Marcos 12

Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ Jisòs à tsə̀' fa ŋgàa fàak ye ncèp mòk bə gbʉ' də, <<Ŋwə̀ nəmòk à fàk nzum ŋgwì tʉ nəmòk nə̀ wo togə̀ nà' də grep. Nə gʉm yà' bə ŋka', nə tuŋ tsə'rə mvwe' sə̀ wo kwì nto'o grep sə, wo kə ŋam fis rùk fo', nə ci tes yumok fo' co wu kok cum mbwa, nə sə tək nzum sə. Yi jəŋ nzum sə, nə tes fa bʉ̀ʉ səmok, nə ye'e lo gì mvwe' səmok.

¹ E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.

² Mvə̀k nə̀ ŋgòkwì grep à kʉ̀rə, fana yi tum gesə ŋgà fàk ye mòk də nà'a geŋ kə jəŋ və ma nje.Yè'e nto'o grep|src="hk00111c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="12:2"

² E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.

³ Bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə fàk nzum sə ko ŋwə̀ nə̀ wo tum yi nə, nə ləp nà', nə tum fəsə nà' botu.

³ Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.

⁴ Ŋgà nzum nə tum gesə fe'lə ŋgà fàk ye mòk nə̀ kɛ̀' ba. Wo ko nà', nə ləp to nà' tu, nə yak yi wùriŋ.

⁴ E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.

⁵ Yi tumsə fe'lə mòk sə̀mok. Wo ko zə nà'nə. Wo à gʉ̀ vɛ'nə bohòŋgàa fàak ye mok sə̀ yi à tum sə̀' ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ. Wo à lə̀p mok, nə zə mok.

⁵ E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.

⁶ À kə̀ bwehe cu mègù mok mo ntʉm ye nə̀ yi à dzə nà' yi. Yi à tum gèsə mo ye nə sə̀', nə sə tsəm ye də wo nə wəp tsoŋ li nà'.

⁶ Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.

⁷ Wo à yə mo ye nə, wo dʉk fa ŋge' awo mok də, <Nè'e ŋga'a mo ye nə̀ ndzə və̀ə yi. Wèeŋ və a zə yi, ya bum yee nə ye mok sə̀ yàvès.>

⁷ Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.

⁸ À ye vɛ'nə, fana wo zə yi, nə bək fis vèŋ ye nə mʉ nzuù anə, nə kə mak.>>

⁸ E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.

⁹ Jisòs fek də, <<Aco ŋgà nzum nə gʉ yè'sə ŋga'a va? Yi tse' ŋgòkə̀ zə bʉ̀ʉ yà'sə, nə fa nzum sə bohòbʉ̀ʉ mok sə̀ zok.

⁹ Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.

¹⁰ Wèŋ à ka yusə̀ wo à còm ndzənə ŋwàk Nwì taŋ yuk à? Wo à còm nja də,

¹⁰ Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;

¹¹ À gʉ̀ yè'sə Tà Nwì, fana yà' ye maŋgəŋgèŋ mʉ lisə̀ vesùwèŋ nə̀bʉp.> >>

¹¹ Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?

¹² Bʉ̀ʉ Jus sə̀ mantombì à rì də Jisòs màk gbʉ' nè'e bʉ̀ʉ wo, nə lap mandzə̀ də wo ko yi. Fana wo wəp bʉ̀ʉ sə̀ wo à ye fo' maŋgəŋgèŋ sə, fana wo me'rə yi yi lo.

¹² E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.

¹³ Mvə̀k nəmòk à ye, wo tum vesə bʉ̀ʉ Faràsi bə bʉ̀ʉ ŋkum Heròmok də wo kə̀ tam Jisòs bə dʉk.

¹³ E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.

¹⁴ Wo kə dʉk fa Jisòs dʉk də, <<Cicà, vès rì də wu cèpgə̀ zìnə, nə kà bwìŋ sə wəp. Wu yə'rəgə̀ yònə̀ zìnə nə̀ Nwì, nə kà də wu wəp də nè'e ŋwə̀ nə̀ ŋkʉ̀ʉŋ dʉk. Vès dzəm də wu tsok a ves, lʉ̀ʉk vesùwèŋ sə tsə̀' də, a bə̀boŋ ŋgòlàk fa ŋkum Kaisà nə̀ mvwe' lak Rumà mbàam tas, kè ka' ɛ?>>

¹⁴ E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?

¹⁵ Jisòs riŋ də yà'wèŋ sə dʉk də wo yu'rə yi cù, fana yi fek yà'wèŋ dʉk də, <<Wèŋ sə də wèeŋ mumsə mʉ bʉ̀ʉ yà? Jəŋ və fa mʉ mbàm mòk, mʉ kʉk bʉrə nà'.>>

¹⁵ Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.

¹⁶ Wo jəŋ və fa yi mbàm mòk. Yi kotse' nà', nə fek wo də, <<Wo còm naaŋ mʉnə mbàm nə yè'e liŋ ndà, nə ye mbwa yè'e sə̀' si ndà?>> Wo dʉk də, a sə̀ ŋkum Kaisà.

¹⁶ E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.

¹⁷ Fana Jisòs dʉk də, <<Ŋ̀hŋ̀. Lak fa Kaisà yusə̀ yà'a sə̀ ye, nə lak fa Nwì yusə̀ yà'a sə̀ Nwì.>> Wo ànə yuk vɛ'nə, wo mərə wùriŋ.

¹⁷ E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.

¹⁸ Bʉ̀ʉ Sadusì mok wèŋ və bohòJisòs. Wo bòp bʉ̀ nə̀ wo dʉkgə̀ yàwo də kaco ŋwè lokok mvwe' kpʉ yeŋ nà'a. Wo à sə fek Jisòs nə bum mok də,

¹⁸ Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:

¹⁹ <<Cicà, Musì à còm nə̀m fa ves lʉ̀k mòk də, a ye-a ŋga tə̀tàa ŋwə̀ nəmòk kpʉ me'rə-a ŋgwe ye ŋga bə nà' ka mwe tse', moma yee nə jəŋ tsooŋ ŋwà nə, ya bə nà'a dzə fa tə̀tà ye nə̀ yi a kpʉ nə bwe.

¹⁹ Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.

²⁰ Yumook yè' də bwema mok wèŋ à ye tu awo bwembam sàmba. Fana nə̀ mantombì nə jəŋ ŋwàŋwè, nə kpʉ me'rə nà' ŋga bə nà' ka mwe tse'.

²⁰ Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;

²¹ Nə̀ mʉ ŋkwɛ̀ɛŋ yi jəŋ ŋwà nə, nə kpʉ me'rə ŋwà nə jì mwe sə̀'. Moma nə̀ tɛ' ye sə̀' vɛ'nə,

²¹ E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.

²² nə ye bə mok sə lòoŋ fo'. Bwema sə̀ sàmba pwe' jəŋ ŋwà nə, nə kpʉ me'rə nà' jì mweŋ, wo pwe'. Ànə geŋ ŋwà nə kpʉ ye sə̀'.

²² E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.

²³ Yusə̀ vès dzəm ŋgòrìi sə də, nùmbu nə̀ ŋgòlòkok mvwe' kpʉ dzèŋ nùu, ŋwà nə nə ye ŋgwe ndàlɛ? Bʉsə̀ wo à jə yi wo sàmba pwe'fo'.>>

²³ Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.

²⁴ Jisòs dʉk fa wo də, <<Nà'a njo nə̀ wèeŋ jòŋ sə. Wèŋ ka yusə̀ yà' cu ndzənə Ŋwàk Nwì riŋ, nə kà ŋàaŋ Nwì sə̀' rì.

²⁴ E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?

²⁵ Bʉsə̀ mvə̀'nə̀ bʉ̀ʉ kpʉkpʉʉ nə lokok mvwe' kpʉ, wo nə ye co masinjàa Nwì mʉbu, ŋwə̀mbam bə ŋwàŋwèe nə kà gù mok cu fe'lə̀.

²⁵ Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.

²⁶ Bə nzak nə̀ ŋgòlòkok mvwe' kpʉ, wèŋ à ka ndzənə ŋwàk Musì sə̀' taŋ à? Mvə̀'nə̀ Nwì à cèp bohòyi ŋga tʉ à sə sə də, <Mʉ̀ʉ Nwì Abràham nə ye Nwì Azìk, nə ye Nwì Jàkop>. Nwì à cèp vɛ'nə ŋga wo à kpʉ lòlaŋ.

²⁶ E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?

²⁷ Yà'a sə nì tsə̀' də bʉ̀ʉ yè'sə cu fe'lə ŋwəm, njo nə̀ yi Nwì bʉ̀ʉ sə̀ wo cu ŋwəm, yi ka Nwì bʉ̀ kpʉkpʉ yeŋ.>>

²⁷ Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.

²⁸ Ŋwə̀ ŋgà yə'rə̀ lʉ̀k mòk à ye fo', nə sə yuk mvəsə̀ wo sə cèep. Yi ye də Jisòs bwìŋ fa bʉ̀ʉ Sadùsì sə ncèp nə bə̀boŋ, fana yi fek nà' gbʉ' nje sə̀' də, <<Lʉ̀k nə̀ nà' yam càsə mok pwe'fo' nə̀ fò?>>

²⁸ Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?

²⁹ Jisòs dʉk də, <<Nə̀ ghaŋ nè'e,

²⁹ E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.

³⁰ Wù tse' ŋgòdzəm Tà Nwì yòbə ntʉm yòpwe'fo'.

³⁰ Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.

³¹ Lʉ̀k nə̀ nà' naaŋ yù lònà'nə nè'e də,

³¹ E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.

³² Ŋgà yə'rə̀ lʉ̀k nə dʉk fa Jisòs dʉk də, <<A bə̀boŋ, cicà, a zìnə mvəsə̀ wù dʉk də, Nwì mègù Nwì yi nə̀ mò'fis, mòk ka ye fe'lə, mègù yi.

³² E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;

³³ Nə ye də, a bə̀boŋ bohòŋwè ŋgòdzəm tsə Nwì bə ntʉm ye pwe', nə kuksə yi bə ŋkərə̀ ye pwe', nə ye bə ŋàaŋ ye pwe', nə dzəm moma ye mvəsə̀ yi dzəm ni' ye. Lʉ̀ʉk sə̀ ba yè'sə yam gha' cà zeŋ, nə nəm bum pwe' sə̀ ŋgòtɛ̀ŋ fa Nwì co satikà'.>>

³³ E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.

³⁴ Mvəsə̀ Jisòs à ye də nà' cèp ncèp ŋkərə̀, fana yi dʉk fa nà' dʉk də, <<Ka sə̀sap bohòwù də ya Nwìi ye ŋkum yòye.>>

³⁴ E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.

³⁵ Mvəsə̀ Jisòs à sə yə'rə mʉ ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə, fana yi cep də, <<Ŋgàa yə'rə̀ lʉ̀k wèŋ dʉk də, ŋwə̀ nə̀ wo to liŋ ye də ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə, nə ye megu ŋgwì ŋwə̀ nə̀ yi tesə mvwe' ŋgwì bʉ̀ ŋkum Devìd.

³⁵ E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?

³⁶ Aco yà' ye vɛ'nə va, bʉ̀ʉsə̀ Devìd à cèp bə liŋ ŋwə̀ ènə mvə̀'nə̀ Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ à gʉ̀ yi də,

³⁶ O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.

³⁷ Devìd nə to nà' də Tà, ye də aco yi ye bwi bohòDevìd anə mwe yè'sə valɛ?>> Bʉ̀ʉ sə̀ wo à ye fo' maŋgəŋgèŋ sə à yuk yusə̀ Jisòs à cèp sə bə kwəkwa.

³⁷ Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.

³⁸ Mvə̀'nə̀ yi à sə yə'rə yà'wèŋ, yi dʉk də, <<Jəŋ ŋkərə̀ bə ŋgàa yə'rə̀ lʉ̀k sə̀ wo dzəmgə̀ ŋgògì dzòoŋ bə cə̀ək sə̀ sə̀sap ya bwìiŋ cepsə wo mʉ ntɛɛ̀ŋ.

³⁸ E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,

³⁹ Wo dzəm dzòok bʉ̀ʉ sə̀ ghaŋ mʉmvwe' ndap pìriyà, nə kə cum megu mvwe' sə̀ ya bwìiŋ wəp wo co bʉ̀ʉ sə̀ ghaŋ mvwe' dinà.

³⁹ E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;

⁴⁰ Wo lim zʉgə̀ bàa yepmfə wèŋ, nə sə gʉ bʉpsə ndap awo, nə sə gʉ basə pìriyàa sə̀ sə̀sap ŋgwàŋ. Ŋgə' nə̀ njàwo nə kə yam gha' pwe'fo' yi njo bum yè'sə.>>

⁴⁰ Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.

⁴¹ Jisòs à lò, nə kə cum, nə sə kʉk ja'a mʉmvə̀'nə̀ wo sə fa fəfa mʉ nda'à Nwì. Ŋgàa ghàk wèŋ à sə kə̀ gèsə mbàm sənə ŋkùp nə̀ wo à tes nə ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ.

⁴¹ E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.

⁴² Fana ŋwà ŋgwemfə nəmòk və, nə kə mak gesə ye ca mànini ba. Wu benə-a yà' ba lòoŋ, yà' ye co penə nə̀ mò'fis.

⁴² Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.

⁴³ Wo à mèsə, Jisòs to benə bwe ye mvwe' mò'fis, nə tsok wo dʉk də, <<Mʉ̀ sə tsə̀' fa weŋ nə̀ zìnə də, ŋwà ŋgwemfə nè'e gèsə mbàm sənə ŋkùp nə, nə ghak bʉ̀ʉ mok sə̀ wo fa pwe'.

⁴³ E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;

⁴⁴ Bʉsə̀ bʉ̀ʉ mok yà'a fa mbàam awo, nə tse' malì ghàak mok ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ, nə ye də ŋwà ènə cu bə jìŋ, nə fa wes mʉmbàm zʉ ye pwe'.>>

⁴⁴ Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →