2 Samuel 2
yer (YER) vs NTLH
1 Ka̱ nva̱ng va̱ ta te, uDawuda ɓəp uYawe pa̱, <<N ga ìtong iro ka̱ ashe oga itong aYahuda ɗò?>>
1 Depois disso Davi perguntou a Deus, o Senhor : — Devo ir e governar alguma das cidades de Judá? — Sim! — o — Qual delas? — perguntou ele. — Hebrom! — foi a resposta.
2 Te uDawuda ga ka̱ta ká̱ ochar wò oga oparəm, uAhinoyam uga aJezerel, ká̱ uAbigel, uchar ukpələng aNabal, unəm uga aKarmel.
2 Então Davi foi para Hebrom, levando consigo as suas duas esposas. Uma era Ainoã, da cidade de Jezreel, e a outra era Abigail, viúva de Nabal, da cidade de Carmelo.
3 UDawuda wur onunggwan va̱ nzəng ká̱ na kpa, uda nggo ká̱ nzhi wò kang oza̱ ga təm ka̱ aHebron ká̱ itutong.
3 Davi também levou os seus soldados com as suas famílias, e eles ficaram morando nas cidades vizinhas de Hebrom.
4 Te onunggwan oga aYahuda ɓa aHebron kang a gar uDawuda yà uponzhi ka̱ apal oYahuda.
4 Aí os homens de Judá foram a Hebrom e ungiram Davi como rei de Judá. Quando Davi soube que os moradores da cidade de Jabes, da região de Gileade, tinham sepultado Saul,
5 te uza̱ re onəm oga nre ká̱ nre ga ôza̱ pa̱, <<Re uYawe a pa̱r wó ka̱kul ikin va̱ ó nyám unəm uga nzhi wó uShawulu, nva̱ ó li na á.
5 mandou que alguns homens fossem lá com a seguinte mensagem: — Que o
6 Re uYawe á nyám ikin ká̱ nnandər a wó, kang mi nyám ká̱ a wó kpa, ka̱kul iya̱m va̱ ta̱ ó nəm á.
6 Que o Senhor seja bom e fiel para vocês! Por causa do que fizeram, eu também os tratarei bem.
7 Ǹyangmata̱ te, ó nəm nkam ìgwak, ó sat pa̱ kakkərak, ka̱kul uShawulu unəm uga nzhi wó kú chit, kang onəm oga aYahuda gar mi chit uponzhi oza̱.>>
7 Sejam fortes e valentes! Saul, o rei de vocês, morreu, e o povo de Judá me ungiu como rei deles.
8 Ǹnyi te, uAbner uya aNer, unəm uga mpyal oshozha aShawulu, ka̱ yar uIshboshet chit uya uShawulu ga ká̱ ka̱ aMahanayim.
8 O comandante do exército de Saul, Abner, filho de Ner, havia fugido com Isbosete, filho de Saul, para Maanaim, no outro lado do rio Jordão.
9 Ka̱ta uza̱ nak na uponzhi ka̱ apal aGileyat, ká̱ aAshuri ká̱ aJezerel, kang ka̱ apal aEfrayim, ká̱ aBenjamin kpa ká̱ nkpaktak aIsa̱rila.
9 Lá, Abner fez Isbosete rei das terras de Gileade, Aser, Jezreel, Efraim e Benjamim; na verdade, ele o fez rei de todo o povo de Israel.
10 UIshboshet uya aShawulu ká̱ ìzun ìsəm pa̱ ìneɗing ka̱ awalang va̱ mmá kyer na uponzhi ka̱ apal oIsa̱rila, kang uza̱ nəm iponzhi ìzun pa̱ ìparəm. Ǹnyi te, akum aYahuda ka̱ avəng aDawuda.
10 Isbosete tinha quarenta anos de idade quando começou a reinar em Israel e reinou dois anos. Mas a tribo de Judá ficou fiel a Davi,
11 UDawuda nəm iponzhi ka̱ apal akum aYahuda ka̱ aHebron ìzun pa̱ ìfangshat ká̱ aɓuɓo.
11 e ele a governou em Hebrom sete anos e meio.
12 UAbner uya aNer, nzəng ká̱ oshozha aIshboshet uya aShawulu, oza̱ wong re aMahanayim ga aGibiyon.
12 Abner e os oficiais de Isbosete foram de Maanaim para a cidade de Gibeão.
13 UJowap uya aZeruya nzəng ká̱ oshozha aDawuda fa kang à gwang oza̱ ka̱ apyáp aga aGibiyon. Ìdongkong iga ìzəng təm ka̱ a gwong apyáp aro, kang iro təm ka̱ a gwong aro.
13 Joabe, cuja mãe era Zeruia, e os oficiais de Davi foram encontrá-los perto da represa de Gibeão. Lá todos eles se sentaram, um grupo de um lado da represa e o outro do outro lado.
14 UAbner là ûJowap pa̱, <<Re í nak ovan nza̱m oro á lung owan oza̱ ka̱ mpyal yi.>>
14 Então Abner disse a Joabe: — Deixe que alguns dos nossos moços enfrentem alguns dos seus, em uma luta armada. — Está bem! — respondeu Joabe.
15 Te mmá yak onunggwan pa̱ ogba̱pchi ama̱n pa̱ parəm ka̱ anung aBenjamin ká̱ uIshboshet uya aShawulu, kang pa̱ ogba̱pchi ama̱n pa̱ parəm ka̱ anung aDawuda.
15 Aí doze soldados, representando Isbosete e a tribo de Benjamim, lutaram contra doze soldados de Davi.
16 Udanggo kpán ukpa ìkum wò ka̱ ishi, kang à kyer ká̱ ndokchi ka̱ alyaklyak, te nkpaktak oza̱ tak kú. Mmá pa aɗin atak va̱ ta ka̱ ashe aGibiyon pa̱, aHelkat Hazurim, ipipir pa̱ agbagba aga ndokchi.
16 Cada um pegou o seu adversário pela cabeça e enfiou a espada no lado dele. E assim todos eles caíram mortos juntos. É por isso que aquele lugar perto da cidade de Gibeão é chamado de “Campo das Espadas”.
17 Te ìkum va̱ ta sur byet n̂da va̱ ta, kang onunggwan aDawuda ri uAbner ká̱ onunggwan oga oIsa̱rila ká̱ ìkum.
17 Em seguida houve ali uma violenta batalha, e Abner e os israelitas foram derrotados pelos soldados de Davi.
18 OVan onunggwan aZeruya oga oshatɗing oma ka̱ yà ka̱ ta, uJowap, ká̱ uAbishayi, ká̱ uAsahel. UAsahel, uva i chər wa nkar,
18 Joabe, Abisai e Asael, os três filhos de Zeruia, estavam lá. Asael, que era tão ligeiro como uma gazela selvagem,
19 a ɓàn ngwà uAbner, uza̱ lyep awo ari ka̱t te awo apəra̱m ka̱t.
19 começou a perseguir Abner, correndo atrás dele.
20 UAbner ga̱ɓa̱n kang à ɓəp na pa̱, <<Mmaɓu ɗò áAsahel?>>
20 Abner olhou para trás e perguntou: — Asael, é você? — Sim, sou eu! — respondeu ele.
21 UAbner là á na pa̱, <<Ga̱ɓa̱n awo ari ka̱t te awo apəra̱m, na u ɓàk uro ka̱ ashe ovan nza̱m va̱ ta̱, na u vyat iya̱m ìkukum.>> Ǹnyi te, uAsahel re ngwà na ka̱t.
21 — Pare de me perseguir! — disse Abner. — Corra atrás de um dos soldados e pegue para você as coisas dele. Porém Asael continuou a persegui-lo.
22 UAbner won na kà̱ɗi pa̱, <<Re mɓàk mi. Mi gba̱l ɓu sang yà? Mi gba̱l ɓu te, mi gwang ìwu ká̱ ugənang ɓu uJowap sang yà?>>
22 Mais uma vez Abner disse: — Pare de me perseguir! Você está me forçando a matá-lo! Como é que eu poderia, depois, olhar o seu irmão Joabe nos olhos?
23 Ǹnyi te, uAsahel yang ká̱ nre ngwà na, kang uAbner tar na ká̱ ìjili aɓar ka̱ afu kang aɓar ga fa ka̱ asəsəm. Uza̱ ru ka̱ta kang uza̱ kú. Unəm va pa̱ kpaktak ɓa chu atak va̱ uAsahel ru kú kà̱ te, i sat i dər.
23 Porém Asael não parou de persegui-lo. Então Abner deu um golpe para trás com a sua lança. Ela entrou na barriga de Asael e saiu pelas costas. Ele caiu morto no chão, e todos os que chegavam paravam no lugar onde ele estava caído.
24 Ǹnyi te, uJowap ká̱ uAbishayi ɓàk nva̱ng àAbner. Alum ka̱ ntar te, oza̱ chu aɗuktum aAmma dat ká̱ aGiya, ka̱ asa̱l a ga ngga nzam àGibiyon.
24 Mas Joabe e Abisai continuaram a perseguir Abner e, quando o sol estava se pondo, chegaram ao monte de Amá, a leste da cidade de Giá, na estrada que vai para o deserto de Gibeão.
25 Te oshozha aAbner ká̱ akum ìjili aBenjamin gwang ishi oza̱ təm ìdongkong pa̱ ìzəng ka̱ apal aɗuktum pa̱ na ó ga ìkum.
25 Os soldados da tribo de Benjamim se reuniram novamente em volta de Abner e ficaram no alto de um morro.
26 UAbner lə́p achu ûJowap pa̱, <<Í ɗa̱mshi nnap yi ká̱ ndokchi na chwat ɗò? U nyi pa̱ nkukur te, iɗuɗul nkpaktak yi ka̱t ɗò? Azəmo ɓu wór onunggwan ɓu i re ngwà oIsa̱rila ogənang oza̱ yà?>>
26 Então Abner gritou para Joabe: — Será que vamos ter de continuar lutando para sempre? Você não vê que, no fim, não vai sobrar nada, a não ser amargura? Nós somos seus irmãos! Até quando você vai esperar para mandar que os seus soldados parem de nos perseguir?
27 Te uJowap là á na pa̱, <<N sóng anung chit ká̱ Inan iga iriri, ká̱ yà pa̱ u là nnap va̱ ta̱ ka̱t te, í yar chit pa̱ í ɓàk wó atak i ga i tan.>>
27 Joabe respondeu: — Juro pelo Deus vivo que, se você não tivesse falado, os meus soldados continuariam a perseguir vocês até amanhã cedo.
28 Te uJowap ɓur agbəshi kang nkpaktak oshozhashozha tong, oza̱ re ngwa oshozha oIsa̱rila, te oza̱ re nlung ìkum.
28 Então Joabe tocou a corneta. Todos os seus soldados pararam de perseguir os israelitas, e a luta acabou.
29 Ka̱ ashe nkpaktak ìzwam va̱ ta uAbner ká̱ onunggwan wò le wòl mba̱nda̱m aUrdun. Oza̱ pa̱ng awang, oza̱ ga mpyal ka̱ achen ga chu ipin ikpa̱kkpa̱k ká̱ ìpin, oza̱ tong ka̱t ga chu aMahanayim.
29 Durante toda aquela noite, Abner e os seus soldados marcharam pelo vale do Jordão. Atravessaram o rio Jordão e, depois de marcharem toda a manhã do dia seguinte, chegaram à cidade de Maanaim.
30 Nva̱ngva̱ uJowap re ngwà uAbner chit, te uza̱ ɓut nkpaktak oshozha wò. Kang uza̱ kúng oza̱ te, uza̱ lang onunggwan wò pa̱ ogba̱pchi ama̱n pa̱ fangzəngtəng gwang ká̱ uAsahel ka̱t.
30 Quando Joabe parou a perseguição, reuniu todos os seus soldados e viu que estavam faltando dezenove, além de Asael.
31 Ǹnyi te, onəm aDawuda gbá̱ng onəm aAbəner ìgba̱l pa̱ ishatɗing ká̱ ìsəm pa̱ ìkpa̱ɗing, nkpaktak oza̱ ka̱ akum ijili àBenjamin.
31 Porém os soldados de Davi haviam matado trezentos e sessenta soldados de Abner, todos eles da tribo de Benjamim.
32 UJowap ká̱ onəm wò yar akúm aAsahel ga aBet-Lehem ka̱, kang oza̱ ga li na ka̱ ashe awap apupon. Te oza̱ wong achen ká̱ izwam va̱ ta, oza̱ ɓa chu aHebron ka̱ atak tantàn.
32 Aí Joabe e os seus soldados pegaram o corpo de Asael e o sepultaram no túmulo da sua família, em Belém. Então marcharam durante a noite inteira e, ao amanhecer, chegaram a Hebrom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.