Marcos 12

Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs VC

VC Versão Católica

¹ Jisòs à tsə̀' fa ŋgàa fàak ye ncèp mòk bə gbʉ' də, <<Ŋwə̀ nəmòk à fàk nzum ŋgwì tʉ nəmòk nə̀ wo togə̀ nà' də grep. Nə gʉm yà' bə ŋka', nə tuŋ tsə'rə mvwe' sə̀ wo kwì nto'o grep sə, wo kə ŋam fis rùk fo', nə ci tes yumok fo' co wu kok cum mbwa, nə sə tək nzum sə. Yi jəŋ nzum sə, nə tes fa bʉ̀ʉ səmok, nə ye'e lo gì mvwe' səmok.

¹ E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.

² Mvə̀k nə̀ ŋgòkwì grep à kʉ̀rə, fana yi tum gesə ŋgà fàk ye mòk də nà'a geŋ kə jəŋ və ma nje.Yè'e nto'o grep|src="hk00111c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="12:2"

² A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.

³ Bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə fàk nzum sə ko ŋwə̀ nə̀ wo tum yi nə, nə ləp nà', nə tum fəsə nà' botu.

³ Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.

⁴ Ŋgà nzum nə tum gesə fe'lə ŋgà fàk ye mòk nə̀ kɛ̀' ba. Wo ko nà', nə ləp to nà' tu, nə yak yi wùriŋ.

⁴ Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.

⁵ Yi tumsə fe'lə mòk sə̀mok. Wo ko zə nà'nə. Wo à gʉ̀ vɛ'nə bohòŋgàa fàak ye mok sə̀ yi à tum sə̀' ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ. Wo à lə̀p mok, nə zə mok.

⁵ O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.

⁶ À kə̀ bwehe cu mègù mok mo ntʉm ye nə̀ yi à dzə nà' yi. Yi à tum gèsə mo ye nə sə̀', nə sə tsəm ye də wo nə wəp tsoŋ li nà'.

⁶ Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...

⁷ Wo à yə mo ye nə, wo dʉk fa ŋge' awo mok də, <Nè'e ŋga'a mo ye nə̀ ndzə və̀ə yi. Wèeŋ və a zə yi, ya bum yee nə ye mok sə̀ yàvès.>

⁷ Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!

⁸ À ye vɛ'nə, fana wo zə yi, nə bək fis vèŋ ye nə mʉ nzuù anə, nə kə mak.>>

⁸ Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.

⁹ Jisòs fek də, <<Aco ŋgà nzum nə gʉ yè'sə ŋga'a va? Yi tse' ŋgòkə̀ zə bʉ̀ʉ yà'sə, nə fa nzum sə bohòbʉ̀ʉ mok sə̀ zok.

⁹ Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.

¹⁰ Wèŋ à ka yusə̀ wo à còm ndzənə ŋwàk Nwì taŋ yuk à? Wo à còm nja də,

¹⁰ Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.

¹¹ À gʉ̀ yè'sə Tà Nwì, fana yà' ye maŋgəŋgèŋ mʉ lisə̀ vesùwèŋ nə̀bʉp.> >>

¹¹ Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?

¹² Bʉ̀ʉ Jus sə̀ mantombì à rì də Jisòs màk gbʉ' nè'e bʉ̀ʉ wo, nə lap mandzə̀ də wo ko yi. Fana wo wəp bʉ̀ʉ sə̀ wo à ye fo' maŋgəŋgèŋ sə, fana wo me'rə yi yi lo.

¹² Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.

¹³ Mvə̀k nəmòk à ye, wo tum vesə bʉ̀ʉ Faràsi bə bʉ̀ʉ ŋkum Heròmok də wo kə̀ tam Jisòs bə dʉk.

¹³ Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.

¹⁴ Wo kə dʉk fa Jisòs dʉk də, <<Cicà, vès rì də wu cèpgə̀ zìnə, nə kà bwìŋ sə wəp. Wu yə'rəgə̀ yònə̀ zìnə nə̀ Nwì, nə kà də wu wəp də nè'e ŋwə̀ nə̀ ŋkʉ̀ʉŋ dʉk. Vès dzəm də wu tsok a ves, lʉ̀ʉk vesùwèŋ sə tsə̀' də, a bə̀boŋ ŋgòlàk fa ŋkum Kaisà nə̀ mvwe' lak Rumà mbàam tas, kè ka' ɛ?>>

¹⁴ Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?

¹⁵ Jisòs riŋ də yà'wèŋ sə dʉk də wo yu'rə yi cù, fana yi fek yà'wèŋ dʉk də, <<Wèŋ sə də wèeŋ mumsə mʉ bʉ̀ʉ yà? Jəŋ və fa mʉ mbàm mòk, mʉ kʉk bʉrə nà'.>>

¹⁵ Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.

¹⁶ Wo jəŋ və fa yi mbàm mòk. Yi kotse' nà', nə fek wo də, <<Wo còm naaŋ mʉnə mbàm nə yè'e liŋ ndà, nə ye mbwa yè'e sə̀' si ndà?>> Wo dʉk də, a sə̀ ŋkum Kaisà.

¹⁶ Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.

¹⁷ Fana Jisòs dʉk də, <<Ŋ̀hŋ̀. Lak fa Kaisà yusə̀ yà'a sə̀ ye, nə lak fa Nwì yusə̀ yà'a sə̀ Nwì.>> Wo ànə yuk vɛ'nə, wo mərə wùriŋ.

¹⁷ Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.

¹⁸ Bʉ̀ʉ Sadusì mok wèŋ və bohòJisòs. Wo bòp bʉ̀ nə̀ wo dʉkgə̀ yàwo də kaco ŋwè lokok mvwe' kpʉ yeŋ nà'a. Wo à sə fek Jisòs nə bum mok də,

¹⁸ Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:

¹⁹ <<Cicà, Musì à còm nə̀m fa ves lʉ̀k mòk də, a ye-a ŋga tə̀tàa ŋwə̀ nəmòk kpʉ me'rə-a ŋgwe ye ŋga bə nà' ka mwe tse', moma yee nə jəŋ tsooŋ ŋwà nə, ya bə nà'a dzə fa tə̀tà ye nə̀ yi a kpʉ nə bwe.

¹⁹ Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.

²⁰ Yumook yè' də bwema mok wèŋ à ye tu awo bwembam sàmba. Fana nə̀ mantombì nə jəŋ ŋwàŋwè, nə kpʉ me'rə nà' ŋga bə nà' ka mwe tse'.

²⁰ Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.

²¹ Nə̀ mʉ ŋkwɛ̀ɛŋ yi jəŋ ŋwà nə, nə kpʉ me'rə ŋwà nə jì mwe sə̀'. Moma nə̀ tɛ' ye sə̀' vɛ'nə,

²¹ Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.

²² nə ye bə mok sə lòoŋ fo'. Bwema sə̀ sàmba pwe' jəŋ ŋwà nə, nə kpʉ me'rə nà' jì mweŋ, wo pwe'. Ànə geŋ ŋwà nə kpʉ ye sə̀'.

²² E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.

²³ Yusə̀ vès dzəm ŋgòrìi sə də, nùmbu nə̀ ŋgòlòkok mvwe' kpʉ dzèŋ nùu, ŋwà nə nə ye ŋgwe ndàlɛ? Bʉsə̀ wo à jə yi wo sàmba pwe'fo'.>>

²³ Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.

²⁴ Jisòs dʉk fa wo də, <<Nà'a njo nə̀ wèeŋ jòŋ sə. Wèŋ ka yusə̀ yà' cu ndzənə Ŋwàk Nwì riŋ, nə kà ŋàaŋ Nwì sə̀' rì.

²⁴ Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.

²⁵ Bʉsə̀ mvə̀'nə̀ bʉ̀ʉ kpʉkpʉʉ nə lokok mvwe' kpʉ, wo nə ye co masinjàa Nwì mʉbu, ŋwə̀mbam bə ŋwàŋwèe nə kà gù mok cu fe'lə̀.

²⁵ Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.

²⁶ Bə nzak nə̀ ŋgòlòkok mvwe' kpʉ, wèŋ à ka ndzənə ŋwàk Musì sə̀' taŋ à? Mvə̀'nə̀ Nwì à cèp bohòyi ŋga tʉ à sə sə də, <Mʉ̀ʉ Nwì Abràham nə ye Nwì Azìk, nə ye Nwì Jàkop>. Nwì à cèp vɛ'nə ŋga wo à kpʉ lòlaŋ.

²⁶ Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?

²⁷ Yà'a sə nì tsə̀' də bʉ̀ʉ yè'sə cu fe'lə ŋwəm, njo nə̀ yi Nwì bʉ̀ʉ sə̀ wo cu ŋwəm, yi ka Nwì bʉ̀ kpʉkpʉ yeŋ.>>

²⁷ Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.

²⁸ Ŋwə̀ ŋgà yə'rə̀ lʉ̀k mòk à ye fo', nə sə yuk mvəsə̀ wo sə cèep. Yi ye də Jisòs bwìŋ fa bʉ̀ʉ Sadùsì sə ncèp nə bə̀boŋ, fana yi fek nà' gbʉ' nje sə̀' də, <<Lʉ̀k nə̀ nà' yam càsə mok pwe'fo' nə̀ fò?>>

²⁸ Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?

²⁹ Jisòs dʉk də, <<Nə̀ ghaŋ nè'e,

²⁹ Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;

³⁰ Wù tse' ŋgòdzəm Tà Nwì yòbə ntʉm yòpwe'fo'.

³⁰ amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.

³¹ Lʉ̀k nə̀ nà' naaŋ yù lònà'nə nè'e də,

³¹ Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.

³² Ŋgà yə'rə̀ lʉ̀k nə dʉk fa Jisòs dʉk də, <<A bə̀boŋ, cicà, a zìnə mvəsə̀ wù dʉk də, Nwì mègù Nwì yi nə̀ mò'fis, mòk ka ye fe'lə, mègù yi.

³² Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.

³³ Nə ye də, a bə̀boŋ bohòŋwè ŋgòdzəm tsə Nwì bə ntʉm ye pwe', nə kuksə yi bə ŋkərə̀ ye pwe', nə ye bə ŋàaŋ ye pwe', nə dzəm moma ye mvəsə̀ yi dzəm ni' ye. Lʉ̀ʉk sə̀ ba yè'sə yam gha' cà zeŋ, nə nəm bum pwe' sə̀ ŋgòtɛ̀ŋ fa Nwì co satikà'.>>

³³ E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.

³⁴ Mvəsə̀ Jisòs à ye də nà' cèp ncèp ŋkərə̀, fana yi dʉk fa nà' dʉk də, <<Ka sə̀sap bohòwù də ya Nwìi ye ŋkum yòye.>>

³⁴ Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.

³⁵ Mvəsə̀ Jisòs à sə yə'rə mʉ ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə, fana yi cep də, <<Ŋgàa yə'rə̀ lʉ̀k wèŋ dʉk də, ŋwə̀ nə̀ wo to liŋ ye də ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə, nə ye megu ŋgwì ŋwə̀ nə̀ yi tesə mvwe' ŋgwì bʉ̀ ŋkum Devìd.

³⁵ Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?

³⁶ Aco yà' ye vɛ'nə va, bʉ̀ʉsə̀ Devìd à cèp bə liŋ ŋwə̀ ènə mvə̀'nə̀ Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ à gʉ̀ yi də,

³⁶ Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.

³⁷ Devìd nə to nà' də Tà, ye də aco yi ye bwi bohòDevìd anə mwe yè'sə valɛ?>> Bʉ̀ʉ sə̀ wo à ye fo' maŋgəŋgèŋ sə à yuk yusə̀ Jisòs à cèp sə bə kwəkwa.

³⁷ Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.

³⁸ Mvə̀'nə̀ yi à sə yə'rə yà'wèŋ, yi dʉk də, <<Jəŋ ŋkərə̀ bə ŋgàa yə'rə̀ lʉ̀k sə̀ wo dzəmgə̀ ŋgògì dzòoŋ bə cə̀ək sə̀ sə̀sap ya bwìiŋ cepsə wo mʉ ntɛɛ̀ŋ.

³⁸ Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas

³⁹ Wo dzəm dzòok bʉ̀ʉ sə̀ ghaŋ mʉmvwe' ndap pìriyà, nə kə cum megu mvwe' sə̀ ya bwìiŋ wəp wo co bʉ̀ʉ sə̀ ghaŋ mvwe' dinà.

³⁹ e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.

⁴⁰ Wo lim zʉgə̀ bàa yepmfə wèŋ, nə sə gʉ bʉpsə ndap awo, nə sə gʉ basə pìriyàa sə̀ sə̀sap ŋgwàŋ. Ŋgə' nə̀ njàwo nə kə yam gha' pwe'fo' yi njo bum yè'sə.>>

⁴⁰ Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.

⁴¹ Jisòs à lò, nə kə cum, nə sə kʉk ja'a mʉmvə̀'nə̀ wo sə fa fəfa mʉ nda'à Nwì. Ŋgàa ghàk wèŋ à sə kə̀ gèsə mbàm sənə ŋkùp nə̀ wo à tes nə ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ.

⁴¹ Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.

⁴² Fana ŋwà ŋgwemfə nəmòk və, nə kə mak gesə ye ca mànini ba. Wu benə-a yà' ba lòoŋ, yà' ye co penə nə̀ mò'fis.

⁴² Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.

⁴³ Wo à mèsə, Jisòs to benə bwe ye mvwe' mò'fis, nə tsok wo dʉk də, <<Mʉ̀ sə tsə̀' fa weŋ nə̀ zìnə də, ŋwà ŋgwemfə nè'e gèsə mbàm sənə ŋkùp nə, nə ghak bʉ̀ʉ mok sə̀ wo fa pwe'.

⁴³ E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,

⁴⁴ Bʉsə̀ bʉ̀ʉ mok yà'a fa mbàam awo, nə tse' malì ghàak mok ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ, nə ye də ŋwà ènə cu bə jìŋ, nə fa wes mʉmbàm zʉ ye pwe'.>>

⁴⁴ porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →