Lucas 24
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NVT
1 Nù Sondè à ye, bàa sə lo mvwe' sèe sə nə̀ zəzòŋ, ŋga wo kotse' lòmve' sə̀ wo à fʉ̀hʉ yà' sə.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Wo ye ŋga wo dzərə fis lìs nə̀ wo ànə lok ncùu sè sə bə zeŋ nə laŋ.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Wo ànə ni lo sənə sèe sə fana wo kà vèŋ ni' Tà Jisòs nə ca yə.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Mʉmvə̀'nə̀ ŋkərə̀ awo à jip fo' fana wo ye bʉ̀ʉ mok fo' ba ŋga wo ni tse' cə̀ək sə̀ fəfəp, yà' sə ba'a vɛ'ɛ.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Wʉə à ko wo, wo gbʉ fə'ə gesə lo si awo sə nze. Fana bʉ̀ʉ sə dʉk fa wo də, <<Wèŋ sə làp ŋwə̀ nə̀ yi cu ye ŋwəm mʉtsətsə'rəə bʉ̀ kpʉkpʉ bʉ̀ʉ yà?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Yi ka fɛŋ yeŋ, yi lòkok laŋ. Wèeŋ tsərə yusə̀ yi ànə tsok weŋ ŋga yi cu ntòmvwe' nzeŋgòGalìli yà'a.
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 Yi ànə dʉk də, <Wo nə fa tsooŋ mʉ̀ʉ mo ŋwè ndzə bohòŋgàa gʉ̀ bʉp wèŋ, wo tɛ'lə mʉ mʉntə̀əŋ; nùmbu tɛ' ye, mʉ̀ lokok sə̀mok.> >>
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Ànə geŋ wo tsərə ncèp ye nə.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Wo à bwìŋ foho və̀ mvwe' sèe sə, wo kə tsok fa bum yè'sə bohòbwe ye sə̀ hum-ncòp-mò'fis sə, bə bʉ̀ʉ mok wèŋ pwe'fo' sə̀'.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Ànə kə tsok fa ŋgàa ntum sə wèŋ bum yè'sə Mèri Màdàlinà bə Jòanà bə Mèri nə̀ ma Jem, nə ye bàa mok wèŋ.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Wo à tsəm də bàa yè'sə sə cèp yusə̀ yà' ka fàk tse' fana wo kà yà'wèŋ dzəm fa.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Pità à lòkok mʉtsə̀, nə caŋ lo mvwe' sèe sə. À kə̀ dzèŋ fo', yi bʉhʉ tsoŋ nze, nə ye megu cə̀ək sə̀ wo à tuuŋ yi bə zeŋ sə, nə kà yumok sə̀ zok yə. Fana yi bwi foho lo lak, nə sə jip bə nsàp yu nə̀ nà' ye ènə wùriŋ.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Nùmbu ànə à ye, bʉ̀ʉ səmok à sə lòmvwe' lak mok sə̀ wo to yà' də Emàwùs, ŋga wo bwìŋ ba. Lak Emàwùs sə à ye co kìlometà hum-ncòp-mò'fis ŋgòlòJòrosalèm.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Wo à sə taaŋ lòbə bum sə̀ yà' ye yè'sə pwe'.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Wo ànə sə taaŋ ncèp ènə mvwe' mò'fis fana Jisòs à sòoŋ və̀ fo' sə̀' bə tu ye, bə yà'wèŋ sə lo ca.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Wo ye yi, fana yumok gʉ də wo kà yi rì.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Yi fek yà'wèŋ də, <<Wèŋ sə gì, nə sə taaŋ lo yè'sə yu yà?>> Wo foho təəŋ, nə sə kʉk bə manziŋ.
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Mòk nə̀ liŋ ye à ye də Klipàs dʉk fa nà' də, <<Co wu yè'e ŋkʉ̀ìŋ mvwe' lak Jòrosalèm, də mègù wù nə̀ wù ka yusə̀ yà' a ye nùumbu yè'e riŋ à?>>
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Yi fek fe'lə yà' də, <<A yu yà?>> Wo dʉk fa yi də, <<Bum sə̀ yà' a ye bə liŋ Jisòs nə̀ mvwe' lak Nazàrɛ. Yi à ye ŋgà tsòhòbum Nwì, yi à sə gʉ̀, nə sə cep bum sə̀ yà'a gʉgʉŋ wùriŋ mantombìi Nwì nə ye bwìŋ.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Ŋgàa fa satikà' bə bʉ̀ ŋkwàha bʉ̀ avès wèŋ a cèp wo ŋkuŋ wo tɛ'lə zə yi mʉ ntə̀əŋ.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Vès à sə naaŋ yàvès tu də nà'a yi nə̀ yi nə lak tiŋ fis bʉ̀ʉ Izùrɛ. Yà'sə ye-a sə̀' vɛ'nə, a ntinə nùumbu tɛ' nə̀ bum yè'sə a ye.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Fana bàa səmok sə̀ mʉŋgorə̀ vès kə̀ vèsə nòoŋ ves zooŋ, də wo anə yaaŋ lo nooŋ mvwe' sèe ye sə,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 nə kà vèŋ ni' ye nə yə. Wo bwìŋ və̀, nə sə dʉk də wo ye masinjàa Nwì. Masinjàa Nwì sə tsə̀' fa wo də nà' cu ŋwəm.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Bʉ̀ʉ mok sə̀ anə ye vesi wèŋ lòmvwe' sèe sə, nə ye ŋga yà' mègù mvə̀'nə̀ bàa sə nə cep sə zìnə, fana wo kà yi ye bə lis yə.>>
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Jisòs dʉk bʉsə fa yà'wèŋ də, <<Hò! Ləm bʉ̀ʉ yè'e wèŋ; wèŋ tse' ntʉm nə̀ nà' fi bʉp ŋgòdzəm tse' bum sə̀ ŋgàa tsòhòbum Nwì à cèep.
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Yà' ànə ka yeŋ də Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə nə ye nsàap ŋgə' yè'sə ŋkuŋ nə ca ni mvwe' bòoŋ ye yeŋ à?>>
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Fana yi ye jəŋ mʉ ni'ì Musì bə ŋgàa tsòhòbum Nwì wèŋ, nə tsoho rɛŋsə fa wo bum sə̀ ŋwàk Nwì à sə cèp yà' bə liŋ ye sə pwe'fo'.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Ànə geŋ wo sə kʉəp lo mvwe' lak sə̀ wo à sə lòfo' sə. Yi sə gʉ ye sə co də yi sə cà lòmalì mantombì vɛ'ɛ.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Fana wo sə lɛŋ nà' də, <<Vesùwèeŋ nooŋ fɛn, bʉ̀ʉsə̀ nùm co wes laŋ, ndzəm sə və̀ə.>> Fana bə yà'wèŋ lo ŋgòkə̀ nòoŋ.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Ghà nə̀ bə yà'wèŋ ànə sə zʉ zʉzʉ fana yi jəŋ brɛd sə, nə kwasə Nwì, nə bə'rə fa yà'wèŋ.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Fana lis awo muhu, wo riŋ yi; yi nom bisə mʉlisə̀ wo mvwe' sə̀ yi anə ye sə wà.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Mòk ye ŋga'a ŋgòfek mòk də, <<Ghà nə̀ yi anə sə cep bohòvesù mandzə̀, nə sə tsoho rɛŋsə fa ves bum sə̀ ndzənə ŋwàk Nwì yà'a, mʉ̀ də ntʉm nə kaŋ ves vɛ'ɛ wùriŋ àlaa?>>
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Wo à lòkok mègù sə̀' mvə̀k ànə, nə bwi lo Jòrosalèm. Wo kə tseŋ bwe ye sə̀ hum-ncòp-mò'fis sə wèŋ, ŋga wo cu mvwe' mò'fis bə bʉ̀ʉ mok wèŋ.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Bə yà'wèŋ sə cep də, <<Tà a lòkok laŋ nə̀ zìnə, Saimʉ̀ yə yi bə lis!>>
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Fana wo tsok bwi ŋga'a yusə̀ yà' anə ye mandzə̀, nə ye mvə̀'nə̀ wo anə riŋ nà' ghà nə̀ nà' anə bə'rə brɛd sə.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Mʉmvə̀'nə̀ wo ànə sə cep vɛ'nə fana Jisòs nə bə tu ye tesə təəŋ və mʉtsətsə'rə̀ə wo anə nə dʉk də, <<Fifi ye bohòwèŋ.>>
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Wo à vèhe, nə wəp vɛ'ɛ; wo à tsəm də kàmòk wo yə ze'.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Yi dʉk fa yà' də, <<Wèŋ sə wəp yà? Wèŋ sə mərə kɛ' sə ntʉʉ̀ wèŋ bʉ̀ʉ yà?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Wèeŋ kʉk ja'a bo am bə kùu am, ya wèeŋ riŋ də a mʉ̀ nə. Wèeŋ jwɛŋ ja'a mʉ bə bo, bʉ̀ʉsə̀ ze' kà njàp bə vəp mvəsə̀ wèŋ yə də mʉ̀ tse' yè'e tse'gə̀.>>
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Yi ànə cep vɛ'nə fana yi niŋ fa wo bo ye bə kùu ye wèŋ.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Mvə̀'nə̀ wo à ka sə ntʉʉ̀ wo pap ntòdzəm wes bʉ̀ʉsə̀ wo à kwa ti' ləlà, nə sə mərə, fana yi fek yà'wèŋ də, <<Wèŋ tse' yumok fɛɛŋ sə̀ co ŋwè zʉ à?>>
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Wo fa yi fuk nə̀ ləla,
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 yi jəŋ nà', nə zʉ mʉlisə̀ wo.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Ànə geŋ yi dʉk fa wo də, <<Yè'e yusə̀ mʉ̀ ànə tsok fa weŋ ŋga mʉ̀ cu ntòvesùwèŋ sə, də yusə̀ wo à còm yà' bə liŋ am ndzənə ŋwàk lʉ̀ʉk Musì, nə ye sə̀ ŋgàa tsòhòbum Nwì bə ŋwàk Sàam wèŋ pwe' nə̀ bʉ̀ʉŋ və̀ tsoŋ zìnə.>>
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Fana yi rɛŋsə ŋkərə̀ə awo ŋgòrì yusə̀ yà' cu ndzənə ŋwàk Nwì.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Yi dʉk də, <<Yè'e mvə̀'nə̀ wo à còm də, Ŋkum ŋgà gèm bwi nə nə ye ŋgə', fana nùmbu nə̀ tɛ' kə̀ dzèŋ fana yi lokok mvwe' kpʉ sə̀mok.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Nə ye sə̀' də, wo nə sə tsoho lo sənə nzeŋgòŋ nə pwe'fo' bə liŋ am ŋga wo yèto ntòmvwe' lak Jòrosalèm. Wo nə sə tsoho lo ncèp nə̀ ŋgòkupsə, nə bwi fa bʉp ŋkwɛ̀ŋ, fana Nwì swi fa ŋwè bʉp ye.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 A wèŋ sə̀ wèeŋ nə tsok lo bʉ̀ʉ mok, bʉ̀ʉsə̀ wèŋ yə bə lis awèŋ.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Wèeŋ ye, mʉ nə tumsə fa weŋ yusə̀ Tɛ̀' am a kàk mʉ yà' sə; fana wèeŋ cum tse' mʉntòlak fa'nə tə̀tè ŋàaŋ sə̀ yà'a nə tsoŋ ma mʉbu sə və bohòwèŋ ŋkuŋ.>>
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Ànə geŋ yi jəŋ fis lo yà'wèŋ mʉntòlak anə, bə yà'wèŋ lo tə̀tè kə dzeŋ mvwe' lak Betanì. À kə̀ dzèŋ fo', yi fis kok bo ye mʉtsə̀, nə se wo.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Yi à sə sè wes wo ntɛ̀ŋ fana yi me'rə yà'wèŋ, nə kok lo mʉbu.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Wo à kuksə yi, nə bwi foho lo Jòrosalèm anə bə kwəkwa vɛ'ɛ wùriŋ.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Wo cum mamgeŋ mʉmvwe' ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə, nə sə kuksə Nwì mbwa.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.