2 Samuel 16

yer (YER) vs BKJ

Sair da comparação
1 Awalang va̱ uDawuda lyam apal aɗuktum va̱ ta pa̱ ɗa̱p te, uZiba, uzwal aMefiboshet gwang na. UZiba uwa ká̱ oga azhaki pa̱ parəm va̱ wur nzəngkəng ìgba̱l pa̱ ìparəm, ká̱ aɓəng awar iba̱ngba̱ng ìgba̱l pa̱ ìzəng, ká̱ awar ikun ipipye ìgba̱l pa̱ izəng, ká̱ izəmɓa̱r ndəng ìba̱ngba̱ng pa̱ ìzəng.
1 E quando Davi havia passado um pouco do cume do monte, eis que Ziba, o servo de Mefibosete o encontrou, com uma junta de jumentos selados, e sobre eles duzentos bolos de pão, e cem cachos de uvas passas, e cem frutos de verão, e uma garrafa de vinho.
2 Uponzhi ɓəp uZiba pa̱, <<U ɓa ká̱ oga iya̱m va̱ ta̱ ka̱kul iza̱ yà?>> UZiba na ama̱n pa̱, <<Oga azhaki te, ka̱kul pa̱ onəm oga nzhi ɓu á kyen kà̱, nzəngkəng ká̱ oga awar ìkun te, ka̱kul pa̱ onəm á ri, kang ndəng ìba̱ngba̱ng te, ka̱kul unəm va̱ achen ga rwam na ka̱ ashe nzam te, uza̱ á wá.>>
2 E o rei disse a Ziba: O que queres tu dizer com essas coisas? E Ziba disse: Os jumentos são para a montaria da casa do rei; e o pão e os frutos de verão para os moços comerem; e o vinho, para que os que estão exaustos no deserto possam beber.
3 Te uponzhi ɓəp na pa̱, <<UMefiboshet, ukəka anəm uga nzhi ɓu uShawulu ka̱ che yà?>> UZiba na ama̱n pa̱, <<Uwa ka̱ ntəm ka̱ aUrushelima, ka̱kul uza̱ ka̱ nrəng pa̱, <N̂da va̱ ta̱ oIsa̱rila i ga nle ká̱ iponzhi akəka mi á mi.> >>
3 E o rei disse: E onde está o filho do teu senhor? E Ziba disse ao rei: Eis que permanece em Jerusalém; porque disse: Hoje, a casa de Israel me restituirá o reino do meu pai.
4 Te uponzhi là ûZiba pa̱, <<Nkpaktak iya̱m va̱ iji aMefiboshet te, n na á ɓu chit.>>
4 Então o rei disse a Ziba: Eis que teu é tudo o que pertence a Mefibosete. E Ziba disse: Humildemente te suplico que eu possa achar graça à tua vista, meu senhor, ó rei.
5 Awalang va̱ uponzhi uDawuda ɓa chu aBahurim te, unəm uro fa ka̱ ta aɗiɗin pa̱, uShimeyi uya aGera ununggwan ka̱ akum aShawulu, nəm inok mpwat uDawuda.
5 E quando o rei Davi chegou a Baurim, eis que de lá saiu um homem da família da casa de Saul, cujo nome era Simei, o filho de Gera; ele saiu, e amaldiçoava ainda enquanto vinha.
6 UShimeyi pak inok nkwan uponzhi ká̱ onəm oga nnəm inunok ká̱ ipang, kap ka̱ nva̱ pa̱ onəm oga nnəm inunok ká̱ oshozhashozha gang na gang á.
6 E ele atirou pedras em Davi, e em todos os servos do rei Davi; e todo o povo e todos os homens valentes estavam à sua direita e à sua esquerda.
7 Kang nva̱ uShimeyi ka̱ mpwat na te, i là pa̱ <<Ga cho, Ga cho, anəm uga ngba̱ng onəm, unəm lakchilakchi.
7 E assim dizia Simei, enquanto amaldiçoava: Vem para fora, vem para fora tu, homem sanguinário, e tu, homem de Belial.
8 UYawe ka̱ mpyat akat nchə̀r va̱ u tar ka̱ nzhi aShawulu, uwa u vyat itok iponzhiponzhi á. Ǹyangmata̱ te, uYawe na iponzhi ɓu chit ka̱ ashe awo ayen ɓu uAbsalom. Kang iya̱m iɓá̱ngɓa̱ng ya ɓu chit, ka̱kul mmaɓu unəm uga ntar nchə̀r.>>
8 O SENHOR retornou sobre ti todo o sangue da casa de Saul, em cujo lugar estás reinando; e o SENHOR entregou o reino na mão de Absalão, teu filho; e eis que tu foste pego na tua maldade, porque tu és um homem sanguinário.
9 Te uAbishayi uya aZeruya ununggwan a là ûponzhi pa̱, <<Anəm uga nzhi mi, sang kang ɓu re ìva ìkúku va̱ ta̱ i pwat ɓu yà? Re mi n ga na n gəl ishishi.>>
9 Então, disse Abisai, o filho de Zeruia, ao rei: Por que deveria este cão morto amaldiçoar o meu senhor, o rei? Permita que eu me aproxime dele, rogo-te, e corte-lhe a cabeça.
10 Ǹnyi te, uponzhi na ama̱n pa̱, <<Óvan aZeruya onunggwan, iza̱ yar wó ká̱ nnap nva̱ ta̱ yà? A yà pa̱ uYawe a là á na pa̱ uza̱ a pwat uDawuda te, uda kur mɓəp na pa̱, <Sang kang ɓu nəm pa yà?> >>
10 E o rei disse: O que tenho convosco, filhos de Zeruia? Portanto, que ele amaldiçoe, porque o SENHOR tem-lhe dito: Amaldiçoa Davi. Quem, então, dirá: Por que fizeste isso?
11 Te uDawuda là ûAbishayi ká̱ nkpaktak onəm oga nnəm inunok pa̱, <<Uyen mi va̱ n mar ka̱ afu mi ka̱ nram irirì mi kpa, te nji anəm uga aBenjamin te, ijujwak ka̱t ɗò? Ó re na, uza̱ a pwat mi. Ka̱kul uYawe à là á na pa̱ uza̱ a nəm pa.
11 E Davi disse a Abisai e a todos os seus servos: Eis que o meu filho, o qual saiu das minhas entranhas, busca a minha vida; quanto mais, agora, poderá este benjamita fazê-lo? Deixem-no a sós, e deixem-no amaldiçoar; porque o SENHOR lhe ordenou.
12 Mwote uYawe i ya mɓək anung mi, kang uza̱ i nak nnap-nnəna̱n á mi ka̱kul mpwat va̱ uShimeyi pwat mi n̂da va̱ ta̱.>>
12 Pode ser que o SENHOR olhe para a minha aflição, e que o SENHOR me retribua o bem pela sua maldição neste dia.
13 Te uDawuda ká̱ onəm wò ga mpyal ká̱ achen. Ǹnyi te, uShimeyi yar ka̱ ngba̱k aɗuktum ɓàk nva̱ng oza̱ ká̱ mpwat uDawuda, i kwan na ká̱ ipang kang i dung mɓwang a na.
13 E enquanto Davi e os seus homens seguiam pelo caminho, Simei seguia pela encosta contra ele, e o amaldiçoava enquanto seguia, e jogava pedras nele, e lançava pó.
14 Awalang va̱ uponzhi ká̱ nkpaktak onəm va̱ nzəng ka̱ na chu aWang aUrdun te, oza̱ bəlak pa̱ gənggəng kang oza̱ jul ka̱ ta.
14 E o rei, e todo o povo que estava com ele, ficou exausto, e ali se refrescaram.
15 Te uAbsalom ká̱ nkpaktak onəm oIsa̱rila va̱ nzəng ká̱ na ɓa aUrushelima, kang uAhitofel wa nzəng ká̱ na.
15 E Absalão, e todo o povo, os homens de Israel, vieram até Jerusalém, e com ele Aitofel.
16 Te uHushai, unəm oArki, ukpa aDawuda, ga atak aAbsalom, kang uza̱ là á na pa̱ <<Irirì aponzhi atəm. Irirì aponzhi atəm.>>
16 E sucedeu que, quando Husai, o arquita, amigo de Davi, chegou a Absalão, Husai disse a Absalão: Deus salve o rei, Deus salve o rei.
17 Ǹnyi te, uAbsalom ɓəp uHushai pa̱, <<Mma̱n va ta̱ ɓu nyám ûkpa ɓu ɗò? Iza̱ nak kang u ga nzəng ká̱ ukpa ɓu ka̱t yà?>>
17 E Absalão disse a Husai: Esta é a tua bondade para com o teu amigo? Por que não foste com o teu amigo?
18 Te, uHushai na ama̱n ûAbsalom pa̱, <<Pa ka̱t. Mmami te, mi yar nva̱ng anəm va uYawe, ká̱ nggatək va̱ ta̱, ká̱ nkpaktak oIsa̱rila yak, kang mi təm nzəng ká̱ uwa.
18 E Husai disse a Absalão: Não; mas a quem o SENHOR, e o seu povo, e todos os homens de Israel escolherem, dele serei eu, e com ele permanecerei.
19 Ka̱ɗi te, uda má pa̱ n nəm inok á na yà? Uya aDawuda ka̱t ɗò? Wa nva n nəm upo ɓu te, wa nnà ta, mi nəm a ɓu kpa.>>
19 E, mais uma vez, a quem devo eu servir? Não deveria eu servir na presença do seu filho? Como servi na presença do teu pai, da mesma forma estarei na tua presença?
20 Te uAbsalom là ûAhitofel pa̱, <<Na ichən ɓu a yi. Iza̱ i nəm yà?>>
20 Então disse Absalão a Aitofel: Dá conselho entre vós sobre o que faremos.
21 UAhitofel na ama̱n ûAbsalom pa̱, <<Ga, na u ra ká̱ ochar apo ɓu, ochar va mí nak ka̱ ashe nzhi pa kùk va̱ uza̱ re pa̱ a pángchí nzhi á. Te nkpaktak oIsa̱rila i fe pa̱, nɗa̱mshi nro i yà ká̱ ishimshe ɓu, ká̱ upo ɓu lap ka̱t. Iya̱m va̱ ta̱ i na nkam irəng n̂kpaktak onəm oga nyar nva̱ng ɓu.>>
21 E Aitofel disse a Absalão: Entra às concubinas do teu pai, as quais ele deixou para cuidar da casa; e todo o Israel ouvirá que tu és odioso ao teu pai; então, as mãos de todos os que estão contigo serão fortes.
22 Ka̱kul nva̱ ta te, oza̱ pak aghal ka̱ apal nzhi ntátà aponzhi, kang uAbsalom tar ka̱ ashishe, ká̱ ìwu oIsa̱rila pa̱ kpaktak, kang a ga ra ká̱ ochar apo wò, ochar va mí nak ka̱ ashe nzhi pa kùk á.
22 Assim, eles armaram uma tenda para Absalão no topo da casa; e Absalão entrou às concubinas do seu pai à vista de todo o Israel.
23 Ka̱ ashe nra va̱ ta te, onəm i ka̱m ichən aAhitofel, ɓu là pa̱ nnap-nlà Inan uza̱ i là. Wa nnà ta uDawuda, ká̱ uAbsalom i ka̱m ichən aAhitofel.
23 E o conselho de Aitofel, o qual ele aconselhava naqueles dias, era como se um homem tivesse consultado um oráculo de Deus; assim era todo o conselho de Aitofel, tanto para Davi, como para Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.