Atos 4
yer (YER) vs NAA
1 UBiturus ká̱ uYohana ka̱ anung nlà nnap-nlà ónəm te, onəm oga mpyal awop, ká̱ unəm ochumchum onəm oga mpángchí atak kà Nzhi Inan, ká̱ *oSaduki ɓa ru oza̱ ká̱ ìkum.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Ìgwak lak oza̱ ka̱kul pa̱ uBiturus ká̱ uYohana kà̱ nɗyang iya̱m ónəm pa̱ uYesu wong ka̱ atak ikú.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Oza̱ wur oza̱ kùk kà̱ nzhi ìkan pa̱ ìpin á kpa̱k kang ó ga ká̱ oza̱ ka̱ atak onəm oga nnap-akwali. Ka̱kul mma wur oza̱ ká̱ anung arurong.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Ká̱ nna kpa te, onəm pa̱ kyak ka̱ ashe onəm va̱ fe nnap nləla te, oza̱ na nnandər ká̱. Ìyəl onəm oga nna nnandər kyen chu ìkalon pá̱ ìtukun.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Ìpin fa kpa̱k te, onəm ochumchum, ká̱ onəmgbak, ká̱ onəm oga nɗyang nnap mpakpak oza̱ ɓa ɓut ka̱ ashe aUrushelima
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 nzəng ká̱ uHanana unəm uchumchum onəm oga mpyal awop, ká̱ uKayafas, ká̱ uYohana, ká̱ uAlekzanda, ká̱ nkpaktak akùm onəm oga nri iponzhi onəm oga mpyal awop.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Oza̱ nak oza̱ kà̱ ishimshe oza̱ te, oza̱ kat oza̱ ká̱ akwali pa̱, <<Ká̱ nza̱ ichumchum, ka̱t te ka̱ ashe aɗin áda o nəm iya̱m va̱ ta yà?>>
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 ARuhu aNəna̱n ka̱ yəl ka̱ ashe aBiturus te, uza̱ là óza̱ pa̱, <<Ónəm ochumchum ká̱ onəmgbak,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 a yà pa̱ mma kà̱ nkat yi ka̱kul iya̱m inəna̱n va mma nəm ûnəm ugurum va̱ ta̱, pa̱ mma nəm sankang mma tàn na yà te,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 re o nyi nkpaktak wo, ká̱ nkpaktak oIsa̱rila pa̱ ka̱ ashe aɗin áYesu uKəristi uga aNazarat va o pak na ka̱ apal akun ikú kang Inan wong ká̱ na ka̱ atak ikú te, ka̱ ashe ichumchum aɗiɗin na unəm va̱ ta̱ kà̱ nsat kà̱ mpyal wo ukánkáng.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 UYesu uKəristi uwa,
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Mí ya nka̱mshi ngga iriri iga mbyet mbyet ka̱ atak ánəm ro ka̱t. Mí ya ka̱ atak a wà chwat. Ka̱kul aɗin aro yà ka̱ akum apaɓur va Inan na ka̱ apambin va ka̱tətak kang mí ya nka̱mshi ngga iriri iga mbyet mbyet ka̱t.>>
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Ka̱ nva̱ngva̱ oza̱ ya apir nkam-ìgwak va̱ uBiturus ku uYohana ka̱, kan oza̱ nyinyi kpa pa̱ oza̱ onəm oga nnyi nro pe ka̱t, kan pa̱ oza̱ onəm va kur iya̱m ro ka̱t kpa te, a ɗak oza̱. Te oza̱ nakshi ka̱ pa̱ onəm va̱ ta̱ ka̱ ya nzəng ku uYesu.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Kan ka̱kul pa̱ oza̱ ka̱ nya unəm ugurum va̱ ma tan uwa ta̱l ka̱ ta te, oza̱ lan asa̱l aga mbyèt nnap va̱ ta.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Te oza̱ là óza̱ pa̱ oza̱ a fa agbai kan. Oza̱ nap ichən ká̱ izər oza̱.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Oza̱ ɓəp owan oza̱ pa̱, <<Iza̱ i nəm ka̱ onəm va̱ ta̱ yà? Nza̱ unəm nggo ka̱ ashe aUrushelima nyinyi pa̱ oza̱ nəm iya̱m ichumchum iga nɗaktak. Asa̱l va̱ pa̱ i pyen nnap va̱ ta̱ te, a ya ka̱t.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Ka̱kul pa̱ kan nnap va̱ ta̱ a lyanshin ka̱ ashe onəm ka̱t te, re i là óza̱ pa̱ kan oza̱ a là nnap únəm ro lap ka̱ ashe aɗin va̱ ta̱ ka̱t.>>
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Te oza̱ wór oza̱ wór oza̱ tan. Oza̱ là óza̱ pa̱ kan oza̱ a là iya̱m ro, ka̱t te a ɗyang iya̱m ro ónəm ka̱ ashe aɗin aYesu ka̱ pa̱ ɗa̱p lap ka̱t.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 ká̱ nnà te, uBiturus ku uYohana na ama̱n óza̱ pa̱, <<O ya məma ɗò? Nna pa̱ i fe nnap-nlà wo nna a ji nji Inan a?
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Nva̱ pa̱ i ma̱n ka̱ nla iya̱m va̱ i yiya ká̱ iwu, ká̱ iya̱m va̱ achwang yi fife te, i ya ka̱ nnəm ka̱t.>>
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Onəm-chumchum va̱ ta là óza̱ kəkam pa̱ a yà pa̱ oza̱ i nəm pa jak te, mí re oza̱ ka̱t. Te oza̱ là óza̱ pa̱ oza̱ a ga. Oza̱ lan asa̱l va pa̱ o nyám ntan óza̱. Ka̱kul nkpaktak onəm ka̱ nna aɗəngchi íNan ka̱kul ntan unəm ugurum va̱ ma tan.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Unəm ugurum va̱ ma tan ka̱ ashe ichumchum iga nɗaktak va̱ ta̱ te, izun aməmar a ji izun ìsəm neɗən ji.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Ma re uBiturus ku uYohana te, oza̱ kpán asa̱l ga atak owan oza̱. Oza̱ shal óza̱ nkpaktak iya̱m va̱ onəm oga mpyal awop ochumchum ka̱ onəmgbak là óza̱.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Nva̱n va̱ oza̱ fe nnap va̱ ta te, nkpaktak oza̱ won ka̱ achu ka̱nun-zəntən ka̱ achal pa̱, <<ÁPonzhi uga nnəm ichumchum ká̱ iya̱m pa̱ kpaktak. Mmaɓu na u fa ka̱ apaɓur, ka̱ apambin, ká̱ iwá, ká̱ iya̱m iga ashe oza̱ pa̱ kpaktak.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Ka̱ atak aRuhu-Nəna̱n na u là nnap ka̱ atak nnəm inok ku uzwal ɓu uDawuda ukəka yi pa̱,
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Oponzhi oga apambin ka̱ nra ashar ikum.
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Ka̱kul nnandər, uHirudus ku uBuntus-Bilatus nzəng ka̱ onəm va̱ oYahudi ka̱t, ka̱ oIsa̱rila oza̱ gwang ishi ka̱ atak va̱ ta̱ ka̱ apal ishi azwal ɓu uyákyàk uYesu pa̱ o ɗom na ka̱t. Uza̱ va u kyer na chit pa̱ a ka̱mshi onəm a.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Oza̱ nəm iya̱m va á na ka̱ ashe ichumchum ɓu ka̱ nɗom ɓu te, u là chit mpyal pa̱ i ga nfa.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 ÁPonzhi-Inan, nyangmata̱ te, fe apir nnap-nlà va̱ oza̱ ka̱ nla ayi pa̱ kan i là nnap-nlà ɓu ónəm ka̱t. Ka̱kul nva̱ ta te, wa nak ìgwak a kam yi pa̱ gənggəng ka̱ nla nnap-nlà ɓu.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Wa yichi awo ɓu na u tan onəm oga arwa na ma nəm iya̱m-chumchum iga nɗaktak pa̱ ɗongɗong ka̱ ashe aɗin azwal ɓu uyákyàk uYesu.>>
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Ka̱ nva̱ngva̱ oza̱ gba̱l ka̱ nnəm aduwa te, atak va̱ oza̱ ɓut ka̱ te, mbibin tan. Ma yəl nkpaktak oza̱ ka̱ aRuhu-Nəna̱n. Te oza̱ là nnap-nlà Inan ka̱ ashe nkam-ìgwak.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Nkpaktak onəm oga ashe idongkong onəm oga nna nnandər ku uKəristi va̱ ta̱ nnap nnəm oza̱ pa̱ nzəng. Nrən-nnap oza̱ nzəngtən. Unəm ro ya va i là pa̱ iya̱m va̱ mmawó ka̱ te, ijiwo ka̱ nkukwa ka̱t. Iya̱m pa̱ kpaktak ijo oza̱ pa̱ ɓuruk.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Ka̱ ashe ichumchum, onəm oga nre aYesu kəristi nyám nnap nkámkám ka̱ apal ishi nnandər ngwon aYesu ka̱ atak ikú. Nnap-nnəna̱n Inan mmakmak ka̱ ya nzəng ka̱ oza̱ pa̱ kpaktak.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Unəm ro ya lan iya̱m ro ka̱ ashe oza̱ ka̱t. Ka̱kul onəm va̱ ka̱ ashe oza̱ ká̱ irám, ka̱t te nzhí te, oza̱ i yap ka̱, i ɓa ka̱ mbubwai
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 i na ónəm oga nre aYesu kəristi mí kap ónəm i chu ka̱ atak nɗom anəm.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 wantana uYusufu unəm uga akum ìjili aLawi va fa ka̱ mbin aKuburus a nəm kpa. Uwa onəm oga nre aYesu kəristi i wór pa̱ uBarnaba. (Ipir aɗin va̱ ta pa̱ Uyen uga mɓa ka̱ nkam ìgwak.)
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Uza̱ yap ká̱ irám wo, uza̱ ɓa ka̱ mbubwai uza̱ na ónəm oga nre aYesu kəristi na ma nəm inok ka̱.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.