Marcos 6
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NVT
1 Jisòs à ye'e mè'rə fa'nə, nə lo la'à yi. Bwe ye yuŋ lo yi sə̀'.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Nùmbu dzə̀ à ye, yi sə yə'rə bwìŋ mʉ ndap pìriyà. Bwìŋ à ye mbwa wùriŋ. Mvəsə̀ wo à yuk yusə̀ yi à sə cèep, fana wo mərə nə̀bʉp, nə sə dʉk də, <<Hàva', yi a jə nsàp nè'nə yè'e ma fò? Wo a fa yi yè'e nsàp ŋkərə̀ nə̀ fòvɛ'nə ɛ? Yi sə gʉ̀ bə bum maŋgəŋgèŋ mwè.
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Nè'e ka kapindà, mo Mèri yeŋ nɛ̀, tə̀tàa Jem bə Josìs bə Judàs nə ye Saimʉ̀ yeŋ ɛ̀? Cu fɛŋ yè'e ka njɛ̀'ɛ ye yeŋ à?>> Fana wo bɛŋ yi.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Jisòs dʉk fa wo də, <<A yegə̀ də wo jəgə̀ ŋgà tsòhòbum Nwì ma nə̀ yi lòfòpwe' co ŋwè. A kə̀ dzèŋ mvwe' lak ye, nə ye mʉ nda'à yi fana wo kà yi co yumok jə. Bwe tɛ̀' nə ye bə bwema ye wèŋ kà yi co yumòk sə̀' jə.>>
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Yi à ka mandzə̀ nə̀ co yi gʉ maŋgəŋgèŋ fa'nə tse' lok, megu də yi à bɛŋ naaŋ fa ŋgàa yiyaŋ mok wèŋ bo, fana wo gʉŋ yu awo. Wo à ye mègù moòm jo.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Mʉmvə̀'nə̀ bʉ̀ʉ sə̀ fo' sə à ka dzədzəm bohòJisòs tse', fana yi mərə nə̀bʉp. Fana yi sə yə'rə lòkɛ' bwìŋ mok mvwe' buhu lak sə̀ yà' à ye fo' sə.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Jisòs à to be'lə bwe ye sə̀ hum-ncòp-ba sə mvwe' mò'fis, nə tumsə lo wo ba ba, nə fa wo ŋàaŋ sə̀ ŋgògha' yòŋsə̀ə sə̀ bʉp.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Yi dʉk fa yà' dʉk də, <<Wèeŋ cu ŋgòlòo, wèŋ kà yumòk jə tse' lò. Wèŋ jəŋ mègù ntʉmbàŋ, nə kà bɛŋ kè bàm kè mbàm sə bàam cə̀'ə wèŋ jə tse'.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Wèeŋ so megu kùuŋgùp, nə kà cə̀k nə̀ nini mòk jə tse'.>>
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Yi tsok fe'lə wo mok sə̀' dʉk də, <<Mvwe' ndap nə̀ wèŋ nòoŋ fo' wèŋ cum megu mvwe' ndap nà'nə tèè wèŋ mè'rə lak yà'sə.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Ŋga wèŋ lò-a mvwe' səmok, bʉ̀ʉ sə̀ fo' kà weŋ mvwe' ndap awo dzəm, kènə də wo kà yusə̀ wèŋ sə cèep yuk àlɛ', wèŋ me'rə fo', nə kɛ'sə mak mfə̀mfəə kùu awèŋ fo'. Yà'a nə ye yumok ŋgònì tsə̀' də wo à ka weŋ fo' dzəm.>>
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Yi ànə dʉk wo vɛ'nə, fana wo lo, nə sə tsoho lo fa bwìŋ də wo kupsə, nə bwi fa bʉp awo ŋkwɛ̀ŋ.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Wo à bɛ'fis yòŋsə̀ə ze' ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ, nə yok ŋgàa yiyaŋ ŋkʉ̀ʉŋ bə mve', wo sə gʉŋ.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ŋkum Heròà yuk bum yè'sə sə̀', bʉ̀ʉsə̀ liŋ Jisòs à yuhu mʉmvwe' ànə pwe'fo'. Bʉ̀ʉ səmok à sə dʉk də Jon ŋgà bàptɛsə̀ bwìŋ a tesə və̀ fe'lə mvwe' kpʉ laŋ. Nà'a njo nə̀ yi sə gʉ̀ to bum maŋgəŋgèeŋ yè'sə.
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Mok dʉk yàwo də, yi Àlajà. Mok sə dʉk yàwo sə̀' də yi ŋgà tsòhòbum Nwì co sə̀ wo à ye taaŋ mantombì yà'a.
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Heròànə yuk, fana yi dʉk də, a lù Jon nə̀ yi à gwɛ̀' tiŋ nà' tu nà'nə.
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Bʉsə̀ Heròbə tu ye à fa ŋàŋ, fana wo ko Jon, nə kiŋ yi bə kʉ̀, nə kə nisə yi ndapndzəm. Heròà gʉ̀ vɛ'nə njo nə̀ Jon nə à ka dzəm də nà'a fep jəŋ Hèrodiyà ŋgwe moma ye Filìp dzəm.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Jon à yuk vɛ'nə, yi sə tsoho Heròsəsa də, a bʉp bohònà' ŋgòkə̀ jə ŋgwe moma ye.
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 A ye vɛ'nə, fana Hèrodiyà jok, nə sə rom də yi nə zə Jon. Yi kà mandzə̀ nə sə̀' tse' njo Herò.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Heròà sə wəp Jon wəpə bʉ̀ʉsə̀ yi à rì də Jon ŋwə̀ nə̀ kə̀kʉrə̀ nə ye rərɛŋ. Fana yi sə nòŋsə Jon nə bə̀boŋ. Yusə̀ Jon cèep, yà' yaaŋ Heròsə ntʉʉ̀ nə̀bʉp. Yi sə dzəm mali co yi yu'rə mali yusə̀ nà' sə cèp sə fo'.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Hèrodiyà à tse' mandzə̀ ye nùmbu nə̀ wo à tse' ŋkàk də nùmbu nə̀ wo à dzə Heròkə̀ dzèeŋ. Heròà gʉ̀ dinà, nə to bʉ̀ ŋgàa fàak gomè sə̀ ghaŋ, bə ŋkum sojà wèŋ, nə ye bʉ̀ʉ sə̀ ghaŋ sə̀ mvwe' nzeŋgòŋ Galìli pwe'fo'.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Mo Hèrodiyà mòk nə̀ ŋgwə̀ŋgwɛ̀ŋ à kà dzeŋ, boŋ Heròbə bʉ̀ʉ sə̀ yi à to yà' sə pwe'. Fana Heròdʉk fa mo ŋwà nə də yi nə fa nà' nsàp yu nə̀ nà' dzəm lòoŋ.
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Yi à kɛ̀ŋ vɛ'ɛ nə̀ zìnə də, yusə̀ nà' dzəm pwe', yi nə fa nà', də a ye-a sə̀' də yi gàpsə nze ye mʉtsətsə'rə̀, nə fa nà' ma mok, yi nə fa nà'.
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Mo nə yuk vɛ'nə, yi lo, nə kə fek ma ye də, yi kə dʉk də wo fa yi yè'sə yà lɛ. Ma ye nə dʉk də, <<Dù kə̀ dʉk də, tu Jon ŋgà bàptɛsə̀ bwìŋ.>>
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Mo nə caŋ foho lo, nə kə dʉk fa Heròdə, <<Mʉ̀ sə dzəm ŋga'a də wu fa mʉ tu Jon ŋgà bàptɛsə̀ bwìŋ mʉnə tasà.>>
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Ŋkum nə à yuk vɛ'nə, ŋgùp cù gbʉ̀ yi yə̀k, manziŋ ko yi nə̀bʉp. Mandzə̀ nə̀ co yi bɛ̀ŋ ye sə̀' bʉ̀ə̀ bʉ̀ʉsə̀ yi anə kɛ̀ŋ, bʉ̀ʉ sə̀ yi a to sə pwe' sə yuk.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Fana ŋkum nə tumsə sojà nə̀ nà'a kʉ̀kgə̀ yi də nà'a kə̀ gwɛ̀' cok və̀ tu Jon jwè. Sojà nə à lòmʉ ndapndzəmə̀ anə, nə kə gwɛ' cok fis və tu Jon sə.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Yi à jə və̀ yà' mʉnə tasà, nə kə fa mʉŋwà nə. Yi jəŋ, nə kə fa ma ye.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Ŋgàa fàak Jon wèŋ à yuk də wo zə Jon laŋ, wo və, nə kə bək jəŋ lo ve ni' Jon nə, nə kə tuuŋ.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Ŋgàa ntum Jisòs à bwìŋ və̀ə, nə kə tseŋ Jisòs, nə tsoho fa yi yusə̀ wo gʉ̀ʉ nə yə'rə fa bwìŋ.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Bwìŋ à sə və̀ ŋkʉ̀ʉŋ, nə sə lo ŋkʉ̀ʉŋ nsàp nə̀ Jisòs bə ŋgàa ntum ye à ka mvə̀k ŋgòyòŋsə̀ tse'. Fana yi dʉk fa wo də, <<A lo mvwe' sə̀sap sə̀ anə ye megu fo' vesùwèŋ, ya ŋga a yoŋsə.>>
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Fana wo à mè'rə, nə ni sənə ŋgwes woòwo ŋgòlòmvwe' sə̀ bwìiŋ fo' bʉ̀ə̀.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Mvəsə̀ wo à sə lòo, bwìŋ sə ye tasə tse' wo, nə sə carə lo sə̀' mvwe' sə̀ wo sə lòo sə, nə kə dzeŋ to fo' ntòwo. Bʉ̀ʉ yè'sə à sə tesə və̀ mvwe' bòop lak zəzok.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Jisòs à dʉk də yi tesə sənə ŋgwes, yi ye ŋga bwìŋ təm tə yè' ŋkʉ̀ʉŋ. Fana ntʉm ye rwiŋ bə manziŋ bʉ̀ʉsə̀ wo co nsùŋgaaŋ sə̀ jì ganakù'. Fana yi ye ŋgòyə'rə wo bum ŋkʉ̀ʉŋ.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Mvə̀k à càa, ŋgàa fàak ye wèŋ və bohòyi, nə kə dʉk fa yi də, <<Nùm lòlaŋ, fana ka fɛɛŋ la'à ye.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Tumsə bʉ̀ʉ yè'sə wo lo mvwe' nzum nə ye buhu lak sə̀ yà' tərə yà'a ŋgòlàp ywiŋ yumok ŋgòzʉ.>>
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Yi dʉk fa wo dʉk də, <<Wèeŋ kʉk fa wo yumok wo zʉ.>> Wo fek yi də, <<Wù dzəm də vèes lo kə bʉpsə bàm mbàm mò'fis, nə ywiŋ bɛŋ ŋgòfa wo à?>>
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Yi fek fe'lə wo dʉk də, wo tse' ntuk brɛd sʉ̀ nɛ? Dù nə kə kʉk ɛ. Wo à foho və̀ə, wo dʉk fa yi də, <<Vès tse' ntuk brɛd tàŋ, nə ye fuk ba.>>
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Jisòs dʉk fa wo də, <<Cumsə bʉ̀ʉ sə mʉnə nʉ̀əm ŋgaŋ fa'a bə bòp zəzok.>>
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Fana bʉ̀ʉ sə à cu bə bòp zəzok, mok ŋkʉ̀ mò'fis, mok hum tàŋ wèŋ.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Fana Jisòs jəŋ ntuk brɛd sə̀ tàŋ, nə ye fuk sə̀ ba sə. Yi kʉ̀k gesə lis mʉbu, nə kwasə Nwì, nə bək brɛd sə, nə fa ŋgàa fàak ye də yà'a gap fa bʉ̀ʉ sə. Yi à gàpsə fuk sə̀ ba sə sə̀', nə fa wo lòoŋ.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Wo à zʉ wo pwe', nə ze' bə̀boŋ.
42 Todos comeram à vontade,
43 Ŋgàa fàak ye à te'e benə sə̀ bwehe sə kwès hum-ncòp-ba.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à zʉ sə à ye mbəmbam ncùhù tàŋ.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Ànə geŋ, Jisòs gʉ̀ də bwe yee ni ŋgwes, nə lo mantombì ŋgòto lòma ndzə mvwe' lak sə̀ wo togə̀ fo' də Bèsadà. Yi nə cum ye maŋkwɛ̀ŋ, nə cepsə bwìŋ ya wo lo la'à wo.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Yi ànə cepsə wo, wo lo. Fana yi lo ye mʉmvwe' nda mòk ŋgòkə̀ gʉ̀ pìriyà mbwa.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Nùm à co ŋga ndzəm sə seŋ və̀ə, ŋgwes nə ye mok mʉtsətsə'rə ndzəp ŋga Jisòs cu malì mvwe' sə̀ yi anə lo sə yiìyi.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Yi ànə riŋ ye də yà' sə yə ŋgə' bə ŋgwes nə nə̀bʉp, bʉ̀ʉsə̀ fə̀fə̀ à sə və̀ ma nə̀ wo à sə dzəm ŋgòlòo nə. À kə̀ dzèŋ mvə̀'nə̀ mvəp à yè ŋgòtorə ndzəmə̀ anə fana Jisòs və bohòwo ŋga yi sə gì və mʉ ndzəpə̀, nə sə ca lo càa.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Bwe ye sə ànə ye yi mvə̀'nə̀ yi sə gì mʉ ndzəpə̀, fana wʉə ko wo vɛ'ɛ nə̀bʉp. Wo dʉk ŋgwàaŋ də, a maze' mòk, nə kɛ̀' nooŋ ŋgùŋ.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Bʉsə̀ wo ànə ye yi, wʉə ko wo lòoŋ fo'. Ànə geŋ yi to yà'wèŋ sə̀' ntɛ̀ŋ, nə dʉk fa wo də, <<A mʉ̀, wèeŋ kà wəp.>>
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Yi à ni lòsənə ŋgwes nə, fana fə̀fə̀ nə teŋsə. Bwe ye sə mərə bʉ̀ə̀.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Bʉsə̀ wo ànə ka nzak ntuhu brɛd sə̀ tàŋ sə riŋ, fana wo kà yè'sə rɛɛ̀ŋ. Ntʉm awo à ye malì gʉgʉŋ.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Wo à to tesə lòmʉmfèŋ fana wo tesə və mvwe' lak Jènesarè, fana wo me'rə tes ŋgwes awo sə ŋgʉ ndzəp anə.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Mvə̀'nə̀ wo à tesə sənə ŋgwes nə ntɛ̀ŋ, bwìŋ ye riŋ Jisòs sə̀ ntɛ̀ŋ.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Fana wo yeto ŋgòcarə lòla'à wo, nə bək jəŋ və ŋgàa yiyaŋ awo pwe' mʉ ntə̀əŋ, nə sə yuŋ lo kɛ' Jisòs bə zeŋ mʉmvwe' nə̀ wo yuk də yi fo'.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Mvwe' sə̀ Jisòs à sə kɛ' lòpwe', mvwe' mʉbuk lak kè lak sə̀ ghaŋ ɛ̀', wo bəhə noŋsə ŋgàa yiyaŋ awo mvwe' jəja. Mvə̀'nə̀ Jisòs à càa, wo sə lɛŋ yi də nà'a me'rə ŋgàa yiyaŋ sə wèeŋ jwɛŋ megu cù cə̀k ye ya wo gʉŋ. Bʉ̀ʉ sə̀ wo à jwɛ̀ŋ pwe'fo', à gʉ yu awo.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.