1 Samuel 4

yer (YER) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kang nnap-nlà aSamuwel ɓa n̂kpaktak oIsa̱rila.
1 Naqueles dias o povo de Israel foi lutar contra os filisteus. Os israelitas acamparam em Ebenézer, e os filisteus, em Afeca.
2 OFilisti gbar izər pa̱ ó lung oIsa̱rila, kang awalang va̱ ìkum sur te, oFilisti nəm igwan ká̱ oIsa̱rila, kang a gbá̱ng oza̱ ìkalong pa̱ ìneɗing ka̱ mpyal ìkum va̱ ta.
2 Os filisteus se aprontaram e entraram na luta. Eles venceram os israelitas, matando no campo de batalha mais ou menos quatro mil soldados.
3 Awalang va̱ oshozha le apa̱k te, onəmgbak oIsa̱rila ɓəp pa̱, <<Iza̱ nak kang uYawe re oFilisti nəm igwan ká̱ yi nda ata̱ yà? Re i ɓa ká̱ akwati aga nsar nnap-nlà aYawe ka̱ aShilo, na uza̱ á ka̱m ishi yi ka̱ ashe awo okpa ìkum yi.>>
3 Quando aqueles que tinham escapado voltaram ao acampamento, os líderes do povo de Israel disseram: — Por que é que o
4 Te oza̱ re onəm ga aShilo, kang oza̱ ɓa ká̱ Akwati aga nsar nnap-nlà aYawe uGa ngGatək, uva təm ka̱ ishimshe oga akerup. Kang ovan onunggwan aEli oga oparəm, uHopəni ká̱ uFinehas, oma ka̱ yà ka̱ ta ká̱ akwati aga nsar nnap-nlà Inan.
4 Então mandaram mensageiros a Siló para trazerem a arca da aliança do Senhor Todo-Poderoso, que se assenta no seu trono entre os querubins . E Hofni e Fineias, os dois filhos de Eli, vieram junto com a arca.
5 Kang awalang va̱ akwati aga nsar nnap-nlà aYawe fa chu ashe apa̱k te, nkpaktak oIsa̱rila bà achu kang mbin yənggət.
5 Quando a arca chegou, os israelitas gritaram tão alto, que a terra tremeu.
6 Awalang va̱ oFilisti fe mbà achu te, oza̱ ɓəp pa̱, <<Iza̱ nak kang achu i bà wa nta̱ ka̱ ashe apa̱k onəm aIbərahim yà?>> Nva̱ngva̱ oza̱ fe pa̱ mmá ɓa ká̱ akwati aga nsar nnap-nlà aYawe chit ka̱ ashe apa̱k,
6 Os filisteus ouviram os gritos e disseram: — Escutem esses gritos no acampamento dos hebreus. O que será que aconteceu? Quando souberam que a arca da aliança do
7 te ayər nəm oFilisti, oza̱ là pa̱, <<Inan à ɓa ashe apa̱k.>>Te oza̱ là pa̱ <<Á kùr ká̱ yi chit, ka̱kul nna mmá nəm apir iya̱m chit wa iva̱ ta̱ ka̱t.
7 os filisteus ficaram com medo e disseram: — Um deus chegou ao acampamento dos israelitas! Ai de nós! Nunca aconteceu uma coisa assim!
8 Á lak ká̱ yi chit. Uda i ka̱m ishi yi ka̱ ashe awo oga inan ichumchum va̱ ta̱ yà? Oga inan va ta̱ gbá̱ng onəm oga aMasar ká̱ apir oga nɗaktak pa̱ ɗongɗong ka̱ ashe nzam.
8 Ai de nós! Quem poderá nos salvar destes poderosos deuses? São os deuses que atacaram os egípcios com todo tipo de pragas, no deserto.
9 ÓFilisti, ó nəm nkám ìpa̱ng, ó lung oza̱, ka̱kul na kang ó nyáng ozwal onəm aIbərahim wa nva̱ oza̱ ka̱ yà ozwal wó ka̱t. Ó tong pa̱ kakkərak wa onunggwan, ó lung ìkum.>>
9 Sejam corajosos, filisteus! Lutem como homens ou seremos escravos dos hebreus, como eles já foram nossos escravos. Lutem como homens!
10 Te oFilisti lung ìkum va̱ ta ká̱ nkpaktak nkàm oza̱, kang oza̱ ri oIsa̱rila, oshozha oIsa̱rila chəng, udanggo kpán asa̱l aghal wò. Mmá gbá̱ng oIsa̱rila pa̱ makmak, kang onəm va̱ mmá gbá̱ng te, ìkalong ìsəm pa̱ ishatɗing.
10 Assim os filisteus lutaram. Os israelitas foram vencidos e fugiram correndo para as suas casas. E houve uma grande matança: trinta mil israelitas foram mortos.
11 Mmá vyat akwati aga nsar nnap-nlà Inan, kang ovan onunggwan aEli oga oparəm, uHopəni ká̱ uFinehas, mmá gbá̱ng kpa.
11 Então os filisteus tomaram a arca de Deus, e Hofni e Fineias, os filhos de Eli, foram mortos.
12 Unəm uro ka̱ akum ìjili aBenjamin chər ka̱ atak ìkum ɓa chu aShilo ka̱ nda va̱ ta. Uza̱ ká̱ ìlukwan ikankan kang ká̱ mɓwang ka̱ ishi wò.
12 Um homem da tribo de Benjamim correu desde o campo de batalha até Siló e chegou lá no mesmo dia. Para mostrar a sua tristeza, ele havia rasgado as suas roupas e posto terra na cabeça.
13 Awalang va̱ uza̱ ɓa chu te, uEli uwa ka̱ yà ka̱ ntəm ka̱ apal iya̱m ntəm wò ka̱ ngba̱k asa̱l pa̱ na ô fe nnap ìkum va̱, ka̱kul ìgugwak ra ka̱ apal akwati aga nsar nnap-nlà aYawe va̱ ka̱t. Awalang va̱ unəm va̱ ta tar ashe ìtong kang à là kpaktak iya̱m va̱ fa ônəm te, nkpaktak ìtong bà ká̱ ayə́ng.
13 Eli estava sentado numa cadeira, perto da estrada, esperando. Ele estava muito preocupado com a arca da aliança . Quando o homem deu a notícia, toda a gente da cidade ficou apavorada e começou a chorar alto.
14 UEli fe mbà ayə́ng te, uza̱ ɓəp pa̱, <<Iza̱ mí bà ayə́ng kà̱ yà?>>
14 Eli ouviu os gritos e perguntou: — Que barulho é esse? Então o homem correu para contar as notícias a Eli.
15 Ka̱ awalang va̱ ta te, uEli ká̱ ìzun ìsəm pa̱ ìfangzəngtəng ama̱n pa̱ na̱nne kang uza̱ fo chit, i ya atak lap ka̱t.
15 Eli estava com noventa e oito anos e completamente cego.
16 Uza̱ là ûEli pa̱, << N chər ka̱ atak ìkum, m ɓa n̂da ata̱.>>
16 O homem disse: — Eu fugi da batalha e hoje mesmo vim correndo de lá até aqui. — O que aconteceu, meu filho? — perguntou Eli.
17 Te unəm va̱ ɓa ka̱ nggwol va̱ ta na ama̱n pa̱, <<OIsa̱rila chəng kà̱ mpyal oFilisti, kang oFilisti gbá̱ng onəm pa̱ makmak nzəng ká̱ ovan ɓu onunggwan oga oparəm, uHopəni ká̱ uFinehas. Kang mmá vyat akwati aga nsar nnap-nlà Inan kpa.>>
17 — O povo de Israel fugiu dos filisteus! — respondeu o mensageiro. — Foi uma terrível derrota para nós. Além de tudo, os seus filhos Hofni e Fineias foram mortos, e os filisteus tomaram a arca da aliança.
18 Nva̱ngva̱ uEli fe nnap akwati aga nsar nnap-nlà Inan va̱ ta te, uza̱ ru ka̱ asa̱l nsəm ka̱ apal ìtok wò ka̱ anung asa̱l ìtong. Kang uza̱ ɓəkchi ìshak, uza̱ kú, ka̱kul uza̱ unəm ugbakgbak umwalmwal. Uza̱ ka̱ yà unəm uga mpyal oIsa̱rila ìzun ìsəm pa̱ ìneɗing.
18 Quando ouviu falar na arca, Eli caiu da cadeira para trás, perto do portão da cidade. Ele estava muito velho e gordo. Por isso, quando caiu, quebrou o pescoço e morreu. Eli foi o líder do povo de Israel quarenta anos.
19 Uchar à ya aEli, uFinehas ka̱ yà ká̱ anyám, á dát ká̱ amar chit. Awalang va̱ uchar va̱ ta fe pa̱ mmá vyat akwati aga nsar nnap-nlà Inan chit, kang pa̱ ukəka ká̱ uɓəɓar oza̱ kú chit kpá, te nrwa afu amar wong ka̱ na, uza̱ kúchi mar te, uza̱ kú.
19 A nora de Eli, a mulher de Fineias, estava grávida e já quase na época de ter a criança. Quando ela soube que a arca de Deus havia sido tomada e que o seu sogro e o seu marido tinham morrido, começou a ter as dores de parto e deu à luz.
20 Uza̱ ka̱ anung ikú te, ochar va̱ kà̱ nnak ishi ká̱ na là á na pa̱, <<Kang ayər á nəm ɓu ka̱t, ka̱kul u mar uyen ununggwan>> Ǹnyi te, uza̱ na ama̱n ka̱t, kang uza̱ nak ishi ká̱ oza̱ ka̱t.
20 Ela estava morrendo, mas as mulheres que a ajudavam disseram: — Tenha coragem! Você ganhou um filho. Ela não se interessou e não respondeu.
21 Te uza̱ sok aɗin ûyen va̱ ta pa̱ uIkabot, uza̱ là pa̱, <<Ìzhàn kap ká̱ aIsa̱rila chit.>> Ka̱kul mmá vyat akwati aga nsar nnap-nlà Inan chit, kang ukəka ká̱ uɓəɓar kú chit kpá.
21 Mas deu ao menino o nome de Icabô , explicando: “A glória saiu de Israel.” Disse isso, falando da tomada da arca de Deus e da morte do seu sogro e do seu marido.
22 Uza̱ là pa̱, <<Ìzhàn kap ká̱ aIsa̱rila chit, ka̱kul mmá vyat akwati aga nsar nnap-nlà Inan chit.>>
22 Ela disse: — A glória saiu de Israel, pois a arca de Deus foi tomada pelos nossos inimigos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.