Marcos 11
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NVT
1 Wo ànə sə kʉəp lo Jòrosalèm anə fana wo wɛs mvwe' lak Befà bə Betanì. A fo' mvwe' nda Olìp. Fana Jisòs tumsə lo ŋgàa fàak ye ba.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Nə tsok wo də, <<Wèeŋ du mvwe' lak sə̀ ndzə yà'a. Mvə̀'nə̀ wèeŋ ni kok lòfo' ntɛ̀ŋ, wèeŋ nə ye ŋga wo tsòoŋ tes mʉmo mvomndè' mòk fo' nə̀ ŋwè ka mbwa kok yuk. Wèeŋ fiŋ jəŋ və nà'.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Ŋwə̀ nəmòok fek-a weŋ də wèŋ fì nà' bʉ̀ʉ yà, wèŋ tsok yi də, Tà sə dzəm nà', nə ye də, wo nə jəŋ fəsə və nà' mvə̀k momjo ŋga yi mèsə bə zeŋ.>>
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Wo à lòo, nə kə ye mʉmo mvomndè' nə ŋga wo tsòoŋ tes yi bə tàaŋ ncù. Fana wo yèto ŋgòfìrə nà'. À ye ŋgʉ mandzə̀.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Bʉ̀ʉ səmok sə̀ wo à ye fo' fek wo də yà' sə fìrə mvomndè' nə bʉ̀ʉ yà lɛ?
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Wo à cèp mègù yusə̀ Jisòs à dʉk də wo cep sə, bʉ̀ʉ sə me'rə wo lo.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Wo à jə və̀ fa Jisòs mvomndè' nə, nə fweŋ saŋ cə̀ək awo mok mʉ ŋkwɛ̀ɛŋ mvomndè' nə. Yi kok cum mbwa.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Bwìŋ à fweŋ nòŋsə lòcə̀k sə mandzə̀ sə̀'. Bʉ̀ʉ səmok sə kə ci' və mvùu bum, nə sə noŋsə lo sə mandzə̀ anə ŋgòkùksə yi bə zeŋ.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à ye mantombì bə sə̀ maŋkwɛ̀ŋ lòoŋ ye ŋgòfa gùrə sə dʉk də, <<Hòsanà, Nwìi se yi nə̀ yi və̀ mʉnə liŋ Tà Nwì.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Nwìi se yi nə̀ yi sə və̀ ŋgòkok gaŋ tɛ̀' avès Devìd.>>
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Jisòs à və̀ Jòrosalèm, nə lo kə ni mʉ nda'à Nwì. Yi kʉksə ja'a bum sə̀ mbwa pwe'. À ye ŋga nùm lòlaŋ, fana bə ŋgàa fàak ye sə̀ hum-ncòp-ba à tesə, nə foho lo yu awo mvwe' lak Betanì.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Tsok à rɛŋ ŋga wo sə bwìŋ foho lòJòrosalèm anə, fana ye mok ŋga njè sə ya Jisòs.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Mvə̀'nə̀ wo à sə və̀ mandzə̀ fana yi ye gesə lo tʉ nəmòk nə̀ wo togə̀ nà' də fik, ŋga nà' təəŋ vesə sə̀sap, nə sə fom bòŋsə nə̀bʉp. Yi geŋ fo' də kè yi nə kə̀ ye ŋga nà' zəm-a àlɛ. Yi a kə̀ dzèŋ fo', yi tsèŋ mègù mvù, bʉ̀ʉsə̀ à ka mvə̀k nə̀ tʉ ànə zəmgə̀ yeŋ.Tʉ nə̀ wo togə̀ nà' də fig nà'a bə nto'o ye|src="lb00085c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="11:13"
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Yi təəŋ fo', nə dʉk fa tʉ nə də, <<Ŋwə̀ nəmòk nə kà ntò'o yo mok zʉ yuk.>> Ncèp nè'nə cʉəm ni fə ntu'ù ŋgàa fàak ye wèŋ sə.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Wo à kə̀ dzèŋ Jòrosalèm, fana Jisòs ca lo mʉmvwe' ntòmbi ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə, nə sə bɛ' fis bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə sèeŋ nə sə ywiiŋ bum mbwa pwe'. Yi bwi' mà'rə teberə̀ə bʉ̀ ŋgàa kupsə̀ mbàm wèŋ, nə ye dzòho bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə sèŋ kəkəbʉ̀ŋ. Kəkəbʉ̀ʉŋ yà'sə a sə̀ wo à sə fa satikà' bə zeŋ.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Yi kà mandzə̀ də ŋwə̀ nəmòok bək ca yumok mʉ ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə fa lok fʉ̀k.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Yi yèto ŋga'a ŋgòyə'rə bʉ̀ʉ sə də, <<Wo à còm nòŋsə ndzənə ŋwàk Nwì sə kum ndap Nwì nə̀ ghaŋ ènə də, <Liŋ ndap àam də, ndap pìriyà bohòlak pwe'fo'.> Fana wèŋ jə bʉsə nà' ndap ŋgàa yə̀ wèŋ.>>
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Mvə̀'nə̀ ŋgàa fa satikà' bə ŋgàa yə'rə̀ lʉ̀k wèŋ à yuk vɛ'nə, fana wo sə lap mandzə̀ də wo zə yi. Wʉə à sə ko wo fana wo də wo zə nà' vɛ'nə, bʉ̀ʉsə̀ bwìŋ maŋgəŋgèŋ à sə kwa bə nsàp ncèp nə̀ yi à sə cèep nə.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Nùm à co, yi bə bwe fàak ye wèŋ mè'rə mvwe' lak yà'sə, nə lo.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Tsok à rɛŋ nə̀ zəzòŋ ŋga wo sə gì cà sə mandzə̀, wo ye fe'lə tʉ fik nə sə̀mok ŋga nà' kpʉ wes bə ŋgàŋ pwe'fo'.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pità tsərə fəsə yusə̀ yà' a ye ŋkwìs sə, nə dʉk fa Jisòs də, <<Cicà, kʉk ja'a na tʉ nə̀ wù a yàk nà' ŋkwìs nə mvəsə̀ nà' kpʉ è.>>
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Jisòs dʉk bwe ye də, <<A ye-a ŋga wù tse' dzədzəm bə ŋàaŋ Nwì nə̀ zìnə,
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 fana aco wù dʉk bohònda nè'e də, nà'a coho kə gbʉ lòsə ndzəpə̀. Ŋga wù ka məmərə̀ sə ntʉʉ̀ wù tse', nə tse' dzədzəm də yusə̀ wù cèp yè'sə nə fak, yà' fak.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Yà'a yusə̀ ŋga wù sə lɛŋ-a pìriyà, fana wù dzəm tse' də wù tse' yà' laŋ, yusə̀ wù fek pwe' wu nə tse' yà'.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Ye sə̀' də ŋga wù cu-a ŋgòlɛŋ pìriyà, wù swìfa ndàaŋwè pwe' yusə̀ bʉp sə̀ yi a gʉ̀ bohòwù, ya tɛ̀' yo nə̀ mʉbu nə swifa wu bʉp yo sə̀'. (
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Ye sə̀' də wù kà-a bʉ̀ʉ mok swìfa, ye də tɛ̀' yo nə̀ yi cu mʉbu nə kà wu bʉp yo sə̀' swìfa.)>>
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Wo à bwì və̀ fe'lə Jòrosalèm, fana mvəsə̀ Jisòs à sə gì cà mʉmvwe' ntòmbi ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə, ŋgàa fa satikà' sə̀ ghaŋ bə ŋgàa yə'rə̀ lʉ̀k nə ye bʉ̀ʉ sə̀ kə̀ mantombì wèŋ kə tseŋ yi,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 nə fek yi də, <<Wù sə gʉ̀ bum yè'sə bə ŋàaŋ sə̀ fò? Kènə fa wu ŋàŋ ndà də wu gʉ yà' ɛ?>>
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Jisòs dʉk fa fəsə yà'wèŋ də, <<Mʉ nə fek weŋ yu səmok yàm sə̀'. A ye ŋga wèŋ tsə̀' fa-a mʉ yusə̀ mʉ̀ fek sə, mʉ̀ tsok weŋ ŋàaŋ sə̀ mʉ̀ tse' ŋgòkə̀ gʉ̀ bum yè'sə bə zeŋ sə sə̀'.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Wèeŋ tsok fa a mʉ mvwe' sə̀ Jon ànə jəŋ ŋàaŋ sə̀ ŋgòbàptɛsə bwìŋ. Yi à jə bohòNwì kè bohòbwìŋ ɛ?>>
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Wo à yèto ŋgòcèp bə zeŋ mʉtsətsə'rə wo də, <<A tsok fa yi yè'sə da? Bʉsə̀ a dʉk-a də ŋàaŋ sə à və̀ bohòNwì, fana yi nə fek fe'lə ves dʉk də, anə geŋ vesùwèŋ kà yusə̀ Jon à sə cèp dzəm bʉ̀ʉ yà lɛ.
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 A dʉk-a sə̀' də yà' à və̀ bohòbwìŋ, fana wo nə dʉk da?>> Wo à sə wəp bʉ̀ʉ sə̀ fo' sə bʉ̀ʉsə̀ bwìŋ pwe' à dzəm zìnə də Jòon ŋgà tsòhòbum Nwì.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Fana wo dʉk fa Jisòs mok də wo ka riŋ. Jisòs dʉk bwìŋ fa wo ye sə̀' də, <<Ye də mʉ nə kà weŋ nsàp ŋàŋ nə̀ mʉ̀ tse' ŋgògʉ̀ bum yè'sə bə zeŋ nə sə̀' tsə̀'.>>
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.