1 Tessalonicenses 2
yer (YER) vs NVI
1 Ógənang, o nyinyi ká̱ ishi wo pa̱ mɓa va̱ ká̱ i ɓa atak wo te, i le amwang ka̱t.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Ká̱ i ɓək anung ɓək ka̱ aFilibi. Onəm oga atak va̱ ta vyap yi pa̱ kpaktak wa nva o nyinyi a. Ka̱ nna kpa te, Inan yi kam yi i là nnap-nləla ngga nchang nfe awo kap ka̱ nyang yi va̱ ma yang pa̱ gənggəng a.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Iya̱m va̱ i chál wo pa̱ o nəm te, akwam yà ka̱ ka̱t. Afu aɓá̱ngɓa̱ng ka̱t kpa. Mmayi ka̱ mmwar wo ka̱t.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Iya̱m va̱ i nəm te, i là nnap wa onəm va Inan məma̱n ka̱ har uza̱ nak iɗək nla nnap-nlà wò ngga nchang nfe ka̱ ashe awo oza̱. I là pa̱ na a chàng ka̱ onəm ka̱t. I là pa̱ na Inan yà a fe nchəchang. Uza̱ va i mà igwák onəm a.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Wa nva o nyinyi te, nnap-nlà ngga nchang anung ro fa ka̱ anung yi ka̱t. I nəm iya̱m ro iga mbwam aɗom ro va ka̱ ashe yi ka̱t. Inan ká̱ ishi wò i yar anung yi yar.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Ká̱ i ram ichumchum ka̱ atak onəm ka̱t. I ram ka̱ atak wo ka̱t. I ram ka̱ atak anəm ka̱ pa̱ uzəng ka̱t. Ká̱ i ɗuɗom te, ká̱ ichumchum onəm oga nre aKəristi va̱ mmayi ka̱ te, ká̱ i nak wo nak ka̱ nnəm iya̱m va i ɗom.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Ka̱ nna kpa te, i sam ká̱ wo ka̱t. I ɗak ká̱ wo wa nva unang i ɗak ka̱ ovan wò.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 I ma̱n nnap wò ma̱n pa̱ gənggəng. A nak te, nla nnap-nlà Inan ngga nchang nfe na chwat rwa yi ka̱ nla awo ka̱t. Iriri yi ká̱ inan wò te, i ɗom nnəna awo ɗom. Ka̱kul o ri ìgwak ayi byet.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Ógənang inok va̱ i nəm har ká̱ iga nfa nlim te, a kong ká̱ wo ka̱t. I nəm inok ìzwam ka̱ alum ka̱kul kan i ta̱l mɓək anung ûro ka̱ ashe wo ka̱t. Nna nva̱ mmayi ka̱ nla nnap-nlà Inan ngga nchang nfe a.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 O yar anung yi yar, Inan i yar anung yi yar kpa pa̱ ka̱ ashe nnap nnəm yi ka̱ mpyal wo onəm oga nna nnandər te, adak yà ka̱ ashishe ka̱t. Nnap-nnəm yi nnəna̱n pa̱ chak. Iya̱m-ɓá̱ngɓa̱ng ro yà mí là ka̱ apal ishi yi ka̱t.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Ka̱kul o nyinyi ká̱ ishi wo pa̱ wa nva upon i nəm ka̱ ovan wò te, wa nnà ta kpa ka̱ n na ichən iga nkam nza̱ uzəntəng wo nggo, nzəng ka̱ nsak anung awo pa̱ o təm apir ntəm va i mà ka̱ nnap nnəm ngga ngwa Inan.
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 Inan va wór wo ɓa ka̱ ashe iponzhi wò nzəng ká̱ ichumchum chumchum kpa a.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Mmayi ka̱ nna aɗəngchi Înan pa̱ ɗəkər ɗəkər kpa. Ka̱kul ka̱ o ka̱m nnap-nlà Inan va̱ ka̱ o fe ka̱ atak yi te, o ka̱m wa nnap-nlà anəm ka̱t. O ka̱m pa̱ nnap-nlà Inan na nnandər. Te nnap-nləla na. Nnap nlà va ka̱ nnəm inok ka̱ ashe wo onəm oga nna nnandər a.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Ka̱kul ógənang, mmawó na o tong onəm oga ngwur nnap nnəm ikilisiya Inan iga ashe aYesu Kəristi ka̱ ashe mbin aYahudiya chit. Ka̱kul o fe ka̱ mɓək anung nzəngtəng ka̱ ashe awo onəm oga mbin nzəngtəng ká̱ wo wa nva oza̱ ɓək anung ka̱ ashe awo oYahudi owan oza̱.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Oma gba̱l uponzhi uYesu ka̱ onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan. Oza̱ ɓak yi i fa. Oza̱ nəm iya̱m va chang ká̱ Inan ka̱t. Oza̱ ka̱ nnəm ikum ka̱ nkpaktak onəm.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Oza̱ i dan yi ka̱ nla nnap-nlà Inan ônəm va̱ oYahudi ka̱t. Ka̱kul le kan oza̱ a ya irirì iga mbyet mbyet. Iya̱m va̱ ta kúr anung nnap-mɓá̱ngɓa̱ng oza̱ chit. A ɓa rwam chit. Mmən ikum Inan i vang ka̱ apal ishi oza̱.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Ógənang nva̱ i kap ká̱ wo ka̱kul nra pa̱ ɗa̱p te, nyà nzəng va̱ ta̱ ka̱t te, ká̱ izər na pa̱ mwan. Ka̱kul nna o yà ka̱ ashe ìgwak yi jiwo. Nɗom nya wo ka̱ nlom yi pa̱ gənggəng. I ɗom nya wo iwu ká̱ iwu.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Ká̱ i ɗom mɓa atak wo byet. Mmami uBulus jem te, n ɗak chit nva̱n pa̱ nkyák kan uShetan uwa ka̱ nɗa̱t yi.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Ka̱kul a yà pa̱ mmawó ka̱t te, nna i yà ká̱ uda í nak ìgwak ka̱ lap yà? Ka̱t te, uda nchang ìgwak yi yà? Ka̱t te, uda iya̱m iga nlan yi ka̱ ka̱ mpyal aPonzhi yi uYesu Kəristi yà? Nna ká̱ ilum va̱ uza̱ i le i vang a. Mmawo na ka̱t ɗò?
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Pa na. Mmawo na iya̱m yi iga nlan ka̱, nzəng ka̱ nchang ìgwak.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.