Lucas 15
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs VC
1 Ŋgàa ko mbàam tas bə ŋgàa gʉ̀ bʉp mok wèŋ à və̀ ŋgòyu'rə yusə̀ Jisòs à sə cèep sə.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Fana bʉ̀ʉ Faràsi bə ŋgàa yə'rə̀ bwìŋ lʉ̀k wèŋ sə cep ŋwəm kɛ'ca. Wo sə dʉk də <<Ŋwə̀ nè'e sə dzəm ŋgàa gʉ̀ bʉp, nə sə zʉ be'lə bɛŋ bə yà'wèŋ.>>
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Ànə geŋ Jisòs mak fa wo gbʉ' nè'e də,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 <<A mʉŋgorə̀ wèŋ fɛɛŋ ndà nə̀ də yi tse'-a nsùŋgaŋ ŋkʉ̀ mò'fis, nə̀ mò'fis bisə ca, kaco yi me'rə noŋsə sə̀ hum və̀ke'-ncòp-və̀ke' sə ŋgəà, nə lap lo nə̀ mò'fis nə tə̀tè tse'ŋga yi yə nà' ŋkuŋ yeŋ ndà?Ŋwè làp yə nsùŋga ye|src="bk00005c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="15:4"
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Yi yə nà' fana yi bək naaŋ nà' mʉ ŋkambə̀hə yi, nə sə kwa.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Yi kə̀ dzèŋ lak fana yi to benə ŋge' ye bə bʉ̀ʉ sə̀ wo nòkʉəp yi wèŋ. Yi dʉk fa yà' də, <Vesùwèeŋ kwa bʉ̀ʉsə̀ mʉ̀ a yə nsùŋgaŋ àm nə̀ nà' a bisə nə.>
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Mʉ tsok fa weŋ də a ye-a ŋga ŋgà gʉ̀ bʉp nə̀ mò'fis kupsə, nə bwi fa bʉp ŋkwɛ̀ŋ fana kwəkwaa nə ye mʉbu ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ mʉtuhù yi, nə casə bʉ̀ʉ sə̀ hum və̀ke'-ncòp-və̀ke' sə̀ wo yàwo bʉ̀ʉ sə̀ wo kə̀kʉrə̀.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 <<Kè a dʉk-a də ŋwà nəmòk a tse' mbàam ye hum, fana nə̀ mò'fis bisə ca. Yi nə bwe' laàm ŋgòlàp bə zeŋ, nə kurə ndap nə, nə lap se tə̀tè yi ye nà' ŋkuŋ, ka vɛ'nə yeŋ à?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Yi yə nà' fana yi to benə ŋge' ye bə bʉ̀ʉ sə̀ wo nòkʉəp kok fo' wèŋ. Yi dʉk fa yà'wèŋ də, <Vesùwèeŋ kwa bʉ̀ʉsə̀ mbàm àm nə̀ nà' a bisə nə, mʉ̀ a yə fe'lə nà' laŋ.>
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Mʉ tsok fa weŋ də yà' mègù sə̀' vɛ'nə də kwəkwa cu mʉtsətsə'rəə masinjàa Nwì wèŋ ŋga ŋgà gʉ̀ bʉp nə̀ mò'fis kupsə a ntʉm ye na.>>
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Jisòs à cèp malì gbʉ' mòk sə̀' də, <<Ŋwə̀ nəmòk à tse' bwe ye ba, ŋga wo pwe' mbəmbam.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Nə̀ mweŋke' nə dʉk fa tɛ̀' awo nə də, <Pàpa, fa fis mʉ bum yàm sə̀ yà'a nə̀ kə̀ ye yàm sə ŋga'a.> Ànə geŋ yi gapsə fa yà'wèŋ bum ye sə̀ yi tse' sə.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 À ka nùumbu ŋkʉ̀ʉŋ sap fana nə̀ mweŋke' nə te'e benə bum sə̀ ye sə pwe', nə bɛ' mandzə̀ nə lo mvwe' lak mok sə̀ sə̀sap. À dzèŋ fo' yi sə zʉ sɛsə bum ye sə bə mandzə̀ njɛsə̀.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Mvə̀'nə̀ yi à wes bum ye sə fana njè nə̀ bʉp ko mvwe' lak yà'sə fana yi ye ŋga'a ŋgòjamə.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Yi lo, nə sə cum mok bə ŋwə̀ nəmòk nə̀ mvwe' yà'sə. Ŋgà' nə à sə tumsə lòyi ŋgòsə fa ŋgùnaaŋ ye wèŋ zʉzʉ.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Njè sə yaŋ yi vɛ'ɛ co yi zʉ zʉzʉʉ ŋgùnaaŋ sə fana ŋwə̀ nəmòk kà yi yumok fa lok.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Ŋkərə̀ ye ànə foho və fana yi dʉk də, <Bwe sə̀ wo sə fàk bohòtɛ̀' am tse' bɛŋ co wo kà zʉ wes to, mʉ̀ sə də mʉ kpʉ yàm njè.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Mʉ nə lokok lo kə tseŋ tɛ̀' am, ya mʉ nə dʉk fa yi də, <<Pàpa, mʉ̀ a gʉ̀ bʉp bohòNwì nə ye bohòwù sə̀' laŋ.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Mʉ̀ ka mok kə̀kʉrə̀ co wo to fe'lə mʉ də mo yòyeŋ; jəŋ tse' mʉ mok co mo ŋgà fàk yòmòk.>
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Ànə geŋ yi lokok lo bohòtɛ̀' ye nə.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Mo ye nə dʉk fa yi də, <Pàpa, mʉ̀ a gʉ̀ bʉp bohòNwì, nə ye bohòwù sə̀' laŋ. Mʉ̀ ka mok kə̀kʉrə̀ co wo to fe'lə mʉ də mo yòyeŋ.>
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Tɛ̀' ye nə dʉk fa ye bohòŋgàa fàak ye wèŋ də, <Wèeŋ jəŋ və cə̀k nə̀ nà' bògha' pwe' wàp, nə ni gesə fa yi mʉ ni'ì. Wèeŋ gesə fa yi kwàŋ ndzə bohòyi sə̀', nə so fa yi kùuŋgùp sə̀'.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Ya wèeŋ kə jəŋ və mbònə̀ nà' fʉ̀ə̀ càsə pwe' nà'a, nə sʉə ya vesùwèeŋ zʉ nə kwa.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Bʉsə̀ mo àm ènə à kpʉ yè'sə laŋ, nə lùŋ fe'lə̀ nə sə̀mok; yi à bisə laŋ, nə yəə̀ŋ nə sə̀mok.> Wo à yè ŋga'a ŋgòsə kwa.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 <<Bum yè'sə ànə sə ye vɛ'nə ŋga mo tu ye nə cu ŋgòŋ. Yi ànə və, nə kʉəp və nda'à wo fana yi yuk ŋga bwìŋ sə yəm ŋkì, nə sə kaŋ dzeŋ.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Yi to mo ŋgà fàk tɛ̀' ye nəmòk, nə fek nà' də bʉp yiskok yàlɛ?
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Nà' tsok fa yi də, <Moma yo bwìŋ foho və̀ yi, fana tɛ̀' yo sʉə mbònə̀ nà' fʉ̀ə̀ gha' pwe' nə də bʉ̀ʉsə̀ mo ye nə kə̀ tsèŋ yi bə̀boŋ ŋga yumok ka bʉp.>
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Yi à yuk vɛ'nə, yi jok, nə də yi kà mʉ nda'à mok ni. Tɛ̀' ye nə tesə və sə mbiŋ, nə sə kə lɛŋ mo tu ye nə.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Mo nə dʉk fa tɛ̀' ye nə də, <Ja'a na yòo lùumŋgòŋ sə̀ mʉ̀ a fàk turə bohòwù, mʉ̀ ka dʉk yo bɛŋ yuk; wù nə kà mʉ mo ndzə mòk də ves ŋge' am wèeŋ kwa bə zeŋ fa yuk.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Fana mo yònè'e və̀ə, yi a bʉpsə wes mbàm bə bàa sàhà pwe', fana wù sʉə fa yi mbònə̀ nà' fʉ̀ə̀ càsə pwe'!>
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Tɛ̀' nə dʉk fa yi də, <Mo àm, wu cugə̀ yòvesù fɛn, fana bum sə̀ mʉ̀ tse' yà' pwe'fo', a sə̀ yò.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 A kə̀kʉrə̀ co a kaŋ, nə kwa anə, bʉ̀ʉsə̀ moma yònè'e à kpʉ, nə lù nə sə̀mok, yi à bisə mè laŋ nə yəə̀ŋ nə sə̀mok!> >>
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.