Marcos 4
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NTLH
1 À ye nùmbu mòk Jisòs lo ŋgòyə'rə fe'lə bwìŋ ŋgʉ ndzəp Galìli, fana bwìŋ kə benə fo' maŋgəŋgèŋ. Yi ni cum sənə ŋgwes mʉ ndzəpə̀. Bwìŋ təəŋ yàwo mʉ mfèŋ.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Mvə̀'nə̀ yi à sə yə'rə yà', yi sə tsoho fa yà'wèŋ bum ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ. Yi cep yà' bə gbʉ'. Fana yi tsok wo dʉk də,
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 <<Wèeŋ yu'rə bə̀boŋ. Ŋwə̀ nəmòk à lòŋgòŋwə̀ ŋgwìi bum mʉ nzuù.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Ŋgwìi mok gbʉhʉ nooŋ sə mandzə̀. Swiŋ və, nə kə te' zʉ lo yà'.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Mok gbʉ mvwe' lìs ŋga nze ka fo' ŋkʉ̀ʉŋ yeŋ, nə to ca jwaŋ, bʉ̀ʉsə̀ nze à ye fo' jo.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Nùm to, yà' yum, nə kpʉ wes pwe' bʉ̀ʉsə̀ yà' à ka ŋgàŋ sə̀sap so.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Mok gbʉ mvwe' ndik sə̀ bə njàk, ndik sə kuk, nə ram te'lə bʉpsə yà', yà' kà zəm.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Mok à gbʉ̀ mvwe' nze nə̀ bə̀boŋ, nə kuk nə zəm, mok hum tɛ', mok hum ntùŋfu wèŋ, mok zəm ŋkʉ̀ mò'fis.>>
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Yi lə̀sə ŋgòcèp də, <<Ŋwə̀ nə̀ wù tse'-a ntu' ŋgòyuk yusə̀ mʉ̀ cèp yè'sə, wù yuk.>>
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Jisòs à kə̀ cu mègù mok bə bwe ye sə̀ hum-ncòp-ba nə ye bʉ̀ʉ mok sə̀', fana wo ye ŋgòfek yi dʉk də, <<Tsok rɛŋsə fa ves gbʉ' nə̀ wù cèp màk taaŋ nà'a nɛ̀.>>
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Yi dʉk fa yà' də, <<Nwì à gʉ̀ weŋ yàwèŋ ŋgòrì yu səmok bə gaŋ ŋkum ye sə̀ yà'a sə̀swihì bohòbʉ̀ʉ səmok. Fana bʉ̀ʉ sə̀ wo yàwo sə mbi, wo yuk gù yàwo gbʉ' nə.
11 Jesus disse a eles:
12 Fana wo sə kʉk nə kʉk, nə kà yə rì. Wo sə yuk nə kà rɛɛŋ. Bwɛ̀rɛ wo bʉʉŋ və bohòNwì yi swifa wo.>>
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Jisòs yèto ŋgòdʉk fa wo də, <<Wèŋ ka gbʉ' nè'e rɛŋ yè'e də wèeŋ nə rɛŋ yuk gbʉ' mok sə̀' laŋ à?
13 Então Jesus perguntou:
14 Ŋgà ŋwə̀ŋwə̀ à ŋwə̀ ncèp Nwì sə ntʉʉ̀ bwìŋ.
14 E continuou:
15 Ntʉm bʉ̀ʉ mook co mandzə̀, wo yuk ncèp Nwì ntɛ̀ŋ, Satà və, nə kə jəŋ gɛsə ncèp nə sə ntʉʉ̀ wo anə.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Bʉ̀ʉ səmok yàwo co ŋgwìi sə̀ yà' à gbʉ̀ mvwe' nze nə̀ bə lìs. Yà'a wo sə̀ wo yuk ncèp Nwì, wo kwa bə zeŋ wùriŋ.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Mègù də ncèp nə kà sə ntʉʉ̀ wo cəco lò, fana ŋgə' və̀ bohòwo bʉ̀ʉ ncèp Nwì àlaa, wo təəŋ moòm ghàr nə yamak, nə gbʉ gɛsə lo fo'.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Bʉ̀ʉ mok yàwo yè'e co ŋgwìi sə̀ yà' à gbʉ̀ mvwe' ndik. Yè'e bʉ̀ʉ sə̀ wo yuk ncèp Nwì fana,
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 bum nzeŋgòŋ kə jipsə tes wo, fana wo swi ncèp nə, nà' kà ŋgwì zəm. Bum sə̀ co ghàk bə bum mok sə̀ bwìŋ sə dzəm yà' sə nzeŋgòŋ anə ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ, yà' kə jipsə ncèp nə.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Ŋgwìi sə̀ yà' à zəm mok hum tɛ', mok hum ntùŋfu, bə ŋkʉ̀ mò'fis wèŋ yà'a, yà'sə ntʉm bʉ̀ʉ səmok sə̀ wo yuk ncèp Nwì, nə dzəm nà' fana nà' ye co wo bì yumok mvwe' nze nə̀ bə̀boŋ fana yà' zəm vɛ'nə.>>
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Jisòs dʉk malì dʉk də, <<Wo bwe'gə̀ laàm, wo tes gesə ma sə ŋkò'o, kè wo tes gesə ma sə mbwè kè ɛ? Hai', ka vɛ'nə yeŋ. Wo tesgə̀ nà' mʉmvwe' dzòk.
21 Jesus continuou:
22 Yumok sə̀ yà'a sə̀swihì, də yà'a nə̀ kà kə̀ yəəŋ ka yeŋ. Yè'sə də yusə̀ yà' cu mvwe' ndzəm nə̀ kə̀ və̀ mvwe' marɛŋ.>>
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Yi sə dʉk fe'lə mali də, <<Ŋwə̀ nə̀ yi tse'-a ntu' ŋgòyuk bum bə zeŋ, yi yuk.>>
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Yi tsok fa malì wo də, <<Njo nə̀ wo nə fʉk fəsə fa wu sə̀' bə nsàp yu nə̀ wu fʉ̀k fagə̀ bwìŋ ca, ghàmòk casə njo nə, fana yu'rə yusə̀ wù yuk bə̀boŋ.
24 Disse também:
25 Wo nə fa ŋwə̀ nə̀ yi tse' ŋkʉ̀ʉŋ sə̀mok, fana ŋwə̀ nə̀ yi ka ye tse', wo nə jəŋ gɛsə bwe bè'lə̀ə sə̀ yi tse' sə pwe'.>>
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Jisòs à dʉk fe'lə mok sə̀' dʉk də, <<Gaŋ ŋkum Nwì sə co nzum ŋwə̀ nə̀ yi à ŋwə̀ nzaŋ mʉ nzuù yi.
26 Jesus disse:
27 Yi nə dzəm lo, nə sə yəəŋ, nə dzəm lo, nə sə yəəŋ. Ŋgwìi nzaŋ sə to, nə sə kuk. Yi kà yuye yusə̀ yà' gʉ̀ yà' kuk rì.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Nze nə bə tu ye gʉ ntseŋ nə ŋgòkùuk, nə kə tse' mvə̀m. A yəəŋ to ntòntseŋ nə, ghàr tu nə yəəŋ, fana ŋgwì zəm nə gʉŋ.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Yà' gʉŋ ntɛ̀ŋ, yi jəŋ fɛ̀cɛ̀s, nə kə ci', bʉ̀ʉsə̀ mvə̀k nə̀ ŋgòkʉp kʉ̀rə laŋ.>>
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Jisòs jə və fe'lə ncèp mòk də, <<Aco a fʉ̀hʉ kok gaŋ Nwì sə yè'sə bə yà, kènə aco a fʉhʉ nà' yè'sə bə nsàp gbʉ' nə̀ fò?
30 Jesus continuou:
31 A co mʉŋgwì tʉ nəmòk nə̀ wo togə̀ nà' də mostà. Wo bìgə̀ nà', nà' jə'rə casə ŋgwìi bum sə nzeŋgòŋ pwe' zeŋ.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Ghàr ŋga nà' kùuk, fana nà' yam casə tʉ pwe' sə̀' yi. Yi fis ma nsàap ntaŋ mok sə̀ ghaŋ. Swiŋ sə kə ci ndap awo mbwa, mvwe' fifi.>>
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Jisòs à tsòho fa bwìŋ ncèp nə bə nsàap gbʉ' yè'sə ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ ya wo yuk, nə rɛɛŋ bə̀boŋni.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Ghà yà lòoŋ fo' nə̀ yi à sə cèp bohòwo, yi sə cèp megu bə gbʉ'. Fana yi kə̀ cu mègù mok bə ŋgàa fàak ye, yi tsòho rɛŋsə fa wo bum sə làaŋ.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 À mègù nùmbu ànə ŋga nùm co tsə lòo, Jisòs dʉk fa ŋgàa fàak ye sə dʉk də bə yà'wèeŋ to lo nto ndzəp ma nja.
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Bwe ye à ni ŋgwes nə̀ yi ànə ye ca nə. Ŋgwes mok à ye bə nə̀ Jisòs wèŋ nə mʉ ndzəpə̀ anə mvwe' mò'fis. Wo à lòo, nə me'rə bʉ̀ʉ sə̀ wo à ye fo' wùriŋ sə maŋkwɛ̀ŋ.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Fə̀fə̀ nə̀ bʉp à yèto ŋgòcàa, nə sə bwi'lə ŋgwes nə mʉ ndzəpə̀ anə nsàp nə̀ bə jòŋ. Ndzəp ni ca, tə̀tè nà' kʉəp də nà'a rwiŋ.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 À ye ŋga Jisòs naaŋ tu ye bə pilù, nə sə dzəm yuye lo mà ŋkwɛ̀ɛŋ bʉ̀ʉ sə̀ wo à cu sənə ŋgwes nə. Bwe ye sə yəmsə yi, nə fek yi dʉk də, <<Cicà, wù sə kà mbɛŋ kom yè'e də vèes kpʉ ntɛ̀ŋ à?>>
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Yi à lòkok mʉtsə̀, nə dʉk fa fə̀fə̀ nə də, <<Teŋsə, kà mok cà fe'lə̀>>, nə dʉk bohòndzəp nə sə̀' də, <<Naaŋ yòsə̀' gəe'!>> Fə̀fə̀ à dʉk gù dok, fana ci'i təəŋ fo' mok wʉmm.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 A mèe, yi fek bwe ye sə də, <<Wèŋ sə wəp yè'sə yà? Kaco wèŋ fa ntʉm awèŋ bohòmʉ̀ yeŋ à?>>
40 Aí ele perguntou:
41 Və̀m à kok wo kiŋ, wo mərə, nə sə dʉk də, <<Nè'e nsàp ŋwə̀ nə̀ fò? Fə̀fə̀ bə ndzəp sə yuk yi ɛ?>>
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.