Lucas 24
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs ARA
1 Nù Sondè à ye, bàa sə lo mvwe' sèe sə nə̀ zəzòŋ, ŋga wo kotse' lòmve' sə̀ wo à fʉ̀hʉ yà' sə.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 Wo ye ŋga wo dzərə fis lìs nə̀ wo ànə lok ncùu sè sə bə zeŋ nə laŋ.
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 Wo ànə ni lo sənə sèe sə fana wo kà vèŋ ni' Tà Jisòs nə ca yə.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Mʉmvə̀'nə̀ ŋkərə̀ awo à jip fo' fana wo ye bʉ̀ʉ mok fo' ba ŋga wo ni tse' cə̀ək sə̀ fəfəp, yà' sə ba'a vɛ'ɛ.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Wʉə à ko wo, wo gbʉ fə'ə gesə lo si awo sə nze. Fana bʉ̀ʉ sə dʉk fa wo də, <<Wèŋ sə làp ŋwə̀ nə̀ yi cu ye ŋwəm mʉtsətsə'rəə bʉ̀ kpʉkpʉ bʉ̀ʉ yà?
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 Yi ka fɛŋ yeŋ, yi lòkok laŋ. Wèeŋ tsərə yusə̀ yi ànə tsok weŋ ŋga yi cu ntòmvwe' nzeŋgòGalìli yà'a.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 Yi ànə dʉk də, <Wo nə fa tsooŋ mʉ̀ʉ mo ŋwè ndzə bohòŋgàa gʉ̀ bʉp wèŋ, wo tɛ'lə mʉ mʉntə̀əŋ; nùmbu tɛ' ye, mʉ̀ lokok sə̀mok.> >>
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 Ànə geŋ wo tsərə ncèp ye nə.
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 Wo à bwìŋ foho və̀ mvwe' sèe sə, wo kə tsok fa bum yè'sə bohòbwe ye sə̀ hum-ncòp-mò'fis sə, bə bʉ̀ʉ mok wèŋ pwe'fo' sə̀'.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 Ànə kə tsok fa ŋgàa ntum sə wèŋ bum yè'sə Mèri Màdàlinà bə Jòanà bə Mèri nə̀ ma Jem, nə ye bàa mok wèŋ.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Wo à tsəm də bàa yè'sə sə cèp yusə̀ yà' ka fàk tse' fana wo kà yà'wèŋ dzəm fa.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Pità à lòkok mʉtsə̀, nə caŋ lo mvwe' sèe sə. À kə̀ dzèŋ fo', yi bʉhʉ tsoŋ nze, nə ye megu cə̀ək sə̀ wo à tuuŋ yi bə zeŋ sə, nə kà yumok sə̀ zok yə. Fana yi bwi foho lo lak, nə sə jip bə nsàp yu nə̀ nà' ye ènə wùriŋ.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 Nùmbu ànə à ye, bʉ̀ʉ səmok à sə lòmvwe' lak mok sə̀ wo to yà' də Emàwùs, ŋga wo bwìŋ ba. Lak Emàwùs sə à ye co kìlometà hum-ncòp-mò'fis ŋgòlòJòrosalèm.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Wo à sə taaŋ lòbə bum sə̀ yà' ye yè'sə pwe'.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Wo ànə sə taaŋ ncèp ènə mvwe' mò'fis fana Jisòs à sòoŋ və̀ fo' sə̀' bə tu ye, bə yà'wèŋ sə lo ca.
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Wo ye yi, fana yumok gʉ də wo kà yi rì.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Yi fek yà'wèŋ də, <<Wèŋ sə gì, nə sə taaŋ lo yè'sə yu yà?>> Wo foho təəŋ, nə sə kʉk bə manziŋ.
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 Mòk nə̀ liŋ ye à ye də Klipàs dʉk fa nà' də, <<Co wu yè'e ŋkʉ̀ìŋ mvwe' lak Jòrosalèm, də mègù wù nə̀ wù ka yusə̀ yà' a ye nùumbu yè'e riŋ à?>>
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Yi fek fe'lə yà' də, <<A yu yà?>> Wo dʉk fa yi də, <<Bum sə̀ yà' a ye bə liŋ Jisòs nə̀ mvwe' lak Nazàrɛ. Yi à ye ŋgà tsòhòbum Nwì, yi à sə gʉ̀, nə sə cep bum sə̀ yà'a gʉgʉŋ wùriŋ mantombìi Nwì nə ye bwìŋ.
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Ŋgàa fa satikà' bə bʉ̀ ŋkwàha bʉ̀ avès wèŋ a cèp wo ŋkuŋ wo tɛ'lə zə yi mʉ ntə̀əŋ.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Vès à sə naaŋ yàvès tu də nà'a yi nə̀ yi nə lak tiŋ fis bʉ̀ʉ Izùrɛ. Yà'sə ye-a sə̀' vɛ'nə, a ntinə nùumbu tɛ' nə̀ bum yè'sə a ye.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 Fana bàa səmok sə̀ mʉŋgorə̀ vès kə̀ vèsə nòoŋ ves zooŋ, də wo anə yaaŋ lo nooŋ mvwe' sèe ye sə,
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 nə kà vèŋ ni' ye nə yə. Wo bwìŋ və̀, nə sə dʉk də wo ye masinjàa Nwì. Masinjàa Nwì sə tsə̀' fa wo də nà' cu ŋwəm.
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Bʉ̀ʉ mok sə̀ anə ye vesi wèŋ lòmvwe' sèe sə, nə ye ŋga yà' mègù mvə̀'nə̀ bàa sə nə cep sə zìnə, fana wo kà yi ye bə lis yə.>>
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 Jisòs dʉk bʉsə fa yà'wèŋ də, <<Hò! Ləm bʉ̀ʉ yè'e wèŋ; wèŋ tse' ntʉm nə̀ nà' fi bʉp ŋgòdzəm tse' bum sə̀ ŋgàa tsòhòbum Nwì à cèep.
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Yà' ànə ka yeŋ də Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə nə ye nsàap ŋgə' yè'sə ŋkuŋ nə ca ni mvwe' bòoŋ ye yeŋ à?>>
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 Fana yi ye jəŋ mʉ ni'ì Musì bə ŋgàa tsòhòbum Nwì wèŋ, nə tsoho rɛŋsə fa wo bum sə̀ ŋwàk Nwì à sə cèp yà' bə liŋ ye sə pwe'fo'.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 Ànə geŋ wo sə kʉəp lo mvwe' lak sə̀ wo à sə lòfo' sə. Yi sə gʉ ye sə co də yi sə cà lòmalì mantombì vɛ'ɛ.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 Fana wo sə lɛŋ nà' də, <<Vesùwèeŋ nooŋ fɛn, bʉ̀ʉsə̀ nùm co wes laŋ, ndzəm sə və̀ə.>> Fana bə yà'wèŋ lo ŋgòkə̀ nòoŋ.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 Ghà nə̀ bə yà'wèŋ ànə sə zʉ zʉzʉ fana yi jəŋ brɛd sə, nə kwasə Nwì, nə bə'rə fa yà'wèŋ.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 Fana lis awo muhu, wo riŋ yi; yi nom bisə mʉlisə̀ wo mvwe' sə̀ yi anə ye sə wà.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Mòk ye ŋga'a ŋgòfek mòk də, <<Ghà nə̀ yi anə sə cep bohòvesù mandzə̀, nə sə tsoho rɛŋsə fa ves bum sə̀ ndzənə ŋwàk Nwì yà'a, mʉ̀ də ntʉm nə kaŋ ves vɛ'ɛ wùriŋ àlaa?>>
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 Wo à lòkok mègù sə̀' mvə̀k ànə, nə bwi lo Jòrosalèm. Wo kə tseŋ bwe ye sə̀ hum-ncòp-mò'fis sə wèŋ, ŋga wo cu mvwe' mò'fis bə bʉ̀ʉ mok wèŋ.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Bə yà'wèŋ sə cep də, <<Tà a lòkok laŋ nə̀ zìnə, Saimʉ̀ yə yi bə lis!>>
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Fana wo tsok bwi ŋga'a yusə̀ yà' anə ye mandzə̀, nə ye mvə̀'nə̀ wo anə riŋ nà' ghà nə̀ nà' anə bə'rə brɛd sə.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Mʉmvə̀'nə̀ wo ànə sə cep vɛ'nə fana Jisòs nə bə tu ye tesə təəŋ və mʉtsətsə'rə̀ə wo anə nə dʉk də, <<Fifi ye bohòwèŋ.>>
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Wo à vèhe, nə wəp vɛ'ɛ; wo à tsəm də kàmòk wo yə ze'.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 Yi dʉk fa yà' də, <<Wèŋ sə wəp yà? Wèŋ sə mərə kɛ' sə ntʉʉ̀ wèŋ bʉ̀ʉ yà?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Wèeŋ kʉk ja'a bo am bə kùu am, ya wèeŋ riŋ də a mʉ̀ nə. Wèeŋ jwɛŋ ja'a mʉ bə bo, bʉ̀ʉsə̀ ze' kà njàp bə vəp mvəsə̀ wèŋ yə də mʉ̀ tse' yè'e tse'gə̀.>>
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Yi ànə cep vɛ'nə fana yi niŋ fa wo bo ye bə kùu ye wèŋ.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Mvə̀'nə̀ wo à ka sə ntʉʉ̀ wo pap ntòdzəm wes bʉ̀ʉsə̀ wo à kwa ti' ləlà, nə sə mərə, fana yi fek yà'wèŋ də, <<Wèŋ tse' yumok fɛɛŋ sə̀ co ŋwè zʉ à?>>
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Wo fa yi fuk nə̀ ləla,
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 yi jəŋ nà', nə zʉ mʉlisə̀ wo.
43 E ele comeu na presença deles.
44 Ànə geŋ yi dʉk fa wo də, <<Yè'e yusə̀ mʉ̀ ànə tsok fa weŋ ŋga mʉ̀ cu ntòvesùwèŋ sə, də yusə̀ wo à còm yà' bə liŋ am ndzənə ŋwàk lʉ̀ʉk Musì, nə ye sə̀ ŋgàa tsòhòbum Nwì bə ŋwàk Sàam wèŋ pwe' nə̀ bʉ̀ʉŋ və̀ tsoŋ zìnə.>>
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Fana yi rɛŋsə ŋkərə̀ə awo ŋgòrì yusə̀ yà' cu ndzənə ŋwàk Nwì.
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Yi dʉk də, <<Yè'e mvə̀'nə̀ wo à còm də, Ŋkum ŋgà gèm bwi nə nə ye ŋgə', fana nùmbu nə̀ tɛ' kə̀ dzèŋ fana yi lokok mvwe' kpʉ sə̀mok.
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 Nə ye sə̀' də, wo nə sə tsoho lo sənə nzeŋgòŋ nə pwe'fo' bə liŋ am ŋga wo yèto ntòmvwe' lak Jòrosalèm. Wo nə sə tsoho lo ncèp nə̀ ŋgòkupsə, nə bwi fa bʉp ŋkwɛ̀ŋ, fana Nwì swi fa ŋwè bʉp ye.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 A wèŋ sə̀ wèeŋ nə tsok lo bʉ̀ʉ mok, bʉ̀ʉsə̀ wèŋ yə bə lis awèŋ.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Wèeŋ ye, mʉ nə tumsə fa weŋ yusə̀ Tɛ̀' am a kàk mʉ yà' sə; fana wèeŋ cum tse' mʉntòlak fa'nə tə̀tè ŋàaŋ sə̀ yà'a nə tsoŋ ma mʉbu sə və bohòwèŋ ŋkuŋ.>>
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ànə geŋ yi jəŋ fis lo yà'wèŋ mʉntòlak anə, bə yà'wèŋ lo tə̀tè kə dzeŋ mvwe' lak Betanì. À kə̀ dzèŋ fo', yi fis kok bo ye mʉtsə̀, nə se wo.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Yi à sə sè wes wo ntɛ̀ŋ fana yi me'rə yà'wèŋ, nə kok lo mʉbu.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Wo à kuksə yi, nə bwi foho lo Jòrosalèm anə bə kwəkwa vɛ'ɛ wùriŋ.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 Wo cum mamgeŋ mʉmvwe' ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə, nə sə kuksə Nwì mbwa.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.