Josué 14
yer (YER) vs BKJ
1 Oga atak va ta̱ mma na onəm oga oIsa̱rila iya̱mkup, ka̱ ashe mbin aKanana, va uEleyazar, unəm uga mpyal awop, ká̱ uJoshuwa uya aNun ununggwan, ká̱ onəm oga mpyal akum ìjili oIsa̱rila kap ôza̱ iya̱mkup.
1 E estas são as regiões que os filhos de Israel herdaram na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, o filho de Num, e os cabeças dos pais das tribos dos filhos de Israel, lhes distribuíram por herança.
2 Wa nva uYawe ka̱ nak ûMusa te, akum ìjili aga fangzəngtəng va̱ ta̱ ká̱ nkap kà̱ ìshimshe akum ìjili ka̱m iya̱mkup iji oza̱ ká̱, ka̱ asa̱l ntar alum ka̱ atak mmàng ayàk.
2 Por sorte foi a sua herança, como o SENHOR ordenou pela mão de Moisés, para as nove tribos, e para a meia tribo.
3 Ka̱kul uMusa ka̱ na iya̱mkup chit âkum ìjili aga aparəm ká̱ nkap kà̱ ìshimshe akum ìjili va̱ ta ka̱ asa̱l nfa alum awang aUrdun, ǹnyi te, uza̱ na iya̱mkup oLawi ka̱ ashe aɓo oga akum ìjili jiwò ka̱t.
3 Pois Moisés tinha dado a herança das duas tribos e da meia tribo no outro lado do Jordão; mas para os levitas ele não deu nenhuma herança no meio deles.
4 Akum ìjili aYusufu, kap akum pa̱ parəm, uManase ká̱ uEfrayim. Mmá na iya̱mkup ôLawi ka̱ ashe mbin va̱ ta ka̱t, ka̱ɗor nva̱ ta te, mmá na itong oza̱ iva̱ oza̱ i təm kà̱, ká̱ oga ǹzam ka̱kul nkpak ina ká̱ iya̱mkang oza̱.
4 Porque os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; portanto eles não deram parte aos levitas na terra, salvo cidades para habitarem, com os seus arredores para o seu gado e para seus bens.
5 OIsa̱rila kap mbin va̱ ta, wa nva uYawe ka̱ nak uMusa á.
5 Como o SENHOR ordenou a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel, e dividiram a terra.
6 N̂da nro te, onəm oga aYahuda ɓa atak aJoshuwa ka̱ aGilgal, kang uKalip uya aJefune unəm oKeni, là á na pa̱, << Rəng ká̱ nnap-nlà va̱ uYawe ka̱ là ûMusa, unəm Inan ka̱ apal mi ka̱ ɓu, ka̱ aKadesh Barneya.
6 Então os filhos de Judá vieram até Josué em Gilgal; e Calebe, o filho de Jefoné, o quenezeu, disse-lhe: Tu sabes o que o SENHOR disse a Moisés, o homem de Deus, em Cades-Barneia acerca de mim e de ti.
7 Mmami ká̱ ìzun ìsəm pa̱ ineɗing awalang va̱ uMusa, uzwal aYawe ka̱ re mi ka̱ aKadesh Barneya pa̱ n sòng mbin va̱ ta. Kang m ɓa ká̱ ama̱n aga nnandər va̱ ka̱ ashe igwak mi.
7 Quarenta anos tinha eu, quando Moisés, o servo do SENHOR, enviou-me de Cades-Barneia para espionar a terra; e eu lhe trouxe de volta uma palavra conforme esta estava no meu coração.
8 Ǹnyi te, ogənang mi va̱ ga nzəng ka̱ mi nak igwak onəm rusok. Ka̱ nna te, n kpán uYawe, Inan mi ká̱ nkpaktak ìgwak mi.
8 Contudo, os meus irmãos que comigo subiram fizeram derreter o coração do povo, mas eu segui com integridade o SENHOR, meu Deus.
9 Te n̂da va̱ ta uMusa sóng anung a mi pa̱, <Nkpaktak mbin va̱ ashar ɓu tongchi kà̱ te, i təm iya̱mkup ɓu ká̱ ovan ɓu mbyet, ka̱kul u kpán uYawe Inan mi ká̱ nkpaktak ìgwak ɓu.>
9 E Moisés jurou naquele dia, dizendo: Certamente a terra sobre a qual os teus pés pisaram será a tua herança, e dos teus filhos para todo o sempre, porque tu seguiste com integridade o SENHOR meu Deus.
10 <<Dər, wa nva̱ uYawe ka̱ yar nsar nnap-nlà te, uwa a re mi ká̱ irirì ìzun ìsəm pa̱ ineɗing ama̱n pa̱ tukun, á ɓan ka̱ awalang va̱ uza̱ là nnap-nlà va̱ ta̱ ûMusa, ya oIsa̱rila oma ka̱ nranggang ka̱ ashe nzam. Kang ǹyangmata̱ te, mmami ká̱ ìzun ìsəm pa̱ ina̱nne ama̱n pa̱ tukun.
10 E agora eis que o SENHOR tem me mantido vivo, como declarou, nestes quarenta e cinco anos, verdadeiramente, desde que o SENHOR falou esta palavra a Moisés, enquanto os filhos de Israel vagavam pelo deserto; e agora, vê que nestes dias já tenho oitenta e cinco anos.
11 N̂da ta̱ na nkəkam wa nra va̱ uMusa ka̱ re mi ká̱, kang ǹyangmata̱ nna n yà ká̱ ìkàm iga ngga ìkum wa nva ka̱ n yà matmat á.
11 Como ainda sou tão forte nestes dias como era no dia em que Moisés me enviou; como antes era a minha força, assim também é a minha força agora, para a guerra, tanto para sair, como para entrar.
12 Ǹyangmata̱ te, na mbin ngga aɗuktum va̱ ta̱ a mi, wa nva uYawe ka̱ yar nsar nnap-nlà a mi ká̱ nda va̱ ta. Mmaɓu ká̱ ishi ɓu, ka̱ u fife pa̱ oAnakim oma ka̱ ta, ká̱ inang itong oza̱ iva ká̱ akamsəlang. Ǹnyi te, ká̱ nka̱mshi aYawe te, mi ɓak oza̱ wa nva uza̱ ka̱ là á.>>
12 Agora, portanto, dá-me este monte, do qual o SENHOR falou naquele dia, pois tu ouviste naquele dia que os anaquins lá estavam, e que as cidades eram grandes e fortificadas; se assim for, o SENHOR estará comigo, e eu serei capaz de expulsá-los, como disse o SENHOR.
13 Te uJoshuwa nak nnap-nnəna̱n ûKalip, uya aJefune ununggwan kang uza̱ na aHebron á na sat iya̱mkukup.
13 E Josué o abençoou, e deu Hebrom a Calebe, o filho de Jefoné, por herança.
14 Te aHebron təm iya̱mkup akum ìjili aKalip uya aJefune ununggwan unəm oKeni ɓa chu nda va̱ ta̱, ka̱kul uza̱ kpán uYawe, Inan oIsa̱rila ká̱ nkpaktak ìgwak wò.
14 Hebrom, portanto, tornou-se a herança de Calebe, o filho de Jefoné, o quenezeu, até este dia, porque ele seguiu com integridade o SENHOR, Deus de Israel.
15 Ká̱ mmatmat te, mí wor aHebron pa̱ aKiriyat Arba. UArba va̱ ta te, unəm uchumchum ka̱ ashe oAnakim. Te mbin va̱ ta jul ká̱ nlung ìkum.
15 E antes o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; sendo que Arba fora um homem afamado entre os anaquins. E a terra teve repouso da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.