Josué 14

yer (YER) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Oga atak va ta̱ mma na onəm oga oIsa̱rila iya̱mkup, ka̱ ashe mbin aKanana, va uEleyazar, unəm uga mpyal awop, ká̱ uJoshuwa uya aNun ununggwan, ká̱ onəm oga mpyal akum ìjili oIsa̱rila kap ôza̱ iya̱mkup.
1 São estas as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, e que Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os chefes das famílias das tribos dos filhos de Israel repartiram entre eles.
2 Wa nva uYawe ka̱ nak ûMusa te, akum ìjili aga fangzəngtəng va̱ ta̱ ká̱ nkap kà̱ ìshimshe akum ìjili ka̱m iya̱mkup iji oza̱ ká̱, ka̱ asa̱l ntar alum ka̱ atak mmàng ayàk.
2 A distribuição da herança foi feita por sorteio, como o Senhor havia ordenado por meio de Moisés, a respeito das nove tribos e meia.
3 Ka̱kul uMusa ka̱ na iya̱mkup chit âkum ìjili aga aparəm ká̱ nkap kà̱ ìshimshe akum ìjili va̱ ta ka̱ asa̱l nfa alum awang aUrdun, ǹnyi te, uza̱ na iya̱mkup oLawi ka̱ ashe aɓo oga akum ìjili jiwò ka̱t.
3 Porque às duas tribos e meia Moisés já tinha dado herança do outro lado do Jordão; mas aos levitas não tinha dado herança entre os seus irmãos.
4 Akum ìjili aYusufu, kap akum pa̱ parəm, uManase ká̱ uEfrayim. Mmá na iya̱mkup ôLawi ka̱ ashe mbin va̱ ta ka̱t, ka̱ɗor nva̱ ta te, mmá na itong oza̱ iva̱ oza̱ i təm kà̱, ká̱ oga ǹzam ka̱kul nkpak ina ká̱ iya̱mkang oza̱.
4 Os filhos de José constituíram duas tribos, Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, a não ser cidades em que habitassem e os seus arredores para seu gado e para sua posse.
5 OIsa̱rila kap mbin va̱ ta, wa nva uYawe ka̱ nak uMusa á.
5 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 N̂da nro te, onəm oga aYahuda ɓa atak aJoshuwa ka̱ aGilgal, kang uKalip uya aJefune unəm oKeni, là á na pa̱, << Rəng ká̱ nnap-nlà va̱ uYawe ka̱ là ûMusa, unəm Inan ka̱ apal mi ka̱ ɓu, ka̱ aKadesh Barneya.
6 Os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal. E Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, lhe disse: — Você sabe o que o
7 Mmami ká̱ ìzun ìsəm pa̱ ineɗing awalang va̱ uMusa, uzwal aYawe ka̱ re mi ka̱ aKadesh Barneya pa̱ n sòng mbin va̱ ta. Kang m ɓa ká̱ ama̱n aga nnandər va̱ ka̱ ashe igwak mi.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor , me enviou de Cades-Barneia para espiar a terra. E eu lhe relatei o que estava no meu coração.
8 Ǹnyi te, ogənang mi va̱ ga nzəng ka̱ mi nak igwak onəm rusok. Ka̱ nna te, n kpán uYawe, Inan mi ká̱ nkpaktak ìgwak mi.
8 Os meus irmãos que tinham ido comigo amedrontaram o povo, mas eu perseverei em seguir o Senhor , meu Deus.
9 Te n̂da va̱ ta uMusa sóng anung a mi pa̱, <Nkpaktak mbin va̱ ashar ɓu tongchi kà̱ te, i təm iya̱mkup ɓu ká̱ ovan ɓu mbyet, ka̱kul u kpán uYawe Inan mi ká̱ nkpaktak ìgwak ɓu.>
9 Então Moisés, naquele dia, jurou, dizendo: “Certamente a terra em que você pôs o pé será sua e de seus filhos, em herança perpétua, pois você perseverou em seguir o Senhor , meu Deus.”
10 <<Dər, wa nva̱ uYawe ka̱ yar nsar nnap-nlà te, uwa a re mi ká̱ irirì ìzun ìsəm pa̱ ineɗing ama̱n pa̱ tukun, á ɓan ka̱ awalang va̱ uza̱ là nnap-nlà va̱ ta̱ ûMusa, ya oIsa̱rila oma ka̱ nranggang ka̱ ashe nzam. Kang ǹyangmata̱ te, mmami ká̱ ìzun ìsəm pa̱ ina̱nne ama̱n pa̱ tukun.
10 — E, agora, eis que o Senhor me conservou com vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos se passaram desde que o Senhor falou essas palavras a Moisés, quando Israel ainda andava no deserto; e, agora, eis que estou com oitenta e cinco anos.
11 N̂da ta̱ na nkəkam wa nra va̱ uMusa ka̱ re mi ká̱, kang ǹyangmata̱ nna n yà ká̱ ìkàm iga ngga ìkum wa nva ka̱ n yà matmat á.
11 Estou tão forte hoje como no dia em que Moisés me enviou. A força que eu tinha naquele dia eu ainda tenho agora, tanto para combater na guerra como para fazer o que for necessário.
12 Ǹyangmata̱ te, na mbin ngga aɗuktum va̱ ta̱ a mi, wa nva uYawe ka̱ yar nsar nnap-nlà a mi ká̱ nda va̱ ta. Mmaɓu ká̱ ishi ɓu, ka̱ u fife pa̱ oAnakim oma ka̱ ta, ká̱ inang itong oza̱ iva ká̱ akamsəlang. Ǹnyi te, ká̱ nka̱mshi aYawe te, mi ɓak oza̱ wa nva uza̱ ka̱ là á.>>
12 Dê-me agora este monte de que o Senhor falou naquele dia, pois, naquele dia, você ouviu que lá estavam os anaquins, morando em cidades grandes e fortificadas. Se o Senhor Deus estiver comigo, poderei expulsá-los, como ele mesmo prometeu.
13 Te uJoshuwa nak nnap-nnəna̱n ûKalip, uya aJefune ununggwan kang uza̱ na aHebron á na sat iya̱mkukup.
13 Josué o abençoou e deu a cidade de Hebrom a Calebe, filho de Jefoné, para ser a herança dele.
14 Te aHebron təm iya̱mkup akum ìjili aKalip uya aJefune ununggwan unəm oKeni ɓa chu nda va̱ ta̱, ka̱kul uza̱ kpán uYawe, Inan oIsa̱rila ká̱ nkpaktak ìgwak wò.
14 Por isso, Hebrom passou a ser de Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, em herança até o dia de hoje, visto que havia perseverado em seguir o Senhor , Deus de Israel.
15 Ká̱ mmatmat te, mí wor aHebron pa̱ aKiriyat Arba. UArba va̱ ta te, unəm uchumchum ka̱ ashe oAnakim. Te mbin va̱ ta jul ká̱ nlung ìkum.
15 Antes disso o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; este Arba foi o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.