1 Samuel 17

yer (YER) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te oFilisti ɓut oshozha oza̱ ka̱kul ìkum, ka̱ aSoko ka̱ aYahudi. Oza̱ ra apa̱k ka̱ aEfes Dammim, ka̱ ishimshe aSoko ká̱ aAzeka.
1 Os filisteus se reuniram para lutar em Socó, uma cidade de Judá. Acamparam num lugar chamado “Fronteira Sangrenta”, entre Socó e Azeca.
2 UShawulu ká̱ oIsa̱rila ɓut kang a ra apa̱k ka̱ mba̱nda̱m aEla, oza̱ gbar izər ka̱kul ìkum ká̱ oFilisti.
2 Saul e os israelitas se juntaram, acamparam no vale do Carvalho e se prepararam para lutar contra os filisteus.
3 OFilisti tong ka̱ aɗuktum aro kang oIsa̱rila tong ka̱ aro, ká̱ mba̱nda̱m ká̱ ishimshe oza̱.
3 Os filisteus pararam no monte que ficava de um lado do vale, e os israelitas ficaram no monte do outro lado.
4 Te uGoliyat uponzhi ìkum oFilisti unəm uga ìtong aGat, fa ta̱l ká̱ ishimshe oFilisti ká̱ oIsa̱rila, i rurup ji ashar pa̱ fangzəngtəng ji.
4 Um homem chamado Golias, da cidade de Gate, saiu do acampamento filisteu para desafiar os israelitas. Ele tinha quase três metros de altura
5 Uza̱ pa atagya aga acham arəzang ká̱ ìlukwan iga acham arəzang, iɗəɗək ìkalong pa̱ ìtukun iga ashekel.
5 e usava um capacete de bronze e uma armadura também de bronze, que pesava uns sessenta quilos.
6 Uza̱ mwak acham arəzang ka̱ ashar wò, kang uza̱ gantal aɓár akəla̱pkəla̱p aga acham arəzang ka̱ agar.
6 As pernas estavam protegidas por caneleiras de bronze, e ele carregava nos ombros um dardo , também de bronze.
7 Azar aɓəɓar wa ìdari iga nka̱p atani, kang ishi aɓəɓar, iɗəɗək i nəm ashekel igba̱l pa̱ ikpa̱ɗing nəm. Unəm uga ǹyar nggwànggwàng ìkukum i ləp mpyal a na.
7 A lança dele era enorme, muito grossa e pesada; a ponta era de ferro e pesava mais ou menos sete quilos. Na frente dele ia um soldado carregando o seu escudo .
8 UGoliyat fa sat kà̱ mpyal oshozha oIsa̱rila kang à lə̀p achu pa̱, <<Ó tong iza̱ yà? Ó ɓa ìkum ka̱t ɗò? Mmami unəm oFilisti, kang mmawó okpari aShawulu ka̱t ɗò? Ó yak unəm uro á ɓa ka̱ ashe mba̱nda̱m na á lung mi ka̱ta̱.
8 Golias veio, parou e gritou para os israelitas: — Por que é que vocês estão aí, em posição de combate? Eu sou filisteu, e vocês são escravos de Saul! Escolham um dos seus homens para lutar comigo.
9 A yà pa̱ uza̱ á lung mi kang a gbá̱l mi te, oFilisti i yà ozwal wó, ǹnyi te, a yà pa̱ ma ji nkəka̱m kang n gbá̱l na te, ó yà ozwal yi.>>
9 Se ele vencer e me matar, nós seremos escravos de vocês; mas, se eu vencer e matá-lo, vocês serão nossos escravos.
10 Te unəm oFilisti là pa̱, <<M ɓak oshozha oIsa̱rila n̂da va̱ ta̱. Ó re unəm wó uro á ɓa ná í lung owan yi.>>
10 Eu desafio agora o exército israelita. Mandem alguém para lutar comigo!
11 Ká̱ nfe nnap-nlà aFilisti va̱ ta te, ayər nəm uShawulu ká̱ nkpaktak oshozha oIsa̱rila kang oza̱ tán pa̱ gənggəng.
11 Quando Saul e os seus soldados ouviram isso, ficaram apavorados.
12 Ǹyangmata̱ te, uDawuda uya aJese, unəm uga aEfərata ka̱ aBet-Lehem ka̱ ashe mbin aYahudi. UJese ka̱ ovan onunggwan pa̱ ona̱nne kang ka̱ awalang iponzhi aShawulu te, uza̱ gbák chit.
12 Davi era filho de Jessé, do povoado de Efrata, que ficava perto de Belém de Judá. Jessé tinha oito filhos. No tempo em que Saul era rei, Jessé já estava bem idoso.
13 Ovan aJese onəmgbak pa̱ oshatɗing ga ìkum chit ká̱ uShawulu. Unəmgbàk te, ka̱ yà uEliyap uga uparəm uAbinadap, kang uga ushatɗing uShamma.
13 Os seus três filhos mais velhos tinham ido com Saul para a guerra. O primeiro se chamava Eliabe, o segundo, Abinadabe, e o terceiro, Simeia.
14 UDawuda uwa uyen ka̱ ashe nkpaktak ovan onunggwan aJese. Onəmgbaknəmgbak oga oshatɗing va̱ ta yar nva̱ng aShawulu,
14 Davi era o filho mais novo. Enquanto os seus três irmãos mais velhos ficavam com Saul,
15 ǹnyi te, uDawuda i wong i ga atak apa̱k aShawulu kang i le i ga aBet-Lehem ka̱kul nkpak iya̱m nkang apo wò.
15 Davi ia ao acampamento de Saul e voltava a Belém para tomar conta das ovelhas do seu pai.
16 Nra ìsəm pa̱ ineɗing uFilisti va̱ ta ka̱ nnəm inok mpyar oshozha oIsa̱rila ìpin ká̱ arurong.
16 Durante quarenta dias Golias desafiou os israelitas todas as manhãs e todas as tardes.
17 N̂da nro te, uJese là ûDawuda pa̱, <<Yar ìkur ifórfòr ìkpáng iga mma iya̱m ká̱ nzəngkəng pa̱ ngba̱pchi ga ogənang ɓu pa̱ kəlak ka̱ apa̱k.
17 Um dia Jessé disse a Davi: — Pegue dez quilos de trigo torrado e estes dez pães e vá depressa levar para os seus irmãos no acampamento.
18 Te yar mbyal ina nva mmá pə́k chit nə́k pa̱ ngba̱pchi ga unəm uga mpyal oza̱. Wa dər ikángkáng ogənang ɓu kang ɓu ɓa ká̱ iya̱m iro a mi iva i nyám pa̱ oma yà ká̱ ikángkáng.
18 Leve também estes dez queijos ao comandante. Veja como os seus irmãos estão passando e traga uma prova de que você os viu e de que eles estão bem.
19 Ogənang ɓu oma yà nzəng ká̱ uShawulu ká̱ oshozha oIsa̱rila ka̱ mba̱nda̱m aEla kà̱ nnəm ìkum ká̱ oFilisti.>>
19 Os seus irmãos, o rei Saul e todos os outros soldados israelitas estão no vale do Carvalho, lutando contra os filisteus.
20 Ipin fa kpa̱k ká̱ iɓotak te, uDawuda wong re iya̱m nkang ka̱ ashe awo anəm uga nkpak iya̱m nkang uro. Uza̱ wur iya̱m va̱ upupo uJese re na ka̱ á. Uza̱ ga chu apa̱k ka̱ awalang va oshozha oIsa̱rila ka̱ ngga agbagba ìkum, kà̱ nnə́m achu ìkum.
20 Na manhã seguinte Davi se levantou cedo, deixou alguém encarregado das ovelhas, pegou os mantimentos e foi, como Jessé havia mandado. Ele chegou ao acampamento justamente na hora em que os israelitas, soltando o seu grito de guerra, estavam saindo a fim de se alinhar para a batalha.
21 Oshozha oFilisti ká̱ oIsa̱rila fa agbagba ìkum tong i dər owan oza̱.
21 O exército dos filisteus e o exército dos israelitas tomaram posição de combate, um de frente para o outro.
22 Te uDawuda re iya̱m va̱ uza̱ ɓa ká̱ ka̱ atak anəm uga mpángchí iya̱m kang uza̱ chər ga agbagba ìkum re anung ogənang wò.
22 Davi deixou as coisas com o oficial encarregado da bagagem e correu para a frente de batalha. Chegou perto dos seus irmãos e perguntou se estavam bem.
23 Uza̱ ka̱ nlà nnap ka̱ oza̱, ta byet te, uGoliyat unəm oFilisti ka̱ aGat, fa ka̱ ashe oshozha oFilisti, kang i là apir nnap-nlà wò ngga mpyar oza̱ ka̱ anung, te uDawuda fe.
23 Enquanto Davi estava falando com eles, Golias avançou e desafiou os israelitas, como já havia feito antes. E Davi escutou.
24 Nkpaktak awalang va̱ oshozha oIsa̱rila ya na te, oza̱ ɓàn nchəng í le ka̱kul ayər nəm oza̱ byet.
24 Quando os israelitas viram Golias, fugiram apavorados.
25 Ǹyangmata̱ te, oIsa̱rila i là pa̱, <<Ó ya agbar anəm va̱ cho ya fa ta ɗò? Uza̱ fa pa̱ ô ɓak oIsa̱rila. Uponzhi i ga nná idur imakmak ûnəm va̱ i gbá̱l na, uza̱ i na uyen wò uchar uro á na i ka̱m, kang onənəm te, oza̱ imwa mbwai mbin ka̱t.>>
25 Eles diziam: — Olhem para ele! Escutem o seu desafio! Quem matar esse filisteu receberá uma grande recompensa: o rei lhe dará muitas riquezas, lhe dará sua filha em casamento, e a família do seu pai nunca mais vai ter de pagar nenhum imposto.
26 Te uDawuda ɓəp onəm va̱ dat ká̱ na pa̱, <<Iza̱ mí nəm unəm va̱ i gbá̱l uFilisti va̱ ta̱ kang ì yar iwuswa va̱ ta̱ i le oIsa̱rila yà? Uda uFilisti va̱ ta̱ unəm uga ache amulur, kang i ɓak oshozha Inan iga irirì yà?>>
26 Então Davi perguntou aos soldados que estavam perto dele: — O que ganhará o homem que matar esse filisteu e livrar Israel desta vergonha? Afinal de contas, quem é esse filisteu pagão para desafiar o exército do Deus vivo?
27 Kang oshozha na ama̱n á na wa nva mmá là á. Oza̱ là pa̱, <<Iya̱m va ta amwa ka̱kul anəm va̱ i gba̱l na.>>
27 Aí eles lhe contaram o que ganharia quem matasse Golias.
28 Awalang va̱ uEliyap unəmgbàk aDawuda fe na ka̱ nlà nnap ka̱ oshozha te, ìgwak lak na kà̱ na kang uza̱ ɓəp na pa̱, <<Iza̱ u ɓa kà̱ ka̱ta̱ yà? U re itam iga nɗa̱p va̱ uda ka̱ ashe nzam yà? N nyi ɓu ká̱ nrup ishi ká̱ nkak ishi nyi. U ɓa pa̱ na u dər nlung ìkum.>>
28 Eliabe, o irmão mais velho de Davi, ouviu-o conversando com os soldados. Então ficou zangado e disse: — O que é que você está fazendo aqui? Quem é que está tomando conta das suas ovelhas no deserto? Seu convencido! Você veio aqui só para ver a batalha!
29 UDawuda ɓəp pa̱, <<Nza̱ mpat n nəm chit ǹyangmata̱ yà? Mi là nnap-nlà lap ka̱t ɗò?>>
29 — O que foi que eu fiz agora? — perguntou Davi. — Será que não posso nem fazer uma pergunta?
30 Te uza̱ re na ga̱ɓa̱n atak ashozha uro, kang uza̱ ɓəp na wa nva uza̱ ka̱ ɓəp. Te oshozha va̱ ta na ama̱n á na wa nva mmá ka̱ na á na á.
30 Então Davi fez a mesma pergunta a outro soldado. E ouviu a mesma resposta.
31 Iya̱m va̱ uDawuda là te, oza̱ ga là ûShawulu, kang uShawulu re nre pa̱ mmá ɓa ká̱ na.
31 Alguns soldados ouviram o que Davi tinha dito e contaram a Saul. Então ele mandou chamar Davi.
32 UDawuda là ûShawulu pa̱, <<Kang ìchəgwak á ləp unəm uro ka̱ uFilisti va̱ ta̱ ka̱t. Uzwal ɓu i ga i lung na.>>
32 Davi chegou e disse a Saul: — Meu senhor, ninguém deve ficar com medo desse filisteu! Eu vou lutar contra ele.
33 UShawulu ma̱n ûDawuda pa̱, <<Ɓu nəm sang kang ɓu lung uFilisti va̱ ta̱ yà? Mmaɓu uyen uɓwakan, kang uza̱ ununggwan ìkum ɓan ká̱ ivanzəza̱m na byet.>>
33 Mas Saul respondeu: — Você não pode lutar contra esse filisteu. Você não passa de um rapazinho, e ele tem sido soldado a vida inteira!
34 Ǹnyi te, uDawuda là ûShawulu pa̱, <<Uzwal ɓu i kpak iya̱m nkang apo wò. Awalang va̱ ìlir ka̱t te abiya ɓa nkpán ìtam ka̱ ashe nggatək iya̱m nkang,
34 — Meu senhor, — disse Davi — eu tomo conta das ovelhas do meu pai. Quando um leão ou um urso carrega uma ovelha,
35 mi ɓàk na, mi la̱p kang mi vyat ìtam va̱ ta ka̱ anunung. Awalang va̱ i ga̱ɓa̱n ìkum ká̱ mi te, mi kpán na ka̱ akpap kang mi nə́m ka̱ ikəka̱m ikú.
35 eu vou atrás dele, ataco e tomo a ovelha. Se o leão ou o urso me ataca, eu o agarro pelo pescoço e o golpeio até matá-lo.
36 Uzwal ɓu gba̱l ìlir ká̱ abiya chit, mi ga nnəm uFilisti uga ache amulur va̱ ta̱ wanta na kpa, ka̱kul nva̱ uza̱ ɓak oshozha Inan iga irirì chit.
36 Tenho matado leões e ursos e vou fazer o mesmo com esse filisteu pagão, que desafiou o exército do Deus vivo.
37 UYawe va fa ká̱ mi ka̱ ashe awo ìlir ká̱ abiya va̱ ta te, uwa i fa ká̱ mi ka̱ ashe awo aFilisti va̱ ta̱.>>
37 O Senhor Deus me salvou dos leões e dos ursos e me salvará também desse filisteu. — Pois bem! — respondeu Saul. — Vá, e que o
38 Te uShawulu mwak iya̱m ìkum wò ûDawuda, uza̱ pa atagya acham arəzang ká̱ ìlukwan acham á na.
38 Então deu a sua própria armadura para Davi usar. Pôs um capacete de bronze na cabeça dele e lhe deu uma couraça para vestir.
39 UDawuda mwak chit, te uza̱ gal ndokchi uza̱ ɗak pa̱ ô chen ká̱ te, a ma̱t na ka̱kul uwa mwak apir ìlukwan va̱ ta̱ chit ka̱t.
39 Davi prendeu a espada de Saul num cinto sobre a armadura e tentou andar. Mas não conseguiu porque não estava acostumado a usar essas coisas. Aí disse a Saul: — Não consigo andar com tudo isto, pois não estou acostumado. Então Davi tirou tudo.
40 Te uza̱ yar ìdari wò ka̱ awo, wur ipang pa̱ ìtukun imálkanmalkan ka̱ ashe awang, uza̱ nak ka̱ ashe azhal aga nkpak iya̱m nkang wò, ká̱ nchwalak wò ka̱ awo kang uza̱ ga dát ká̱ unəm oFilisti va̱ ta.
40 Pegou o seu bastão, escolheu cinco pedras lisas no ribeirão e pôs na sua sacola. Pegou também a sua funda e saiu para enfrentar Golias.
41 Ǹnyi te, uFilisti va̱ ta nzəng ká̱ unəm uga ǹyar nggwanggwang ìkum á na kà̱ mpyal, fa mɓa nggwang uDawuda.
41 Golias, o filisteu, começou a caminhar na direção de Davi. O ajudante que carregava as suas armas ia na frente. Quando chegou perto de Davi,
42 Uza̱ dər uDawuda te, uza̱ ya na uwa yà uyen uɓwakan uga mɓyen dər, uva ká̱ ikángkáng, te uza̱ ɓak na.
42 Golias olhou bem para ele e começou a caçoar porque Davi não passava de um rapaz bonito e de boa aparência.
43 Uza̱ là ûDawuda pa̱, <<Mmami iva kang ɓu ɓa ká̱ mi ká̱ idari ɗò?>> Kang uFilisti va̱ ta vyap uDawuda ká̱ aɗin inənan.
43 Aí disse a Davi: — Para que é esse bastão? Você pensa que eu sou algum cachorro? Em seguida rogou a maldição dos seus deuses sobre Davi
44 Uza̱ là pa̱, <<Ɓa ka̱ta̱, na n ná ìzhe ɓu inyil ká̱ izhé iga anyin.>>
44 e o desafiou, dizendo: — Venha, que eu darei o seu corpo para as aves e os animais comerem.
45 UDawuda là ûFilisti va̱ ta pa̱, <<U ɓa kà̱ mi ka̱ ndokchi, ká̱ aɓár ká̱ aɓár akəla̱pkəla̱p, ǹnyi te, m ɓa kà̱ ɓu ka̱ ashe aɗin aYawe uGa ngGatək, Inan oshozha oIsa̱rila, uva u ɓak á.
45 Davi respondeu: — Você vem contra mim com espada, lança e
46 N̂da va̱ ta̱ uYawe i na ɓu ka̱ ashe awo mi, kang mi gba̱l ɓu mi gəl ishi ɓu. Te n̂da va̱ ta̱ mi na oga akúm oshozha oFilisti înyil ká̱ izhé iga anyin, kang nkpaktak apambin i nyi pa̱, Inan i ya yà ka̱ aIsa̱rila.
46 Hoje mesmo o Senhor Deus entregará você nas minhas mãos; eu o vencerei e cortarei a sua cabeça. E darei os corpos dos soldados filisteus para as aves e os animais comerem. Então o mundo inteiro saberá que o povo de Israel tem um Deus,
47 Nna chit te, nkpaktak nggatək va̱ ka̱ta̱ i nyi pa̱ uYawe i ka̱mshi onəm wò ká̱ aɓár ka̱t te ndokchi ka̱t. Ìkum iji àYawe, uza̱ i na nkpaktak wó ka̱ ashe awo yi.>>
47 e todos aqui verão que ele não precisa de espadas ou de lanças para salvar o seu povo. Ele é vitorioso na batalha e entregará todos vocês nas nossas mãos.
48 UFilisti va̱ ta səng ɓa dát pa̱ na ú ru na te, uDawuda gha̱n chər ga dát ká̱ ngba̱k va̱ oFilisti kà̱, pa̱ ô gwang na.
48 Então Golias começou novamente a caminhar na direção de Davi, e Davi correu rápido na direção da linha de batalha dos filisteus, para lutar contra ele.
49 Kang uDawuda pa awo ka̱ ashe azhal wò yar ìpang ka̱ ashe azhal aga nkpak iya̱m nkang wò, uza̱ nak ka̱ ashe nchwalak kang uza̱ mang ləp uFilisti va̱ ta ká̱ ìsu. Ìpang va̱ ta tar ka̱ ashe ìkpang ishishi, kang uGoliyat ru zəp kà̱ mbin.
49 Enfiou a mão na sua sacola, pegou uma pedra e com a funda a atirou em Golias. A pedra entrou na testa de Golias, e ele caiu de cara no chão. Então Davi correu, ficou de pé sobre Golias, tirou a espada dele da bainha e o matou, cortando com ela a cabeça dele. E assim Davi venceu Golias e o matou apenas com uma pedra. Quando os filisteus viram que o seu herói estava morto, fugiram.
50 Te uDawuda nəm igwan ka̱ uFilisti va̱ ta ká̱ nchwalak ká̱ ìpang. Uza̱ gbá̱l uFilisti va̱ ta nzəng ká̱ ndokchi ka̱ awuwo ka̱t.
50 — ausente —
51 Te uDawuda chər ga sat ka̱ apal ishishi. Uza̱ tur ndokchi aFilisti va̱ ta ka̱ ashe avakchivakchi. Nva̱ngva̱ uza̱ gba̱l na te, uza̱ gəl ishi á na ká̱ ndokchi va̱ ta.
51 — ausente —
52 Te oIsa̱rila ká̱ oYahuda bà achu aga igwan, kang oza̱ ɓàk oFilisti ga chu ká̱ ka̱ anung asa̱l aGat, ká̱ anung oga asa̱l aEkron. OFilisti va̱ kú te, a tak ka̱ asa̱l á ga ngga aShayarayim á ga chu aGat ká̱ aEkron.
52 Aí os soldados de Israel e de Judá correram atrás deles, gritando, e os perseguiram até a cidade de Gate e até os portões de Ecrom. Os filisteus caíram feridos pela estrada de Saaraim, até Gate e Ecrom.
53 Awalang va̱ oshozha oIsa̱rila le ka̱ atak nwà oFilisti te, oza̱ wur iya̱m iga nwur ka̱ atak ikum ka̱ ashe apa̱k oFilisti.
53 Os israelitas voltaram da perseguição aos filisteus e levaram as coisas do acampamento deles.
54 UDawuda yar ishi aFilisti va̱ ta ɓa ká̱ ka̱ aUrushelima te, uza̱ nak iya̱m ìkum àGoliyat ka̱ ashe aghal wò.
54 Davi pegou a cabeça de Golias e a levou para Jerusalém. Porém as armas de Golias ele guardou na sua própria barraca.
55 Nva̱ uShawulu ka̱ ya uDawuda kà̱ nfa ngga pa̱ ô lung uFilisti te, a ɓəp uAbner unəm uga mpyal oshozhashozha pa̱, <<Uyen va̱ ta̱ uya ada yà?>>
55 Quando Saul viu Davi saindo para lutar com Golias, perguntou a Abner, o comandante do seu exército: — Abner, quem é aquele rapaz? — Meu senhor, juro pela sua vida que não sei! — respondeu Abner.
56 Uponzhi là ûAbner pa̱, << Ga ɓəp, uda upupo yà?>>
56 — Então vá e procure saber! — disse Saul.
57 Nva̱ngva̱ uDawuda le chit ka̱ atak ngbá̱l uFilisti te, uAbner ka̱m na ɓa ká̱ ûShawulu ya ishi aFilisti va̱ ta na ka̱ awo aDawuda.
57 Assim, quando Davi voltou para o acampamento, depois de matar Golias, Abner o levou a Saul. Davi ainda estava carregando a cabeça de Golias.
58 UShawulu ɓəp na pa̱, <<Ayen nza̱m, mmaɓu uya ada yà?>>
58 Saul perguntou: — Rapaz, quem é você? — Sou filho do seu criado Jessé, da cidade de Belém! — respondeu Davi.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.