1 Samuel 4
yer (YER) vs ACF
1 Kang nnap-nlà aSamuwel ɓa n̂kpaktak oIsa̱rila.
1 E veio a palavra de Samuel a todo o Israel; e Israel saiu à peleja contra os filisteus e acampou-se junto a Ebenézer; e os filisteus se acamparam junto a Afeque.
2 OFilisti gbar izər pa̱ ó lung oIsa̱rila, kang awalang va̱ ìkum sur te, oFilisti nəm igwan ká̱ oIsa̱rila, kang a gbá̱ng oza̱ ìkalong pa̱ ìneɗing ka̱ mpyal ìkum va̱ ta.
2 E os filisteus se dispuseram em ordem de batalha, para sair contra Israel; e, estendendo-se a peleja, Israel foi ferido diante dos filisteus, porque feriram na batalha, no campo, uns quatro mil homens.
3 Awalang va̱ oshozha le apa̱k te, onəmgbak oIsa̱rila ɓəp pa̱, <<Iza̱ nak kang uYawe re oFilisti nəm igwan ká̱ yi nda ata̱ yà? Re i ɓa ká̱ akwati aga nsar nnap-nlà aYawe ka̱ aShilo, na uza̱ á ka̱m ishi yi ka̱ ashe awo okpa ìkum yi.>>
3 E voltando o povo ao arraial, disseram os anciãos de Israel: Por que nos feriu o Senhor hoje diante dos filisteus? Tragamos de Siló a arca da aliança do Senhor, e venha no meio de nós, para que nos livre da mão de nossos inimigos.
4 Te oza̱ re onəm ga aShilo, kang oza̱ ɓa ká̱ Akwati aga nsar nnap-nlà aYawe uGa ngGatək, uva təm ka̱ ishimshe oga akerup. Kang ovan onunggwan aEli oga oparəm, uHopəni ká̱ uFinehas, oma ka̱ yà ka̱ ta ká̱ akwati aga nsar nnap-nlà Inan.
4 Enviou, pois, o povo a Siló, e trouxeram de lá a arca da aliança do Senhor dos Exércitos, que habita entre os querubins; e os dois filhos de Eli, Hofni e Finéias, estavam ali com a arca da aliança de Deus.
5 Kang awalang va̱ akwati aga nsar nnap-nlà aYawe fa chu ashe apa̱k te, nkpaktak oIsa̱rila bà achu kang mbin yənggət.
5 E sucedeu que, vindo a arca da aliança do Senhor ao arraial, todo o Israel gritou com grande júbilo, até que a terra estremeceu.
6 Awalang va̱ oFilisti fe mbà achu te, oza̱ ɓəp pa̱, <<Iza̱ nak kang achu i bà wa nta̱ ka̱ ashe apa̱k onəm aIbərahim yà?>> Nva̱ngva̱ oza̱ fe pa̱ mmá ɓa ká̱ akwati aga nsar nnap-nlà aYawe chit ka̱ ashe apa̱k,
6 E os filisteus, ouvindo a voz de júbilo, disseram: Que voz de grande júbilo é esta no arraial dos hebreus? Então souberam que a arca do Senhor era vinda ao arraial.
7 te ayər nəm oFilisti, oza̱ là pa̱, <<Inan à ɓa ashe apa̱k.>>Te oza̱ là pa̱ <<Á kùr ká̱ yi chit, ka̱kul nna mmá nəm apir iya̱m chit wa iva̱ ta̱ ka̱t.
7 Por isso os filisteus se atemorizaram, porque diziam: Deus veio ao arraial. E diziam mais: Ai de nós! Tal nunca jamais sucedeu antes.
8 Á lak ká̱ yi chit. Uda i ka̱m ishi yi ka̱ ashe awo oga inan ichumchum va̱ ta̱ yà? Oga inan va ta̱ gbá̱ng onəm oga aMasar ká̱ apir oga nɗaktak pa̱ ɗongɗong ka̱ ashe nzam.
8 Ai de nós! Quem nos livrará da mão desses grandiosos deuses? Estes são os deuses que feriram aos egípcios com todas as pragas junto ao deserto.
9 ÓFilisti, ó nəm nkám ìpa̱ng, ó lung oza̱, ka̱kul na kang ó nyáng ozwal onəm aIbərahim wa nva̱ oza̱ ka̱ yà ozwal wó ka̱t. Ó tong pa̱ kakkərak wa onunggwan, ó lung ìkum.>>
9 Esforçai-vos, e sede homens, ó filisteus, para que porventura não venhais a servir aos hebreus, como eles serviram a vós; sede, pois, homens, e pelejai.
10 Te oFilisti lung ìkum va̱ ta ká̱ nkpaktak nkàm oza̱, kang oza̱ ri oIsa̱rila, oshozha oIsa̱rila chəng, udanggo kpán asa̱l aghal wò. Mmá gbá̱ng oIsa̱rila pa̱ makmak, kang onəm va̱ mmá gbá̱ng te, ìkalong ìsəm pa̱ ishatɗing.
10 Então pelejaram os filisteus, e Israel foi ferido, fugindo cada um para a sua tenda; e foi tão grande o estrago, que caíram de Israel trinta mil homens de pé.
11 Mmá vyat akwati aga nsar nnap-nlà Inan, kang ovan onunggwan aEli oga oparəm, uHopəni ká̱ uFinehas, mmá gbá̱ng kpa.
11 E foi tomada a arca de Deus: e os dois filhos de Eli, Hofni e Finéias, morreram.
12 Unəm uro ka̱ akum ìjili aBenjamin chər ka̱ atak ìkum ɓa chu aShilo ka̱ nda va̱ ta. Uza̱ ká̱ ìlukwan ikankan kang ká̱ mɓwang ka̱ ishi wò.
12 Então correu, da batalha, um homem de Benjamim, e chegou no mesmo dia a Siló; e trazia as vestes rotas, e terra sobre a cabeça.
13 Awalang va̱ uza̱ ɓa chu te, uEli uwa ka̱ yà ka̱ ntəm ka̱ apal iya̱m ntəm wò ka̱ ngba̱k asa̱l pa̱ na ô fe nnap ìkum va̱, ka̱kul ìgugwak ra ka̱ apal akwati aga nsar nnap-nlà aYawe va̱ ka̱t. Awalang va̱ unəm va̱ ta tar ashe ìtong kang à là kpaktak iya̱m va̱ fa ônəm te, nkpaktak ìtong bà ká̱ ayə́ng.
13 E, chegando ele, eis que Eli estava assentado numa cadeira, olhando para o caminho; porquanto o seu coração estava tremendo pela arca de Deus. Entrando, pois, aquele homem a anunciar isto na cidade, toda a cidade gritou.
14 UEli fe mbà ayə́ng te, uza̱ ɓəp pa̱, <<Iza̱ mí bà ayə́ng kà̱ yà?>>
14 E Eli, ouvindo os gritos, disse: Que alvoroço é esse? Então chegou aquele homem apressadamente, e veio, e o anunciou a Eli.
15 Ka̱ awalang va̱ ta te, uEli ká̱ ìzun ìsəm pa̱ ìfangzəngtəng ama̱n pa̱ na̱nne kang uza̱ fo chit, i ya atak lap ka̱t.
15 E era Eli da idade de noventa e oito anos; e estavam os seus olhos tão escurecidos, que já não podia ver.
16 Uza̱ là ûEli pa̱, << N chər ka̱ atak ìkum, m ɓa n̂da ata̱.>>
16 E disse aquele homem a Eli: Eu sou o que venho da batalha; porque eu fugi hoje da batalha. E disse ele: Que coisa sucedeu, filho meu?
17 Te unəm va̱ ɓa ka̱ nggwol va̱ ta na ama̱n pa̱, <<OIsa̱rila chəng kà̱ mpyal oFilisti, kang oFilisti gbá̱ng onəm pa̱ makmak nzəng ká̱ ovan ɓu onunggwan oga oparəm, uHopəni ká̱ uFinehas. Kang mmá vyat akwati aga nsar nnap-nlà Inan kpa.>>
17 Então respondeu o que trazia as notícias, e disse: Israel fugiu de diante dos filisteus, e houve também grande matança entre o povo; e, além disso, também teus dois filhos, Hofni e Finéias, morreram, e a arca de Deus foi tomada.
18 Nva̱ngva̱ uEli fe nnap akwati aga nsar nnap-nlà Inan va̱ ta te, uza̱ ru ka̱ asa̱l nsəm ka̱ apal ìtok wò ka̱ anung asa̱l ìtong. Kang uza̱ ɓəkchi ìshak, uza̱ kú, ka̱kul uza̱ unəm ugbakgbak umwalmwal. Uza̱ ka̱ yà unəm uga mpyal oIsa̱rila ìzun ìsəm pa̱ ìneɗing.
18 E sucedeu que, fazendo ele menção da arca de Deus, Eli caiu da cadeira para trás, ao lado da porta, e quebrou-se-lhe o pescoço e morreu; porquanto o homem era velho e pesado; e tinha ele julgado Israel quarenta anos.
19 Uchar à ya aEli, uFinehas ka̱ yà ká̱ anyám, á dát ká̱ amar chit. Awalang va̱ uchar va̱ ta fe pa̱ mmá vyat akwati aga nsar nnap-nlà Inan chit, kang pa̱ ukəka ká̱ uɓəɓar oza̱ kú chit kpá, te nrwa afu amar wong ka̱ na, uza̱ kúchi mar te, uza̱ kú.
19 E, estando sua nora, a mulher de Finéias, grávida, e próxima ao parto, e ouvindo estas notícias, de que a arca de Deus era tomada, e de que seu sogro e seu marido morreram, encurvou-se e deu à luz; porquanto as dores lhe sobrevieram.
20 Uza̱ ka̱ anung ikú te, ochar va̱ kà̱ nnak ishi ká̱ na là á na pa̱, <<Kang ayər á nəm ɓu ka̱t, ka̱kul u mar uyen ununggwan>> Ǹnyi te, uza̱ na ama̱n ka̱t, kang uza̱ nak ishi ká̱ oza̱ ka̱t.
20 E, ao tempo em que ia morrendo, disseram as mulheres que estavam com ela: Não temas, pois deste à luz um filho. Ela porém não respondeu, nem fez caso disso.
21 Te uza̱ sok aɗin ûyen va̱ ta pa̱ uIkabot, uza̱ là pa̱, <<Ìzhàn kap ká̱ aIsa̱rila chit.>> Ka̱kul mmá vyat akwati aga nsar nnap-nlà Inan chit, kang ukəka ká̱ uɓəɓar kú chit kpá.
21 E chamou ao menino Icabode, dizendo: De Israel se foi a glória! Porque a arca de Deus foi tomada, e por causa de seu sogro e de seu marido.
22 Uza̱ là pa̱, <<Ìzhàn kap ká̱ aIsa̱rila chit, ka̱kul mmá vyat akwati aga nsar nnap-nlà Inan chit.>>
22 E disse: De Israel a glória é levada presa; pois é tomada a arca de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.