Marcos 12
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NTLH
1 Jisòs à tsə̀' fa ŋgàa fàak ye ncèp mòk bə gbʉ' də, <<Ŋwə̀ nəmòk à fàk nzum ŋgwì tʉ nəmòk nə̀ wo togə̀ nà' də grep. Nə gʉm yà' bə ŋka', nə tuŋ tsə'rə mvwe' sə̀ wo kwì nto'o grep sə, wo kə ŋam fis rùk fo', nə ci tes yumok fo' co wu kok cum mbwa, nə sə tək nzum sə. Yi jəŋ nzum sə, nə tes fa bʉ̀ʉ səmok, nə ye'e lo gì mvwe' səmok.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Mvə̀k nə̀ ŋgòkwì grep à kʉ̀rə, fana yi tum gesə ŋgà fàk ye mòk də nà'a geŋ kə jəŋ və ma nje.Yè'e nto'o grep|src="hk00111c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="12:2"
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə fàk nzum sə ko ŋwə̀ nə̀ wo tum yi nə, nə ləp nà', nə tum fəsə nà' botu.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Ŋgà nzum nə tum gesə fe'lə ŋgà fàk ye mòk nə̀ kɛ̀' ba. Wo ko nà', nə ləp to nà' tu, nə yak yi wùriŋ.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Yi tumsə fe'lə mòk sə̀mok. Wo ko zə nà'nə. Wo à gʉ̀ vɛ'nə bohòŋgàa fàak ye mok sə̀ yi à tum sə̀' ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ. Wo à lə̀p mok, nə zə mok.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 À kə̀ bwehe cu mègù mok mo ntʉm ye nə̀ yi à dzə nà' yi. Yi à tum gèsə mo ye nə sə̀', nə sə tsəm ye də wo nə wəp tsoŋ li nà'.
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Wo à yə mo ye nə, wo dʉk fa ŋge' awo mok də, <Nè'e ŋga'a mo ye nə̀ ndzə və̀ə yi. Wèeŋ və a zə yi, ya bum yee nə ye mok sə̀ yàvès.>
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 À ye vɛ'nə, fana wo zə yi, nə bək fis vèŋ ye nə mʉ nzuù anə, nə kə mak.>>
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 Jisòs fek də, <<Aco ŋgà nzum nə gʉ yè'sə ŋga'a va? Yi tse' ŋgòkə̀ zə bʉ̀ʉ yà'sə, nə fa nzum sə bohòbʉ̀ʉ mok sə̀ zok.
9 Aí Jesus perguntou:
10 Wèŋ à ka yusə̀ wo à còm ndzənə ŋwàk Nwì taŋ yuk à? Wo à còm nja də,
10 Vocês não leram o que as
11 À gʉ̀ yè'sə Tà Nwì, fana yà' ye maŋgəŋgèŋ mʉ lisə̀ vesùwèŋ nə̀bʉp.> >>
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Bʉ̀ʉ Jus sə̀ mantombì à rì də Jisòs màk gbʉ' nè'e bʉ̀ʉ wo, nə lap mandzə̀ də wo ko yi. Fana wo wəp bʉ̀ʉ sə̀ wo à ye fo' maŋgəŋgèŋ sə, fana wo me'rə yi yi lo.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Mvə̀k nəmòk à ye, wo tum vesə bʉ̀ʉ Faràsi bə bʉ̀ʉ ŋkum Heròmok də wo kə̀ tam Jisòs bə dʉk.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Wo kə dʉk fa Jisòs dʉk də, <<Cicà, vès rì də wu cèpgə̀ zìnə, nə kà bwìŋ sə wəp. Wu yə'rəgə̀ yònə̀ zìnə nə̀ Nwì, nə kà də wu wəp də nè'e ŋwə̀ nə̀ ŋkʉ̀ʉŋ dʉk. Vès dzəm də wu tsok a ves, lʉ̀ʉk vesùwèŋ sə tsə̀' də, a bə̀boŋ ŋgòlàk fa ŋkum Kaisà nə̀ mvwe' lak Rumà mbàam tas, kè ka' ɛ?>>
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Jisòs riŋ də yà'wèŋ sə dʉk də wo yu'rə yi cù, fana yi fek yà'wèŋ dʉk də, <<Wèŋ sə də wèeŋ mumsə mʉ bʉ̀ʉ yà? Jəŋ və fa mʉ mbàm mòk, mʉ kʉk bʉrə nà'.>>
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Wo jəŋ və fa yi mbàm mòk. Yi kotse' nà', nə fek wo də, <<Wo còm naaŋ mʉnə mbàm nə yè'e liŋ ndà, nə ye mbwa yè'e sə̀' si ndà?>> Wo dʉk də, a sə̀ ŋkum Kaisà.
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Fana Jisòs dʉk də, <<Ŋ̀hŋ̀. Lak fa Kaisà yusə̀ yà'a sə̀ ye, nə lak fa Nwì yusə̀ yà'a sə̀ Nwì.>> Wo ànə yuk vɛ'nə, wo mərə wùriŋ.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Bʉ̀ʉ Sadusì mok wèŋ və bohòJisòs. Wo bòp bʉ̀ nə̀ wo dʉkgə̀ yàwo də kaco ŋwè lokok mvwe' kpʉ yeŋ nà'a. Wo à sə fek Jisòs nə bum mok də,
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 <<Cicà, Musì à còm nə̀m fa ves lʉ̀k mòk də, a ye-a ŋga tə̀tàa ŋwə̀ nəmòk kpʉ me'rə-a ŋgwe ye ŋga bə nà' ka mwe tse', moma yee nə jəŋ tsooŋ ŋwà nə, ya bə nà'a dzə fa tə̀tà ye nə̀ yi a kpʉ nə bwe.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Yumook yè' də bwema mok wèŋ à ye tu awo bwembam sàmba. Fana nə̀ mantombì nə jəŋ ŋwàŋwè, nə kpʉ me'rə nà' ŋga bə nà' ka mwe tse'.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Nə̀ mʉ ŋkwɛ̀ɛŋ yi jəŋ ŋwà nə, nə kpʉ me'rə ŋwà nə jì mwe sə̀'. Moma nə̀ tɛ' ye sə̀' vɛ'nə,
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 nə ye bə mok sə lòoŋ fo'. Bwema sə̀ sàmba pwe' jəŋ ŋwà nə, nə kpʉ me'rə nà' jì mweŋ, wo pwe'. Ànə geŋ ŋwà nə kpʉ ye sə̀'.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Yusə̀ vès dzəm ŋgòrìi sə də, nùmbu nə̀ ŋgòlòkok mvwe' kpʉ dzèŋ nùu, ŋwà nə nə ye ŋgwe ndàlɛ? Bʉsə̀ wo à jə yi wo sàmba pwe'fo'.>>
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Jisòs dʉk fa wo də, <<Nà'a njo nə̀ wèeŋ jòŋ sə. Wèŋ ka yusə̀ yà' cu ndzənə Ŋwàk Nwì riŋ, nə kà ŋàaŋ Nwì sə̀' rì.
24 Jesus respondeu:
25 Bʉsə̀ mvə̀'nə̀ bʉ̀ʉ kpʉkpʉʉ nə lokok mvwe' kpʉ, wo nə ye co masinjàa Nwì mʉbu, ŋwə̀mbam bə ŋwàŋwèe nə kà gù mok cu fe'lə̀.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Bə nzak nə̀ ŋgòlòkok mvwe' kpʉ, wèŋ à ka ndzənə ŋwàk Musì sə̀' taŋ à? Mvə̀'nə̀ Nwì à cèp bohòyi ŋga tʉ à sə sə də, <Mʉ̀ʉ Nwì Abràham nə ye Nwì Azìk, nə ye Nwì Jàkop>. Nwì à cèp vɛ'nə ŋga wo à kpʉ lòlaŋ.
26 Vocês nunca leram no
27 Yà'a sə nì tsə̀' də bʉ̀ʉ yè'sə cu fe'lə ŋwəm, njo nə̀ yi Nwì bʉ̀ʉ sə̀ wo cu ŋwəm, yi ka Nwì bʉ̀ kpʉkpʉ yeŋ.>>
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Ŋwə̀ ŋgà yə'rə̀ lʉ̀k mòk à ye fo', nə sə yuk mvəsə̀ wo sə cèep. Yi ye də Jisòs bwìŋ fa bʉ̀ʉ Sadùsì sə ncèp nə bə̀boŋ, fana yi fek nà' gbʉ' nje sə̀' də, <<Lʉ̀k nə̀ nà' yam càsə mok pwe'fo' nə̀ fò?>>
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Jisòs dʉk də, <<Nə̀ ghaŋ nè'e,
29 Jesus respondeu:
30 Wù tse' ŋgòdzəm Tà Nwì yòbə ntʉm yòpwe'fo'.
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Lʉ̀k nə̀ nà' naaŋ yù lònà'nə nè'e də,
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Ŋgà yə'rə̀ lʉ̀k nə dʉk fa Jisòs dʉk də, <<A bə̀boŋ, cicà, a zìnə mvəsə̀ wù dʉk də, Nwì mègù Nwì yi nə̀ mò'fis, mòk ka ye fe'lə, mègù yi.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Nə ye də, a bə̀boŋ bohòŋwè ŋgòdzəm tsə Nwì bə ntʉm ye pwe', nə kuksə yi bə ŋkərə̀ ye pwe', nə ye bə ŋàaŋ ye pwe', nə dzəm moma ye mvəsə̀ yi dzəm ni' ye. Lʉ̀ʉk sə̀ ba yè'sə yam gha' cà zeŋ, nə nəm bum pwe' sə̀ ŋgòtɛ̀ŋ fa Nwì co satikà'.>>
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Mvəsə̀ Jisòs à ye də nà' cèp ncèp ŋkərə̀, fana yi dʉk fa nà' dʉk də, <<Ka sə̀sap bohòwù də ya Nwìi ye ŋkum yòye.>>
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Mvəsə̀ Jisòs à sə yə'rə mʉ ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə, fana yi cep də, <<Ŋgàa yə'rə̀ lʉ̀k wèŋ dʉk də, ŋwə̀ nə̀ wo to liŋ ye də ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə, nə ye megu ŋgwì ŋwə̀ nə̀ yi tesə mvwe' ŋgwì bʉ̀ ŋkum Devìd.
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Aco yà' ye vɛ'nə va, bʉ̀ʉsə̀ Devìd à cèp bə liŋ ŋwə̀ ènə mvə̀'nə̀ Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ à gʉ̀ yi də,
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Devìd nə to nà' də Tà, ye də aco yi ye bwi bohòDevìd anə mwe yè'sə valɛ?>> Bʉ̀ʉ sə̀ wo à ye fo' maŋgəŋgèŋ sə à yuk yusə̀ Jisòs à cèp sə bə kwəkwa.
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Mvə̀'nə̀ yi à sə yə'rə yà'wèŋ, yi dʉk də, <<Jəŋ ŋkərə̀ bə ŋgàa yə'rə̀ lʉ̀k sə̀ wo dzəmgə̀ ŋgògì dzòoŋ bə cə̀ək sə̀ sə̀sap ya bwìiŋ cepsə wo mʉ ntɛɛ̀ŋ.
38 Ele dizia ao povo:
39 Wo dzəm dzòok bʉ̀ʉ sə̀ ghaŋ mʉmvwe' ndap pìriyà, nə kə cum megu mvwe' sə̀ ya bwìiŋ wəp wo co bʉ̀ʉ sə̀ ghaŋ mvwe' dinà.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Wo lim zʉgə̀ bàa yepmfə wèŋ, nə sə gʉ bʉpsə ndap awo, nə sə gʉ basə pìriyàa sə̀ sə̀sap ŋgwàŋ. Ŋgə' nə̀ njàwo nə kə yam gha' pwe'fo' yi njo bum yè'sə.>>
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Jisòs à lò, nə kə cum, nə sə kʉk ja'a mʉmvə̀'nə̀ wo sə fa fəfa mʉ nda'à Nwì. Ŋgàa ghàk wèŋ à sə kə̀ gèsə mbàm sənə ŋkùp nə̀ wo à tes nə ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Fana ŋwà ŋgwemfə nəmòk və, nə kə mak gesə ye ca mànini ba. Wu benə-a yà' ba lòoŋ, yà' ye co penə nə̀ mò'fis.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Wo à mèsə, Jisòs to benə bwe ye mvwe' mò'fis, nə tsok wo dʉk də, <<Mʉ̀ sə tsə̀' fa weŋ nə̀ zìnə də, ŋwà ŋgwemfə nè'e gèsə mbàm sənə ŋkùp nə, nə ghak bʉ̀ʉ mok sə̀ wo fa pwe'.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Bʉsə̀ bʉ̀ʉ mok yà'a fa mbàam awo, nə tse' malì ghàak mok ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ, nə ye də ŋwà ènə cu bə jìŋ, nə fa wes mʉmbàm zʉ ye pwe'.>>
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.