Lucas 22
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NAA
1 Ŋkàha Pasobà, sə̀ wo zʉgə̀ fo' brɛd sə̀ jì yis yà'a ànə kʉəp və ŋga'a mok laŋ.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Fana ŋgàa fa satikà' sə̀ ghaŋ bə ŋgàa yə'rə̀ fa bwìŋ lʉ̀k wèŋ sə lap mandzə̀ mok ŋgòzə swìhi Jisòs bʉ̀ʉsə̀ wo ànə sə wəp bwìŋ də yà'a nə jok.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Ànə geŋ Satà ni sə ntʉʉ̀ Judàs nə̀ liŋ ye mook də Iskarəyà. Judàs nə à ye sə̀' mòk mʉŋgorə̀ ŋgàa fàak Jisòs sə̀ wo à ye hum-ncòp-ba sə.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Judàs nə à lò, nə kə cep bə ŋgàa fa satikà' sə̀ ghaŋ nə ye bʉ̀ʉ sə̀ mantombì bohòŋgàa tək mʉmvwe' ndap Nwì sə wèŋ mvə̀'nə̀ yi nə seŋ fa wo nà'.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Wo à kwa, nə dʉk də wo fa yi mbàm.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Judàs nə à dzəm, fana nə sə lap mok mandzə̀ nə̀ co yi seŋ Jisòs ŋga bwìŋ ka fo' yeŋ.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Nùmbu nə̀ wo à yèto ŋkàk nə̀ wo zʉgə̀ brɛd sə̀ jì yis nə à dzèeŋ, à ye sə̀' nùmbu nə̀ wo sʉəgə̀ nsùŋgaaŋ ŋkàha Pasobà ŋgòfa Nwì sə.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Ànə geŋ Jisòs tumsə lo Pità bə Jon ŋga yi tipsə wo də, <<Wèeŋ du kə fʉhʉ fa ves ŋkàha Pasobà sə ya vesùwèeŋ kə zʉ yà'.>>
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Wo fek yi də, <<Wù dzəm də vèes kə fʉhʉ yè'sə ma fòlɛ?>>
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Yi dʉk fa wo də, <<Wèeŋ yu'rə bə̀boŋ. Wèeŋ kə̀ ni lòmʉntòlak anə fana wèŋ ŋwə̀mbam mòok nə kʉrə ŋga yi bə̀k tse' kʉ̀ʉŋ ndzəp; wèŋ bɛ' lo yi mvwe' ndap nə̀ yi nə kə ni fo' nə.
10 Jesus lhes explicou:
11 A kə̀ dzèŋ fo' fana wèŋ tsok fa ŋgà ndap nə də, <Cicà nə də vèes kə fek wu də rum ndap nə̀ bə bwe ye wèeŋ nə zʉ ŋkàha pasobà mbwa nə fòlɛ?>
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Yi nə niŋ fa weŋ rum ndap mòk nə̀ ghaŋ ma mʉtùhù, nə̀ bum pwe' mbwa, fana wèŋ gʉhʉ tsə'rə bum pwe'fo'.>>
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Ànə geŋ wo lo, nə kə ye bum sə pwe' mvə̀'nə̀ Jisòs ànə dʉk sə. Wo fʉhʉ zʉzʉ Pasobà sə̀ fo'.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Mvə̀k nə à kʉ̀rə fana Jisòs cum mvwe' ye mʉ teberə̀ ŋgòzʉ bɛŋ bə ŋgàa fàak ye sə̀ wo ŋgàa ntum ye sə wèŋ.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Yi dʉk fa wo də, <<Mʉ̀ anə dzəm vɛ'ɛ wùriŋ də vesùwèeŋ zʉ be'lə tsoŋ zʉzʉ ŋkàha pasobà yè'sə bəbɛ' ŋkuŋ ya mʉ ye ŋgə'.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Bʉsə̀ mʉ tsok weŋ də mʉ nə kà yà' mok zʉ fe'lə tə̀tè tse'ŋga yusə̀ zʉzʉʉ yè'sə tə bə tu zeŋ sə kə̀ rɛɛŋ nùmbu nə mvwe' gaŋ ŋkum sə̀ Nwì sə ŋkuŋ.>>
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Ànə geŋ yi jəŋ ŋgàp, nə kwasə Nwì, fana yi dʉk fa wo də, <<Wèeŋ ko jəŋ, nə gapsə mʉtsətsə'rəə wèŋ.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Bʉsə̀ mʉ tsok weŋ də, ye jəŋ nə̀ ŋga'a nè'e mʉ nə kà rùuk yè'sə mok no fe'lə̀ tə̀tè gaŋ Nwì sə kə wɛs.>>
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Fana yi jəŋ fe'lə brɛd; yi ànə kwasə wes Nwì sə̀mok fana yi fa yà'wèŋ, nə dʉk də, <<Nè'e ŋgùpni' àm nə̀ wo a fa nà' bʉ̀ʉ wèŋ. Wèeŋ sə gʉhʉ vɛ'nə ŋgòsə tsərə tse' mʉ.>>
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Yi ànə gʉ megu sə̀' mʉmvə̀' ànə bə ŋgàp nə. Ghà nə̀ wo à zʉ wes zʉzʉ sə fana yi fa wo ŋgàp nə, nə sə cep də, <<Ŋgàp nè'e rʉ̀k nə̀ fi nə̀ nà' kì ŋge' ndzənə ndʉəm am, nə̀ nà'a nə fe'e bʉ̀ʉ wèŋ.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Megu də wèeŋ kʉk ja'a yàwèeŋ, ŋwə̀ nə̀ yi sèŋ mʉ nə cu be'lə venəwèŋ yè' mʉ teberə̀ anə.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Mʉ̀ʉ Mo Ŋwè, mʉ nə kpʉ lo mvə̀'nə̀ wo ànə dʉk noŋsə sə, megu də ŋwə̀ nə̀ yi sèŋ mʉ nə cu bə ŋgə'.>>
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Fana wo ye ŋgòfe'rə ya' mʉŋgorə̀ wo də ŋwə̀ nə̀ yi nə seŋ nà' nə yè'sə ndàlɛ?
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Mʉncèp mòk à tesə mʉŋgorə̀ wo anə sə̀' də ŋwə̀ nə̀ nà' yam càsə mok sə pwe'fo' ndàlɛ?
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Fana Jisòs dʉk fa wo də, <<Ŋkum sə̀ sə nzeŋgòŋ fɛŋ gʉ̀ fagə̀ bʉ̀ʉ awo sə co də wo yàwo bʉ̀ʉ sə̀ ghaŋ. Wo sə dzəm də bwìiŋ sə to wo də ŋgàa fa bwìŋ mbo.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Yà'a kà bohòwèŋ yàwèŋ vɛ'nə ye. Yusə lɛ də ŋwə̀ nə̀ yi ŋwə̀ nə̀ ghaŋ nə ye co mo nə̀ lʉə, fana ŋwə̀ nə̀ yi mantombì yi nə ye co ŋgà fàk bohòmok sə wèŋ.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Yèè, ŋwə̀ nə̀ ghaŋ yè'sə nə̀ fò, ŋwə̀ nə̀ yi cu ye mʉ teberə̀ kè ŋwə̀ nə̀ yi sə fàk ŋgòcàsə və̀ zʉzʉ mʉ teberə̀ anə-ɛ? A lɛ ŋwə̀ nə̀ yi cu mʉ teberə̀ nə. Fana mʉ yàm bohòwèŋ co ŋwə̀ nə̀ yi sə càsə zʉzʉʉ sə càsə nə.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 <<Nùumbu sə̀ mʉ̀ a sə tse' ŋgə' sə pwe', wèŋ sə dzəm ŋgòcu malì vesùwèŋ.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Fana mʉ̀ sə koksə weŋ gaŋ sə̀' mvə̀'nə̀ tɛ̀' am ànə koksə mʉ.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Wèeŋ nə zʉ mʉ teberə̀ mʉ̀ mvwe' gaŋ am sə. Wèeŋ nə cum mʉmvwe' kapràk, nə sə sak bòop lak Izùrɛ sə̀ yà'a hum-ncòp-ba sə.>>
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Fana Jisòs dʉk fa Pità də <<Saimʉ̀, Saimʉ̀ yu'rə! Satà lɛŋ də yi dzəm ŋgòjə weŋ, nə swek weŋ co wo sə swek gòmbì.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Megu də mʉ̀ lɛŋ fa wu pìriyà laŋ də ntʉm nə̀ wù tse' ŋgòdzəm tse' bohòmʉ̀ nà'a kà maŋkwɛ̀ŋ bwì foho lò. Nə ye sə̀' də wu bwì və̀ bohòmʉ̀ fana wù gʉ ya bwema yo ye yàwo gʉgʉŋ sə̀'.>>
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Pità nə dʉk fa yi də, <<Tà, a dzəm ye mvwe' ndapndzəm bə mvwe' kpʉ pwe', mʉ nə lo yàm vesù.>>
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Yi dʉk fa nà' də, <<Pità, mʉ tsok wu ŋkèm dʉk də, ŋkuŋ mvəp to ntinə ŋga wù dʉk fis kɛ̀' tɛ' laŋ də wù ka mʉ riŋ.>>
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Ànə geŋ Jisòs fek wo də, <<Mvə̀'nə̀ mʉ̀ ànə tumsə lo weŋ fa', nə dʉk də wèeŋ nə kà posà mbàm jə, kà bàm jə, nə kà kùuŋgùp sə̀' jə tse' lòyà'a, wèŋ ànə lo, nə kə jamə yumok à?>> Wo à dʉk də, <<Vès à ka yumok jamə.>>
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Fana Jisòs nə dʉk fa wo mok də, <<Ŋwə̀ nə̀ yi tse'-a pùp ye kè bàm àlɛ, yi jəŋ tse' nà' ŋga'a. Ŋwə̀ nə̀ yi ka-a kafà' tse', ŋgə̀ŋgàŋ seŋ cə̀k ye, nə ywiŋ tse' mòk bə zeŋ.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Mʉ tsok fa weŋ də yusə̀ wo à còm yà' ndzənə ŋwàk Nwì bə liŋ am də, <Wo à ta be'lə yi bə ŋgàa gʉ̀ bʉp wèŋ> yà'a nə bʉʉŋ və tsoŋ zìnə. Njo nə̀ bum sə̀ wo à còm yà' bə liŋ am sə, sə bʉʉŋ və̀ zìnə pwe'fo'.>>
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Wo dʉk fa yi də, <<Tà, vès tse' fèk ba.>> Yi dʉk fəsə fa yà' də, <<Yà'sə kə̀kʉrə̀.>>
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Ànə geŋ yi lokok ŋgòlòmvwe' nda Olìp sə̀ mvə̀'nə̀ yi lòhogə̀ səsa sə fana bwe ye sə wèŋ sə bɛ' lòyi sə̀'.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 À kə̀ dzèŋ fo' fana yi tsok yà' də yà'wèeŋ lɛŋ Nwì də ya mə̀mumsə̀ə kà yà' gha'.
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Fana yi sooŋ gɛsə lo ŋgʉ ni'ì yà'wèŋ anə fo' co wù mak lìs kə dzeŋ, nə təəŋ bə tumfərə sə lɛŋ pìriyà.
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 Yi lɛŋ dʉk də, <<Tɛ̀', a ye-a ŋga bò-a wu fana wù jəŋ gɛsə lo ŋgàp ŋgə' ènə fo'; mʉ̀ dʉk-a sə̀' vɛ'nə, wù gʉ lɛ mʉmvə̀'nə̀ wù dzəm wù, kà mʉmvə̀'nə̀ mʉ̀ dzəm mʉ̀ gʉ̀.>>
42 dizendo:
43 Ànə geŋ masinjà Nwì mòk tesə və mʉbu, nə kə fa yi ŋàŋ.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Ànə ye ŋga ntʉm sə bʉp yi vɛ'ɛ nsàp nə̀ yi à lɛŋ vɛ'ɛ tə̀tè ndùrə̀ sə cərə yi co sə cərə tsə ndʉəm.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Ànə geŋ yi lokok, nə kə tseŋ bwe ye sə wèŋ ŋga wo wòbə manziŋ wùriŋ, fana nə sə dzəm mok lo.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Yi fek yà'wèŋ də, <<Wèŋ sə dzəm lo yà? Wèeŋ lokok, nə lɛŋ də ya mə̀mumsə̀ə kà weŋ gha'.>>
46 E disse:
47 Jisòs ànə sə cep mali ntòfo' fana ma ŋgo bʉ̀ mok tesə və, ŋga Judàs nə̀ yi sə̀' mòk mʉŋgorə̀ bwe ye sə̀ hum-ncòp-ba nə to mantombì yi. Judàs nə lo kə cepsə Jisòs nə co ŋge' vɛ'.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Jisòs fek nà' də, <<Judàs, wù də wu seŋ mʉ̀ʉ mo ŋwè bə cə̀cèpsə̀ à?>>
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Bwe Jisòs sə̀ wo ànə ye fo' sə à yə mvə̀'nə̀ bum sə à ye fana wo fek Jisòs də, <<Tà, aco vès gbɛ' bə fèk à?>>
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Mòk mʉŋgorə̀ wo anə à gbɛ' cì' màk ntu'u mo ŋgà fàk ŋkum ŋgà fa satikà' mòk. Yi à gbɛ' cì' ntu'u nà' sə̀ bo ma zʉ.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Fana Jisòs dʉk də, <<Yà' kʉ̀rə vɛ'nə,>> nə jwɛŋ gesə ntu'u sə, fana yà' me.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Ànə geŋ Jisòs cep bohòŋgàa fa satikà' sə̀ ghaŋ sə bə ŋgàa fàak sə̀ wo kʉ̀kgə̀ ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə, nə ye bə ŋkwàha bʉ̀ʉ sə̀ wo à tesə və̀ ŋgòko yi sə wèŋ də, <<Wèŋ tesə co wèŋ sə lòmvwe' bɛ' ŋgà yə̀ bə fèk nə ye ntòk yè'e bʉ̀ʉ mʉ̀ à?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Vesùwèeŋ yiskokgə̀ mʉmvwe' ndap Nwì nə̀ ghaŋ səsa, wèŋ kà mʉ ko. Nə ye də nè'e mok ŋga'a mvə̀k nə̀ njàwèŋ, nə̀ ŋàaŋ ndzəm tse' ŋàŋ.>>
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Ànə geŋ wo ko yi, nə jəŋ lo yi mvwe' ndap ŋkum ŋgà fa satikà'. Pità sə yuŋ və wo maŋkwɛ̀ŋ mweè sə̀sap.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Wo à kə̀ fimsə mis mʉ ntòmbi anə, nə cum sə yuk fana Pità nə və kə cum kok ye fo' sə̀'.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Mvə̀'nə̀ mis à sə kʉə rɛɛŋ fana mʉŋwà nəmòk ye yi, nə kʉk kok nà' jwaaŋ, nə dʉk də, <<Ŋwə̀ nè'e yegə̀ sə̀' bə ŋgà' ànə.>>
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Fana Pità nə bɛŋ də, <<Njɛ̀'gù, mʉ̀ ka yi riŋ.>>
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 À cu kok ghàr ŋgà' nəmòk ye yi sə̀', nə dʉk sə̀' də, <<Wu sə̀' ŋwə̀ àwo mòk.>> Pità nə bɛŋ sə̀mok də, <<Hai' mʉ̀ ka mòk yeŋ ŋgàta.>>
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 À sàp kok mok bə̀boŋ ntɛ̀ŋ fana ŋwə̀ nəmòk dʉk fe'lə sə̀mok dʉk də, <<Mʉ̀ rì ŋwə̀ nè'e bə̀boŋ, yi ŋwə̀ə Galìli, yi yegə̀ bə nà'.>>
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Pità nə dʉk fe'lə sə̀mok də, <<Ŋgàta, mʉ̀ ka yusə̀ wù sə cèp yà'sə riŋ.>> À ye sə̀' ghà ànə, ŋga yi ka ntòcep wes ntɛ̀ŋ, ntomvəp to.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Fana Tà Jisòs bʉʉŋ kʉk gesə lo Pità. Pità tsəm kok mvə̀'nə̀ Tà anə dʉk fa yi də, <<Ntomvəp nə sə kə to ntinə ŋga wù bɛ̀ŋ mʉ kɛ̀' tɛ' də wù ka mʉ riŋ sə.>>
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Yi tesə lo sə ntòmbiŋ, nə kə waŋ vɛ'ɛ nə̀bʉp.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Ànə ye vɛ'nə fana bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə kotse' Jisòs sə wèŋ à sə ywì'lə yi, nə sə ləp yi sə̀'.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Wo lok yi lis, nə sə fek yi də, <<Lə̀p wu ndà, riŋ-a ŋgə̀ŋgàŋ-ɛ̀?>>
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Wo à cèp fa yi bum ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ, nə sə yak yi.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Nə̀ zəzòŋ à dzèeŋ fana bʉ̀ ŋkwàha bʉ̀ʉ Jus wèŋ kə benə ni' mvwe' mò'fis bə ŋgàa fa satikà' sə̀ ghaŋ bə ŋgàa yə'rə̀ bwìŋ lʉ̀k wèŋ pwe'. Fana wo jəŋ lo yi mʉ kaŋsurù wo anə, nə sə cep də,
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 <<A ye-a ŋga wu Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə wù, wù tsok fa ves.>> Yi dʉk fa yà'wèŋ dʉk də, <<A ye-a ŋga mʉ̀ tsə̀' fa weŋ, kaco wèŋ dzəm yeŋ;
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 nə ye sə̀' də a ye-a ŋga mʉ̀ fek weŋ yumok, kaco wèŋ cep fəsə fa mʉ sə̀ yeŋ.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Megu də ye jəŋ ŋga'a nə lo mantombì fana mʉ̀ʉ mo ŋwè, mʉ nə cum bo ma mà'a Nwì nə̀ yi tse' ŋàŋ.>>
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Fana wo pwe'fo' fek yi də, <<Ye də wu mo Nwì à?>> Yi dʉk fa yà' də, <<Wèŋ cèp mè laŋ.>>
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Fana wo dʉk ŋga'a də, <<A sə làp də a yuk fe'lə yè'sə yà? Vesùwèŋ yuk ncèp jòŋ nə kə̀ cùhu yi bə ntu'u avès laŋ.>>
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.