Lucas 24
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs BKJ
1 Nù Sondè à ye, bàa sə lo mvwe' sèe sə nə̀ zəzòŋ, ŋga wo kotse' lòmve' sə̀ wo à fʉ̀hʉ yà' sə.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Wo ye ŋga wo dzərə fis lìs nə̀ wo ànə lok ncùu sè sə bə zeŋ nə laŋ.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Wo ànə ni lo sənə sèe sə fana wo kà vèŋ ni' Tà Jisòs nə ca yə.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Mʉmvə̀'nə̀ ŋkərə̀ awo à jip fo' fana wo ye bʉ̀ʉ mok fo' ba ŋga wo ni tse' cə̀ək sə̀ fəfəp, yà' sə ba'a vɛ'ɛ.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Wʉə à ko wo, wo gbʉ fə'ə gesə lo si awo sə nze. Fana bʉ̀ʉ sə dʉk fa wo də, <<Wèŋ sə làp ŋwə̀ nə̀ yi cu ye ŋwəm mʉtsətsə'rəə bʉ̀ kpʉkpʉ bʉ̀ʉ yà?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Yi ka fɛŋ yeŋ, yi lòkok laŋ. Wèeŋ tsərə yusə̀ yi ànə tsok weŋ ŋga yi cu ntòmvwe' nzeŋgòGalìli yà'a.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Yi ànə dʉk də, <Wo nə fa tsooŋ mʉ̀ʉ mo ŋwè ndzə bohòŋgàa gʉ̀ bʉp wèŋ, wo tɛ'lə mʉ mʉntə̀əŋ; nùmbu tɛ' ye, mʉ̀ lokok sə̀mok.> >>
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Ànə geŋ wo tsərə ncèp ye nə.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Wo à bwìŋ foho və̀ mvwe' sèe sə, wo kə tsok fa bum yè'sə bohòbwe ye sə̀ hum-ncòp-mò'fis sə, bə bʉ̀ʉ mok wèŋ pwe'fo' sə̀'.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Ànə kə tsok fa ŋgàa ntum sə wèŋ bum yè'sə Mèri Màdàlinà bə Jòanà bə Mèri nə̀ ma Jem, nə ye bàa mok wèŋ.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Wo à tsəm də bàa yè'sə sə cèp yusə̀ yà' ka fàk tse' fana wo kà yà'wèŋ dzəm fa.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Pità à lòkok mʉtsə̀, nə caŋ lo mvwe' sèe sə. À kə̀ dzèŋ fo', yi bʉhʉ tsoŋ nze, nə ye megu cə̀ək sə̀ wo à tuuŋ yi bə zeŋ sə, nə kà yumok sə̀ zok yə. Fana yi bwi foho lo lak, nə sə jip bə nsàp yu nə̀ nà' ye ènə wùriŋ.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Nùmbu ànə à ye, bʉ̀ʉ səmok à sə lòmvwe' lak mok sə̀ wo to yà' də Emàwùs, ŋga wo bwìŋ ba. Lak Emàwùs sə à ye co kìlometà hum-ncòp-mò'fis ŋgòlòJòrosalèm.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Wo à sə taaŋ lòbə bum sə̀ yà' ye yè'sə pwe'.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Wo ànə sə taaŋ ncèp ènə mvwe' mò'fis fana Jisòs à sòoŋ və̀ fo' sə̀' bə tu ye, bə yà'wèŋ sə lo ca.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Wo ye yi, fana yumok gʉ də wo kà yi rì.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Yi fek yà'wèŋ də, <<Wèŋ sə gì, nə sə taaŋ lo yè'sə yu yà?>> Wo foho təəŋ, nə sə kʉk bə manziŋ.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Mòk nə̀ liŋ ye à ye də Klipàs dʉk fa nà' də, <<Co wu yè'e ŋkʉ̀ìŋ mvwe' lak Jòrosalèm, də mègù wù nə̀ wù ka yusə̀ yà' a ye nùumbu yè'e riŋ à?>>
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Yi fek fe'lə yà' də, <<A yu yà?>> Wo dʉk fa yi də, <<Bum sə̀ yà' a ye bə liŋ Jisòs nə̀ mvwe' lak Nazàrɛ. Yi à ye ŋgà tsòhòbum Nwì, yi à sə gʉ̀, nə sə cep bum sə̀ yà'a gʉgʉŋ wùriŋ mantombìi Nwì nə ye bwìŋ.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ŋgàa fa satikà' bə bʉ̀ ŋkwàha bʉ̀ avès wèŋ a cèp wo ŋkuŋ wo tɛ'lə zə yi mʉ ntə̀əŋ.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Vès à sə naaŋ yàvès tu də nà'a yi nə̀ yi nə lak tiŋ fis bʉ̀ʉ Izùrɛ. Yà'sə ye-a sə̀' vɛ'nə, a ntinə nùumbu tɛ' nə̀ bum yè'sə a ye.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Fana bàa səmok sə̀ mʉŋgorə̀ vès kə̀ vèsə nòoŋ ves zooŋ, də wo anə yaaŋ lo nooŋ mvwe' sèe ye sə,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 nə kà vèŋ ni' ye nə yə. Wo bwìŋ və̀, nə sə dʉk də wo ye masinjàa Nwì. Masinjàa Nwì sə tsə̀' fa wo də nà' cu ŋwəm.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Bʉ̀ʉ mok sə̀ anə ye vesi wèŋ lòmvwe' sèe sə, nə ye ŋga yà' mègù mvə̀'nə̀ bàa sə nə cep sə zìnə, fana wo kà yi ye bə lis yə.>>
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Jisòs dʉk bʉsə fa yà'wèŋ də, <<Hò! Ləm bʉ̀ʉ yè'e wèŋ; wèŋ tse' ntʉm nə̀ nà' fi bʉp ŋgòdzəm tse' bum sə̀ ŋgàa tsòhòbum Nwì à cèep.
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Yà' ànə ka yeŋ də Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə nə ye nsàap ŋgə' yè'sə ŋkuŋ nə ca ni mvwe' bòoŋ ye yeŋ à?>>
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Fana yi ye jəŋ mʉ ni'ì Musì bə ŋgàa tsòhòbum Nwì wèŋ, nə tsoho rɛŋsə fa wo bum sə̀ ŋwàk Nwì à sə cèp yà' bə liŋ ye sə pwe'fo'.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Ànə geŋ wo sə kʉəp lo mvwe' lak sə̀ wo à sə lòfo' sə. Yi sə gʉ ye sə co də yi sə cà lòmalì mantombì vɛ'ɛ.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Fana wo sə lɛŋ nà' də, <<Vesùwèeŋ nooŋ fɛn, bʉ̀ʉsə̀ nùm co wes laŋ, ndzəm sə və̀ə.>> Fana bə yà'wèŋ lo ŋgòkə̀ nòoŋ.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Ghà nə̀ bə yà'wèŋ ànə sə zʉ zʉzʉ fana yi jəŋ brɛd sə, nə kwasə Nwì, nə bə'rə fa yà'wèŋ.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Fana lis awo muhu, wo riŋ yi; yi nom bisə mʉlisə̀ wo mvwe' sə̀ yi anə ye sə wà.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Mòk ye ŋga'a ŋgòfek mòk də, <<Ghà nə̀ yi anə sə cep bohòvesù mandzə̀, nə sə tsoho rɛŋsə fa ves bum sə̀ ndzənə ŋwàk Nwì yà'a, mʉ̀ də ntʉm nə kaŋ ves vɛ'ɛ wùriŋ àlaa?>>
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Wo à lòkok mègù sə̀' mvə̀k ànə, nə bwi lo Jòrosalèm. Wo kə tseŋ bwe ye sə̀ hum-ncòp-mò'fis sə wèŋ, ŋga wo cu mvwe' mò'fis bə bʉ̀ʉ mok wèŋ.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Bə yà'wèŋ sə cep də, <<Tà a lòkok laŋ nə̀ zìnə, Saimʉ̀ yə yi bə lis!>>
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Fana wo tsok bwi ŋga'a yusə̀ yà' anə ye mandzə̀, nə ye mvə̀'nə̀ wo anə riŋ nà' ghà nə̀ nà' anə bə'rə brɛd sə.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Mʉmvə̀'nə̀ wo ànə sə cep vɛ'nə fana Jisòs nə bə tu ye tesə təəŋ və mʉtsətsə'rə̀ə wo anə nə dʉk də, <<Fifi ye bohòwèŋ.>>
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Wo à vèhe, nə wəp vɛ'ɛ; wo à tsəm də kàmòk wo yə ze'.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Yi dʉk fa yà' də, <<Wèŋ sə wəp yà? Wèŋ sə mərə kɛ' sə ntʉʉ̀ wèŋ bʉ̀ʉ yà?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Wèeŋ kʉk ja'a bo am bə kùu am, ya wèeŋ riŋ də a mʉ̀ nə. Wèeŋ jwɛŋ ja'a mʉ bə bo, bʉ̀ʉsə̀ ze' kà njàp bə vəp mvəsə̀ wèŋ yə də mʉ̀ tse' yè'e tse'gə̀.>>
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Yi ànə cep vɛ'nə fana yi niŋ fa wo bo ye bə kùu ye wèŋ.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Mvə̀'nə̀ wo à ka sə ntʉʉ̀ wo pap ntòdzəm wes bʉ̀ʉsə̀ wo à kwa ti' ləlà, nə sə mərə, fana yi fek yà'wèŋ də, <<Wèŋ tse' yumok fɛɛŋ sə̀ co ŋwè zʉ à?>>
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Wo fa yi fuk nə̀ ləla,
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 yi jəŋ nà', nə zʉ mʉlisə̀ wo.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Ànə geŋ yi dʉk fa wo də, <<Yè'e yusə̀ mʉ̀ ànə tsok fa weŋ ŋga mʉ̀ cu ntòvesùwèŋ sə, də yusə̀ wo à còm yà' bə liŋ am ndzənə ŋwàk lʉ̀ʉk Musì, nə ye sə̀ ŋgàa tsòhòbum Nwì bə ŋwàk Sàam wèŋ pwe' nə̀ bʉ̀ʉŋ və̀ tsoŋ zìnə.>>
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Fana yi rɛŋsə ŋkərə̀ə awo ŋgòrì yusə̀ yà' cu ndzənə ŋwàk Nwì.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Yi dʉk də, <<Yè'e mvə̀'nə̀ wo à còm də, Ŋkum ŋgà gèm bwi nə nə ye ŋgə', fana nùmbu nə̀ tɛ' kə̀ dzèŋ fana yi lokok mvwe' kpʉ sə̀mok.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Nə ye sə̀' də, wo nə sə tsoho lo sənə nzeŋgòŋ nə pwe'fo' bə liŋ am ŋga wo yèto ntòmvwe' lak Jòrosalèm. Wo nə sə tsoho lo ncèp nə̀ ŋgòkupsə, nə bwi fa bʉp ŋkwɛ̀ŋ, fana Nwì swi fa ŋwè bʉp ye.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 A wèŋ sə̀ wèeŋ nə tsok lo bʉ̀ʉ mok, bʉ̀ʉsə̀ wèŋ yə bə lis awèŋ.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Wèeŋ ye, mʉ nə tumsə fa weŋ yusə̀ Tɛ̀' am a kàk mʉ yà' sə; fana wèeŋ cum tse' mʉntòlak fa'nə tə̀tè ŋàaŋ sə̀ yà'a nə tsoŋ ma mʉbu sə və bohòwèŋ ŋkuŋ.>>
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ànə geŋ yi jəŋ fis lo yà'wèŋ mʉntòlak anə, bə yà'wèŋ lo tə̀tè kə dzeŋ mvwe' lak Betanì. À kə̀ dzèŋ fo', yi fis kok bo ye mʉtsə̀, nə se wo.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Yi à sə sè wes wo ntɛ̀ŋ fana yi me'rə yà'wèŋ, nə kok lo mʉbu.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Wo à kuksə yi, nə bwi foho lo Jòrosalèm anə bə kwəkwa vɛ'ɛ wùriŋ.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Wo cum mamgeŋ mʉmvwe' ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə, nə sə kuksə Nwì mbwa.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.