Romanos 9

Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ Yusə̀ mʉ̀ sə də mʉ cep yè'e ka ŋàhà jap yeŋ. Mʉ̀ sə cèp zìnə co ŋwə̀ə Jisòs Krɛst. Ntʉm àm nə̀ Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə tse' nà' yi nə,

¹ Digo a verdade em Cristo, não minto, testemunhando comigo, no Espírito Santo, a minha própria consciência:

² sə rì də a zìnə. A zìnə də manziŋ sə ko mʉ vɛ'ɛ wùriŋ, ntʉm sə yaaŋ mʉ sə̀' nsàp nə̀ co kà teŋsə fʉ̀k,

² tenho grande tristeza e incessante dor no coração;

³ njo bʉ̀ʉ lak am bʉ̀ʉ Jus wèŋ, sə̀ wo ka Krɛst dzəm. Wo sə̀ wo bwema am sə̀ vesiwèeŋ njàŋ. A ye-a də Nwìi to fa mʉ ndò, nə cok fis gɛsə mʉ ndzə bohòKrɛst, yà' tɛsə bʉ̀ʉ am yè'sə wèŋ fana boŋ ghak mʉ lɛ vɛ'nə.

³ porque eu mesmo desejaria ser anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas, segundo a carne.

⁴ Wo bwe Izùrɛ, yi à jə wo də yà'a bwe ye, yi à sə ye bə yà'wèŋ bə ŋàaŋ ye, yi ànə zʉ rʉ̀k sə̀' bə yà'wèŋ, yi fa yà' lʉ̀ʉk ye, yi niŋtsok fa wo mvə̀'nə̀ yà'a nə sə kuksə yi fana yi kàk fa wo bum mok sə̀'.

⁴ São israelitas. Pertence-lhes a adoção e também a glória, as alianças, a legislação, o culto e as promessas;

⁵ Wo ŋgwì bʉ̀ nə̀ wo à tesə bohòtàcici avès wèŋ. Krɛst bə tu ye, nə̀ wo à dzə yi sə nzeŋgòŋ fɛŋ nə, yi sə̀' ŋwə̀ lak àwo. Yi Krɛst nə, yi Nwì nə̀ yi ghak bum pwe', vesùwèeŋ kuksə yi nə kà teŋsə̀ yuk. Yà'a ye vɛ'nə.

⁵ deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para todo o sempre. Amém!

⁶ Mvə̀'nə̀ mʉ̀ də ntʉm sə yaaŋ mʉ bʉ̀ʉsə̀ bʉ̀ʉ Izùrɛ wèŋ à dzèeŋ yusə̀ Nwì à kà' sə vɛ'nə, mʉ̀ sə kà yè'sə də yusə̀ Nwì à kàk sə a cà wà dʉk. Ka də ŋwə̀ə Izùrɛ nə̀ fòpwe' ŋgwì bʉ̀ Izùrɛ anə pap yeŋ.

⁶ E não pensemos que a palavra de Deus haja falhado, porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas;

⁷ Yà'a sə̀' vɛ'nə də ŋgwì bʉ̀ Abràham wèŋ ka pwe' bwe Abràham sə̀ pap sə̀' yeŋ. Nwì à dʉk fa Abràham nə də, <<Bwe sə̀ mʉ nə gʉ wo noŋsə liŋ yòsə, a bwe sə̀ bohòmo yòAzìk.>>

⁷ nem por serem descendentes de Abraão são todos seus filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.

⁸ Yè'sə sə nìtsə̀' də bwe sə̀ Abràham à dzə sə, wo ka lòoŋ fo' bwe Nwì yeŋ. Bwe ye sə mègù sə̀ wo dzə wo mvə̀'nə̀ Nwì à kà' Abràham nə ŋkuŋ fana wo taŋ wo co bwe Abràham sə̀ zìnə sə.

⁸ Isto é, estes filhos de Deus não são propriamente os da carne, mas devem ser considerados como descendência os filhos da promessa.

⁹ Mvə̀'nə̀ Nwì ànə kàk Abràham nə fana yi à dʉk fa nà' də, <<Mvə̀ək nə kʉ̀rə mʉ̀ foho və, fana Sàra nə dzə mwe.>>

⁹ Porque a palavra da promessa é esta: Por esse tempo, virei, e Sara terá um filho.

¹⁰ Ka nà'nə megu. Mòok sə̀' də ghà nə̀ Azìk ànə kuk fana ŋgwe ye Rèbekà dzə fa yi bwe fɛs.

¹⁰ E não ela somente, mas também Rebeca, ao conceber de um só, Isaque, nosso pai.

¹¹ — ausente —

¹¹ E ainda não eram os gêmeos nascidos, nem tinham praticado o bem ou o mal (para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama),

¹² — ausente —

¹² já fora dito a ela: O mais velho será servo do mais moço.

¹³ Yà' mègù mvə̀'nə̀ wo à còm yà' ndzənə ŋwàk Nwì sə də, <<Mʉ̀ dzəm Jakòp, nə bɛŋ Esò.>>

¹³ Como está escrito: Amei Jacó, porém me aborreci de Esaú.

¹⁴ A yè'sə də Nwìi gʉ̀gə̀ bum ye bə mandzə̀ nə̀ nà' ka rərəŋ yeŋ à? Hai' yà' ka vɛ'nə yeŋ.

¹⁴ Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!

¹⁵ Yi ànə dʉk fa Musì fa' də,

¹⁵ Pois ele diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e compadecer-me-ei de quem me aprouver ter compaixão.

¹⁶ Yà'a yè'sə jəja də Nwìi dzəmgə̀ ŋgògʉ̀ yuye fana yà' kà bʉ̀ʉsə̀ də yi gʉ̀ vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ bwìŋ dzəm vɛ'nə kènə də bʉ̀ʉsə̀ bwìiŋ gʉ̀gə̀ vɛ'nə sə̀' ye. Yi gʉ̀gə̀ yà' bʉ̀ʉ manziŋ nə̀ nje sə və̀ə yi.

¹⁶ Assim, pois, não depende de quem quer ou de quem corre, mas de usar Deus a sua misericórdia.

¹⁷ Yà' cu ndzənə ŋwàk Nwì sə̀' də,

¹⁷ Porque a Escritura diz a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que o meu nome seja anunciado por toda a terra.

¹⁸ Ye də yà' nòjəja də Nwìi koksəgə̀ manziŋ nje bohòŋwə̀ nə̀ yi dzəm yi, nə gʉŋsə fa tu bohòŋwə̀ nə̀ bòyi də yi gʉ nà' vɛ'nə.

¹⁸ Logo, tem ele misericórdia de quem quer e também endurece a quem lhe apraz.

¹⁹ Kàmòk aco ŋwə̀ nəmòk fek dʉk də, <<Aco Nwì bɛŋ ŋwè ŋga'a va, ŋga a ye-a də ŋwèe gʉ̀ mègù yusə̀ Nwì gʉ̀ ŋgə̀ŋgàŋ yi ŋkuŋ yi gʉ yà' na.>>

¹⁹ Tu, porém, me dirás: De que se queixa ele ainda? Pois quem jamais resistiu à sua vontade?

²⁰ Ŋwə̀ nə̀ wà, wù jə cù fòŋkuŋ nə sə fek Nwì yumok ɛ? Aco kʉ̀ŋ fek to ŋwə̀ nə̀ nà' bom yi nə də, <<Wù bom mʉ vɛ'ɛ bʉ̀ʉ yàlɛ à?>>

²⁰ Quem és tu, ó homem, para discutires com Deus?! Porventura, pode o objeto perguntar a quem o fez: Por que me fizeste assim?

²¹ Ŋgà bom kʉ̀ŋ tse' ŋàŋ bə mbom sə̀ yi sə bom kʉ̀ŋ bə zeŋ sə yi. Aco yi jəŋ mbom, nə bom kʉ̀ŋ bə zeŋ ba. Kʉ̀ŋ mòk ye nə̀ co wo kà nà' nduk fis, mòk ye ye nə̀ wo sə fis, nə gʉ bum bə zeŋ ghà nə̀ fòlòoŋ.

²¹ Ou não tem o oleiro direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro, para desonra?

²² À ye də Nwì ànə dzəm ŋgònìtsə̀' jə̀jòk nə̀ nje nə ya bwìiŋ ye ŋàaŋ ye sə, fana yi ko bwi ntʉm bə bʉ̀ʉ sə̀ wo jòksə yi ntʉm sə̀ yi nə gʉ bʉpsə wo ntsə'mòk sə.

²² Que diremos, pois, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita longanimidade os vasos de ira, preparados para a perdição,

²³ Yi à gʉ̀ vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ yi à dzəm ŋgònìtsə̀' nsàp maŋgəŋgèŋ ŋàŋ nə̀ yi tse' nə mʉtuhù bʉ̀ʉ mok sə̀ yi à koksə manziŋ bohòyà' sə. Yi ànə fʉhʉ noŋsə də bʉ̀ʉ yè'sə wèeŋ nə̀ kə̀ tse' kə̀kuk nə̀ nje nə.

²³ a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória em vasos de misericórdia, que para glória preparou de antemão,

²⁴ Bʉ̀ʉ sə̀ yi à fʉ̀hʉ nòŋsə sə, a vès. Yi a ka vesùwèŋ mʉŋgorə̀ bʉ̀ʉ Jus wèŋ to fis jəŋ megu, yi a to fis jə ves mʉŋgorə̀ bʉ̀ lakmvum wèŋ sə̀'.

²⁴ os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?

²⁵ Nwì à cèp fana wo com yà' ndzənə ŋwàk Hosiyà sə̀' mvə̀k ànə də,

²⁵ Assim como também diz em Oseias: Chamarei povo meu ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada;

²⁶ Mvwe' sə̀ wo à dʉk fa wo fo' də, <Wèŋ ka bʉ̀ʉ am yeŋ,>

²⁶ e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois meu povo, ali mesmo serão chamados filhos do Deus vivo.

²⁷ Ìzayà nə̀ yi à ye ŋgà tsòhòbum Nwì nə à wa fa bʉ̀ʉ Izùrɛ wèŋ sə də,

²⁷ Mas, relativamente a Israel, dele clama Isaías: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.

²⁸ Tàa nə kà mvə̀k càsə̀.

²⁸ Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, cabalmente e em breve;

²⁹ Ìzayà nə ànə cep mok sə̀' də,

²⁹ como Isaías já disse: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, ter-nos-íamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.

³⁰ A yè'sə ŋga'a da? Yusə dʉk də, bʉ̀ lakmvum wèŋ a yəəŋ mʉlisə̀ Nwì mok co wo kə̀kʉrə̀, ŋga ye-a sə̀ də wo à sə kà mandzə̀ ŋgòye kə̀kʉrə̀ anə sə làpgə̀ na. Wo à bʉ̀ʉŋ kə̀kʉrə̀ ŋga wo fa ntum awo bohòKrɛst.

³⁰ Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, todavia, a que decorre da fé;

³¹ Bʉ̀ʉ Izùrɛ wèŋ à sə bɛ' yàwo mandzə̀ lʉ̀k də wo nə kə ye kə̀kʉrə̀ bʉ̀ʉ zeŋ fana wo gbʉ lə̀m bə lʉ̀ʉk sə.

³¹ e Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.

³² Wo à gbʉ̀ bʉ̀ʉ yà? Wo à gbʉ̀ bʉ̀ʉsə̀ wo à sə naaŋ tu yàwo bə fàak awo sə̀ wo à sə gʉ̀ʉ sə, kà bə dzədzəm bohòKrɛst ye. Ànə geŋ wo kə lʉ'rə gbʉ mʉmvwe' lìs

³² Por quê? Porque não decorreu da fé, e sim como que das obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,

³³ nə̀ wo à còm bə zeŋ ndzənə ŋwàk Nwì də,

³³ como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, e aquele que nela crê não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Romanos 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →