1 Samuel 25
yer (YER) vs ARIB
1 Ka̱ nvəva̱ng te, uSamuwel kú, kang nkpaktak oIsa̱rila ɓut ka̱kul ǹyə́ng ikuku. Oza̱ li na ka̱ nzhizhi ka̱ aRama. Te uDawuda wong ga ashe nzam mmaləng aParan.
1 Ora, faleceu Samuel; e todo o Israel se ajuntou e o pranteou; e o sepultaram na sua casa, em Ramá. E Davi se levantou e desceu ao deserto de Parã.
2 Unəm uro uwa yà ka̱ aMayon ká̱ iya̱m nkang ka̱ aKarmel kang à dur byet. Uza̱ ká̱ iɓəl ìkalong kang itam ìkalong pa̱ ishatɗing kang u wa kà̱ nkpat akpap itam wò ka̱ aKarmel.
2 Havia um homem em Maom que tinha as suas possessões no Carmelo. Este homem era muito rico, pois tinha três mil ovelhas e mil Cabras e estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.
3 Unəm va̱ ta aɗiɗin ka̱ yà pa̱ uNabal, uchichar aɗiɗin ka̱ yà pa̱ uAbigel. Uza̱ ka̱ yà uchar uɓyenɓyen uga aghan, ǹnyi te, uɓəɓar unəm uga mɓa̱ng ka̱ afu kang à yà ká̱ aɗor ka̱t ka̱ ashe iya̱m va̱ uza̱ i nəm, uza̱ ka̱ yà ka̱ akum ìjili aKalip.
3 Chamava-se o homem Nabal, e sua mulher chamava-se Abigail; era a mulher sensata e formosa; o homem porém, era duro, e maligno nas suas ações; e era da casa de Calebe.
4 Awalang va̱ uDawuda ka̱ ashe nzam mmaləng te, uza̱ fe pa̱ uNabal kà̱ nkpat akpap itam wò.
4 Ouviu Davi no deserto que Nabal tosquiava as suas ovelhas,
5 Te uza̱ re ovan nza̱m wò pa̱ ogba̱pchi, kang à là ôza̱ pa̱, <<O ga atak aNabal ka̱ aKarmel na o re anung á na ka̱ ashe aɗin mi.
5 e enviou-lhe dez mancebos, dizendo-lhes: Subi ao Carmelo, ide a Nabal e perguntai-lhe, em meu nome, como está.
6 Ó là á na pa̱, <Irirì ɓu á təm mbyet, nnap nnəna̱n a yà ka̱ apal ishi ɓu ká̱ nzhi ɓu, ká̱ nkpaktak iya̱m va̱ mmaɓu ká̱ á.
6 Assim lhe direis: Paz seja contigo, e com a tua casa, e com tudo o que tens.
7 << <N fe pa̱ mmaɓu kà̱ nkpat akpap itam ɓu. Awalang va̱ onəm oga nkpak iya̱m nkang ɓu təm ka̱ ashe yi ka̱ aKarmel te, í nyán ká̱ oza̱ ka̱t kang iya̱m oza̱ iro yà lar ka̱t.
7 Agora, pois, tenho ouvido que tens tosquiadores. Ora, os pastores que tens acabam de estar conosco; agravo nenhum lhes fizemos, nem lhes desapareceu coisa alguma por todo o tempo que estiveram no Carmelo.
8 Ɓəp okpari ɓu, te oza̱ i là a ɓu pa̱ wanta na. Ka̱kul nva̱ ta te, nəm nka̱mshi ônəm mi, ka̱kul i ɓa ka̱ awalang aga nnəm nchang izər. Kusuk na ozwal ɓu ká̱ uyen ɓu uDawuda iya̱m va̱ pa̱ kap u ya màl pa̱ u na ôza̱.> >>
8 Pergunta-o aos teus mancebos, e eles to dirão. Que achem, portanto, os teus servos graça aos teus olhos, porque viemos em boa ocasião. Dá, pois, a teus servos e a Davi, teu filho, o que achares à mão.
9 Nva̱ngva̱ onəm aDawuda chu te, oza̱ là ǹre va̱ ta ûNabal ka̱ ashe aɗin aDawuda. Te oza̱ lok pa̱ ó fe aməma̱n.
9 Chegando, pois, os mancebos de Davi, falaram a Nabal todas aquelas palavras em nome de Davi, e se calaram.
10 UNabal na ama̱n ôkpari aDawuda pa̱, <<Uda uDawuda va̱ yà? Uya àJese va̱ uda yà? Ka̱ ashe oga nra va̱ ta̱ te, okpari onəm pa̱ makmak fa iya̱mkak ká̱ onəm oga nzhi oza̱.
10 Ao que Nabal respondeu aos servos de Davi, e disse: Quem é Davi, e quem o filho de Jessé? Muitos servos há que hoje fogem ao seu senhor.
11 Ka̱kul iza̱ kang mi yar nzəngkəng mi ká̱ ndəng ngwa mi, ká̱ izhé va̱ m pà ka̱kul onəm oga kpat akpap iya̱m nkang mi, mi na onunggwan ova mmá nyi atak va̱ oza̱ fa ka̱ ka̱t yà?>>
11 Tomaria eu, pois, o meu pão, e a minha água, e a carne das minhas reses que degolei para os meus tosquiadores, e os daria a homens que não sei donde vêm?
12 Te ovan nza̱m va̱ uDawuda re te, le ga là á na iya̱m va̱ uNabal là pa̱ kpaktak.
12 Então os mancebos de Davi se puseram a caminho e, voltando, vieram anunciar-lhe todas estas palavras.
13 Te uDawuda là ôza̱ pa̱, <<Uda nggo á gal ndokchi wò.>> Te nkpaktak oza̱ gal ndokchi oza̱, kang uDawuda gal ndokchi nji wò kpa. Onunggwan chu ìgba̱l chu pa̱ ineɗing yar nva̱ng aDawuda, kang mmá re onunggwan ìgba̱l pa̱ iparəm pa̱ a pángchí iya̱m ìkum oza̱.
13 Pelo que disse Davi aos seus homens: Cada um cinja a sua espada. E cada um cingiu a sua espada, e Davi também cingiu a sua, e subiram após Davi cerca de quatrocentos homens, e duzentos ficaram com a bagagem.
14 Uzəngtəng ka̱ ashe okpari aNabal là ûAbigel, uchar aNabal pa̱, <<UDawuda re okpari wò ka̱ ashe nzam mmaləng pa̱ á ná nre anung wò ûnəm uga nzhi yi, ǹnyi te, uza̱ pwat oza̱.
14 um dentre os mancebos, porém, o anunciou a Abigail, mulher de Nabal, dizendo: Eis que Davi enviou mensageiros desde o deserto a saudar o nosso amo; e ele os destratou.
15 Ká̱ nna kpa te, onunggwan va̱ ta nəm inəna̱n á yi byet. I ɓək anung ka̱ ashe awo oza̱ ka̱t, nkpaktak awalang va̱ mmayi ka̱ atak nkpak iya̱m nkang nzəng ká̱ oza̱ te, iya̱m iro yà lar ká̱ yi ka̱t.
15 Todavia, aqueles homens têm-nos sido muito bons, e nunca fomos agravados deles, e nada nos desapareceu por todo o tempo em que convivemos com eles quando estávamos no campo.
16 Oza̱ gang yi wa akamsəlang izwam ká̱ alum. Oza̱ ipángchí yi nkpaktak awalang va̱ mmayi kà̱ nkpak itam dat ka̱ oza̱.
16 De muro em redor nos serviram, assim de dia como de noite, todos os dias que andamos com eles apascentando as ovelhas.
17 Ǹyangmata̱ rəng nnap pa̱ dakdak kang ɓu dər iya̱m va̱ mal pa̱ u nəm, ka̱kul mɓək anung i ga ǹya ûnəm uga nzhi yi ka̱ nkpaktak nzhizhi. Ka̱kul uza̱ unəm ulakchilakchi uva unəm uro i là nnap á na i ka̱m ka̱t.>>
17 Considera, pois, agora e vê o que hás de fazer, porque o mal já está de todo determinado contra o nosso amo e contra toda a sua casa; e ele é tal filho de Belial, que não há quem lhe possa falar.
18 UAbigel gha̱n wur oga nzəngkəng ìgba̱l pa̱ ìparəm, ká̱ ndəng iba̱ngba̱ng ka̱ ashe awa pa̱ parəm, ká̱ itam pa̱ itukun iva mmá pà mmá pək chit, ká̱ ìpir ikur iforfor ikpang iga mma iya̱m pa̱ igba̱pchi ama̱n pa̱ shatɗing, ká̱ mɓit awar iba̱ngba̱ng va wom chit ìgba̱l, ká̱ mɓit awar ipipyan ìgba̱l pa̱ ìparəm va wom chit. Uza̱ ɓak oza̱ ka̱ apal oga azhaki.
18 Então Abigail se apressou, e tomou duzentos pães, dois odres de vinho, cinco ovelhas assadas, cinco medidas de trigo tostado, cem cachos de passas, e duzentas pastas de figos secos, e os pôs sobre jumentos.
19 Te uza̱ là ôkpari wò pa̱, <<Ó gəga kang mi ɓa ka̱ nva̱ng wó.>> Ǹnyi te, uza̱ là atak ngga wò uɓar wò uNabal ka̱t.
19 E disse aos seus mancebos: Ide adiante de mim; eis que vos seguirei de perto. Porém não o declarou a Nabal, seu marido.
20 Nva̱ uza̱ kà̱ nkwak azhaki wò ga chu akum aɓam te, uDawuda uwa ta̱ ká̱ onəm wò kà̱ nfəng nvang, te uza̱ gwang oza̱.
20 E quando ela, montada num jumento, ia descendo pelo encoberto do monte, eis que Davi e os seus homens lhe vinham ao encontro; e ela se encontrou com eles.
21 UDawuda ka̱ là pa̱, <<A sat iya̱m ilakchi nva̱ n pak inok nnak ishi ká̱ iya̱m anəm va̱ ta̱ ka̱ ashe nzam mmaləng, kang iyəya̱m iro yà ka̱ lar ka̱t. N nəm inəna̱n á na ǹnyi te, uza̱ mwa mi ká̱ inga.
21 Ora, Davi tinha dito: Na verdade que em vão tenho guardado tudo quanto este tem no deserto, de sorte que nada lhe faltou de tudo quanto lhe pertencia; e ele me pagou mal por bem.
22 Re Inan á zhì mi, a yà pa̱ ìpin ká̱ ìɓotak kang n re ununggwan uro re ká̱ irirì ka̱ ashe nzhizhi pa̱ uzəng á.>>
22 Assim faça Deus a Davi, e outro tanto, se eu deixar até o amanhecer, de tudo o que pertence a Nabal, um só varão.
23 Awalang va̱ uAbigel ya uDawuda te, uza̱ fər ka̱ apal azhaki wò pa̱ kəlak, uza̱ ru zəp ká̱ afu ka̱ mbin ka̱ mpipyal.
23 Vendo, pois, Abigail a Davi, apressou-se, desceu do jumento e prostrou-se sobre o seu rosto diante de Davi, inclinando-se à terra,
24 Uza̱ ru ka̱ apal ashəshar uza̱ là pa̱, <<Yar mpat ûzwal ɓu, anəm uga nzhi mi. Re n là nnap ka̱ ɓu, gwong achwang ká̱ iya̱m va̱ uzwal ɓu ká̱ pa̱ ô là.
24 e, prostrada a seus pés, lhe disse: Ah, senhor meu, minha seja a iniqüidade! Deixa a tua serva falar aos teus ouvidos, e ouve as palavras da tua serva.
25 Kang unəm uga nzhi mi á nak ishi ká̱ uNabal unəm ulakchilakchi ka̱t, ka̱kul uza̱ wa aɗiɗin. Ipir aɗiɗin pa̱ mpərək, kang nnəm mpərək i kap ká̱ na ka̱t. Kang wa mmami uzwal ɓu ǹnyi te, n ya onəm va̱ u re nre ká̱ ka̱t.
25 Rogo-te, meu senhor, que não faças caso deste homem de Belial, a saber, Nabal; porque tal é ele qual é o seu nome. Nabal é o seu nome, e a loucura está com ele; mas eu, tua serva, não vi os mancebos de meu senhor, que enviaste.
26 Ǹyangmata̱, ánəm uga nzhi mi, wa nva uYawe Inan ɓu uwa ka̱ irirì, kang wa nva na u ya ka̱ irirì, ka̱kul uYawe ka̱ dang ɓu chit ka̱ ntar nchə̀r ká̱ mpyat mpat, re nkpaktak okpa ìkum ɓu ká̱ ovəngva̱ ka̱ nɗom pa̱ ó nəm inga á ɓu a ya wa aNabal.
26 Agora, pois, meu senhor, vive o Senhor, e vive a tua alma, porquanto o Senhor te impediu de derramares sangue, e de te vingares com a tua própria mão, sejam agora como Nabal os teus inimigos e os que procuram fazer o mal contra o meu senhor.
27 Re unəm uga nzhi mi a ka̱m imwa va̱ ta̱ uzwal ɓu ɓa ká̱ á ɓu, na u ná ôvan nza̱m va̱ nzəng ká̱ ɓu.
27 Aceita agora este presente que a tua serva trouxe a meu senhor; seja ele dado aos mancebos que seguem ao meu senhor.
28 <<N chal ɓu yar mpat uzwal ɓu a yà pa̱ m pat a ɓu ká̱ asa̱l aro á. UYawe Inan ɓu, i nak iponzhi iga akum ìjili ɓu i təm mbyet, ka̱kul ìkum va̱ mmaɓu ka̱ nlulung te, iji àYawe. Re mpat nro a yà ka̱ ɓu ka̱t ka̱ ashe nkpaktak irirì ɓu.
28 Perdoa, pois, a transgressão da tua serva; porque certamente fará o Senhor casa firme a meu senhor, pois meu senhor guerreia as guerras do Senhor; e não se achará mal em ti por todos os teus dias.
29 A yà pa̱ unəm uro wong pa̱ ô ram irirì ɓu te, uYawe, Inan ɓu uwa i kpak irirì ɓu ká̱ ikángkáng ka̱ ashe onəm oga irirì. Ǹnyi te, uYawe i mang irirì okpa ìkum ɓu wa nva mí mang ìpang ká̱ nchwalak á.
29 Se alguém se levantar para te perseguir, e para buscar a tua vida, então a vida de meu senhor será atada no feixe dos que vivem com o Senhor teu Deus; porém a vida de teus inimigos ele arrojará ao longe, como do côncavo de uma funda.
30 Nva̱ngva̱ uYawe a yəl nkpaktak iya̱m inəna̱n va̱ uza̱ yar nsar nnap-nlà ûnəm uga nzhi mi kà̱ kang uza̱ nak na chit uponzhi oIsa̱rila te,
30 Quando o Senhor tiver feito para com o meu senhor conforme todo o bem que já tem dito de ti, e te houver estabelecido por príncipe sobre Israel,
31 kang ìgwak ɓu a nak ɓu pa̱ mmaɓu ká̱ mpat ka̱t, ka̱t te, ɓu nak pa̱ na u yà ká̱ nchə̀r ka̱ awo ɓu ka̱t, kang wa pyat mpat ká̱ ishi ɓu ka̱t. Nva̱ngva̱ uYawe Inan ɓu a na igwan ûnəm uga nzhi mi te, wa rəng ká̱ uzwal ɓu.>>
31 então, meu senhor, não terás no coração esta tristeza nem este remorso de teres derramado sangue sem causa, ou de haver-se vingado o meu senhor a si mesmo. E quando o Senhor fizer bem a meu senhor, lembra-te então da tua serva.
32 UDawuda là ûAbigel pa̱, <<Ashep təm aji aYawe, Inan oIsa̱rila, uva re ɓu chit n̂da va̱ ta̱ pa̱ u gwang mi á.
32 Ao que Davi disse a Abigail: Bendito seja o Senhor Deus de Israel, que hoje te enviou ao meu encontro!
33 Re nnap nnəna̱n a təm ka̱ apal ɓu ka̱kul aghan ɓu, nva̱ u ɗa̱t mi kà̱ ntar nchə̀r kang u ɗa̱t mi ka̱ mpyat mpat ká̱ ishi mi kpa n̂da va̱ ta̱ á.
33 E bendito seja o teu conselho, e bendita sejas tu, que hoje me impediste de derramar sangue, e de vingar-me pela minha própria mão!
34 UYawe ɗa̱t mi ka̱ nnəm iɓá̱ngɓa̱ng a ɓu. Ká̱ yà pa̱ u mor u gha̱n u gwang mi ta̱ ka̱t te, n sóng anung a ɓu ká̱ uYawe Inan oIsa̱rila uga irirì pa̱, ìpin te, ununggwan àNabal uro yà pa̱ uzəng uva̱ mmá ká̱ re ká̱ irirì ka̱t.>>
34 Pois, na verdade, vive o Senhor Deus de Israel que me impediu de te fazer mal, que se tu não te apressaras e não me vieras ao encontro, não teria ficado a Nabal até a luz da manhã nem mesmo um menino.
35 Te uDawuda ka̱m imwa va̱ uza̱ ɓa ká̱ ka̱ awuwo, kang à là á na pa̱, <<Ga nzhi ká̱ ikángkáng. N fe iya̱m va̱ chit u là, kang mi nəm iya̱m va̱ nəm u ɗom.>>
35 Então Davi aceitou da mão dela o que lhe tinha trazido, e lhe disse: Sobe em paz à tua casa; vê que dei ouvidos à tua voz, e aceitei a tua face.
36 Awalang va̱ uAbigel le te, á ya uNabal kà̱ nzhi kà̱ nnəm mɓut ngga nchang izər wa apir nja aponzhi. Uza̱ ka̱ ashe nchang izər kang à wa iya̱m iwawa gbá̱l na pa̱ gənggəng te, uAbigel là iya̱m iro á na ka̱t ipin fa kpa̱k kang.
36 Ora, quando Abigail voltou para Nabal, eis que ele fazia em sua casa um banquete, como banquete de rei; e o coração de Nabal estava alegre, pois ele estava muito embriagado; pelo que ela não lhe deu a entender nada daquilo, nem pouco nem muito, até a luz da manhã.
37 Ká̱ ipin awalang va̱ nnap nnəm aNabal ɓa izəzər chit, te uchichar là á na iya̱m va̱ fa pa̱ kpaktak te, ìchəgwak ləp na, uza̱ yà wa ìpang.
37 Sucedeu, pois, que, pela manhã, estando Nabal já livre do vinho, sua mulher lhe contou essas coisas; de modo que o seu coração desfaleceu, e ele ficou como uma pedra.
38 Kà̱ nva̱ng nra pa̱ ngba̱pchi te, uYawe ləp uNabal kang uza̱ kú.
38 Passados uns dez dias, o Senhor feriu a Nabal, e ele morreu.
39 Awalang va̱ uDawuda fe pa̱ uNabal kú chit, te uza̱ là pa̱, <<Ashep təm aji aYawe, uva sat ka̱ apal mi ka̱ awalang va̱ uNabal ɓak mi. UYawe ɗa̱t mi kà̱ nnəm inga kang uza̱ le ká̱ inga aNabal á na chit ka̱ apal ishishi.>>
39 Quando Davi ouviu que Nabal morrera, disse: Bendito seja o Senhor, que me vingou da afronta que recebi de Nabal, e deteve do mal a seu servo, fazendo cair a maldade de Nabal sobre a sua cabeça. Depois mandou Davi falar a Abigail, para tomá-la por mulher.
40 Awalang va̱ onəm oga ǹre àDawuda ga aKarmel te, oza̱ là ûAbigel pa̱, <<UDawuda á re yi pa̱, í ka̱m ɓu i ɓa ká̱ na ú yà uchar wò.>>
40 Vindo, pois, os servos de Davi a Abigail, no Carmelo, lhe falaram, dizendo: Davi nos mandou a ti, para te tomarmos por sua mulher.
41 UAbigel ru zəp ká̱ afu ka̱ mbin, kang à là pa̱, <<Mmami uzuzwal kang m məma̱n pa̱ n nəm inok á na kang mì nàl ashar ozwal anəm uga nzhi mi.>>
41 Ao que ela se levantou, e se inclinou com o rosto em terra, e disse: Eis que a tua serva servirá de criada para lavar os pés dos servos de meu senhor.
42 UAbigel wong pa̱ kəlak kyen azhaki, kang ovan ɓyen oga nnəm inok á na pa̱ otukun yar nvəva̱ng, kang uza̱ ga nzəng ká̱ onəm oga nre va̱ uDawuda re á. Te uza̱ ga təm uchar àDawuda.
42 Então Abigail se apressou e, levantando-se, montou num jumento, e levando as cinco moças que lhe assistiam, seguiu os mensageiros de Davi, que a recebeu por mulher.
43 UDawuda ka̱m ichar ká̱ uAhinowam uga aJezireyel kpa, kang oza̱ pa̱ oparəm va̱ ta tong ochəchar.
43 Davi tomou também a Ainoã de Jizreel; e ambas foram suas mulheres.
44 UShawulu ka̱ yar uyen wò uMikal uchar àDawuda chit, ná ûPalti uya àLayish unəm uga aGalim, a təm uchəchar.
44 Pois Saul tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Palti, filho de Laís, o qual era de Galim.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.