Gálatas 2
yer (YER) vs NVT
1 Ka̱ nva̱n izun pa̱ igba̱pchi ama̱n pa̱ neɗən te, n le m ɓa n ga aUrushelima kà̱ɗi nzəng ku uBarnaba. N ka̱m uTitus ka̱wo.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 M ɓa n ga ka̱ apal ishi nyám iya̱m va Inan nyám á mi a. N ga n kan ka̱ mpyal oza̱ nkpaktak ìpir nnàp nlà Inan va̱ mmami ka̱ nləla ónəm va̱ oYahudi ka̱t. N kan ônəm va oma ishi chwat. Ka̱kul le kang a wa a yà pa̱ nlung va̱ mmami ka̱ nlung ta̱, ka̱ nva̱ n nəm chit watar te, kan a sat ka̱ atak alakchi ka̱t.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Ka̱kul ka̱ uTitus va̱ ká̱ ishi wò uwa yà nzəng ka̱ mi te, ma nak nkpak á na pa̱ uza̱ a pà ache ka̱t, nna kap ka̱ nva̱ pa̱ uza̱ uHeleni a.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Nnap nlà won ka̱ apal ishi nnap va̱ ta̱ ka̱kul ogənan oga akwam va mwom ka̱ ayi tan ka̱ ashe yi. Oza̱ ɗom nkùr ìjili apir njul va mmayi ka̱ ka̱ ashe aYesu kəristi ka̱ ntan. Oza̱ nəm pa na o nak yi i tong ozwal.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 I ma̱n i na atak nsat óza̱ ka̱t ka̱ pa̱ ɗa̱p, na nnandər nnap-nlà Inan ngga nchang nfe a təm awo pa̱ dakdak, kan ma vyap ka̱ pa̱ ɗa̱p ka̱t.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 ká̱ nnà te, onəm va̱ ma yar pa̱ oza̱ iya̱m ro te, iya̱m va̱ oza̱ ka̱ yà te, a ɗak mi ka̱ pa̱ ɗa̱p ka̱t. Ka̱kul Inan i tap onəm ka̱t. Onəm va̱ ta̱ va ka̱ yà iya̱m ro matmat te, mmami ka̱ n là pa̱ oza̱ kúr anung nnap-nlà va̱ n là ká̱ iya̱m ro ka̱t.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Oza̱ ga yà pa̱ ma re iɗək nla nnap-nlà Inan ónəm oga ache amulur mmami na wa nva ma re iɗək njo onəm oga mpà ache úBiturus nnyi a.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Ka̱kul unəm va̱ uwa nəm inok ku uBiturus ka̱kul ngga ka̱ nnap-nlà wò óYahudi te, uwa kpa nəm inok ka̱ mi ka̱kul ngga ka̱ nnap-nlà wò ónəm va̱ nnyi oYahudi ka̱t.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Ka̱ nva̱ngva̱ aYakubu, ku uKefas, ku uYohana va oma ngwan ikilisiya ya apir nnap nnəna̱n va̱ Inan nyám á mi te, oza̱ gok awo ka̱m yi ka̱ uBarnaba. Oza̱ ma̱n pa̱ i nəm inok nzəng ka̱ oza̱ na i ga atak onəm va̱ oYahudi ka̱t. Oza̱ nnyi te, ì ga atak oYahudi.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Iya̱m pa̱ izən va̱ oza̱ ləla te, nna pa̱ kang i kong ka̱ onəm oga nkun ka̱ ashe oza̱ ka̱t. Nnap va̱ ta̱ nzəngtəng ka̱ ngga anung-anyi mi. Ka̱kul iya̱m zəngtəng va ta ɗom mi ka̱ nəm ka̱ nzhin.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 UKefas ka̱ vang Antakiya te, n yan á na ka̱ ashe onəm ka̱ apal ishi iya̱m va̱ uza̱ nəm. Ka̱kul mpəpat ka̱ mban.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Ka̱ yà onəm ro oma vang chit ka̱ atak aYakubu u ka̱t te, uza̱ i ri iya̱m-nrì nzəng ka̱ ogənan va̱ oYahudi ka̱t. Onəm va̱ ta vang byet te, uza̱ ɓan ntat ìjili ka̱ cho, sat ndachi. Ayər onəm oga nnak onəm pa̱ a pà ache nəm na.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Aɓoshi oYahudi ogənan va̱ ka̱ ta te, oza̱ tan ka̱ ashe nlan nnandər va̱ ta̱ nzəng ka̱ na har a nak uBarnaba chor kpa, uza̱ tar təm ka̱ ashishe nzəng ka̱ oza̱.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Nva̱n va̱ n ya oza̱ ka̱ nnəm nnap va̱ ta̱ ka̱sa̱l nnap nnəm Inan ka̱t te, n là úKefas ká̱ iwu oza̱ pa̱ uza̱ va uYahudi kan uza̱ ka̱ təm ntəm onəm va oYahudi ka̱t te, i yar sang kang uza̱ i ɗom nnak nkpak ónəm va̱ oYahudi ka̱t pa̱ oza̱ a təm ntəm oYahudi yà?
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Mmayi pa te, mmayi oYahudi omarmar. Mmayi onəm-nəmnəm oga nnəm nnap-mɓá̱ngɓa̱ng ka̱t.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 ká̱ nnà te, i ɓa i nyi chit pa̱ unəm i ta̱l unəna̱n ka̱ mpyal Inan ka̱ atak nkpak nnap-mpakpak na ka̱t. Unəm i ta̱l unəna̱n ka̱ mpyal Inan ka̱ atak nna nnandər ku uYesu Kəristi na chwat. Nna nak te, mmayi kpa pa̱ wat i na nnandər ku uYesu Kəristi wa. Na i tong onəna̱n ka̱ mpyal Inan ka̱ atak nna nnandər na. Í tong ka̱ atak nkpak nnap-mpakpak na ka̱t. Ka̱kul ka̱ atak nkpak nnap-mpakpak na te, ka̱ onəm ro yà ta̱l unəna̱n ka̱ mpyal Inan ka̱t.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Ka̱ ashe nɗom ntong yi onəm nəna̱n ka̱ mpyal Inan ka̱ atak aKəristi kan a yà pa̱ ma nyi pa̱ mmayi ká̱ ishi yi te, mmayi onəm oga nnap-mɓá̱ngɓa̱ng te, ya nyám chit pa̱ uKəristi pa te, uza̱ unəm uga nnəm nnap-mɓá̱ngɓa̱ng ɗakɓo? Ko pa̱ ɗa̱p iya̱m ro yà pa ka̱t.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 A ya nnyi ɗak pa̱ n le m me iya̱m va mmami na ká̱ ishi mi n shin te, ya n kpán ishi mi chit ka̱ nnap-nlà pa̱ mmami unəm uga nggantal nnap-mpakpak Inan.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Ka̱ atak nnap-mpakpak te, n ku chit. N ku ka̱kul na ń jul ń təm ká̱ irirì.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Ma pak mi chit ka̱ apal akun ikú nzəng ka̱ uKəristi. Nna nak te, nyi nyi va̱ ǹyangmata̱ mmami ka̱ ǹyìyi te, mmami na ka̱t, uKəristi va ka̱ ashe mi te, uwa irirì mi. A nak te, irirì va̱ mmami ka̱ ntəm ka̱ ka̱ ashe izər iga mɓwang te, mmami ka̱ ntətəm ka̱ atak nna nnandər ka̱ uYa Inan va ma̱n mi pa̱ makmak uza̱ kú na irirì wò ka̱kul mi a.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Mi yà ka̱ nyar nnap nnəna̱n Inan i sat nnap nlakchi ka̱t. Ka̱kul ka̱ ya pa̱ ka̱ atak nkpak nnap-mpakpak na kan mí tong onəm nəna̱n ka̱ mpyal Inan te, ya ikú aKəristi yà ká̱ ipir ro ka̱t.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.