2 Samuel 2
yer (YER) vs NAA
1 Ka̱ nva̱ng va̱ ta te, uDawuda ɓəp uYawe pa̱, <<N ga ìtong iro ka̱ ashe oga itong aYahuda ɗò?>>
1 Depois disto, Davi consultou o Senhor , dizendo: — Devo ir a alguma das cidades de Judá? E o — Vá, sim. Davi perguntou: — Para onde devo ir? O — Para Hebrom.
2 Te uDawuda ga ka̱ta ká̱ ochar wò oga oparəm, uAhinoyam uga aJezerel, ká̱ uAbigel, uchar ukpələng aNabal, unəm uga aKarmel.
2 Davi foi para lá, levando consigo as suas duas mulheres, Ainoã, a jezreelita, e Abigail, a viúva de Nabal, o carmelita.
3 UDawuda wur onunggwan va̱ nzəng ká̱ na kpa, uda nggo ká̱ nzhi wò kang oza̱ ga təm ka̱ aHebron ká̱ itutong.
3 Davi levou também os homens que estavam com ele, cada um com a sua família, e eles ficaram morando nas aldeias de Hebrom.
4 Te onunggwan oga aYahuda ɓa aHebron kang a gar uDawuda yà uponzhi ka̱ apal oYahuda.
4 Então vieram os homens de Judá e ali ungiram Davi rei sobre a casa de Judá. E informaram a Davi que os homens de Jabes-Gileade tinham sepultado Saul.
5 te uza̱ re onəm oga nre ká̱ nre ga ôza̱ pa̱, <<Re uYawe a pa̱r wó ka̱kul ikin va̱ ó nyám unəm uga nzhi wó uShawulu, nva̱ ó li na á.
5 Então Davi enviou mensageiros aos homens de Jabes-Gileade para dizer-lhes: — Benditos do
6 Re uYawe á nyám ikin ká̱ nnandər a wó, kang mi nyám ká̱ a wó kpa, ka̱kul iya̱m va̱ ta̱ ó nəm á.
6 E agora que o Senhor use de misericórdia e fidelidade para com vocês. E eu também os tratarei bem por causa do que vocês fizeram.
7 Ǹyangmata̱ te, ó nəm nkam ìgwak, ó sat pa̱ kakkərak, ka̱kul uShawulu unəm uga nzhi wó kú chit, kang onəm oga aYahuda gar mi chit uponzhi oza̱.>>
7 E agora sejam fortes e valentes, porque Saul, o senhor de vocês, está morto, e os da casa de Judá me ungiram para ser o seu rei.
8 Ǹnyi te, uAbner uya aNer, unəm uga mpyal oshozha aShawulu, ka̱ yar uIshboshet chit uya uShawulu ga ká̱ ka̱ aMahanayim.
8 Abner, filho de Ner, capitão do exército de Saul, levou Isbosete, filho de Saul, para Maanaim,
9 Ka̱ta uza̱ nak na uponzhi ka̱ apal aGileyat, ká̱ aAshuri ká̱ aJezerel, kang ka̱ apal aEfrayim, ká̱ aBenjamin kpa ká̱ nkpaktak aIsa̱rila.
9 e o constituiu rei sobre Gileade, sobre os assuritas, sobre Jezreel, Efraim, Benjamim e sobre todo o Israel.
10 UIshboshet uya aShawulu ká̱ ìzun ìsəm pa̱ ìneɗing ka̱ awalang va̱ mmá kyer na uponzhi ka̱ apal oIsa̱rila, kang uza̱ nəm iponzhi ìzun pa̱ ìparəm. Ǹnyi te, akum aYahuda ka̱ avəng aDawuda.
10 Isbosete, filho de Saul, tinha quarenta anos de idade quando começou a reinar sobre Israel, e reinou dois anos. Somente a casa de Judá seguia Davi.
11 UDawuda nəm iponzhi ka̱ apal akum aYahuda ka̱ aHebron ìzun pa̱ ìfangshat ká̱ aɓuɓo.
11 O tempo que Davi reinou em Hebrom sobre a casa de Judá foram sete anos e seis meses.
12 UAbner uya aNer, nzəng ká̱ oshozha aIshboshet uya aShawulu, oza̱ wong re aMahanayim ga aGibiyon.
12 Abner, filho de Ner, e os homens de Isbosete, filho de Saul, saíram de Maanaim e foram para Gibeão.
13 UJowap uya aZeruya nzəng ká̱ oshozha aDawuda fa kang à gwang oza̱ ka̱ apyáp aga aGibiyon. Ìdongkong iga ìzəng təm ka̱ a gwong apyáp aro, kang iro təm ka̱ a gwong aro.
13 Joabe, filho de Zeruia, e os servos de Davi também saíram, e os dois grupos se encontraram perto da cisterna de Gibeão. Um grupo parou do lado de cá da cisterna, e o outro, do lado de lá.
14 UAbner là ûJowap pa̱, <<Re í nak ovan nza̱m oro á lung owan oza̱ ka̱ mpyal yi.>>
14 Então Abner disse a Joabe: — Que os moços se levantem e lutem diante de nós. Joabe respondeu: — Está bem!
15 Te mmá yak onunggwan pa̱ ogba̱pchi ama̱n pa̱ parəm ka̱ anung aBenjamin ká̱ uIshboshet uya aShawulu, kang pa̱ ogba̱pchi ama̱n pa̱ parəm ka̱ anung aDawuda.
15 Então se levantaram e avançaram em igual número: doze de Benjamim, da parte de Isbosete, filho de Saul, e doze dos homens de Davi.
16 Udanggo kpán ukpa ìkum wò ka̱ ishi, kang à kyer ká̱ ndokchi ka̱ alyaklyak, te nkpaktak oza̱ tak kú. Mmá pa aɗin atak va̱ ta ka̱ ashe aGibiyon pa̱, aHelkat Hazurim, ipipir pa̱ agbagba aga ndokchi.
16 Cada um pegou o seu adversário pela cabeça, meteu-lhe a espada no lado, e caíram mortos juntos. Por isso aquele lugar foi chamado de Campo das Espadas. Fica perto de Gibeão.
17 Te ìkum va̱ ta sur byet n̂da va̱ ta, kang onunggwan aDawuda ri uAbner ká̱ onunggwan oga oIsa̱rila ká̱ ìkum.
17 Houve um combate intenso naquele dia, e Abner e os homens de Israel foram derrotados pelos homens de Davi.
18 OVan onunggwan aZeruya oga oshatɗing oma ka̱ yà ka̱ ta, uJowap, ká̱ uAbishayi, ká̱ uAsahel. UAsahel, uva i chər wa nkar,
18 Estavam ali os três filhos de Zeruia: Joabe, Abisai e Asael. Asael, que era ligeiro como uma gazela selvagem,
19 a ɓàn ngwà uAbner, uza̱ lyep awo ari ka̱t te awo apəra̱m ka̱t.
19 perseguiu Abner e, na sua perseguição, não se desviou nem para a direita nem para a esquerda.
20 UAbner ga̱ɓa̱n kang à ɓəp na pa̱, <<Mmaɓu ɗò áAsahel?>>
20 Então Abner olhou para trás e perguntou: — É você, Asael? Ele respondeu: — Sou eu mesmo.
21 UAbner là á na pa̱, <<Ga̱ɓa̱n awo ari ka̱t te awo apəra̱m, na u ɓàk uro ka̱ ashe ovan nza̱m va̱ ta̱, na u vyat iya̱m ìkukum.>> Ǹnyi te, uAsahel re ngwà na ka̱t.
21 Então Abner disse: — Desvie-se para a direita ou para a esquerda, agarre um dos soldados e pegue a armadura dele. Porém Asael não desistiu de perseguir Abner.
22 UAbner won na kà̱ɗi pa̱, <<Re mɓàk mi. Mi gba̱l ɓu sang yà? Mi gba̱l ɓu te, mi gwang ìwu ká̱ ugənang ɓu uJowap sang yà?>>
22 Então Abner disse mais uma vez: — Pare de me perseguir! Do contrário, vou ter de matá-lo. E, depois, como poderia eu olhar no rosto de seu irmão Joabe?
23 Ǹnyi te, uAsahel yang ká̱ nre ngwà na, kang uAbner tar na ká̱ ìjili aɓar ka̱ afu kang aɓar ga fa ka̱ asəsəm. Uza̱ ru ka̱ta kang uza̱ kú. Unəm va pa̱ kpaktak ɓa chu atak va̱ uAsahel ru kú kà̱ te, i sat i dər.
23 Como Asael não quis deixar de persegui-lo, Abner o feriu na barriga com a extremidade inferior da lança, que lhe saiu pelas costas. Asael caiu e morreu ali mesmo. Todos os que chegavam ao lugar em que Asael tinha caído morto paravam.
24 Ǹnyi te, uJowap ká̱ uAbishayi ɓàk nva̱ng àAbner. Alum ka̱ ntar te, oza̱ chu aɗuktum aAmma dat ká̱ aGiya, ka̱ asa̱l a ga ngga nzam àGibiyon.
24 Porém Joabe e Abisai perseguiram Abner. O sol se pôs quando eles chegaram à colina de Amá, que está em frente de Giá, no caminho do deserto de Gibeão.
25 Te oshozha aAbner ká̱ akum ìjili aBenjamin gwang ishi oza̱ təm ìdongkong pa̱ ìzəng ka̱ apal aɗuktum pa̱ na ó ga ìkum.
25 Os filhos de Benjamim se reuniram em volta de Abner, formando uma só tropa, e se puseram no alto de uma colina.
26 UAbner lə́p achu ûJowap pa̱, <<Í ɗa̱mshi nnap yi ká̱ ndokchi na chwat ɗò? U nyi pa̱ nkukur te, iɗuɗul nkpaktak yi ka̱t ɗò? Azəmo ɓu wór onunggwan ɓu i re ngwà oIsa̱rila ogənang oza̱ yà?>>
26 Então Abner gritou para Joabe: — Será que a espada vai consumir para sempre? Você não sabe que serão amargas as suas consequências? Até quando você vai esperar para ordenar ao povo que deixe de perseguir os seus irmãos?
27 Te uJowap là á na pa̱, <<N sóng anung chit ká̱ Inan iga iriri, ká̱ yà pa̱ u là nnap va̱ ta̱ ka̱t te, í yar chit pa̱ í ɓàk wó atak i ga i tan.>>
27 Joabe respondeu: — Tão certo como vive Deus, se você não tivesse falado, só amanhã cedo o povo cessaria de perseguir cada um o seu irmão.
28 Te uJowap ɓur agbəshi kang nkpaktak oshozhashozha tong, oza̱ re ngwa oshozha oIsa̱rila, te oza̱ re nlung ìkum.
28 Então Joabe tocou a trombeta, e todo o povo parou, e eles não perseguiram mais Israel e a luta acabou.
29 Ka̱ ashe nkpaktak ìzwam va̱ ta uAbner ká̱ onunggwan wò le wòl mba̱nda̱m aUrdun. Oza̱ pa̱ng awang, oza̱ ga mpyal ka̱ achen ga chu ipin ikpa̱kkpa̱k ká̱ ìpin, oza̱ tong ka̱t ga chu aMahanayim.
29 Abner e seus homens marcharam toda aquela noite pela planície. Passaram o Jordão e, caminhando toda a manhã, chegaram a Maanaim.
30 Nva̱ngva̱ uJowap re ngwà uAbner chit, te uza̱ ɓut nkpaktak oshozha wò. Kang uza̱ kúng oza̱ te, uza̱ lang onunggwan wò pa̱ ogba̱pchi ama̱n pa̱ fangzəngtəng gwang ká̱ uAsahel ka̱t.
30 Joabe deixou de perseguir Abner. E, tendo reunido todo o povo, verificou que faltavam dezenove dos homens de Davi, além de Asael.
31 Ǹnyi te, onəm aDawuda gbá̱ng onəm aAbəner ìgba̱l pa̱ ishatɗing ká̱ ìsəm pa̱ ìkpa̱ɗing, nkpaktak oza̱ ka̱ akum ijili àBenjamin.
31 Porém os servos de Davi tinham matado, dentre os de Benjamim e dentre os soldados de Abner, trezentos e sessenta homens.
32 UJowap ká̱ onəm wò yar akúm aAsahel ga aBet-Lehem ka̱, kang oza̱ ga li na ka̱ ashe awap apupon. Te oza̱ wong achen ká̱ izwam va̱ ta, oza̱ ɓa chu aHebron ka̱ atak tantàn.
32 Levaram Asael e o sepultaram no túmulo de seu pai, em Belém. Joabe e seus homens caminharam toda aquela noite, e, ao amanhecer, chegaram a Hebrom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.