Êxodo 16

yer (YER) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nkpaktak mɓut oIsa̱rila re aElim oza̱ ɓa ǹzam aSin va̱ ká̱ ishimshe aEləp ká̱ aSinayi, kà̱ nra ngga ngba̱pchi ama̱n pa̱ tukun ka̱ apye aga parəm kà̱ nva̱ngva̱ oza̱ re mbin aMasar.
1 O povo de Israel saiu de Elim e foi para o deserto de Sim, que fica entre Elim e o monte Sinai. Chegaram ali no dia quinze do segundo mês depois da sua saída do Egito.
2 Nkpaktak mɓut oIsa̱rila lwang nnap ka̱ apal áMusa ká̱ uHaruna ka̱ ashe ǹzam.
2 Ali, no deserto, todos eles começaram a reclamar contra Moisés e Arão,
3 AIsa̱rila là óza̱ pa̱, <<Kàpkàp ká̱ í kú ka̱ awo áYawe kà̱ mbin aMasar, kà̱ nra nva̱ í təm ka̱ anung ngbət ìzhe kang í ri iya̱m-nrì kúr yi, kang o ɓa ká̱ yi ka̱ ashe ǹzam va̱ ta̱ na nkpaktak mɓut va̱ ta̱ á kú ká̱ ayang.>>
3 dizendo assim: — Teria sido melhor que o
4 Te uYawe là ûMusa pa̱, <<Mi ga npə̀ng nzəngkəng a wo ka̱ paɓuɓur, onəm i fa nza̱ ilum nggo kang i wur i kúr oza̱ nda va̱ ta. Ka̱ asa̱l va ta̱ mi mmá oza̱ mwote oza̱ i kpak nnap mpakpak mi ka̱t te i kpak ka̱t nggo.
4 O Senhor Deus disse a Moisés: — Agora eu vou fazer chover do céu pão para vocês. E o povo deverá sair, e cada um deverá juntar uma porção que dê para um dia. Assim eu os porei à prova para saber se eles vão obedecer às minhas ordens.
5 Ka̱ apal nra ngga nkpa̱ɗing, nva̱ oza̱ i ɗa̱mshi iya̱m va̱ oza̱ i ɓa ká̱ te, i mak i yà nva̱ng pa̱ mparəm wa nva̱ oza̱ mà wur kà̱ oga ilum.>>
5 No sexto dia deverão juntar e preparar o dobro do que costumam juntar nos outros dias.
6 Te uMusa ká̱ uHaruna là ńkpaktak oIsa̱rila pa̱, <<Ká̱ arurong te ó nyi pa̱ uYawe àfa ká̱ wo ka̱ ashe mbin aMasar.
6 Então Moisés e Arão disseram ao povo: — Hoje à tarde vocês ficarão sabendo que foi o
7 Ká̱ ìpin te ó ya ìzhàn àYawe ka̱kul uza̱ fe nlwang nnap wo chit ka̱ apal áYawe. Ka̱kul mmayi oda kang o lwang nnap ka̱ apal ishi yi yà?>>
7 Amanhã de manhã vocês verão a glória do Senhor , pois o Senhor ouviu as reclamações de vocês contra ele. Foi contra ele, e não contra nós, que vocês reclamaram; pois, afinal de contas, quem somos nós?
8 UMusa là pa̱, <<UYawe i na ìzhe pa̱ o ri ká̱ arurong ká̱ nzəngkəng ka̱ ìpin pa̱ na ákur wo ka̱kul uYawe fe nlwang nnap va̱ chit o lwang ka̱ apal ishishi. Mmayi oda yà? Nlwang nnap wo ka̱ apal yi ka̱t ka̱ apal áYawe.>>
8 E Moisés continuou: — É Deus, o
9 Te uMusa là úHaruna pa̱, <<Là ńkpaktak oIsa̱rila pa̱ <O ɓa datkulung ká̱ mpyal àYawe, ka̱kul uza̱ fe nlwang nnap wo chit.> >>
9 Aí Moisés disse a Arão: — Diga a todo o povo que venha e fique diante de Deus, o
10 Nva̱ uHaruna là nnap ká̱ nkpaktak mɓut oIsa̱rila te, oza̱ ga̱ɓa̱n dər ìsu ǹzam, kang oza̱ ya ìzhàn àYawe fa ka̱ ashe ìlulu.
10 Enquanto Arão estava falando a todo o povo, eles olharam para o deserto, e, de repente, a glória do Senhor apareceu numa nuvem.
11 UYawe là nnap ká̱ Musa pa̱,
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 <<N fe nlwang nnap oIsa̱rila chit. Là óza̱ pá̱ <Ká̱ anungrurong te ó ri ìzhe, kang ká̱ ìpin te ó ri nzəngkəng i kúr wo. Te ó nyi pa̱ mmami uYawe, Inan wo.> >>
12 — Eu tenho ouvido as reclamações dos israelitas. Diga-lhes que hoje à tarde, antes de escurecer, eles comerão carne. E amanhã de manhã comerão pão à vontade. Aí ficarão sabendo que eu, o Senhor , sou o Deus deles.
13 Ká̱ arurong te, írəkpam wong gún apa̱k, kang ká̱ ìpin te ìmimyang ra gáng apa̱k.
13 À tarde apareceu um grande bando de codornas; eram tantas, que cobriram o acampamento. E no dia seguinte, de manhã, havia orvalho em volta de todo o acampamento.
14 Ìmimyang wong ka̱ apal ǹzam ngwomwom te mmá ya iya̱m ro wa nzəngkəng ndátdàt ka̱ apambin.
14 Quando o orvalho secou, por cima da areia do deserto ficou uma coisa parecida com escamas, fina como a geada no chão.
15 Nva̱ngva̱ oIsa̱rila ya te, oza̱ ɓəp owan oza̱ pa̱, <<Iza̱ ta̱ yà?>> Ka̱kul oza̱ nyi iya̱m ata ka̱t.
15 Os israelitas viram aquilo e não sabiam o que era. Então perguntaram uns aos outros: — O que é isso? Moisés lhes disse: — Isso é o alimento que o
16 Iya̱m va ta̱ uYawe là, <Nza̱ uzəngtəng wo nggo a ɓut á mal ká̱ ǹri wò. Yə́l ikpáng à nza̱ uzəngtəng nggo ka̱ atak ìyə̀l onəm oga ashe aghəghal.> >>
16 Esta é a ordem que ele deu: “Cada um de vocês deverá juntar o que for necessário para comer, de acordo com o número de pessoas que houver na família, dois litros por pessoa.”
17 Te oIsa̱rila nəm wa nnà ta. Oro ɓut pa̱ makmak oro ɓut pa̱ ɗa̱p.
17 E assim fizeram os israelitas. Uns pegaram mais, e outros, menos.
18 Nva̱ mmá ka̱ ikpáng iga mmáya̱m te, ka̱ udánggo ɓut kúr anung ǹri oza̱. Onəm va̱ ɓut pa̱ makmak te, á mak ji nkàm oza̱ ka̱t, kang onəm va̱ ɓut pa̱ ɗa̱p te áyen oza̱ ka̱t.
18 Quando mediram, aconteceu que os que haviam pegado muito não tinham demais; e não faltava nada para os que haviam pegado pouco. Cada um havia pegado exatamente o necessário para comer.
19 UMusa là óza̱ pa̱, <<Kang unəm uro are ìpin akpa̱k kà̱ ka̱t.>>
19 Então Moisés lhes disse: — Ninguém deverá guardar nada para o dia seguinte.
20 Te oza̱ gwong achwang kà̱ uMusa ka̱t, oro re aɓuɓo ìpin fa kpa̱k kà̱, kang áru izur anəng. Te ìgwak lak uMusa kà̱ oza̱.
20 Mas alguns não obedeceram à ordem de Moisés e guardaram uma parte daquele alimento. E no dia seguinte o que tinha sido guardado estava cheio de bichos e cheirava mal. Aí Moisés ficou muito irritado com eles.
21 Nza̱ ìpin nggo oza̱ ɓut. Ko udánggo ka̱ anung ǹriri, alum sur te ásərak.
21 Todas as manhãs cada um pegava o necessário para comer naquele dia, pois o calor do sol derretia o que ficava no chão.
22 Kà̱ nra ngga nkpa̱ɗing te oza̱ ɓut nzəngkəng ikpáng iga mmáya̱m pa̱ iparəm ka̱kul á nza̱ unəm nggo. Nkpaktak mɓut onəm oga mpyal ga là ûMusa.
22 No sexto dia pegaram o dobro, isto é, quatro litros para cada pessoa. Os líderes do povo foram e contaram a Moisés o que estava acontecendo.
23 Uza̱ là óza̱ pa̱, <<Iya̱m va ta̱ uYawe là, <Ìpin ìkpa̱kkpà̱k te ilum njul, aSati ayə́ryər ûYawe. Ndata̱ te o wàng iya̱m va̱ o wàng, o pə́k iya̱m va̱ o pə́k, kang aɓo iya̱m va̱ le te o re íshiwo ka̱kul ìpin.> >>
23 E Moisés lhes disse: — Amanhã é dia de descanso, o sábado santo, separado para Deus, o
24 Oza̱ nak aɓuɓo chu ìpin ìkpa̱kkpa̱k wa nva̱ uMusa là, te anəng ka̱t kang izur yà ka̱ ashishe ka̱t.
24 Conforme a ordem de Moisés, todos guardaram para o dia seguinte o que havia sobrado. E não cheirou mal, nem criou bicho.
25 Te uMusa là pa̱ <<O ri aɓuɓo ata ńdata̱, ka̱kul ńdata̱ aSati ûYawe. O ya iya̱m ka̱ ashe ǹzam ka̱t.
25 Moisés disse: — Comam isto hoje, pois é sábado, o dia de descanso separado para Deus, o
26 Ka̱ ashe nra pa̱ nkpa̱ɗing ó ɓut, kang kà̱ nra ngga ǹfangshat, aSati, iya̱m iro i yà ka̱t.>>
26 Recolham esse alimento durante seis dias; porém no sétimo dia, que é o dia de descanso, não haverá alimento no chão.
27 Ká̱ nna te, kà̱ nra ngga nfangshat onəm oro fa ga pa̱ na o ɓut, kang oza̱ ya iya̱m ka̱t.
27 No sétimo dia algumas pessoas saíram para pegar o alimento, porém não acharam nada.
28 Te uYawe là ûMusa pa̱, <<Igbà̱ng wa nsang o yang ká̱ nkpak nnap mpakpak mi ká̱ oga nɗyang mi yà?
28 Então o Senhor Deus disse a Moisés: — Até quando vocês vão desobedecer às minhas ordens e às minhas
29 O dər, uYawe na ilum aSati a wo chit, ka̱kul nva̱ ta te uza̱ i na nzəngkəngg a wo ka̱kul nra pa̱ mparəm kà̱ nra ngga nkpa̱ɗing. Ko udánggo átəm ka̱ atak va uza̱ kà̱, kang unəm uro áre atak wò kà̱ ilum iga ìfangshat ka̱t.>>
29 Lembrem que eu, o Senhor , dei a vocês um dia de descanso e foi por isso que no sexto dia eu lhes dei alimento para dois dias. No sétimo dia fiquem todos onde estiverem; ninguém deverá sair de casa.
30 Te onəm jul kà̱ ilum iga ifangshat.
30 Assim, o povo não trabalhou no sétimo dia.
31 Nzhi àIsa̱rila na aɗin iya̱m va̱ ta pa̱ amá na. Áfa izər ká̱ nzəngkəng kang à chàng na mmá nəm ká̱ izhin iləfər ká̱ mmàl irizhe.
31 Os israelitas deram àquele alimento o nome de maná . Ele era parecido com uma sementinha branca e tinha gosto de bolo de mel.
32 UMusa là pa̱, <<Iya̱m va ta̱ uYawe là, <Yə́l ikpáng ká̱ aMana na mmá gor ka̱kul oga nlwàk wo, na oza̱ á ya nzəngkəng va̱ n ri ká̱ wo ká̱ ka̱ ashe ǹzam nva̱ n fa ká̱ wo kà̱ mbin aMasar.> >>
32 Moisés disse: — O
33 Te uMusa là ûHaruna pa̱, <<Yar ìɗyeri nak ikpáng amá na pa̱ izəng ka̱ ashishe. Te gor kà̱ mpyal àYawe ka̱kul oga nlwàk wo.>>
33 Então Moisés disse a Arão: — Pegue uma vasilha, ponha nela dois litros de maná e coloque-a na presença de Deus, o
34 Wa nva uYawe nak uMusa te, uHaruna nak kà̱ mpyal akwati aga nsar nnap-nlà ka̱kul na mmá gòr.
34 Arão fez como o Senhor havia ordenado a Moisés e colocou a vasilha diante da arca da aliança para que ficasse guardada ali.
35 OIsa̱rila ri amá na ìzun ìsəm neɗing, har oza̱ ɓa chu mbin va̱ oza̱ i təm kà̱. Oza̱ ri amá na har oza̱ ɓa chu aswari mbin aKanana.
35 Durante quarenta anos os israelitas tiveram maná para comer, até que chegaram a uma terra habitada, isto é, até que chegaram à fronteira de Canaã.
36 (Ikpáng iga mmá iya̱m pa̱ izəng mí wór ká̱ iHiburu pa̱, <<Omer>> nna uzəng ka̱ ashe agba̱pchi ka̱ ashe nkatəp.)
36 A porção de maná para cada pessoa era a décima parte da medida padrão , que tinha vinte litros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.