Romanos 5
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NVT
1 Ye də mvə̀'nə̀ vesùwèeŋ mok kə̀kʉrə̀ mʉlisə̀ Nwì bʉ̀ʉsə̀ a dzəm tse' bohòyi fana ves Nwì wèeŋ mok ŋge' bʉ̀ʉ Tà àvès Jisòs Krɛst.
1 Portanto, uma vez que pela fé fomos declarados justos, temos paz com Deus por causa daquilo que Jesus Cristo, nosso Senhor, fez por nós.
2 Jisòs nə à gʉ̀ yi ŋkuŋ vesùwèŋ sə naaŋ tu bohòyi, nə riŋ nsàp bòvə̀m nə̀ Nwì tse' nà', nə̀ a ni cu ŋga'a ca ènə. Fana vesùwèeŋ sə kwa bʉ̀ʉsə̀ a sə kʉ̀k lis də a nə̀ kə̀ tse' ma njàvès sənə kə̀kuk nə̀ Nwì tse' nə sə̀'.
2 Foi por meio da fé que Cristo nos concedeu esta graça que agora desfrutamos com segurança e alegria, pois temos a esperança de participar da glória de Deus.
3 Yusəmook sə̀' də, a yə-a ŋgə' fana a kwa bə zeŋ sə̀' bʉ̀ʉsə̀ a rì də wu yə-a ŋgə', nà' gʉ wu ŋgòko rì ntʉm, nə kà teŋsə̀.
3 Também nos alegramos ao enfrentar dificuldades e provações, pois sabemos que contribuem para desenvolvermos perseverança,
4 Wu ko rì ntʉm vɛ'nə fana wù bʉ̀ʉŋ mok ŋwə̀ nə̀ ŋwè. Wu bʉ̀ʉŋ nsàp ŋwə̀ nà'nə vɛ'nə fana wù naaŋ bwi ŋga'a tu də Nwìi nə gʉ tsoŋ li yusə̀ yi dʉk sə.
4 e a perseverança produz caráter aprovado, e o caráter aprovado fortalece nossa esperança,
5 Vesùwèeŋ sə naaŋ tu fana yà' kà wà kə̀ cà, bʉ̀ʉsə̀ dzədzəm nə̀ Nwì nə rwiŋ sə ntʉʉ̀ vès anə laŋ. Yi a gʉ̀ yè'sə vɛ'nə bə ŋàaŋ Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə̀ yi a fa ves nə.
5 e essa esperança não nos decepcionará, pois sabemos quanto Deus nos ama, uma vez que ele nos deu o Espírito Santo para nos encher o coração com seu amor.
6 Ghà nə̀ vesùwèŋ à cu bə jamə̀ fana Krɛst və nə kə jəŋ kpʉ àvès, nə kpʉ fa ves sə̀ vèes ŋgàa gʉ̀ bʉp. Yi à kə̀ kpʉ tsə mègù mʉnə mvə̀k nə̀ nà'a kə̀kʉrə̀ nə.
6 Quando estávamos completamente desamparados, Cristo veio na hora certa e morreu por nós, pecadores.
7 A rì də gʉ vɛ'ɛ wùriŋ bohòŋwè ŋgòkpʉ fa mòk, a dzəm ye ŋga ŋgə̀ŋgàaŋ ŋwə̀ nə̀ bə̀boŋ na. Kàmòk aco ŋwə̀ nəmòk dzəm ŋgòkpʉ bʉ̀ʉ tu ŋwə̀ nə̀ bə̀boŋ mòk yo àlɛ.
7 É pouco provável que alguém morresse por um justo, embora talvez alguém se dispusesse a morrer por uma pessoa boa.
8 Krɛst à kpʉ ye bohòvès ŋga a cu ntòbʉ̀ʉ sə̀ bʉp. Yà'a mvəsə̀ Nwì à nìtsə̀' dzədzəm ye bohòvès sə.
8 Mas Deus nos prova seu grande amor ao enviar Cristo para morrer por nós quando ainda éramos pecadores.
9 Nwìi jəgə̀ ves co bʉ̀ʉ sə̀ kə̀kʉrə̀ mʉlisə̀ yi bʉ̀ʉ ndʉəm Krɛst nə. Ye də yà' nòjəja də yi nə̀ gʉ̀ lì vesùwèŋ a kà mvwe' sə̀ jə̀jòk nə̀ Nwì cu sə kə̀ tiŋ lok.
9 E, uma vez que fomos declarados justos por seu sangue, certamente seremos salvos da ira de Deus por meio dele.
10 Ghà nə̀ ves Nwì wèŋ ànə ye mali ntòbə bə̀bɛ̀ŋ fana mo ye kə tɛs fa ves ŋkɛ̀ŋ bə kpʉ ye. Ŋga'a nə̀ vès Nwì wèeŋ mok ŋge' fana anə kə̀ lə̀ tsoŋ lì gù də a nə tse' lùŋ bʉ̀ʉsə̀ yi cu fe'lə ŋwəm.
10 Pois, se quando ainda éramos inimigos de Deus nosso relacionamento com ele foi restaurado pela morte de seu Filho, agora que já estamos reconciliados certamente seremos salvos por sua vida.
11 Ka yà'sə megu. Mook sə̀' də vesùwèŋ sə kwa ŋga'a vɛ'ɛ bə yusə̀ Nwì a gʉ̀ fa ves yà' ndzə bohòTà àvès Jisòs Krɛst sə. A yi Jisòs nə̀ yi a tɛs fa ves Nwì wèŋ ŋkɛ̀ŋ nə.
11 Agora, portanto, podemos nos alegrar em Deus, com quem fomos reconciliados por meio de nosso Senhor Jesus Cristo.
12 Bʉp à ni və̀ sə nzeŋgòŋ fɛɛŋ bʉ̀ʉ ŋwə̀ nə̀ mò'fis fana bʉp nə soŋ jəŋ və kpʉ. Yà'a mvə̀'nə̀ kpʉ à və̀ bohòndàaŋwè pwe'fo' sə, bʉ̀ʉsə̀ bwìŋ pwe' à gʉ̀ bʉp.
12 Quando Adão pecou, o pecado entrou no mundo, e com ele a morte, que se estendeu a todos, porque todos pecaram.
13 Nwì à sə jə və̀ lʉ̀ʉk ye ŋga bʉp cu sə nzeŋgòŋ anə laŋ. Megu də kaco wo taŋ də nè'e bʉp yeŋ, ŋga wo ka-a lʉ̀k ntònoŋsə na.
13 É fato que as pessoas pecaram antes que a lei fosse concedida, mas, porque ela não existia, seus pecados não foram levados em conta.
14 Ànə ye-a sə̀ vɛ'nə fana ye jəŋ bə mvə̀k nə̀ Adàm kə dzeŋ bə mvə̀k nə̀ Musì mʉmvə̀'nə̀ lʉ̀k à ka ntòyeŋ nà'a, kpʉ à sə kogə̀ bwìŋ. Kpʉ à sə ko wo vɛ'nə, ŋga ye-a sə̀ də wo à ka nsàp bʉp nə̀ co Adàm, nə̀ yi à dzèeŋ tsə ŋgì Nwì vɛ' nà'a gʉ na.
14 Mesmo assim, do tempo de Adão até o de Moisés, todos morreram, incluindo os que não desobedeceram a uma ordem explícita de Deus, como Adão desobedeceu. Na verdade, Adão é um símbolo, uma representação daquele que ainda haveria de vir.
15 Megu kə də fəfa nə̀ Nwìi ye zok bə bʉp nə̀ Adàm à gʉ̀ nə. Bʉsə̀ ŋwə̀ nə̀ mò'fis à gʉ̀ bʉp fana mfèŋ bwìŋ kpʉ. Megu də bòvə̀m nə̀ Nwì tse' ŋàŋ nə ghak càsə. Nwì a sè bwìŋ vɛ'ɛ wùriŋ, nə niŋ fa ves bòvə̀m nə̀ nje nə ndzə bohòŋwə̀ nə̀ mò'fis, nə̀ yi Jisòs Krɛst nə.
15 Mas há uma grande diferença entre o pecado de Adão e a dádiva de Deus. Pois o pecado de um único homem trouxe morte para muitos. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva que veio sobre muitos por meio de um único homem, Jesus Cristo.
16 Fəfa nə̀ Nwì nə jəŋ və ye yusə̀ zok bə bʉp nə̀ ŋwè à gʉ̀ nə. Yusə̀ bʉp ànə à gʉ̀ sə, à ye də Nwìi sak bwìŋ fana ya ndàaŋwè pwe' gbʉ nzak. Yusə̀ bòvə̀m à jə və̀ ye sə də, nà' à gʉ̀ bwìŋ ŋgòyəəŋ mʉlisə̀ Nwì co bʉ̀ʉ sə̀ wo kə̀kʉrə̀, ŋga ye-a sə̀ də wo à gʉ̀ bʉp kɛ̀' ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ laŋ na.
16 E o resultado da dádiva de Deus é bem diferente do resultado do pecado de um único homem, pois enquanto o pecado de Adão levou à condenação, a dádiva de Deus nos possibilita ser declarados justos diante dele, apesar de nossos muitos pecados.
17 Njo bʉp nə̀ ŋwə̀ nə̀ mò'fis à gʉ̀ fana kpʉ tse' nzeŋgòŋ nə pwe' bʉ̀ʉ ŋwə̀ nə̀ mò'fis ànə. Ŋwə̀ nəmòk sə̀' nə̀ mò'fis nà'a, yuye sə̀ yi à gʉ̀ʉ à yam càsə. Bʉ̀ʉ yusə̀ yi à gʉ̀ʉ sə fana ndàaŋwè pwe' nə̀ yi jə bòvə̀m Nwì, nə ye fəfa nə̀ ŋgòye kə̀kʉrə̀ mʉlisə̀ Nwì wèeŋ nə̀ kə̀ cu ncu nə̀ co bʉ̀ʉ sə̀ ghaŋ wèŋ.
17 A morte reinou sobre muitos por meio do pecado de um único homem. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva de justiça, e todos que a recebem reinarão em vida por meio de um único homem, Jesus Cristo.
18 A yà'sə də mvə̀'nə̀ bʉp nə̀ Adàm à gʉ̀ nə à gʉ̀ bwìŋ pwe' gbʉ nzak fana yà' ye sə̀' vɛ'nə də bə̀bo nə̀ Jisòs à gʉ̀ nə a fìŋ mè'rə wes bwìŋ bohònza' ènə sə̀' pwe', nə fa wo lùŋ.
18 É verdade que um só pecado de Adão trouxe condenação a todos, mas um só ato de justiça de Cristo removeu a culpa e trouxe vida a todos.
19 Bwìŋ pwe' a bʉ̀ʉŋ wes ŋgàa gʉ̀ bʉp bʉ̀ʉ bʉp nə̀ ŋwə̀ nə̀ mò'fis à gʉ̀ʉ fana a sə̀' vɛ'nə də bwìŋ pwe' nə kə yəəŋ mok kə̀kʉrə̀ bʉ̀ʉ ŋwə̀ nə̀ mò'fis mòk nə̀ yi à gʉ̀ ye yusə̀ Nwì à cèp sə.
19 Por causa da desobediência a Deus de uma só pessoa, muitos se tornaram pecadores. Mas, por causa da obediência de uma só pessoa a Deus, muitos serão declarados justos.
20 Bə ma nə̀ nzak lʉ̀k ye fana lʉ̀ʉk sə à ni və̀ yàwo ya bwìŋ gʉ ghaha bʉp ghaha. Mvə̀'nə̀ bwìŋ à sə gʉ̀ ghaha lòbʉp mantombì fana bòvə̀m nə̀ Nwì ghaha casə bwi ye sə̀'.
20 A lei foi concedida para que todos percebessem a gravidade do pecado. Mas, à medida que o pecado aumentou, a graça se tornou ainda maior.
21 Ya ŋga yà'a ye də mvə̀'nə̀ ŋàaŋ sə̀ bʉp tse' sə à sə gʉ̀ bwìŋ wo kpʉ fana bòvə̀m nə̀ Nwì tse' bwìŋ ye ŋàŋ sə̀' ŋgògʉ̀ bwìŋ wo yəəŋ kə̀kʉrə̀, nə kə tse' lùŋ nə̀ nà'a nə̀ kà mè yuk nə bohòJisòs Krɛst nə̀ yi Tà àvès nə.
21 Portanto, assim como o pecado reinou sobre todos e os levou à morte, agora reina a graça, que nos declara justos diante de Deus e resulta na vida eterna por meio de Jesus Cristo, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.