2 Samuel 2

yer (YER) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ka̱ nva̱ng va̱ ta te, uDawuda ɓəp uYawe pa̱, <<N ga ìtong iro ka̱ ashe oga itong aYahuda ɗò?>>
1 Sucedeu depois disto que Davi consultou ao Senhor, dizendo: Subirei a alguma das cidades de Judá? Respondeu-lhe o Senhor: Sobe. Ainda perguntou Davi: Para onde subirei? Respondeu o Senhor: Para Hebrom.
2 Te uDawuda ga ka̱ta ká̱ ochar wò oga oparəm, uAhinoyam uga aJezerel, ká̱ uAbigel, uchar ukpələng aNabal, unəm uga aKarmel.
2 Subiu, pois, Davi para lá, e também as suas duas mulheres, Ainoã, a jizreelita, e Abigail, que fora mulher de Nabal, e carmelita.
3 UDawuda wur onunggwan va̱ nzəng ká̱ na kpa, uda nggo ká̱ nzhi wò kang oza̱ ga təm ka̱ aHebron ká̱ itutong.
3 Davi fez subir também os homens que estavam com ele, cada um com sua família; e habitaram nas cidades de Hebrom.
4 Te onunggwan oga aYahuda ɓa aHebron kang a gar uDawuda yà uponzhi ka̱ apal oYahuda.
4 Então vieram os homens de Judá, e ali ungiram Davi rei sobre a casa de Judá. Depois informaram a Davi, dizendo: Foram os homens de Jabes-Gileade que sepultaram a Saul.
5 te uza̱ re onəm oga nre ká̱ nre ga ôza̱ pa̱, <<Re uYawe a pa̱r wó ka̱kul ikin va̱ ó nyám unəm uga nzhi wó uShawulu, nva̱ ó li na á.
5 Pelo que Davi enviou mensageiros aos homens de Jabes-Gileade, a dizer-lhes: Benditos do Senhor sejais vós, que fizestes tal benevolência, sepultando a Saul, vosso senhor!
6 Re uYawe á nyám ikin ká̱ nnandər a wó, kang mi nyám ká̱ a wó kpa, ka̱kul iya̱m va̱ ta̱ ó nəm á.
6 Agora, pois, o Senhor use convosco de benevolência e fidelidade; e eu também vos retribuirei esse bem que fizestes.
7 Ǹyangmata̱ te, ó nəm nkam ìgwak, ó sat pa̱ kakkərak, ka̱kul uShawulu unəm uga nzhi wó kú chit, kang onəm oga aYahuda gar mi chit uponzhi oza̱.>>
7 Esforcem-se, pois, agora as vossas mãos, e sede homens valorosos; porque Saul, vosso senhor, é morto, e a casa de Judá me ungiu por seu rei.
8 Ǹnyi te, uAbner uya aNer, unəm uga mpyal oshozha aShawulu, ka̱ yar uIshboshet chit uya uShawulu ga ká̱ ka̱ aMahanayim.
8 Ora, Abner, filho de Ner, chefe do exército de Saul, tomou a Is-Bosete, filho de Saul, e o fez passar a Maanaim,
9 Ka̱ta uza̱ nak na uponzhi ka̱ apal aGileyat, ká̱ aAshuri ká̱ aJezerel, kang ka̱ apal aEfrayim, ká̱ aBenjamin kpa ká̱ nkpaktak aIsa̱rila.
9 e o constituiu rei sobre Gileade, sobre os asuritas, sobre Jizreel, sobre Efraim, sobre Benjamim e sobre todo o Israel.
10 UIshboshet uya aShawulu ká̱ ìzun ìsəm pa̱ ìneɗing ka̱ awalang va̱ mmá kyer na uponzhi ka̱ apal oIsa̱rila, kang uza̱ nəm iponzhi ìzun pa̱ ìparəm. Ǹnyi te, akum aYahuda ka̱ avəng aDawuda.
10 Quarenta anos tinha Is-Bosete, filho de Saul, quando começou a reinar sobre Israel, e reinou dois anos, A casa de Judá, porém, seguia a Davi.
11 UDawuda nəm iponzhi ka̱ apal akum aYahuda ka̱ aHebron ìzun pa̱ ìfangshat ká̱ aɓuɓo.
11 E foi o tempo que Davi reinou em Hebrom, sobre a casa de Judá, sete anos e seis meses.
12 UAbner uya aNer, nzəng ká̱ oshozha aIshboshet uya aShawulu, oza̱ wong re aMahanayim ga aGibiyon.
12 Depois Abner, filho de Ner, com os servos de Is-Bosete, filho de Saul, saiu de Maanaim para Gibeão.
13 UJowap uya aZeruya nzəng ká̱ oshozha aDawuda fa kang à gwang oza̱ ka̱ apyáp aga aGibiyon. Ìdongkong iga ìzəng təm ka̱ a gwong apyáp aro, kang iro təm ka̱ a gwong aro.
13 Saíram também Joabe, filho de Zeruia, e os servos de Davi, e se encontraram com eles perto do tanque de Gibeão; e pararam uns de um lado do tanque, e os outros do outro lado.
14 UAbner là ûJowap pa̱, <<Re í nak ovan nza̱m oro á lung owan oza̱ ka̱ mpyal yi.>>
14 Então disse Abner a Joabe: Levantem-se os mancebos, e se batam diante de nós. Respondeu Joabe: Levantem-se.
15 Te mmá yak onunggwan pa̱ ogba̱pchi ama̱n pa̱ parəm ka̱ anung aBenjamin ká̱ uIshboshet uya aShawulu, kang pa̱ ogba̱pchi ama̱n pa̱ parəm ka̱ anung aDawuda.
15 Levantaram-se, pois, e passaram, em número de doze por Benjamim e por Is-Bosete, filho de Saul, e doze dos servos de Davi.
16 Udanggo kpán ukpa ìkum wò ka̱ ishi, kang à kyer ká̱ ndokchi ka̱ alyaklyak, te nkpaktak oza̱ tak kú. Mmá pa aɗin atak va̱ ta ka̱ ashe aGibiyon pa̱, aHelkat Hazurim, ipipir pa̱ agbagba aga ndokchi.
16 E cada um lançou mão da cabeça de seu contendor, e meteu-lhe a espada pela ilharga; assim caíram juntos; pelo que se chamou àquele lugar, que está junto a Gibeão, Helcate-Hazurim.
17 Te ìkum va̱ ta sur byet n̂da va̱ ta, kang onunggwan aDawuda ri uAbner ká̱ onunggwan oga oIsa̱rila ká̱ ìkum.
17 Seguiu-se naquele dia uma crua peleja; e Abner e os homens de Israel foram derrotados diante dos servos de Davi.
18 OVan onunggwan aZeruya oga oshatɗing oma ka̱ yà ka̱ ta, uJowap, ká̱ uAbishayi, ká̱ uAsahel. UAsahel, uva i chər wa nkar,
18 Ora, estavam ali os três filhos de Zeruia: Joabe, Abisai, e Asael; e Asael era ligeiro de pés, como as gazelas do campo.
19 a ɓàn ngwà uAbner, uza̱ lyep awo ari ka̱t te awo apəra̱m ka̱t.
19 Perseguiu, pois, Asael a Abner, seguindo-o sem se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
20 UAbner ga̱ɓa̱n kang à ɓəp na pa̱, <<Mmaɓu ɗò áAsahel?>>
20 Nisso Abner, olhando para trás, perguntou: És tu Asael? Respondeu ele: Sou eu.
21 UAbner là á na pa̱, <<Ga̱ɓa̱n awo ari ka̱t te awo apəra̱m, na u ɓàk uro ka̱ ashe ovan nza̱m va̱ ta̱, na u vyat iya̱m ìkukum.>> Ǹnyi te, uAsahel re ngwà na ka̱t.
21 Ao que lhe disse Abner: Desvia-te para a direita, ou para a esquerda, e lança mão de um dos mancebos, e toma os seus despojos. Asael, porém , não quis desviar-se de seguí-lo.
22 UAbner won na kà̱ɗi pa̱, <<Re mɓàk mi. Mi gba̱l ɓu sang yà? Mi gba̱l ɓu te, mi gwang ìwu ká̱ ugənang ɓu uJowap sang yà?>>
22 Então Abner tornou a dizer a Asael: Desvia-te de detrás de mim; porque hei de ferir-te e dar contigo em terra? e como levantaria eu o meu rosto diante de Joabe, teu irmão?
23 Ǹnyi te, uAsahel yang ká̱ nre ngwà na, kang uAbner tar na ká̱ ìjili aɓar ka̱ afu kang aɓar ga fa ka̱ asəsəm. Uza̱ ru ka̱ta kang uza̱ kú. Unəm va pa̱ kpaktak ɓa chu atak va̱ uAsahel ru kú kà̱ te, i sat i dər.
23 Todavia ele recusou desviar-se; pelo que Abner o feriu com o conto da lança pelo ventre, de modo que a lança lhe saiu por detrás; e ele caiu ali, e morreu naquele mesmo lugar. E sucedeu que, todos os que chegavam ao lugar onde Asael caíra morto, paravam.
24 Ǹnyi te, uJowap ká̱ uAbishayi ɓàk nva̱ng àAbner. Alum ka̱ ntar te, oza̱ chu aɗuktum aAmma dat ká̱ aGiya, ka̱ asa̱l a ga ngga nzam àGibiyon.
24 Mas Joabe e Abisai perseguiram a Abner; e pôs-se o sol ao chegarem eles ao outeiro de Amá, que está diante de Giá, junto ao caminho do deserto de Gibeão.
25 Te oshozha aAbner ká̱ akum ìjili aBenjamin gwang ishi oza̱ təm ìdongkong pa̱ ìzəng ka̱ apal aɗuktum pa̱ na ó ga ìkum.
25 E os filhos de Benjamim se ajuntaram atrás de Abner e, formando-se num batalhão, puseram-se no cume dum outeiro.
26 UAbner lə́p achu ûJowap pa̱, <<Í ɗa̱mshi nnap yi ká̱ ndokchi na chwat ɗò? U nyi pa̱ nkukur te, iɗuɗul nkpaktak yi ka̱t ɗò? Azəmo ɓu wór onunggwan ɓu i re ngwà oIsa̱rila ogənang oza̱ yà?>>
26 Então Abner gritou a Joabe, e disse: Devorará a espada para sempre? não sabes que por fim haverá amargura? até quando te demorarás em ordenar ao povo que deixe de perseguir a seus irmãos?
27 Te uJowap là á na pa̱, <<N sóng anung chit ká̱ Inan iga iriri, ká̱ yà pa̱ u là nnap va̱ ta̱ ka̱t te, í yar chit pa̱ í ɓàk wó atak i ga i tan.>>
27 Respondeu Joabe: Vive Deus, que, se não tivesses falado, só amanhã cedo teria o povo cessado, cada um, de perseguir a seu irmão.
28 Te uJowap ɓur agbəshi kang nkpaktak oshozhashozha tong, oza̱ re ngwa oshozha oIsa̱rila, te oza̱ re nlung ìkum.
28 Então Joabe tocou a buzina, e todo o povo parou; e não perseguiram mais a Israel, e tampouco pelejaram mais.
29 Ka̱ ashe nkpaktak ìzwam va̱ ta uAbner ká̱ onunggwan wò le wòl mba̱nda̱m aUrdun. Oza̱ pa̱ng awang, oza̱ ga mpyal ka̱ achen ga chu ipin ikpa̱kkpa̱k ká̱ ìpin, oza̱ tong ka̱t ga chu aMahanayim.
29 E caminharam Abner e os seus homens toda aquela noite pela Arabá; e, passando o Jordão, caminharam por todo o Bitrom, e vieram a Maanaim.
30 Nva̱ngva̱ uJowap re ngwà uAbner chit, te uza̱ ɓut nkpaktak oshozha wò. Kang uza̱ kúng oza̱ te, uza̱ lang onunggwan wò pa̱ ogba̱pchi ama̱n pa̱ fangzəngtəng gwang ká̱ uAsahel ka̱t.
30 Voltou, pois, Joabe de seguir a Abner; e quando ajuntou todo o povo, faltavam dos servos de Davi dezenove homens, e Asael.
31 Ǹnyi te, onəm aDawuda gbá̱ng onəm aAbəner ìgba̱l pa̱ ishatɗing ká̱ ìsəm pa̱ ìkpa̱ɗing, nkpaktak oza̱ ka̱ akum ijili àBenjamin.
31 Mas os servos de Davi tinham ferido dentre os de Benjamim, e dentre os homens de Abner, a trezentos e sessenta homens, de tal maneira que morreram.
32 UJowap ká̱ onəm wò yar akúm aAsahel ga aBet-Lehem ka̱, kang oza̱ ga li na ka̱ ashe awap apupon. Te oza̱ wong achen ká̱ izwam va̱ ta, oza̱ ɓa chu aHebron ka̱ atak tantàn.
32 E levantaram a Asael, e o sepultaram no sepulcro de seu pai, que estava em Belém. E Joabe e seus homens caminharam toda aquela noite, e amanheceu-lhes o dia em Hebrom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.