Êxodo 10
yer (YER) vs NVT
1 Te uYawe là ûMusa pa̱, <<Ga atak aFirona, ka̱kul n nak ìgugwak chit twat ká̱ ìgwak okparikpari, ka̱kul na n nyám oga iya̱m iga nɗaktak mi va̱ ta̱ kà̱ ishimshe oza̱.
1 O S enhor disse a Moisés: “Volte ao faraó, pois endureci o coração dele e o de seus oficiais, para que eu demonstre meus sinais entre eles,
2 N nəm iya̱m va̱ ta̱ ka̱kul na u shet ôvan ɓu ká̱ ôkəka ɓu nva̱ n nəm ká̱ oga aMasar pa̱ vyakshin ká̱ iya̱m iga nɗaktak va̱ n nəm ka̱ ashe oza̱, na o nyi pa̱ mmami na uYawe.>>
2 e também para que você conte a seus filhos e netos como eu ridicularizei os egípcios e lhes fale dos sinais que realizei no meio deles. Assim, vocês saberão que eu sou o S enhor ”.
3 Te uMusa ká̱ uHaruna ga atak áFirona là á na pa̱, <<Iya̱m va ta̱ uYawe, Inan oHiburu là, <I gbà̱ng wa nsang nna u yang ká̱ ǹyen ká̱ ishi ɓu á mi yà? Re onəm mi á ga ka̱kul na oza̱ a wop mi.
3 Moisés e Arão foram ver o faraó novamente e lhe disseram: “Assim diz o S enhor , o Deus dos hebreus: ‘Até quando você se recusará a submeter-se a mim? Deixe meu povo sair para me adorar.
4 Kang a yà pa̱ u yang ká̱ ǹre onəm mi pa̱ á ga te, nyi pa̱ ìpin te, mi ga nre ǹre ká̱ mbankum kà̱ mbin ɓu.
4 Se você se recusar, tome cuidado! Amanhã trarei sobre seu território uma nuvem de gafanhotos.
5 Oza̱ i dàngchi apambin, unəm uro i ya mbin ka̱t. Te oza̱ i ri aɓo iya̱m va̱ re á wó kà̱ nva̱ng aɗəɗal, kang i ri nkpaktak ikun wó va̱ kà̱ ntə́p ka̱ ashe ǹzam.
5 Cobrirão toda a terra, de modo que não se poderá ver o chão. Devorarão o que restou de suas colheitas depois da tempestade de granizo, e também todas as árvores que estiverem crescendo nos campos.
6 Oza̱ i yə́l oga ashe ǹzhi ɓu, ká̱ nkpaktak oga ashe ǹzhi okpari ɓu, ká̱ nkpaktak nzhi oga aMasar. OPo ɓu ká̱ okəka ɓu oma ya mbankum chit wa nva̱ ta ka̱t ka̱ ashe nra va̱ oza̱ ɓa ashe apambin ká̱, á ɓa chu nra nva̱ ta̱.> >> Te uza̱ ga̱ɓa̱n fa re mpyal aFirona.
6 Invadirão seus palácios, as casas de seus oficiais e todas as casas do Egito. Nunca em toda a história do Egito seus antepassados viram uma praga como esta!’”. Quando terminou de falar, Moisés deu as costas ao faraó e saiu.
7 Te okpari áFirona ɓəp na pa̱, <<I gbà̱ng wa nsang uɓàng va̱ ta̱ i sat nɗaktak á yi yà? Re onəm va̱ ta̱ á ga ka̱kul pa̱ na oza̱ a wop uYawe, Inan oza̱. Nna u nyi chit pa̱ aMasar agúng ka̱t ɗò?>>
7 Os oficiais da corte se aproximaram do faraó e suplicaram: “Até quando o faraó permitirá que esse Moisés seja uma ameaça para nós? Deixe os homens saírem para adorar o S enhor , o Deus deles! O faraó não vê que o Egito está em ruínas?”.
8 Te mmá le nva̱ng ká̱ uMusa ká̱ uHaruna ka̱ atak áFirona. UFirona là ôza̱ pa̱, <<Ó ga ó wop uYawe Inan wó. Uda ká̱ uda i ga yà?>>
8 Logo, Moisés e Arão foram trazidos de volta à presença do faraó. “Está bem”, disse ele. “Vão e adorem o S enhor , seu Deus. Mas quem exatamente irá?”
9 UMusa là pa̱, <<Í ga nzəng ká̱ ovannza̱m ká̱ ónəmgbak, kang í ga ká̱ ovan yi onunggwan, ká̱ ochar, ká̱ oga iya̱m nkang ká̱ ína yi ka̱kul na i nəm awop aga nchang izər ûYawe.>>
9 Moisés respondeu: “Iremos todos: jovens e velhos, nossos filhos e filhas, e todos os nossos rebanhos, pois celebraremos uma festa em honra ao S enhor ”.
10 UFirona là pa̱, <<UYawe á yà nzəng ká̱ wó, a yà pa̱ n re wó o ga nzəng ká̱ ovan wó te, á nyám pa̱ nna ó yà ká̱ nrəng nggha ngga ka̱ ashe wó.
10 O faraó retrucou: “Sem dúvida precisarão que o S enhor esteja com vocês se eu permitir que levem seus filhos pequenos! Eu sei do seu plano mal-intencionado.
11 Pa ka̱t. O re onunggwan má chwat á ga a wop uYawe, ka̱kul iya̱m va ta ó pak mɓəɓəp.>> Te mmá ɓak oza̱ re mpyal áFirona.
11 De jeito nenhum! Só os homens poderão sair para adorar o S enhor , pois foi isso que vocês pediram”. E o faraó mandou expulsá-los do palácio.
12 Te uYawe là ûMusa pa̱, <<Yichi awo ɓu ka̱ apambin aMasar na oga mbankum á fa kà̱ mbin aMasar na á ri nkpaktak iya̱m nsuk va aɗəɗal ka̱ chwan ka̱t.>>
12 Então o S enhor disse a Moisés: “Estenda a mão sobre a terra do Egito para que venham os gafanhotos. Que eles cubram a terra do Egito e devorem todas as plantas que sobreviveram à tempestade de granizo”.
13 Te uMusa yichi idari wò ka̱ apambin aMasar, kang uYawe nak nyə̀r ngga asa̱l awulum apyep kà̱ nkpaktak ilum iga nda va̱ ta ka̱ nkpaktak ìzwam. Anung ìpin ɓa te, nyə̀r ngga asa̱l awulum ɓa ká̱ oga mbankum.
13 Assim, Moisés estendeu a vara sobre a terra do Egito, e o S enhor fez soprar um vento leste sobre a terra durante todo o dia e toda a noite. Quando amanheceu, o vento leste havia trazido os gafanhotos.
14 Mbankum ɓa dàngchi nkpaktak mbin aMasar, á ru kà̱ nkpaktak aswari mbin aMasar. Mmak mbankum ka̱ yà chit pa ka̱t, kang i yà pa lap ka̱t.
14 Eles invadiram todo o Egito e desceram em nuvens densas sobre seu território, de uma extremidade à outra. Foi a pior praga de gafanhotos em toda a história do Egito e jamais houve outra igual,
15 Oza̱ dàngchi nkpaktak apambin nva̱ ta kang à nak mbin kpà̱r, kang oza̱ ri nkpaktak oga iya̱m nsuk, ká̱ nkpaktak awar ikún va̱ re kà̱ nva̱ng aɗəɗal. Iya̱m iga ndəng ipəpà iro yà re ka̱ izər ikún, ka̱t te iya̱m nsuk ka̱t, kà̱ nkpaktak mbin aMasar.
15 pois os gafanhotos cobriram toda a superfície e escureceram a terra. Devoraram todas as plantas nos campos e todas as frutas nas árvores que tinham sobrevivido à tempestade de granizo. Não restou uma só folha nas árvores nem nas plantas em toda a terra do Egito.
16 UFirona re ǹre kà̱ uMusa ká̱ uHaruna pa̱ kəlak, á là pa̱, <<N nəm nnap mɓá̱ngɓa̱ng ûYawe, Inan wó, ká̱ wó.
16 Sem demora, o faraó mandou chamar Moisés e Arão e lhes disse: “Pequei contra o S enhor , seu Deus, e contra vocês.
17 Ka̱kul nva̱ ta te, kusukkusuk, o chal uYawe Inan wó á yar nnap mɓá̱ngɓa̱ng á mi ka̱ awalang va̱ ta̱, ka̱kul na uza̱ á yar ikú va̱ ta̱ á le á mi.>>
17 Perdoem meu pecado apenas mais esta vez e supliquem ao S enhor , seu Deus, que ele me livre desta morte”.
18 Te uMusa re uFirona á ga chal uYawe.
18 Moisés deixou a corte do faraó e suplicou ao S enhor .
19 Te uYawe ga̱ɓa̱n ayə́r wal nyə̀r ngga asa̱l awu ntar alum nkamkam pyep kang à wur oga mbankum swang ka̱ ashe Ìwá Ìsəksək. Ko mbankum nro re pa̱ nzəng ka̱t, ka̱ ashe nkpaktak mbin aMasar.
19 O S enhor respondeu e mudou a direção do vento. Fez soprar um forte vento oeste que levou os gafanhotos para o mar Vermelho. Não sobrou um só gafanhoto em toda a terra do Egito.
20 Kang uYawe nak ìgwak aFirona twat, uza̱ re oIsa̱rila ga ka̱t.
20 Mas o S enhor endureceu o coração do faraó, e ele se recusou a deixar o povo de Israel sair.
21 Te uYawe là ûMusa pa̱, <<Yichi awo ɓu á ga apaɓur ka̱kul na atak akpá̱rkpà̱r á zəpchi mbin aMasar, nkpa̱r atak va mí dudok.>>
21 O S enhor disse a Moisés: “Estenda a mão em direção ao céu, e a terra do Egito ficará coberta de escuridão tão densa que poderá ser apalpada”.
22 Te uMusa yichi awo wò á ga apaɓur te, atak akpá̱rkpà̱r aɗinɗin á yà kà̱ nkpaktak mbin aMasar, nra pa̱ nshatɗing.
22 Moisés estendeu a mão em direção ao céu, e uma escuridão profunda cobriu toda a terra do Egito por três dias.
23 Ko unəm uro pa̱ uzəng chu ǹya uwanwò ka̱t, á nəm nra pa̱ nshatɗing oza̱ wong ka̱ atak va̱ oza̱ kà̱ ka̱t. Káp ká̱ nna te, nkpaktak oIsa̱rila ka̱ ashe atak ghanghan ká̱ atak va̱ oza̱ təm kà̱.
23 Nesse período, as pessoas não conseguiam ver umas às outras e ninguém saía do lugar. Mas, onde viviam os israelitas, havia luz, como de costume.
24 Te uFirona wór uMusa là á na pa̱, <<Ga, wop uYawe. Ovan wó kpa i gəga nzəng ká̱ wó, nnyi te, oga iya̱m nkang wó ka̱ ína nna byet i re kà̱ nva̱ng.>>
24 Por fim, o faraó mandou chamar Moisés. “Vão e adorem o S enhor ”, disse ele. “Podem até levar seus filhos pequenos, mas deixem seus rebanhos aqui.”
25 Te uMusa là pa̱, <<Te ɓu na nləfər iya̱m ipápà ká̱ iga nshì pa̱ ɗwot á yi ka̱ awo kpa, na í na ûYawe, Inan yi.
25 “De jeito nenhum!”, respondeu Moisés. “Por acaso o faraó nos daria os animais necessários para as ofertas e os holocaustos ao S enhor , nosso Deus?
26 Iya̱m nkang yi i ga nzəng ká̱ yi kpa, ko ifir í re kà̱ nva̱ng ka̱t. Ka̱kul í wur iro ka̱ ashishe na í wop uYawe, Inan yi ká̱, te nna í nyi iya̱m va̱ chit í ga ngwop uYawe ká̱ ka̱t, ya í chu ka̱ ta kang.>>
26 Todos os nossos animais devem ir conosco; não podemos deixar nem um casco para trás. Temos de escolher dentre esses animais para adorar o S enhor , nosso Deus, e só saberemos como adorar o S enhor quando chegarmos lá.”
27 Te uYawe nak ìgwak áFirona twat, uza̱ ma̱n pa̱ o re oza̱ á ga ka̱t.
27 Mais uma vez, porém, o S enhor lhe endureceu o coração, e o faraó se recusou a deixá-los sair.
28 UFirona là ûMusa pa̱, <<Wong fa le á mi ka̱ cho. Kang wa ma̱n wa ya asa̱l awu mi lap ka̱t. Ka̱kul ilum va̱ ɓu ya asa̱l awu mi te, ɓu kú.>>
28 “Fora daqui!”, gritou para Moisés. “Estou avisando: nunca mais apareça diante de mim! No dia em que vir meu rosto, você morrerá!”
29 Te uMusa là pa̱, <<Wa nva u là. Mi yà ka̱ ǹya asa̱l awu ɓu lap ka̱t.>>
29 “Muito bem”, respondeu Moisés. “Nunca mais verei seu rosto novamente.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.