Lucas 15
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NAA
1 Ŋgàa ko mbàam tas bə ŋgàa gʉ̀ bʉp mok wèŋ à və̀ ŋgòyu'rə yusə̀ Jisòs à sə cèep sə.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Fana bʉ̀ʉ Faràsi bə ŋgàa yə'rə̀ bwìŋ lʉ̀k wèŋ sə cep ŋwəm kɛ'ca. Wo sə dʉk də <<Ŋwə̀ nè'e sə dzəm ŋgàa gʉ̀ bʉp, nə sə zʉ be'lə bɛŋ bə yà'wèŋ.>>
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ànə geŋ Jisòs mak fa wo gbʉ' nè'e də,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 <<A mʉŋgorə̀ wèŋ fɛɛŋ ndà nə̀ də yi tse'-a nsùŋgaŋ ŋkʉ̀ mò'fis, nə̀ mò'fis bisə ca, kaco yi me'rə noŋsə sə̀ hum və̀ke'-ncòp-və̀ke' sə ŋgəà, nə lap lo nə̀ mò'fis nə tə̀tè tse'ŋga yi yə nà' ŋkuŋ yeŋ ndà?Ŋwè làp yə nsùŋga ye|src="bk00005c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="15:4"
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Yi yə nà' fana yi bək naaŋ nà' mʉ ŋkambə̀hə yi, nə sə kwa.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Yi kə̀ dzèŋ lak fana yi to benə ŋge' ye bə bʉ̀ʉ sə̀ wo nòkʉəp yi wèŋ. Yi dʉk fa yà' də, <Vesùwèeŋ kwa bʉ̀ʉsə̀ mʉ̀ a yə nsùŋgaŋ àm nə̀ nà' a bisə nə.>
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Mʉ tsok fa weŋ də a ye-a ŋga ŋgà gʉ̀ bʉp nə̀ mò'fis kupsə, nə bwi fa bʉp ŋkwɛ̀ŋ fana kwəkwaa nə ye mʉbu ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ mʉtuhù yi, nə casə bʉ̀ʉ sə̀ hum və̀ke'-ncòp-və̀ke' sə̀ wo yàwo bʉ̀ʉ sə̀ wo kə̀kʉrə̀.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 <<Kè a dʉk-a də ŋwà nəmòk a tse' mbàam ye hum, fana nə̀ mò'fis bisə ca. Yi nə bwe' laàm ŋgòlàp bə zeŋ, nə kurə ndap nə, nə lap se tə̀tè yi ye nà' ŋkuŋ, ka vɛ'nə yeŋ à?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Yi yə nà' fana yi to benə ŋge' ye bə bʉ̀ʉ sə̀ wo nòkʉəp kok fo' wèŋ. Yi dʉk fa yà'wèŋ də, <Vesùwèeŋ kwa bʉ̀ʉsə̀ mbàm àm nə̀ nà' a bisə nə, mʉ̀ a yə fe'lə nà' laŋ.>
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Mʉ tsok fa weŋ də yà' mègù sə̀' vɛ'nə də kwəkwa cu mʉtsətsə'rəə masinjàa Nwì wèŋ ŋga ŋgà gʉ̀ bʉp nə̀ mò'fis kupsə a ntʉm ye na.>>
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jisòs à cèp malì gbʉ' mòk sə̀' də, <<Ŋwə̀ nəmòk à tse' bwe ye ba, ŋga wo pwe' mbəmbam.
11 Jesus continuou:
12 Nə̀ mweŋke' nə dʉk fa tɛ̀' awo nə də, <Pàpa, fa fis mʉ bum yàm sə̀ yà'a nə̀ kə̀ ye yàm sə ŋga'a.> Ànə geŋ yi gapsə fa yà'wèŋ bum ye sə̀ yi tse' sə.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 À ka nùumbu ŋkʉ̀ʉŋ sap fana nə̀ mweŋke' nə te'e benə bum sə̀ ye sə pwe', nə bɛ' mandzə̀ nə lo mvwe' lak mok sə̀ sə̀sap. À dzèŋ fo' yi sə zʉ sɛsə bum ye sə bə mandzə̀ njɛsə̀.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Mvə̀'nə̀ yi à wes bum ye sə fana njè nə̀ bʉp ko mvwe' lak yà'sə fana yi ye ŋga'a ŋgòjamə.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Yi lo, nə sə cum mok bə ŋwə̀ nəmòk nə̀ mvwe' yà'sə. Ŋgà' nə à sə tumsə lòyi ŋgòsə fa ŋgùnaaŋ ye wèŋ zʉzʉ.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Njè sə yaŋ yi vɛ'ɛ co yi zʉ zʉzʉʉ ŋgùnaaŋ sə fana ŋwə̀ nəmòk kà yi yumok fa lok.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Ŋkərə̀ ye ànə foho və fana yi dʉk də, <Bwe sə̀ wo sə fàk bohòtɛ̀' am tse' bɛŋ co wo kà zʉ wes to, mʉ̀ sə də mʉ kpʉ yàm njè.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Mʉ nə lokok lo kə tseŋ tɛ̀' am, ya mʉ nə dʉk fa yi də, <<Pàpa, mʉ̀ a gʉ̀ bʉp bohòNwì nə ye bohòwù sə̀' laŋ.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Mʉ̀ ka mok kə̀kʉrə̀ co wo to fe'lə mʉ də mo yòyeŋ; jəŋ tse' mʉ mok co mo ŋgà fàk yòmòk.>
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Ànə geŋ yi lokok lo bohòtɛ̀' ye nə.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Mo ye nə dʉk fa yi də, <Pàpa, mʉ̀ a gʉ̀ bʉp bohòNwì, nə ye bohòwù sə̀' laŋ. Mʉ̀ ka mok kə̀kʉrə̀ co wo to fe'lə mʉ də mo yòyeŋ.>
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Tɛ̀' ye nə dʉk fa ye bohòŋgàa fàak ye wèŋ də, <Wèeŋ jəŋ və cə̀k nə̀ nà' bògha' pwe' wàp, nə ni gesə fa yi mʉ ni'ì. Wèeŋ gesə fa yi kwàŋ ndzə bohòyi sə̀', nə so fa yi kùuŋgùp sə̀'.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Ya wèeŋ kə jəŋ və mbònə̀ nà' fʉ̀ə̀ càsə pwe' nà'a, nə sʉə ya vesùwèeŋ zʉ nə kwa.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Bʉsə̀ mo àm ènə à kpʉ yè'sə laŋ, nə lùŋ fe'lə̀ nə sə̀mok; yi à bisə laŋ, nə yəə̀ŋ nə sə̀mok.> Wo à yè ŋga'a ŋgòsə kwa.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 <<Bum yè'sə ànə sə ye vɛ'nə ŋga mo tu ye nə cu ŋgòŋ. Yi ànə və, nə kʉəp və nda'à wo fana yi yuk ŋga bwìŋ sə yəm ŋkì, nə sə kaŋ dzeŋ.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Yi to mo ŋgà fàk tɛ̀' ye nəmòk, nə fek nà' də bʉp yiskok yàlɛ?
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Nà' tsok fa yi də, <Moma yo bwìŋ foho və̀ yi, fana tɛ̀' yo sʉə mbònə̀ nà' fʉ̀ə̀ gha' pwe' nə də bʉ̀ʉsə̀ mo ye nə kə̀ tsèŋ yi bə̀boŋ ŋga yumok ka bʉp.>
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Yi à yuk vɛ'nə, yi jok, nə də yi kà mʉ nda'à mok ni. Tɛ̀' ye nə tesə və sə mbiŋ, nə sə kə lɛŋ mo tu ye nə.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Mo nə dʉk fa tɛ̀' ye nə də, <Ja'a na yòo lùumŋgòŋ sə̀ mʉ̀ a fàk turə bohòwù, mʉ̀ ka dʉk yo bɛŋ yuk; wù nə kà mʉ mo ndzə mòk də ves ŋge' am wèeŋ kwa bə zeŋ fa yuk.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Fana mo yònè'e və̀ə, yi a bʉpsə wes mbàm bə bàa sàhà pwe', fana wù sʉə fa yi mbònə̀ nà' fʉ̀ə̀ càsə pwe'!>
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Tɛ̀' nə dʉk fa yi də, <Mo àm, wu cugə̀ yòvesù fɛn, fana bum sə̀ mʉ̀ tse' yà' pwe'fo', a sə̀ yò.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 A kə̀kʉrə̀ co a kaŋ, nə kwa anə, bʉ̀ʉsə̀ moma yònè'e à kpʉ, nə lù nə sə̀mok, yi à bisə mè laŋ nə yəə̀ŋ nə sə̀mok!> >>
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.