Lucas 14
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs ARA
1 Nùmbu dzə̀ mòk à ye, Jisòs lo ŋgòkə̀ zʉ zʉzʉ mʉmvwe' ndap ŋkwà' ŋwə̀ə Faràsi mòk. Fana bwìŋ sə kʉk tse' yi vɛ'ɛ pap.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Ŋwə̀ nəmòk à ye fo' nə̀ yi à tse' yiya kəko'rə̀.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Ànə geŋ Jisòs fek ŋgàa yə'rə̀ lʉ̀k bə bʉ̀ʉ Faràsi wèŋ dʉk də, <<Lʉ̀k dzəm də aco wo gʉŋsə ŋwè nùmbu dzə̀ kè njo-ɛ?>>
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Bʉ̀ʉ sə wèŋ kà cù mùk. Fana yi gʉŋsə ŋgà' nə, nə me'rə nà' lo.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Yi fek wo də, <<A fɛɛŋ ndà nə̀ a ye-a ŋga mo ye kè mbòye gbʉ̀ ni-a sənə wʉ ndzəp nùmbu dzə̀, yi kà nà' mvèsə̀ fis-ɛ?>>
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Wo à ka yusə̀ co wo cep fəsə fa yi tse' lok.
6 A isto nada puderam responder.
7 Jisòs à yə mʉmvə̀'nə̀ bʉ̀ʉ sə̀ wo à to wo mvwe' dinà nə sə swè' mègù mvwe' ncum sə̀ bə̀boŋ fana yi tsok fa yà'wèŋ ncèp nè'e.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 Yi də, <<A ye-a ŋga ŋwè to wu də wu və mvwe' zʉ gùu ye fana kà də wu kʉk mvwe' sə̀ bòghak fo' pwe' zeŋ, nə kə cum fo' dʉk. Bʉsə̀ kàmòk wo to ŋwə̀ nəmòk nə̀ yi ghak wu ye sə̀'.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Yi və̀ə fana ŋwə̀ nə̀ yi to weŋ ba fo' yi nə, nə kə dʉk fa wu də, <Lòkok, nə fa mvwe' yà'sə bohòŋwə̀ nè'e.> Fana marè'tu nə ko wu, wù kə cum mok bə dzòk nə̀ nà' ka bə̀boŋ yeŋ.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 A bə̀boŋ də wo to-a wu, wù kə cum lɛ bə dzòk nə̀ nà' ka bə̀boŋ wùriŋ yeŋ, ya ŋga ŋwə̀ nə̀ yi to weŋ nə və̀ə fana yi dʉk fa wu də, <Ŋge' àm, lòkok cum lo mʉmvwe' dzə̀' nə̀ bə̀boŋ nè'e.> Yà'sə nə gʉ wu, wù ye co ŋwə̀ nə̀ ghaŋ mʉ lisə̀ bʉ̀ʉ sə̀ wenə wèŋ cu fo' sə.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Bʉsə̀ ŋwə̀ nə̀ yi jə kok lò-a ni' ye mʉbu, wo jəŋ tsoŋ yi sə nze; ŋwə̀ nə̀ yi jə tsoŋ lòni' nje sə nze fana wo jə fis kok yi mʉbu.>>
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Jisòs dʉk fa ŋwə̀ nə̀ yi to bwìŋ dinà nə ye də, <<A ye-a ŋga wù də wu to bwìŋ mvwe' dinà kè mvwe' ŋkàk àlɛ', kà də wu to ŋge' yo wèŋ kè bwema yo, kè njàaŋ yo wèŋ kè ŋgàa ghàk sə̀ wenə wèŋ nòkʉəp fo' dʉk. Bʉsə̀ wo nə to fəsə wu sə̀' fana ye də wo làk fəsə wu yà'sə laŋ.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Yusə də wu to bwìŋ mvwe' dinà fana wù to ŋgàa jìŋ, ŋgàa jì bo bə sə̀ jì kù, nə ye sə̀ jì lis wèŋ.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Ya Nwìi nə se wu. Bʉsə̀ kaco nsàp bʉ̀ ènə lak fəsə to wu yeŋ. Nwìi nə lak wu ghà nə̀ bʉ̀ʉ sə̀ bə̀boŋ wèŋ lòkok mvwe' kpʉ.>>
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Ŋwə̀ nəmòk nə̀ bə yà'wèŋ ànə cum, nə sə zʉ mvwe' mò'fis ànə yuk ncèp ènə fana yi dʉk də, <<A rɛŋsi cɛ̀bʉ̀ə̀ bohòŋwə̀ nə̀ yi nə zʉ ŋkàk nə̀ mʉ la'à Nwì.>>
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jisòs nə dʉk fa fe'lə nà' bə gbʉ' də, <<Nùmbu mòk à ye, ŋwə̀ nəmòk to ŋkàk nə̀ ghaŋ, nə to bwìŋ vɛ'ɛ ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Mvə̀k ŋkàk nə à kʉ̀rə fana yi tumsə lo mofàk nə̀ nà'a fàkgə̀ bohòyi də nà'a kə tsok fa bʉ̀ʉ sə̀ yi to yà' sə də wo və bʉ̀ʉsə̀ wo fʉ̀hʉ wes bum pwe' laŋ.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à to wo sə pwe' sə dʉhʉ lo də wo nə kà və̀ bʉ̀ʉ vɛ' bə vɛ'. Ŋwə̀ nə̀ wo à to to ntòyi nə à dʉk fa nà' də, <Mʉ̀ ywiŋ nzum am, mʉ̀ də mʉ lo kə kʉk ja'a zeŋ. Mʉ̀ lɛŋ wu, kà jòk.>
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Mòk dʉk ye də, <Mʉ̀ ywiŋ ndum mbòŋ hum fana mʉ̀ də mʉ kə kʉk ja'a yà' ŋkuŋ. Kwəkwè' nə kà jòk.>
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Mòk dʉk ye də, <Mʉ̀ a bə̀' ŋwàŋwè, fana ye də kaco mʉ̀ geŋ to yà'sə yeŋ.>
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Ànə geŋ mofàk ye nə bwi və kə tsok fa masà ye nə. Ŋgà ndap nə jok, nə dʉk fa mofàk ye nə də, <Dù mvwe' mandzə̀ə sə̀ sə ntòlak vɛ'ɛ wàp, nə to və ŋgàa jìŋ bə sə̀ jì bo bə sə̀ jì lis, nə ye sə̀ jì kù wèŋ.>
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Mofàk ye nə à və̀, nə dʉk də, <Mʉ̀ gʉ̀ mʉmvə̀'nə̀ wù dʉk sə laŋ fana mvwe' ncum bwehe cu malìi.>
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Masà nə dʉk fa yi də, <Yeè, dù lo sə mandzə̀, nə kʉk bəbwe mandzə̀ə sə̀ ŋgəà pwe', nə to ŋwə̀ nə̀ wu yə pwe' də yi və, ya ndap àm nə rwiŋ.>
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Mʉ tsok weŋ də bʉ̀ʉ sə̀ mʉ̀ anə to to wo yà'a, nə̀ mò'fis nə kà zʉzʉʉ am sə zʉ ja'à.>>
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Bwìŋ à gì bə Jisòs wùriŋ fana yi tsok fa yà'wèŋ də,
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 <<A ye-a ŋga ŋwè dzəm ŋgòbɛ' və̀ mʉ, fana ŋgə̀ŋgàŋ sə dzəm tɛ̀' ye kè ma ye, kè ŋgwe ye, kè bwe ye, kè bwe tɛ̀' ye, kè njɛ̀', nə ghak casə mʉmvə̀'nə̀ yi dzəm mʉ fana ye də kaco ŋwə̀ ànə ye to mo fàk àm yeŋ. Ŋwèe dzəm-a mʉ fana yi tse' ŋgòdzəm mʉ nə casə mvə̀'nə̀ yi dzəm ni' ye.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 A ye-a ŋga kaco ŋwè bək jəŋ ntə̀əŋ ye, nə bɛ' və mʉ yeŋ, ye də kaco ŋwə̀ ànə ye to mofàk àm yeŋ.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 A ye-a ŋga ŋwè dzəm ŋgòci ndap, yi nə cum to ntòsə nze, nə kʉk ja'a də ndap nə nə jəŋ yi mbàm sʉ̀ nɛ ŋkuŋ. Yi nə ja'a də yi tse' mbàam sə̀ aco yi ci wes to ndap nə bə zeŋ àlɛ.
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 A ye-a ŋga wù ka vɛ'nə gʉ fana kàmòk aco wù yeto fàak sə, nə kà yà' mèsə̀. A ye-a ŋga wù yèto fàak sə nə kà mèsə̀ fana bʉ̀ʉ sə̀ wo yə wu pwe' nə ywi wu.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Wo nə sə cep kɛ' də, <Ŋwə̀ nè'e a yèto ndap, nə kà nà' ci wes to.>
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 <<A ye-a ŋga ŋkum mòk dzəm ŋgòkə̀ lʉ̀ bə mòk fana yi nə cum to ntònze, nə tsərə bə̀boŋ. A ye-a ŋga ŋkum nə tse' mègù bwìŋ ncùhù hum fana yi nə kʉk ja'a də aco yi kə ghak to ŋkum mòk nə̀ nà' tse' sə̀ nà' bwìŋ ncùhù hum ba nə àlɛ?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 A ye-a ŋga kaco yi ghak to ŋkum mòk nə yeŋ fana yi nə tumsə bʉ̀ʉ ye mok wèŋ ŋga nà' cu ntòmvwe' sə̀sap də wo kə tsok fa nà' də yi sə dzəm ye mok fifi.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Yà'a bohòwèŋ pwe'fo' sə̀' mʉmvə̀'ànə də, wèŋ tse' ŋgòtsərə to bə̀boŋ ŋkuŋ. Wèŋ tse' ŋgòme'rə bum sə̀ wèŋ tse' yà' pwe'fo' ŋkuŋ wèŋ bɛ' və mʉ. A ye-a ŋga wèŋ ka vɛ'nə gʉ kaco wèŋ ye to ŋgàa fàk am yeŋ.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 <<Ci' yusə̀ bə̀boŋ fana, a ye-a ŋga ci' cwɛ̀'lə bʉp, mandzə̀ nə̀ ŋgògʉ̀ yà' lʉm fe'lə kà mok ye.
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Kaco yà' boŋsə ncàk, kè yà' gəpsə yumok sə̀ wù a bì yà' sə̀' yeŋ. Bwìŋ mak megu yà' mà'a. Bʉ̀ʉ sə̀ wèŋ sə yu'rə yusə̀ mʉ̀ sə cèp yè'e, wèŋ yuk nə rɛɛŋ.>>
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.