Atos 4
yer (YER) vs NVT
1 UBiturus ká̱ uYohana ka̱ anung nlà nnap-nlà ónəm te, onəm oga mpyal awop, ká̱ unəm ochumchum onəm oga mpángchí atak kà Nzhi Inan, ká̱ *oSaduki ɓa ru oza̱ ká̱ ìkum.
1 Enquanto falavam ao povo, Pedro e João foram confrontados pelos sacerdotes, pelo capitão da guarda do templo e por alguns saduceus.
2 Ìgwak lak oza̱ ka̱kul pa̱ uBiturus ká̱ uYohana kà̱ nɗyang iya̱m ónəm pa̱ uYesu wong ka̱ atak ikú.
2 Os líderes estavam muito perturbados porque Pedro e João ensinavam ao povo que em Jesus há ressurreição dos mortos.
3 Oza̱ wur oza̱ kùk kà̱ nzhi ìkan pa̱ ìpin á kpa̱k kang ó ga ká̱ oza̱ ka̱ atak onəm oga nnap-akwali. Ka̱kul mma wur oza̱ ká̱ anung arurong.
3 Eles os prenderam e, como já anoitecia, os colocaram na prisão até a manhã seguinte.
4 Ká̱ nna kpa te, onəm pa̱ kyak ka̱ ashe onəm va̱ fe nnap nləla te, oza̱ na nnandər ká̱. Ìyəl onəm oga nna nnandər kyen chu ìkalon pá̱ ìtukun.
4 Muitos que tinham ouvido a mensagem creram, totalizando, agora, cerca de cinco mil homens.
5 Ìpin fa kpa̱k te, onəm ochumchum, ká̱ onəmgbak, ká̱ onəm oga nɗyang nnap mpakpak oza̱ ɓa ɓut ka̱ ashe aUrushelima
5 No dia seguinte, o conselho das autoridades, dos líderes do povo e dos mestres da lei se reuniu em Jerusalém.
6 nzəng ká̱ uHanana unəm uchumchum onəm oga mpyal awop, ká̱ uKayafas, ká̱ uYohana, ká̱ uAlekzanda, ká̱ nkpaktak akùm onəm oga nri iponzhi onəm oga mpyal awop.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, e também Caifás, João, Alexandre e outros parentes do sumo sacerdote.
7 Oza̱ nak oza̱ kà̱ ishimshe oza̱ te, oza̱ kat oza̱ ká̱ akwali pa̱, <<Ká̱ nza̱ ichumchum, ka̱t te ka̱ ashe aɗin áda o nəm iya̱m va̱ ta yà?>>
7 Mandaram trazer Pedro e João e os interrogaram: “Com que poder, ou em nome de quem, vocês fizeram isso?”.
8 ARuhu aNəna̱n ka̱ yəl ka̱ ashe aBiturus te, uza̱ là óza̱ pa̱, <<Ónəm ochumchum ká̱ onəmgbak,
8 Cheio do Espírito Santo, Pedro lhes respondeu: “Autoridades e líderes do povo,
9 a yà pa̱ mma kà̱ nkat yi ka̱kul iya̱m inəna̱n va mma nəm ûnəm ugurum va̱ ta̱, pa̱ mma nəm sankang mma tàn na yà te,
9 estamos sendo interrogados hoje porque realizamos uma boa ação em favor de um aleijado, e os senhores querem saber como ele foi curado.
10 re o nyi nkpaktak wo, ká̱ nkpaktak oIsa̱rila pa̱ ka̱ ashe aɗin áYesu uKəristi uga aNazarat va o pak na ka̱ apal akun ikú kang Inan wong ká̱ na ka̱ atak ikú te, ka̱ ashe ichumchum aɗiɗin na unəm va̱ ta̱ kà̱ nsat kà̱ mpyal wo ukánkáng.
10 Saibam os senhores e todo o povo de Israel que ele foi curado pelo nome de Jesus Cristo, o nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos.
11 UYesu uKəristi uwa,
11 Pois é a respeito desse Jesus que se diz: ‘A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram se tornou a pedra angular’.
12 Mí ya nka̱mshi ngga iriri iga mbyet mbyet ka̱ atak ánəm ro ka̱t. Mí ya ka̱ atak a wà chwat. Ka̱kul aɗin aro yà ka̱ akum apaɓur va Inan na ka̱ apambin va ka̱tətak kang mí ya nka̱mshi ngga iriri iga mbyet mbyet ka̱t.>>
12 Não há salvação em nenhum outro! Não há nenhum outro nome debaixo do céu, em toda a humanidade, por meio do qual devamos ser salvos”.
13 Ka̱ nva̱ngva̱ oza̱ ya apir nkam-ìgwak va̱ uBiturus ku uYohana ka̱, kan oza̱ nyinyi kpa pa̱ oza̱ onəm oga nnyi nro pe ka̱t, kan pa̱ oza̱ onəm va kur iya̱m ro ka̱t kpa te, a ɗak oza̱. Te oza̱ nakshi ka̱ pa̱ onəm va̱ ta̱ ka̱ ya nzəng ku uYesu.
13 Quando os membros do conselho viram a coragem de Pedro e João, ficaram admirados, pois perceberam que eram homens comuns, sem instrução religiosa formal. Reconheceram também que eles haviam estado com Jesus.
14 Kan ka̱kul pa̱ oza̱ ka̱ nya unəm ugurum va̱ ma tan uwa ta̱l ka̱ ta te, oza̱ lan asa̱l aga mbyèt nnap va̱ ta.
14 Mas não havia nada que pudessem fazer, pois o homem que tinha sido curado estava ali diante deles.
15 Te oza̱ là óza̱ pa̱ oza̱ a fa agbai kan. Oza̱ nap ichən ká̱ izər oza̱.
15 Assim, ordenaram que Pedro e João fossem retirados da sala do conselho e começaram a discutir entre si.
16 Oza̱ ɓəp owan oza̱ pa̱, <<Iza̱ i nəm ka̱ onəm va̱ ta̱ yà? Nza̱ unəm nggo ka̱ ashe aUrushelima nyinyi pa̱ oza̱ nəm iya̱m ichumchum iga nɗaktak. Asa̱l va̱ pa̱ i pyen nnap va̱ ta̱ te, a ya ka̱t.
16 “Que faremos com esses homens?”, perguntavam uns aos outros. “Não podemos negar que realizaram um sinal, como todos em Jerusalém sabem.
17 Ka̱kul pa̱ kan nnap va̱ ta̱ a lyanshin ka̱ ashe onəm ka̱t te, re i là óza̱ pa̱ kan oza̱ a là nnap únəm ro lap ka̱ ashe aɗin va̱ ta̱ ka̱t.>>
17 Mas, para evitar que espalhem sua mensagem, devemos adverti-los de que não falem nesse nome a mais ninguém.”
18 Te oza̱ wór oza̱ wór oza̱ tan. Oza̱ là óza̱ pa̱ kan oza̱ a là iya̱m ro, ka̱t te a ɗyang iya̱m ro ónəm ka̱ ashe aɗin aYesu ka̱ pa̱ ɗa̱p lap ka̱t.
18 Então os chamaram de volta e ordenaram que nunca mais falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 ká̱ nnà te, uBiturus ku uYohana na ama̱n óza̱ pa̱, <<O ya məma ɗò? Nna pa̱ i fe nnap-nlà wo nna a ji nji Inan a?
19 Pedro e João, porém, responderam: “Os senhores acreditam que Deus quer que obedeçamos a vocês, e não a ele?
20 Nva̱ pa̱ i ma̱n ka̱ nla iya̱m va̱ i yiya ká̱ iwu, ká̱ iya̱m va̱ achwang yi fife te, i ya ka̱ nnəm ka̱t.>>
20 Não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos!”.
21 Onəm-chumchum va̱ ta là óza̱ kəkam pa̱ a yà pa̱ oza̱ i nəm pa jak te, mí re oza̱ ka̱t. Te oza̱ là óza̱ pa̱ oza̱ a ga. Oza̱ lan asa̱l va pa̱ o nyám ntan óza̱. Ka̱kul nkpaktak onəm ka̱ nna aɗəngchi íNan ka̱kul ntan unəm ugurum va̱ ma tan.
21 Os membros do conselho fizeram novas ameaças, mas, por fim, os soltaram. Não sabiam como castigá-los sem provocar um tumulto, visto que todos louvavam a Deus pelo ocorrido,
22 Unəm ugurum va̱ ma tan ka̱ ashe ichumchum iga nɗaktak va̱ ta̱ te, izun aməmar a ji izun ìsəm neɗən ji.
22 pois o aleijado que havia sido curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Ma re uBiturus ku uYohana te, oza̱ kpán asa̱l ga atak owan oza̱. Oza̱ shal óza̱ nkpaktak iya̱m va̱ onəm oga mpyal awop ochumchum ka̱ onəmgbak là óza̱.
23 Assim que foram libertos, Pedro e João voltaram ao lugar onde estavam os outros irmãos e lhes contaram o que os principais sacerdotes e líderes tinham dito.
24 Nva̱n va̱ oza̱ fe nnap va̱ ta te, nkpaktak oza̱ won ka̱ achu ka̱nun-zəntən ka̱ achal pa̱, <<ÁPonzhi uga nnəm ichumchum ká̱ iya̱m pa̱ kpaktak. Mmaɓu na u fa ka̱ apaɓur, ka̱ apambin, ká̱ iwá, ká̱ iya̱m iga ashe oza̱ pa̱ kpaktak.
24 Ao ouvir o relato, todos os presentes levantaram juntos a voz e oraram a Deus: “Ó Soberano Senhor, Criador dos céus e da terra, do mar e de tudo que neles há,
25 Ka̱ atak aRuhu-Nəna̱n na u là nnap ka̱ atak nnəm inok ku uzwal ɓu uDawuda ukəka yi pa̱,
25 falaste muito tempo atrás pelo Espírito Santo, nas palavras de nosso antepassado Davi, teu servo: ‘Por que as nações se enfureceram tanto? Por que perderam tempo com planos inúteis?
26 Oponzhi oga apambin ka̱ nra ashar ikum.
26 Os reis da terra se prepararam para guerrear; os governantes se uniram contra o Senhor e contra seu Cristo’.
27 Ka̱kul nnandər, uHirudus ku uBuntus-Bilatus nzəng ka̱ onəm va̱ oYahudi ka̱t, ka̱ oIsa̱rila oza̱ gwang ishi ka̱ atak va̱ ta̱ ka̱ apal ishi azwal ɓu uyákyàk uYesu pa̱ o ɗom na ka̱t. Uza̱ va u kyer na chit pa̱ a ka̱mshi onəm a.
27 “De fato, isso aconteceu aqui, nesta cidade, pois Herodes Antipas, o governador Pôncio Pilatos, os gentios e o povo de Israel se uniram contra Jesus, teu santo Servo, a quem ungiste.
28 Oza̱ nəm iya̱m va á na ka̱ ashe ichumchum ɓu ka̱ nɗom ɓu te, u là chit mpyal pa̱ i ga nfa.
28 Tudo que fizeram, porém, havia sido decidido de antemão pela tua vontade.
29 ÁPonzhi-Inan, nyangmata̱ te, fe apir nnap-nlà va̱ oza̱ ka̱ nla ayi pa̱ kan i là nnap-nlà ɓu ónəm ka̱t. Ka̱kul nva̱ ta te, wa nak ìgwak a kam yi pa̱ gənggəng ka̱ nla nnap-nlà ɓu.
29 E agora, Senhor, ouve as ameaças deles e concede a teus servos coragem para anunciar tua palavra.
30 Wa yichi awo ɓu na u tan onəm oga arwa na ma nəm iya̱m-chumchum iga nɗaktak pa̱ ɗongɗong ka̱ ashe aɗin azwal ɓu uyákyàk uYesu.>>
30 Estende tua mão com poder para curar, e que sinais e maravilhas sejam realizados por meio do nome de teu santo Servo Jesus”.
31 Ka̱ nva̱ngva̱ oza̱ gba̱l ka̱ nnəm aduwa te, atak va̱ oza̱ ɓut ka̱ te, mbibin tan. Ma yəl nkpaktak oza̱ ka̱ aRuhu-Nəna̱n. Te oza̱ là nnap-nlà Inan ka̱ ashe nkam-ìgwak.
31 Depois dessa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu, e todos ficaram cheios do Espírito Santo e pregavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Nkpaktak onəm oga ashe idongkong onəm oga nna nnandər ku uKəristi va̱ ta̱ nnap nnəm oza̱ pa̱ nzəng. Nrən-nnap oza̱ nzəngtən. Unəm ro ya va i là pa̱ iya̱m va̱ mmawó ka̱ te, ijiwo ka̱ nkukwa ka̱t. Iya̱m pa̱ kpaktak ijo oza̱ pa̱ ɓuruk.
32 Todos os que creram estavam unidos em coração e mente. Não se consideravam donos de seus bens, de modo que compartilhavam tudo que tinham.
33 Ka̱ ashe ichumchum, onəm oga nre aYesu kəristi nyám nnap nkámkám ka̱ apal ishi nnandər ngwon aYesu ka̱ atak ikú. Nnap-nnəna̱n Inan mmakmak ka̱ ya nzəng ka̱ oza̱ pa̱ kpaktak.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e sobre todos eles havia grande graça.
34 Unəm ro ya lan iya̱m ro ka̱ ashe oza̱ ka̱t. Ka̱kul onəm va̱ ka̱ ashe oza̱ ká̱ irám, ka̱t te nzhí te, oza̱ i yap ka̱, i ɓa ka̱ mbubwai
34 Entre eles não havia necessitados, pois quem possuía terras ou casas vendia o que era seu
35 i na ónəm oga nre aYesu kəristi mí kap ónəm i chu ka̱ atak nɗom anəm.
35 e levava o dinheiro aos apóstolos, para que dessem aos que precisavam de ajuda.
36 wantana uYusufu unəm uga akum ìjili aLawi va fa ka̱ mbin aKuburus a nəm kpa. Uwa onəm oga nre aYesu kəristi i wór pa̱ uBarnaba. (Ipir aɗin va̱ ta pa̱ Uyen uga mɓa ka̱ nkam ìgwak.)
36 José, a quem os apóstolos deram o nome Barnabé, que significa “Filho do encorajamento”, era da tribo de Levi e tinha nascido na ilha de Chipre.
37 Uza̱ yap ká̱ irám wo, uza̱ ɓa ka̱ mbubwai uza̱ na ónəm oga nre aYesu kəristi na ma nəm inok ka̱.
37 Ele vendeu um campo que possuía e entregou o dinheiro aos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.