Êxodo 16
yer (YER) vs NVI
1 Nkpaktak mɓut oIsa̱rila re aElim oza̱ ɓa ǹzam aSin va̱ ká̱ ishimshe aEləp ká̱ aSinayi, kà̱ nra ngga ngba̱pchi ama̱n pa̱ tukun ka̱ apye aga parəm kà̱ nva̱ngva̱ oza̱ re mbin aMasar.
1 Toda a comunidade de Israel partiu de Elim e chegou ao deserto de Sim, que fica entre Elim e o Sinai. Foi no décimo quinto dia do segundo mês, depois que saíram do Egito.
2 Nkpaktak mɓut oIsa̱rila lwang nnap ka̱ apal áMusa ká̱ uHaruna ka̱ ashe ǹzam.
2 No deserto, toda a comunidade de Israel reclamou a Moisés e Arão.
3 AIsa̱rila là óza̱ pa̱, <<Kàpkàp ká̱ í kú ka̱ awo áYawe kà̱ mbin aMasar, kà̱ nra nva̱ í təm ka̱ anung ngbət ìzhe kang í ri iya̱m-nrì kúr yi, kang o ɓa ká̱ yi ka̱ ashe ǹzam va̱ ta̱ na nkpaktak mɓut va̱ ta̱ á kú ká̱ ayang.>>
3 Disseram-lhes os israelitas: "Quem dera a mão do Senhor nos tivesse matado no Egito! Lá nos sentávamos ao redor das panelas de carne e comíamos pão à vontade, mas vocês nos trouxeram a este deserto para fazer morrer de fome toda esta multidão! "
4 Te uYawe là ûMusa pa̱, <<Mi ga npə̀ng nzəngkəng a wo ka̱ paɓuɓur, onəm i fa nza̱ ilum nggo kang i wur i kúr oza̱ nda va̱ ta. Ka̱ asa̱l va ta̱ mi mmá oza̱ mwote oza̱ i kpak nnap mpakpak mi ka̱t te i kpak ka̱t nggo.
4 Disse, porém, o Senhor a Moisés: "Eu lhes farei chover pão do céu. O povo sairá e recolherá diariamente a porção necessária para aquele dia. Com isso os porei à prova para ver se seguem ou não as minhas instruções.
5 Ka̱ apal nra ngga nkpa̱ɗing, nva̱ oza̱ i ɗa̱mshi iya̱m va̱ oza̱ i ɓa ká̱ te, i mak i yà nva̱ng pa̱ mparəm wa nva̱ oza̱ mà wur kà̱ oga ilum.>>
5 No sexto dia trarão para ser preparado o dobro do que recolhem nos outros dias".
6 Te uMusa ká̱ uHaruna là ńkpaktak oIsa̱rila pa̱, <<Ká̱ arurong te ó nyi pa̱ uYawe àfa ká̱ wo ka̱ ashe mbin aMasar.
6 Assim Moisés e Arão disseram a todos os israelitas: "Ao entardecer, vocês saberão que foi o Senhor quem os tirou do Egito,
7 Ká̱ ìpin te ó ya ìzhàn àYawe ka̱kul uza̱ fe nlwang nnap wo chit ka̱ apal áYawe. Ka̱kul mmayi oda kang o lwang nnap ka̱ apal ishi yi yà?>>
7 e amanhã cedo verão a glória do Senhor, porque o Senhor ouviu a queixa de vocês contra ele. Quem somos nós para que vocês reclamem a nós? "
8 UMusa là pa̱, <<UYawe i na ìzhe pa̱ o ri ká̱ arurong ká̱ nzəngkəng ka̱ ìpin pa̱ na ákur wo ka̱kul uYawe fe nlwang nnap va̱ chit o lwang ka̱ apal ishishi. Mmayi oda yà? Nlwang nnap wo ka̱ apal yi ka̱t ka̱ apal áYawe.>>
8 Disse ainda Moisés: "O Senhor lhes dará carne para comer ao entardecer e pão à vontade pela manhã, porque ele ouviu as suas queixas contra ele. Quem somos nós? Vocês não estão reclamando de nós, mas do Senhor".
9 Te uMusa là úHaruna pa̱, <<Là ńkpaktak oIsa̱rila pa̱ <O ɓa datkulung ká̱ mpyal àYawe, ka̱kul uza̱ fe nlwang nnap wo chit.> >>
9 Disse Moisés a Arão: "Diga a toda a comunidade de Israel que se apresente ao Senhor, pois ele ouviu as suas queixas".
10 Nva̱ uHaruna là nnap ká̱ nkpaktak mɓut oIsa̱rila te, oza̱ ga̱ɓa̱n dər ìsu ǹzam, kang oza̱ ya ìzhàn àYawe fa ka̱ ashe ìlulu.
10 Enquanto Arão falava a toda a comunidade, todos olharam em direção ao deserto, e a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 UYawe là nnap ká̱ Musa pa̱,
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 <<N fe nlwang nnap oIsa̱rila chit. Là óza̱ pá̱ <Ká̱ anungrurong te ó ri ìzhe, kang ká̱ ìpin te ó ri nzəngkəng i kúr wo. Te ó nyi pa̱ mmami uYawe, Inan wo.> >>
12 "Ouvi as queixas dos israelitas. Responda-lhes que ao pôr-do-sol vocês comerão carne, e ao amanhecer se fartarão de pão. Assim saberão que eu sou o Senhor seu Deus".
13 Ká̱ arurong te, írəkpam wong gún apa̱k, kang ká̱ ìpin te ìmimyang ra gáng apa̱k.
13 No final da tarde, apareceram codornizes que cobriram o lugar onde estavam acampados; ao amanhecer havia uma camada de orvalho ao redor do acampamento.
14 Ìmimyang wong ka̱ apal ǹzam ngwomwom te mmá ya iya̱m ro wa nzəngkəng ndátdàt ka̱ apambin.
14 Depois que o orvalho secou, flocos finos semelhantes a geada estavam sobre a superfície do deserto.
15 Nva̱ngva̱ oIsa̱rila ya te, oza̱ ɓəp owan oza̱ pa̱, <<Iza̱ ta̱ yà?>> Ka̱kul oza̱ nyi iya̱m ata ka̱t.
15 Quando os israelitas viram aquilo, começaram a perguntar uns aos outros: "Que é isso? ", pois não sabiam do que se tratava. Disse-lhes Moisés: "Este é o pão que o Senhor lhes deu para comer.
16 Iya̱m va ta̱ uYawe là, <Nza̱ uzəngtəng wo nggo a ɓut á mal ká̱ ǹri wò. Yə́l ikpáng à nza̱ uzəngtəng nggo ka̱ atak ìyə̀l onəm oga ashe aghəghal.> >>
16 Assim ordenou o Senhor: ‘Cada chefe de família recolha o quanto precisar: um jarro para cada pessoa da sua tenda’ ".
17 Te oIsa̱rila nəm wa nnà ta. Oro ɓut pa̱ makmak oro ɓut pa̱ ɗa̱p.
17 Os israelitas fizeram como lhes fora dito; alguns recolheram mais, outros menos.
18 Nva̱ mmá ka̱ ikpáng iga mmáya̱m te, ka̱ udánggo ɓut kúr anung ǹri oza̱. Onəm va̱ ɓut pa̱ makmak te, á mak ji nkàm oza̱ ka̱t, kang onəm va̱ ɓut pa̱ ɗa̱p te áyen oza̱ ka̱t.
18 Quando mediram com o jarro, quem tinha recolhido muito não teve demais, e não faltou a quem tinha recolhido pouco. Cada um recolheu tanto quanto precisava.
19 UMusa là óza̱ pa̱, <<Kang unəm uro are ìpin akpa̱k kà̱ ka̱t.>>
19 "Ninguém deve guardar nada para a manhã seguinte", ordenou-lhes Moisés.
20 Te oza̱ gwong achwang kà̱ uMusa ka̱t, oro re aɓuɓo ìpin fa kpa̱k kà̱, kang áru izur anəng. Te ìgwak lak uMusa kà̱ oza̱.
20 Todavia, alguns deles não deram atenção a Moisés e guardaram um pouco até a manhã seguinte, mas aquilo criou bicho e começou a cheirar mal. Por isso Moisés irou-se contra eles.
21 Nza̱ ìpin nggo oza̱ ɓut. Ko udánggo ka̱ anung ǹriri, alum sur te ásərak.
21 Cada manhã todos recolhiam o quanto precisavam, pois quando o sol esquentava, aquilo se derretia.
22 Kà̱ nra ngga nkpa̱ɗing te oza̱ ɓut nzəngkəng ikpáng iga mmáya̱m pa̱ iparəm ka̱kul á nza̱ unəm nggo. Nkpaktak mɓut onəm oga mpyal ga là ûMusa.
22 No sexto dia recolheram o dobro: dois jarros para cada pessoa; e os líderes da comunidade foram contar isso a Moisés,
23 Uza̱ là óza̱ pa̱, <<Iya̱m va ta̱ uYawe là, <Ìpin ìkpa̱kkpà̱k te ilum njul, aSati ayə́ryər ûYawe. Ndata̱ te o wàng iya̱m va̱ o wàng, o pə́k iya̱m va̱ o pə́k, kang aɓo iya̱m va̱ le te o re íshiwo ka̱kul ìpin.> >>
23 que lhes explicou: "Foi isto que o Senhor ordenou: ‘Amanhã será dia de descanso, sábado consagrado ao Senhor. Assem e cozinhem o que quiserem. Guardem o que sobrar até a manhã seguinte’ ".
24 Oza̱ nak aɓuɓo chu ìpin ìkpa̱kkpa̱k wa nva̱ uMusa là, te anəng ka̱t kang izur yà ka̱ ashishe ka̱t.
24 E eles o guardaram até a manhã seguinte, como Moisés tinha ordenado, e não cheirou mal nem criou bicho.
25 Te uMusa là pa̱ <<O ri aɓuɓo ata ńdata̱, ka̱kul ńdata̱ aSati ûYawe. O ya iya̱m ka̱ ashe ǹzam ka̱t.
25 "Comam-no hoje", disse Moisés, "pois hoje é o sábado do Senhor. Hoje, vocês não o encontrarão no terreno.
26 Ka̱ ashe nra pa̱ nkpa̱ɗing ó ɓut, kang kà̱ nra ngga ǹfangshat, aSati, iya̱m iro i yà ka̱t.>>
26 Durante seis dias vocês podem recolhê-lo, mas, no sétimo dia, o sábado, nada acharão. "
27 Ká̱ nna te, kà̱ nra ngga nfangshat onəm oro fa ga pa̱ na o ɓut, kang oza̱ ya iya̱m ka̱t.
27 Apesar disso, alguns deles saíram no sétimo dia para recolhê-lo, mas não encontraram nada.
28 Te uYawe là ûMusa pa̱, <<Igbà̱ng wa nsang o yang ká̱ nkpak nnap mpakpak mi ká̱ oga nɗyang mi yà?
28 Então o Senhor disse a Moisés: "Até quando vocês se recusarão a obedecer aos meus mandamentos e às minhas instruções?
29 O dər, uYawe na ilum aSati a wo chit, ka̱kul nva̱ ta te uza̱ i na nzəngkəngg a wo ka̱kul nra pa̱ mparəm kà̱ nra ngga nkpa̱ɗing. Ko udánggo átəm ka̱ atak va uza̱ kà̱, kang unəm uro áre atak wò kà̱ ilum iga ìfangshat ka̱t.>>
29 Vejam que o Senhor lhes deu o sábado; e por isso, no sexto dia, ele lhes dá pão para dois dias. No sétimo dia, fiquem todos onde estiverem; ninguém deve sair".
30 Te onəm jul kà̱ ilum iga ifangshat.
30 Então o povo descansou no sétimo dia.
31 Nzhi àIsa̱rila na aɗin iya̱m va̱ ta pa̱ amá na. Áfa izər ká̱ nzəngkəng kang à chàng na mmá nəm ká̱ izhin iləfər ká̱ mmàl irizhe.
31 O povo de Israel chamou maná àquele pão. Era branco como semente de coentro e tinha gosto de bolo de mel.
32 UMusa là pa̱, <<Iya̱m va ta̱ uYawe là, <Yə́l ikpáng ká̱ aMana na mmá gor ka̱kul oga nlwàk wo, na oza̱ á ya nzəngkəng va̱ n ri ká̱ wo ká̱ ka̱ ashe ǹzam nva̱ n fa ká̱ wo kà̱ mbin aMasar.> >>
32 Disse Moisés: "O Senhor ordenou-lhes que recolham um jarro de maná e guardem-no para as futuras gerações, para que vejam o pão que lhes dei no deserto, quando os tirei do Egito".
33 Te uMusa là ûHaruna pa̱, <<Yar ìɗyeri nak ikpáng amá na pa̱ izəng ka̱ ashishe. Te gor kà̱ mpyal àYawe ka̱kul oga nlwàk wo.>>
33 Então Moisés disse a Arão: "Ponha numa vasilha a medida de um jarro de maná, e coloque-a diante do Senhor, para que seja conservado para as futuras gerações".
34 Wa nva uYawe nak uMusa te, uHaruna nak kà̱ mpyal akwati aga nsar nnap-nlà ka̱kul na mmá gòr.
34 Em obediência ao que o Senhor tinha ordenado a Moisés, Arão colocou o maná junto às tábuas da aliança, para ali ser guardado.
35 OIsa̱rila ri amá na ìzun ìsəm neɗing, har oza̱ ɓa chu mbin va̱ oza̱ i təm kà̱. Oza̱ ri amá na har oza̱ ɓa chu aswari mbin aKanana.
35 Os israelitas comeram maná durante quarenta anos, até chegarem a uma terra habitável; comeram maná até chegarem às fronteiras de Canaã.
36 (Ikpáng iga mmá iya̱m pa̱ izəng mí wór ká̱ iHiburu pa̱, <<Omer>> nna uzəng ka̱ ashe agba̱pchi ka̱ ashe nkatəp.)
36 ( O jarro é a décima parte de uma arroba. )
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.