Lucas 20
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs ARA
1 Nùmbu mòk à ye ŋga Jisòs sə yə'rə bwìŋ, nə sə tsoho fa wo Ntirə̀ nə̀ Bə̀boŋ nə mʉmvwe' ntòmbi ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə fana ŋgàa fa satikà' sə̀ ghaŋ bə ŋgàa yə'rə̀ fa bwìŋ lʉ̀k nə ye bʉ̀ ŋkwàha bʉ̀ʉ Jus wèŋ kə tseŋ yi.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Wo à və̀ə, wo fek yi də, <<Vès dzəm ŋgòrì də wù gʉ̀ bum yè'sə bə ŋàaŋ sə̀ fò? Kènə fa wu ŋàŋ ndà də wu gʉ yà' ɛ?>>
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Yi dʉk fa fəsə yà'wèŋ də, <<Mʉ tse' ŋgòfek weŋ yusəmok yàm sə̀', wèeŋ tsok fa mʉ-a də,
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 mvwe' sə̀ Jon ànə jəŋ ŋàaŋ sə̀ ŋgòbàptɛsə bwìŋ fo' yà'a ànə və bohòNwì kè yà' ànə tesə bohòbwìŋ-ɛ?>>
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Wo à yèto ŋgòcèp bə zeŋ, nə sə fe'rə ni' awo də, <<A tsok fa yi yè'sə da? Bʉsə̀ a dʉk-a də, ŋàaŋ sə à sə və̀ bohòNwì fana yi nə fek fe'lə ves də, ànə geŋ vesùwèŋ kà yusə̀ Jon à sə cèep dzəm bʉ̀ʉ yà lɛ.
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Nə ye sə̀' də a ye-a ŋga a dʉk də, ŋàaŋ sə à tesə bohòbwìŋ fana bwìiŋ nə təm ves bə lìs, bʉ̀ʉsə̀ wo à dzəm yàwo zìnə də Jon à ye ŋgà tsòhòbum Nwì.>>
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Fana wo dʉk fa nà' də wo ka mvwe' sə̀ yà' ànə və sə riŋ.
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Jisòs dʉk bwi fa wo ye sə̀' də, <<Ye də mʉ nə kà weŋ nsàp ŋàŋ nə̀ mʉ̀ tse' ŋgògʉ̀ bum yè'sə bə zeŋ nə sə̀' tsə̀'.>>
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Ànə geŋ Jisòs ye ŋgòtsə̀' fa bʉ̀ʉ sə wèŋ gbʉ' nè'e də, <<Ŋwə̀ nəmòk à bì nzum ye, nə tes yà' bohòbʉ̀ʉ səmok də ya yà'wèeŋ nə sə lak yi. Yi ànə fa wo fana yi ye'e lo mvwe' lak mok, nə kə cum mam fo' mvə̀k sə̀sap.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Mvə̀k nə̀ ŋgòkʉp bum sə̀ mʉnzuù sə ànə kʉrə fana ŋgà nzum nə tum ŋgà fàk ye mòk də nà'a lo bohòbʉ̀ʉ sə̀ mʉnzuù yi sə, də yà'a fa yi ma nje. Bʉ̀ʉ sə wèŋ ləp yi, nə tum fəsə lo yi botu.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Yi tumsə fe'lə ŋgà fàk ye mòk. Wo ləp nà'nə sə̀', nə koksə nà' marè'tu vɛ'ɛ, nə tum fəsə lo nà' sə̀' botu.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Yi tum ŋgà fàk ye mòk sə̀' nə̀ tɛ'. Wo fa nà'nə mvwe', nə bɛ' fis gɛsə yi fo'.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 Fana ŋgà nzum nə dʉk də, <Mʉ gʉ kok yè'sə va? Mʉ tum lɛ mo àm nə̀ mʉ̀ dzəm yi wùriŋ nè'e, kàmòk wo yə-a də a yi, wo nə wəp li tsoŋ yi!>
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Bʉ̀ʉ sə̀ mʉnzuù sə wèŋ ànə ye nà' fana wo dʉk mʉŋgorə̀ àwo anə də, <Nè'e ŋga'a monə̀ ndzə və̀ə yi nə̀ ŋkwà' ŋwə̀ nə kà-a ye, yi nə cum mvwe' kùu nà' yi nə. Vesùwèeŋ zə yi, ya bum ye sə ye mok sə̀ yàvès.>
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Ànə geŋ wo kə ko fis yi mʉnzuù anə, nə zə yi. Ye də ŋgà nzum nə nə gʉ bohòbʉ̀ʉ yè'sə wèŋ va?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Yi nə və kə zə bʉ̀ʉ sə̀ wo tse' nzum ye sə wèŋ, nə jəŋ fa nzum sə bohòbʉ̀ʉ mok sə̀ zok.>>
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Fana Jisòs kʉk ja'a wo jwaaŋ, nə fek wo də, <<Ye də yusə̀ wo à còm nòŋsə yà' ndzənə ŋwàk Nwì yè'e də yà? Də,
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Ŋwə̀ nə̀ yi kə̀ gbʉ̀-a mʉnə lìs ànə, ŋgə̀ŋgàŋ tiiŋ sam zəzok, nə ye də a ye-a ŋga nà' gbʉ̀ ŋwə̀ nəmòk mʉni'ì fana nà' gok fam ŋgə̀ŋgàŋ.>>
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Ŋgàa yə'rə̀ lʉ̀k bə ŋgàa fa satikà' sə̀ ghaŋ wèŋ sə lap mandzə̀ də wo ko yi ghà nà'nə bʉ̀ʉsə̀ wo à rì də nà' màk fa gbʉ' ànə bohòwo. Fana megu də wo sə wəp də bwìiŋ nə jok.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Ànə geŋ wo sə kʉk yi, nə tum fa yi mfʉəp sə̀ wo sə gʉ borə co wo bʉ̀ʉ sə̀ zìnə. Wo sə gʉ vɛ'nə də ya wo ko yi bə yumok sə̀ yi nə cep, ya wo fa yi bohòŋgàa fàak sə̀ wo tse' ŋàŋ mvwe' nze govənònə̀ fo' nə.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Wo fek yi də, <<Cicà, vès rì tse' də wù sə cèp, nə sə yə'rə fa bwìŋ yusə̀ yà'a zìnə; nə ye sə̀' də wu kà ŋwè gèm ko fagə̀, nə sə yə'rə fa bwìŋ bum sə̀ yà'a bə mandzə̀ Nwì bə zìnə.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Vès dzəm də wu tsok-a ves, lʉ̀ʉk vesùwèŋ sə tsə̀' də, a bə̀boŋ co vès sə lak fa ŋkum Kaisà nə̀ mvwe' lak Rumà tas kè ka' ɛ?>>
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Yi riŋ də yà' sə bʉə yi fana yi dʉk fa yà' də,
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 <<Wèeŋ jəŋ və fa mʉ-a mbàm mòk ɛ̀. Wo còm naaŋ mʉnə mbàm nə yè'e liŋ ndà, nə ye mbwa yè'e sə̀' si ndà?>> Wo də, <<A sə̀ ŋkum Kaisà.>>
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Fana Jisòs dʉk də, <<Ŋ̀hŋ̀. Làk fa Kaisà yusə̀ yà'a sə̀ ye, nə fa Nwì yusə̀ yà'a sə̀ Nwì.>>
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Fana wo kà yumok sə̀ co wo ko yi bə zeŋ mvwe' bwìŋ də yi cèp vɛ'ɛ tse'. Megu də wo ànə yuk mvə̀'nə̀ nà' cèp fəsə fa wo sə fana wo mərə, cù loho wo.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Bʉ̀ʉ mok sə̀ wo à sə to wo də bʉ̀ʉ Sadusì wèŋ à və̀ kə̀ tsèŋ yi. Bʉ̀ʉ yè'sə wèeŋ bʉ̀ʉ sə̀ wo dʉkgə̀ yàwo də kaco ŋwè lokok fe'lə mvwe' kpʉ yeŋ.
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 Wo à və̀, nə fek yi də, <<Cicà, Musì à còm nə̀m fa ves lʉ̀k mòk də, a ye-a ŋga tə̀tàa ŋwə̀ nəmòk kpʉ me'rə-a ŋgwe ye ŋga bə nà' ka mwe tse' fana moma yee nə jə tsoŋ ŋwà nə, ya bə nà'a dzə fa tə̀tà ye nə̀ yi kpʉ nə bwe.
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Yumook yè' də bwema mok wèŋ à ye tu awo sàmba. Fana nə̀ mwè nə jəŋ ŋwàŋwè, nə kpʉ me'rə nà' ŋga bə nà' ka mwe tse'.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Ŋwə̀ nə̀ ba jəŋ ŋwà nə, nə kpʉ me'rə nà' sə̀' vɛ'nə.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Ŋwə̀ nə̀ tɛ' jəŋ bwi ŋwà nə sə̀'. Yà' à mègù vɛ'nə tə̀tè wo sə̀ sàmba sə pwe' à kpʉ wes ŋga nə̀ mò'fis ka mwe bə ŋwà nə dzə.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 À cu, ŋwà nə kpʉ ye sə sə̀'.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Ye də nùmbu nə̀ bwìiŋ nə̀ lòkok mvwe' kpʉ nə ye nùu, ŋwà ènə nə̀ ye ŋgwe ndà. Bʉsə̀ wo a jə yi wo sàmba pwe'fo'.>>
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Jisòs dʉk fa wo də, <<Mbəmbam bə bə̀ba sə̀ niè' cugə̀ co ŋgwe bə ndum.
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Megu də bʉ̀ʉ sə̀ wo kə̀kʉrə̀ ŋgòlòkok mvwe' kpʉ ghà ànə sə nə̀ kà gù mok cu fe'lə̀.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Bʉsə̀ wo mok co masinjàa Nwì nə ye fe'lə bwe Nwì sə̀', njo nə̀ wo a lòkok mvwe' kpʉ.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Musì nə à nìtsə̀' bə tu ye jəja də bwìiŋ nə̀ lòkok mvwe' kpʉ. Mvwe' sə̀ yi à còm bə nzak tʉ nə̀ mis à sə kʉə mbwa nà'a fana yi sə to Tà də nà'a Nwì Abràham, nə ye Nwì Azìk nə ye Nwì Jàkop. Nwì à cèp vɛ'nə ŋga wo à kpʉ lòlaŋ.
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Yà'a sə nìtsə̀' də bʉ̀ʉ yè'sə cu fe'lə ŋwəm, njo nə̀ yi ka Nwì bʉ̀ kpʉkpʉ yeŋ, yi Nwì bʉ̀ʉ sə̀ wo cu ŋwəm. Bʉsə̀ bə tsətsərə̀ nə̀ Nwìi də, ndàaŋwè pwe' cu ŋwəm.>>
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Ànə geŋ ŋgàa yə'rə̀ fa bwìŋ lʉ̀k mok wèŋ dʉk fa yi də, <<Cicà, yusə̀ wù cèp yà'sə bòwùriŋ.>>
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Bʉsə̀ ŋwè à ka nə̀ co nà' fek yi yumok mok ghʉ̀sə ja'a lok fʉ̀k.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Ànə geŋ Jisòs fek wo də, <<Aco wo dʉk də ŋwə̀ nə̀ wo togə̀ yi də <Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ> nə ye ŋgwì bʉ̀ Devìd yè'sə va?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Bʉsə̀ Devìd nə bə tu ye à cèp bə liŋ ŋwə̀ ènə ndzənə ŋwàk Sàam dʉk də,
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 tə̀tè mʉ nə gʉ bʉ̀ʉ sə̀ wo bɛ̀ŋgə̀ wu, wù nəŋ tes kù mʉ ni'ì wo ànə.>> >
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 A ye-a də Devìd nə sə to nà' də Tà, ye də aco yi ye bwi bohòDevìd anə mwe yè'sə valɛ?>>
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Fana yi à cèp fa ŋgàa fàak ye wèŋ ŋga bwìŋ pwe'fo' sə yuk də,
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 <<Wèeŋ jəŋ ŋkərə̀ bə ŋgàa yə'rə̀ lʉ̀k sə̀ wo dzəm ŋgòni tse' cə̀ək sə̀ sə̀sap, nə dzəm də bwìŋ cepsə kɛ'ca wo mʉntɛɛ̀ŋ, nə dzəm mvwe' ncum sə̀ bə̀boŋ mʉmvwe' ndap pìriyà, nə dzəm də a dzèŋ mvwe' ŋkàk, wo cum megu mvwe' sə̀ ya bwìiŋ wəp wo co bʉ̀ʉ sə̀ ghaŋ.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Wo lim zə bum bàa yepmfə wèŋ, nə sə gʉ bʉpsə ndap awo, nə sə gʉ basə pìriyàa sə̀ sə̀sap ŋgwàŋ. Ŋgə' nə̀ njàwo nə kə yam gha' pwe'fo' njo bum yè'sə.>>
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.