Lucas 19
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs VC
1 Jisòs ànə kə ni mvwe' lak Jèrikù, fana nə sə gi ŋgòcà lòo.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ŋwə̀ nəmòk ànə ye fo' nə̀ liŋ yee də Sàkiyò. Yi ànə ye ŋkum ŋgàa ko mbàam tas mòk nə̀ ghaŋ yi, nə ye sə̀' ŋgà ghàk.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Yi lap co yi ye Jisòs, mandzə̀ kà ye bʉ̀ʉsə̀ bwìŋ à ye fo' wùriŋ fana yi ye bwi ye ŋwə̀ nə̀ lə̀m.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Ànə geŋ yi caŋ lo mantombì, nə kə kok tʉ mòk nə̀ wo to nà' də Sikamòdə ya yi ye nà', bʉ̀ʉsə̀ Jisòs nə ànə ye ŋgòcà ma nà'nə.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Jisòs ànə kə wɛs mvwe' sə fana yi kʉk kok gesə lo mbwa, nə dʉk fa nà' də, <<Sàkiyò, suhu tsoŋ mbwa nə̀nàk bʉ̀ʉsə̀ mʉ nə nooŋ ntinə nè'e mʉ nda'à wù.>>
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Ànə geŋ yi suhu tsoŋ nə̀nàk, nə kə jəŋ nà' bə kwəkwa.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Bwìŋ ànə ye vɛ'nə fana wo ŋwəm wes wo pwe' də, <<Yi lòŋgòkə̀ nòoŋ bə ŋwə̀ nə̀ yi ŋgà gʉ̀ bʉp.>>
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Sàkiyònə lokok dʉk fa Tà nə də, <<Yeè Tà, mʉ nə gapsə bum am mʉtsətsə'rə̀ bə tsətsə'rə̀, nə fa mamòk bohòŋgàa jìŋ wèŋ. A ye-a ŋga mʉ̀ a limzʉ yu ŋwə̀ nəmòk fana mʉ nə lak fəsə fa yi yà' kɛ̀' kwè.>>
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Jisòs dʉk fa nà' də, <<Lùŋ və̀ mʉmvwe' ndap nè'e ntinə, bʉ̀ʉsə̀ wu mo Abràham sə̀'.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 A yè'sə də mʉ̀ʉ mo ŋwè, mʉ̀ a və̀ ŋgòkə̀ làp nə luŋsə bʉ̀ʉ sə̀ wo à bisə.>>
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Mʉmvə̀'nə̀ bʉ̀ʉ sə wèŋ à sə yu'rə bum yè'sə fana yi tsok fa mali wo gbʉ' mòk. Ànə ye ŋga yi kʉəp lòJòrosalèm fana bʉ̀ʉ sə̀ bə yà'wèŋ à ye sə, à sə tsəm yàwo də gaŋ ŋkum sə̀ Nwì sə nə yəəŋ ghà nà'nə.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Fana yi dʉk də, <<Ŋwə̀ nəmòk à ye nə̀ yi à tesə mʉ ntòmbii ŋkum. Yi lòmvwe' lak mok sə̀ sə̀sap də wo kə koksə yi gaŋ ya yi bwi və la'à yi.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Yi benə bwe fàak ye wèŋ bwìŋ hum, nə fa wo mbàm ncùhù hum. Yi dʉk fa yà' də yà'a sə ywiŋ seŋ bum bə zeŋ tè yi bwi foho və.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Ànə geŋ bʉ̀ʉ lak ŋkwà' ŋwə̀ nə wèŋ bɛŋ yi. Wo tum lo bʉ̀ʉ mok wèŋ maŋkwɛ̀ɛŋ yi bə ntirə̀ də, <Vès ka dzəm də ŋwə̀ ànə ye ŋkum àvès dzəm.>
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 <<Ànə geŋ wo koksə yi gaŋ sə, yi bwi foho və. Yi to benə bwe fàak sə̀ yi ànə fa wo mbàm sə, də ya yi ja'a də yà' a tse' swe' mbàm sʉ̀ nɛ.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Ŋwə̀ nə̀ mantombì à və̀ə, nə dʉk də, <Tà, mbàm nə̀ wù a fa mʉ mò'fis nə a bʉ̀ʉŋ mok hum.>
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Ŋkwà' ŋwə̀ nə kwasə nà' də, <Wusùkù', mo àm-a', wù gʉ̀ bə̀boŋ. Wù nìtsə̀' zìnə yòbə mʉyu nə̀ nà'a momjo laŋ, fana mʉ gʉ wu ŋga'a ŋgòkotse' buhu lak hum.>
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Ŋwə̀ nə̀ ba à və̀ə, nə dʉk də, <Tà, mbàm nə̀ mò'fis nə, a bʉ̀ʉŋ mok tàŋ.>
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Yi dʉk fa nà' də, <Wù tse' yòsə̀' buhu lak tàŋ.>
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Mòk à və̀ sə̀', nə dʉk ye də, <Tà, mbàm yònə nè', mʉ̀ a kì lòksə nà' ndzənə gàcə̀k.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Bʉsə̀ mʉ̀ a sə wəp də wu nsàp ŋwə̀ nə̀ wù gʉ wùriŋ. Wu te'e jəgə̀ yusə̀ wù anə ka noŋsə, nə sə kʉp jəŋ yusə̀ wù à ka wù bi.>
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Yi dʉk fəsə fa nà' də, <Mʉmvə̀'nə̀ wù cèp də mʉ nsàp ŋwə̀ nə̀ vɛ'nə yà'sə, mʉ nə sak wu sə̀' vɛ'nə. Wu mo nə̀ bʉp! Wù rìŋ də mʉ ŋwə̀ nə̀ mʉ̀ gʉ wùriŋ, nə̀ mʉ te'e jəgə̀ yusə̀ mʉ̀ à ka noŋsə; mʉ̀ sə kʉp mvwe' sə̀ mʉ̀ à ka bi àlaa?
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Nə gʉ va bwɛ̀rɛ wù à kə̀ gèsə fa mʉ mbàm am sə mvwe' ŋgwa' mòk, də ya mʉ və̀ ŋgòjə yà', ŋga mʉ swe' na mbwa-ɛ?>
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Yi bʉʉŋ dʉk fa bʉ̀ʉ sə̀ wo à ye fo' sə wèŋ də, <Wèeŋ fep fis jəŋ ncùhù nə̀ bohòyi nə, nə fa nà' bohòŋwə̀ nə̀ yi nə tse' fa' ncùhù hum nà'a.>
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Wo dʉk fa yi də, <Tà, yi tse' ncùhù hum ye laŋ!>
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Ŋkwà' ŋwə̀ nə də, <Mʉ tsok fa weŋ də ŋwə̀ nə̀ yi tse'-a yo fana wo nə naaŋ yamsə fa yi mok. Nə ye də bohòŋwə̀ nə̀ yi ka ye yumok tse' nə, a megu-a sə̀ mʉyu nə̀ jo nə̀ yi tse' nà' nə, wo nə jəŋ fis gɛsə nà' ndzə bohòyi anə fo'.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 A ŋga'a mok bohòbʉ̀ʉ sə̀ wo sə bɛ̀ŋ mʉ də mʉ nə kà ŋkum awo ye yè'e wèŋ. Wèeŋ jəŋ və wo fɛn, nə sʉə wo mʉlisə̀ mʉ̀.> >>
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Jisòs ànə cep wes yè'sə fana yi sə lo mantombì ŋgòkok lòmʉ Jòrosalèm.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Yi à kʉəp və̀ mvwe' lak Befà bə Betanì fana wo wɛsə və mvwe' nda Olìp. Yi tumsə gesə ŋgàa fàak ye ba.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Yi dʉk fa yà'wèŋ də, <<Wèeŋ du mvwe' lak sə̀ ndzə yà'a, wèeŋ sə nikok lòntɛ̀ŋ, wèŋ ye mvomndè' mòk nə̀ ŋwè ka nà' kok yuk; wèŋ fiŋ jəŋ və nà' fɛn.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 A ye-a ŋga ŋwə̀ mòk fek weŋ də wèŋ sə fì nà' bʉ̀ʉ yàlɛ fana wèŋ dʉk fa yi də, <Tà tse' fàk bə zeŋ.> >>
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Bʉ̀ʉ sə̀ yi à tum sə à lòo, nə kə ye megu sə̀' mvə̀'nə̀ yi dʉk wo sə.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Mvə̀'nə̀ wo à sə fìrə mvomndè' nə fana ŋwə̀ nə̀ yi tse' nà' nə fek wo də, <<Wèŋ sə fìrə mvomndè' nə bʉ̀ʉ yà?>>
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Wo dʉk fa yi də, <<Tà tse' fàk bə zeŋ.>>
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ànə geŋ wo jəŋ və fa Jisòs nà'. Wo fweŋ cə̀ək awo, nə naaŋ fa mvomndè' nə mʉŋkwɛɛ̀ŋ, nə cumsə Jisòs mbwa.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Mʉmvə̀'nə̀ yi à sə kok lònà' fana wo fweŋ noŋsə lo cə̀ək awo sə mandzə̀ anə.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Wo ànə kʉəp və Jòrosalèm, ŋga wo sə suhu tsə mok nda Olìp nə fana maŋgo bʉ̀ nə̀ wo à sə yù yi nə wèŋ ye ŋgòkwa, nə sə fuŋ kuksə Nwì bə nsàap bum maŋgəŋgèeŋ sə̀ wo yə sə.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Wo sə dʉk də, <<Nwìi se ŋkum nə̀ yi və̀ mʉnə liŋ Tà! Fifi ye mʉbu, kə̀kʉ̀ksə̀ə ye bohòNwì nə̀ yi yam càsə yà lòoŋ fo'.>>
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Ànə geŋ bʉ̀ʉ Faràsi mok sə̀ wo à ye sə̀' mʉŋgorə̀ anə dʉk fa Jisòs də, <<Cicà, jwa bwe yo yè'e də wo cum gəe'.>>
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Jisòs dʉk fa wo də, <<Mʉ tsok fa weŋ də wo cu-a gəe', lìis yè'e cep cù.>>
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Yi ànə kʉəp və, nə ye ntʉm lak nə fana yi yeto ŋgòwa fa nà' də,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 <<Anə ye-a ŋga'a də wù riŋ yusə̀ aco yà' jəŋ və fifi bwɛ̀rà. Megu də kaco lis yo ye yà' ŋga'a yeŋ.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Nùmbu mòk sə və̀ bohòwù, nə̀ bʉ̀ʉ sə̀ wo sə bɛ̀ŋ wuu nə və dzè' bohòwù, nə gʉm dzooŋ wu ŋgʉŋ ma nə̀ fòpwe'.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Wo kʉəmsə mak mbàandap yo sə nze, nə le' mak bʉ̀ʉ yo bə bwe yo sə̀ wo cu mʉmvwe' və̀əm ndap yo sə pwe'. Wo nə kà lìs nə̀ mò'fis mʉnə mòk mè'rə naaŋ bʉ̀ʉsə̀ wù à ka ghà nə̀ Nwì à kə̀ kɛ' yə weŋ nə riŋ.>>
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Ànə geŋ yi kə ni lo mʉmvwe' ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə, nə sə bɛ'fis bʉ̀ʉ sə̀ wo sə sèeŋ bum mbwa.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Yi sə cep də, <<Wo à còm nòŋsə ndzənə ŋwàk Nwì, sə kum ndap Nwì nə̀ ghaŋ ènə də, <Ndap nə̀ njàm nə, nə ye ndap nə̀ ŋgòlɛŋ mbwa pìriyà;> fana wèŋ jə bʉ̀sə nà' ndap ŋgàa yə̀ wèŋ.>>
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Yi à sə yə'rə bwìŋ mʉmvwe' ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə nùumbu pwe'. Ŋgàa fa satikà' bə ŋgàa yə'rə̀ fa bwìŋ lʉ̀k bə bʉ̀ʉ sə̀ ghaŋ sə wèŋ sə lap ŋgòzə yi.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Wo kà yusə̀ co wo gʉ sə rì bʉ̀ʉsə̀ bwìŋ pwe' à dzəm tse' mègù ncèp nə̀ nje nə.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.