwan kang uza̱ na aHebron á na sat iya̱mkukup.
13 Então Josué abençoou Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom por herança.
14 Te aHebron təm iya̱mkup akum ìjili aKalip uya aJefune ununggwan unəm oKeni ɓa chu nda va̱ ta̱, ka̱kul uza̱ kpán uYawe, Inan oIsa̱rila ká̱ nkpaktak ìgwak wò.
14 Por isso, até hoje, Hebrom pertence aos descendentes de Calebe, filho do quenezeu Jefoné, pois ele foi inteiramente fiel ao Senhor, ao Deus de Israel.
15 Ká̱ mmatmat te, mí wor aHebron pa̱ aKiriyat Arba. UArba va̱ ta te, unəm uchumchum ka̱ ashe oAnakim. Te mbin va̱ ta jul ká̱ nlung ìkum.
15 Hebrom era chamada Quiriate-Arba, em homenagem a Arba, o maior dos enaquins. E a terra teve descanso da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.